บทที่ 9: ด่านที่สองของการเข้าสู่เต๋า: โจวเทียน!

นับจากวันนี้เป็นต้นไป

หวังผานได้พักอยู่ในชนเผ่าชางซงชั่วคราว ชีวิตของเขาก็เริ่มมีสีสันมากขึ้น

แน่นอน

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ การบำเพ็ญเพียร! ในความเป็นจริง การบำเพ็ญเซียน เริ่มต้นจาก 'การเข้าสู่เต๋า' แบ่งออกเป็นสี่ด่าน—

ด่านแรก 'รวบรวมจิตวิญญาณ'! ด่านที่สอง 'โจวเทียน'! ด่านที่สาม 'เพ่ยหยวน'! ด่านที่สี่ 'หลงเหมิน'! หลังจากเลื่อนขั้นเป็นรวบรวมจิตวิญญาณระดับที่สิบสองแล้ว จำเป็นต้องทำให้ลมหายใจแห่งครรภ์เต็มเปี่ยมในตันเถียนล่าง ให้สมบูรณ์และกลมกลืน ไม่มีข้อบกพร่องใดๆ มีเพียงเท่านี้ จึงจะสามารถ 'ลมหายใจเต็มเปี่ยมแล้วล้นออกมาเอง' ก้าวเข้าสู่ด่านที่สองของการเข้าสู่เต๋าได้—

"โจวเทียน!"

เช่นเดียวกับ 'รวบรวมจิตวิญญาณ' 'โจวเทียน' ก็แบ่งออกเป็นสามอาณาจักร สิบสองระดับเช่นกัน—

อาณาจักรแรก เปิดเส้นลมปราณ: กำหนดจุด, ทะลวงเส้น, ผสมผสานลมปราณ, เปิดเส้นลมปราณ! กล่าวคือ กำหนดจุดสำคัญทั้งแปดจุด, ทะลวงเส้นลมปราณหลักสิบสองเส้น, ผสมผสานลมปราณภายในเข้าด้วยกัน, และสุดท้ายก็เปิดเส้นลมปราณประหลาดทั้งแปดเส้น!

อาณาจักรที่สอง โจวเทียนเล็ก: สะพานวิหค, บ่มเพาะลมปราณ, ขจัดสิ่งเทียม, รักษาความจริง! หมุนเวียนโจวเทียนเล็ก, สะพานวิหคเชื่อมต่อ, บ่มเพาะลมปราณภายใน, ขจัดสิ่งเทียมและรักษาความจริง, สุดท้ายเปลี่ยนลมปราณภายในเป็นลมปราณแท้! อาณาจักรที่สาม โจวเทียนใหญ่: คืนสู่ธรรมชาติ, หมุนเวียนกาย, หมุนเวียนโลก, หมุนเวียนฟ้า! หมุนเวียนโจวเทียนใหญ่, เปลี่ยนจากสภาพหลังธรรมชาติกลับสู่สภาพก่อนธรรมชาติ, เปิดกาย, โลก, ฟ้าทั้งสามวง, สุดท้ายก้าวเข้าสู่ด่านที่สาม 'เพ่ยหยวน'

สามอาณาจักร สิบสองระดับ—

อาณาจักรแรก เปิดเส้นลมปราณ: กำหนดจุด, ทะลวงเส้น, ผสมผสานลมปราณ, เปิดเส้นลมปราณ! อาณาจักรที่สอง โจวเทียนเล็ก: สะพานวิหค, บ่มเพาะลมปราณ, ขจัดสิ่งเทียม, รักษาความจริง! อาณาจักรที่สาม โจวเทียนใหญ่: คืนสู่ธรรมชาติ, หมุนเวียนกาย, หมุนเวียนโลก, หมุนเวียนฟ้า! หนึ่งด่านเหมือนหนึ่งภูเขา!

ในความเป็นจริง ในสำนักก่วงหยวน ผู้ที่สามารถเข้าสู่โรงเรียนชั้นในได้ ถือว่าเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นในหมู่มนุษย์นับหมื่น แต่ก็มีไม่น้อยที่ติดอยู่ที่ด่านรวบรวมจิตวิญญาณและโจวเทียน

'รวบรวมจิตวิญญาณ' บำเพ็ญยาก! 'โจวเทียน' ยิ่งยากกว่า

เพียงแค่ด่านแรก 'เปิดเส้นลมปราณ' ก็จำเป็นต้องทะลวงจุดสำคัญทั้งแปดจุด, เส้นลมปราณหลักสิบสองเส้น, และเส้นลมปราณประหลาดทั้งแปดเส้น ไม่เพียงแต่ยากลำบาก แต่ยังอันตรายอีกด้วย

ความเร็วที่มากเกินไป ย่อมไม่ถึงจุดหมาย!

