บทที่ 1140: โชคชะตาอันขรุขระ อดีตพลเอกเรือกับอดีตสายลับ

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 1140: โชคชะตาอันขรุขระ อดีตพลเอกเรือกับอดีตสายลับ

"ทำได้สวยมาก แค่ก ๆ เอ่อ...หนูหมายถึงน่าเสียดายนิดหน่อย ดูเหมือนพ่อจะเกือบจะสำเร็จแล้วเชียว"

ยามาโตะมองร่างของไคโดที่ร่วงลงพื้นข้าง ๆ เธอเผลอหลุดปากพูดความรู้สึกที่แท้จริงออกมา

ถ้าอาร์เซอุสไม่อยู่ตรงนี้ล่ะก็ ยามาโตะคงดีใจจนกระโดดโลดเต้นไปแล้ว แต่เธอก็รีบสังเกตเห็นความผิดปกติ ไคโดบาดเจ็บทางร่างกาย

ในมิติมังกรคู่ ต่อให้เธอได้รับบาดเจ็บสาหัสแค่ไหน สุดท้ายก็แค่ทำให้เกิดความเหนื่อยล้าทางจิตใจ นอนหลับพักผ่อนสักหน่อยก็หายเป็นปกติ ไม่เคยมีอาการบาดเจ็บทางร่างกายเกิดขึ้นมาก่อน

"ท่านพ่อ พ่อบ้าของหนูแตกต่างออกไปเหรอคะ?"

"อืม ที่ฝั่งเจ้าน่ะ ฝึกฝนทางจิตวิญญาณ แต่พ่อของเจ้าต่อสู้ในโลกแห่งความเป็นจริงมากกว่า บาดแผลที่ได้รับก็จะส่งผลสะท้อนกลับไปที่ร่างกายด้วย เพียงแต่มีระบบป้องกันการตายเฉียบพลันเท่านั้น"

สถานะของยามาโตะคือโลกเสมือนจริง แม้จะเปิดระบบจำลองความเจ็บปวด 100% แต่มันก็เป็นเพียงภาพลวงตา ไคโดคือผู้เล่นที่โชคร้าย ถูกขังอยู่ในโลกเสมือนจริง ถ้าโลกเสมือนจริงมีปัญหา ตัวเขาก็จะประสบปัญหาด้วย

"อย่างนี้นี่เอง... อ๊ะ ใช่แล้ว ท่านพ่อ หนูเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะคะ"

ทันใดนั้นยามาโตะก็นึกถึงเรื่องที่น่ากลัวยิ่งกว่า ความล้มเหลวและความสำเร็จของไคโดไม่ได้แตกต่างกันเลย ถ้าเขาเจอเธอเข้าล่ะก็ เธอซวยแน่ ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงในอนาคต เธอจึงเลือกที่