หากเร่งรีบมากเกินไป ก็ง่ายที่จะเข้าสู่สภาวะปราณแตกซ่าน ทำให้ร่างกายพิการทั้งหมด หรือแม้กระทั่งเสียชีวิต

แต่ถ้าไม่รีบ กำหนดจุดสิบปี, ทะลวงเส้นยี่สิบปี, เปิดเส้นลมปราณสามสิบปี ด่านนี้สามารถกักคนไว้ถึงหกสิบปี ทำให้คนนั้นตายหรืออ่อนเพลียจนตายไป

ดังนั้น

ในด่านนี้ ผู้ที่พรสวรรค์เหนือคน ก็จะทำสำเร็จในครั้งเดียว หรือไม่ก็ต้องพึ่งยาเม็ดและโอสถวิเศษ เพื่อให้การเดินทางราบรื่น

อัจฉริยะพึ่งการตรัสรู้! คนธรรมดาพึ่งการกินยา! พวกเขาทั้งสองต่างก็มีอนาคตที่สดใส แต่สิ่งสำคัญคือ ต้องหาทางที่ถูกต้อง

หวังผานรู้ตัวว่าไม่ใช่คนอัจฉริยะ ในความเป็นจริงก็ไม่เคยฝึกฝนถึงขั้นนี้ เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องใช้เวลานาน

แต่ก็ต้องพยายามอย่างเต็มที่

เขาเร่งรีบมายังชนเผ่าชางซง ก็เพื่อใช้ทรัพยากรบุคคลของชนเผ่าชางซง เพื่อค้นหาโอสถวิเศษ ช่วยเขาปรุงยา เพื่อเร่งกระบวนการบำเพ็ญเพียรในขั้นนี้

ในเมื่อเป็นคนธรรมดา!

มีเพียงความพยายามอย่างกล้าหาญและรอบคอบเท่านั้น จึงจะมีโอกาสรอด และบรรลุเต๋าเป็นเซียน

เส้นทางเซียนยากยิ่ง! ต้องพยายามอย่างเต็มที่! ...

ด่านที่สองของการเข้าสู่เต๋า, โจวเทียน, อาณาจักรแรก, ขั้นแรก, เรียกว่า 'กำหนดจุด', คือการกำหนด 'แปดจุดสำคัญ'

ใน "หนานจิง · บทที่ 45" กล่าวไว้ว่า: "คัมภีร์กล่าวถึงแปดจุดสำคัญคืออะไร? นั่นคือ จุดรวมอวัยวะภายในคือไท่ชาง (จงหวั่น), จุดรวมอวัยวะภายนอกคือจี้เสี่ย (จางเหมิน), จุดรวมเส้นเอ็นคือหยางหลิงเฉวียน, จุดรวมไขกระดูกคือเจี๋ยกู่ (เซวียนจง), จุดรวมเลือดคือเก๋ออวี๋, จุดรวมกระดูกคือต้าจู้, จุดรวมชีพจรคือไท่อวี๋, จุดรวมลมปราณคือเส้นเอ็นนอกสามเจียวตรงกับใต้ราวนม (ถานจง)"

กล่าวคือ จุดรวมสาระสำคัญของอวัยวะภายใน, อวัยวะภายนอก, ลมปราณ, เลือด, เส้นเอ็น, ชีพจร, กระดูก, ไขกระดูกทั้งแปดอย่างในร่างกายมนุษย์ ถูกเรียกว่า 'แปดจุดสำคัญ'

ใน "เปียวโยวฟู่" กล่าวไว้ว่า: "แปดชีพจรสุดท้ายเชื่อมต่อกับแปดจุดสำคัญ เป็นหลักการพื้นฐาน"

ดังนั้น

การกำหนดแปดจุดสำคัญ จริงๆ แล้วคือการเตรียมการเบื้องต้นสำหรับการ 'เปิดเส้นลมปราณ' นั่นคือ 'การเปิดเส้นลมปราณประหลาดทั้งแปด'

"อวัยวะภายในรวมที่จางเหมิน อวัยวะภายนอกที่จงหวั่น, ลมปราณที่ถานจง เลือดที่เก๋ออวี๋, เส้นเอ็นที่หยางหลิง ชีพจรที่ไท่อวี๋, กระดูกที่ต้าจู้ ไขกระดูกที่เจี๋ยกู่!"

หลังจากฝึกฝนในด่านแรก 'รวบรวมจิตวิญญาณ' ผิวหนัง, เส้นเอ็นกระดูก, เลือดลม, อวัยวะภายในและภายนอก ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขั้นแรกของด่านที่สอง 'กำหนดจุด' นี้ คือการจัดระเบียบและเรียบเรียงสิ่งที่ได้มาใน 'ด่านรวบรวมจิตวิญญาณ' อย่างเป็นระบบ

กระบวนการนี้ สามารถเร็วหรือช้าได้

การกำหนดจุดไม่ได้มีแค่คำว่า 'กำหนด' เท่านั้น แต่จริงๆ แล้วรวมถึงสามขั้นตอนคือ 'ค้นหา', 'ชำระล้าง', 'ทะลวง' หรือที่เรียกว่า 'สามขั้นตอนกำหนดจุด'

สามขั้นตอนเหล่านี้ จำเป็นต้องทำในสภาวะที่ลมหายใจแห่งครรภ์เต็มเปี่ยมเท่านั้น

หวังผานในความเป็นจริงมีข้อบกพร่องแต่กำเนิด ลมหายใจแห่งครรภ์จึงไม่สมบูรณ์อยู่เสมอ ยากที่จะกำหนดจุด ยากที่จะก้าวเข้าสู่ด่านที่สองของการเข้าสู่เต๋า

แต่ที่นี่ ไม่มีข้อบกพร่องใดๆ สิ่งที่หวังผานขาดก็คือลมหายใจแห่งครรภ์เท่านั้น! ...

ชนเผ่าชางซง, ไช่มิ่นน่าหน้าเจ็บปวด หยิบสมุนไพรวิญญาณที่สะสมไว้ทีละต้นออกมาอย่างอาลัยอาวรณ์: "พวกนี้เป็นสมุนไพรวิญญาณสำหรับภารกิจติดขัดของฉันเลยนะ ถ้าให้เธอไป ชีวิตนี้ฉันอาจจะเปลี่ยนอาชีพไม่สำเร็จเลยก็ได้ หวังผาน เธอฆ่าฉันซะยังดีกว่า! ยังไงซะฉันก็เบื่อที่จะเป็นปีศาจหมูแล้ว!"

"เห็ดหลินจือสีเหลือง"

"หญ้าวิญญาณเลือด"

"หญ้าควันเย็น"

หวังผานยื่นมือออกไปรับสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดสิบสามต้น เห็นว่ามีสามชนิดเป็นส่วนผสมหลักในการปรุง 'ยาบำรุงลมหายใจ' ซึ่งช่วยเพิ่มลมหายใจแห่งครรภ์ เขารู้สึกดีขึ้น เก็บสมุนไพรวิญญาณ แล้วหันไปยิ้มถามไช่มิ่นน่าว่า: "พูดจริงหรือเปล่า?"

"ไอ้ผู้ชายบ้า! ชอบรังแกผู้หญิง!"

ไช่มิ่นน่าโมโหแทบตาย เธอแค่พูดเล่นเท่านั้น จะยอมตายได้ยังไง!

อีกด้านหนึ่ง

หลีหยวนเห็นปีศาจหมูทำท่าอ้อน ก็ขนลุกไปหมด เขารีบหันหน้าหนี แล้วหันไปรายงานหวังผานว่า: "ได้คัดเลือกเด็กชายหญิงอายุประมาณหกถึงสิบขวบจำนวนสามสิบคนจากชนเผ่าตามคำขอของท่าน ตอนนี้กำลังรออยู่ข้างนอก พร้อมที่จะไปได้ทุกเมื่อ"

"ดีมาก!"

"เจ้าอยู่ที่ชนเผ่าชางซง บำเพ็ญเพียรให้ดี และอย่าละเลยการพัฒนาชนเผ่า ฉันจะทิ้ง 'ธงยันต์ควันหมอก' ไว้ให้เจ้าป้องกันตัว หากมีเรื่องที่ไม่สามารถจัดการได้ ให้ไปหาฉันที่ 'ภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบ'"

หวังผานสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็ใช้ 'ควบคุมลม' และ 'เป่าเมฆ' ลมห่อหุ้มไช่มิ่นน่าและเด็กชายสามสิบคน เมฆพยุงตัวเขาเอง สวมเสื้อปอรองเท้าฟาง มีท่าทางเซียนผู้ทรงคุณธรรม ออกจากชนเผ่าชางซง มุ่งหน้าตรงไปยังภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบ

ค้นหาดินแดนวิญญาณ! บำเพ็ญเพียรอย่างหนัก! ...

ภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบ

ภูเขามีหลายพันหลายหมื่นชั้น สูงหลายหมื่นจ้าง

คล้ายกับ 'ภูเขาไท่เวย' ไม่ใช่ภูเขาเพียงลูกเดียว แต่เป็นกลุ่มภูเขา ยอดเขานับร้อยนับพันมารวมกันเป็นชั้นๆ ประกอบขึ้นเป็น 'ภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบ' ในจำนวนนั้นมีเสาท้องฟ้าสูงหลายหมื่นจ้างหลายสิบต้น ประกอบขึ้นเป็นดอกบัวยี่สิบแปดกลีบ

แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ ก็ยังสามารถมองเห็นดอกบัวยี่สิบแปดกลีบที่ยอดเขาและเมฆหมอกมารวมกันได้อย่างชัดเจน บางครั้งเมื่อแสงแดดส่องกระทบ ก็ย้อมด้วยแสงสีทอง ยิ่งดูศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น

ภูเขานี้!

มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นแหล่งพลังงานฮวงจุ้ยที่ดี! การบำเพ็ญเซียน—

"ทรัพย์สมบัติ คู่บำเพ็ญ เคล็ดวิชา สถานที่!"

สี่สิ่งนี้ ไม่มีการจัดอันดับความสำคัญ ไม่มีลำดับก่อนหลัง ล้วนขาดไม่ได้

เช่นสำนักก่วงหยวนที่ครอบครองภูเขาไท่เวย นี่คือ 'สถานที่'

การแย่งชิงเส้นพลังวิญญาณและเหมืองวิญญาณ, การบริหารจัดการยาเม็ด, ศาสตราเวท, ยันต์, ค่ายกล, นี่คือ 'ทรัพย์สมบัติ'

การครอบครอง 'สามคัมภีร์ห้าตำรา', 'แปดเคล็ดลับวิชา' นี่คือ 'เคล็ดวิชา'

การก่อตั้งสำนัก มีศิษย์มากมาย นี่คือ 'คู่บำเพ็ญ'

ทำไมทุกคนถึงอยากเข้าร่วมสำนักเซียนอย่างก่วงหยวน?

เป็นเพราะเพียงแค่เข้าสำนัก ก็มีการรับประกัน 'ทรัพย์สมบัติ คู่บำเพ็ญ เคล็ดวิชา สถานที่' ที่เป็นพื้นฐาน และสามารถพัฒนาต่อไปได้เรื่อยๆ โดยมีขีดจำกัดที่สูง

หวังผานในความเป็นจริงมีพื้นเพที่ดี มีพร้อมทั้งทรัพย์สมบัติ คู่บำเพ็ญ เคล็ดวิชา สถานที่

แต่ใน 'จูเจียนเหว่ยจิ้ง' ทุกอย่างยังคงต้องพยายาม

"เอาล่ะ!"

"ปักหลักที่นี่ก่อน ห้ามเข้าไปลึกกว่านี้แล้ว!"

เมื่อมาถึงขอบนอกสุดของภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบ ซึ่งอาจจะยังไม่เข้าสู่เขตภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบด้วยซ้ำ หวังผานก็หยุดเดิน เขารู้สึกได้ถึงพลังที่น่าเกรงขามและดุร้ายที่แฝงตัวอยู่ในส่วนลึกเบื้องหน้า เพียงแค่รั่วไหลออกมาเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำให้คนรู้สึกสับสนและตกใจได้

รอบนอกก็ดี

ยอดเขานี้ก็ดี

"น่าจะดีนะ"

หวังผานก็ไม่แน่ใจ

มีเพียง 'เซียนผู้กินลม' ขั้นที่สองเท่านั้น จึงจะสามารถ 'กินลมปราณ' 'แยกแยะลมปราณ' แยกแยะความบริสุทธิ์และปริมาณของลมปราณในแต่ละสถานที่ได้ว่าเป็นแหล่งพลังงานที่ดีหรือไม่ เซียนผู้กินลมไปถึงก็รู้เอง

ส่วนหวังผาน

นักบำเพ็ญจิตวิญญาณตัวน้อย ยังไม่สามารถตัดสินได้

เขายอมรับว่าการมายังภูเขาดอกบัวยี่สิบแปดกลีบนั้นมีความเสี่ยงเหมือนการพนัน

แต่หลักการง่ายๆ คือ—

"ภูเขาไม่สูง ขอเพียงมีเซียนก็ศักดิ์สิทธิ์"

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ—

ภูเขาสูง!

ก็ศักดิ์สิทธิ์!

ต้องมีเซียน! ...

(จบบทนี้)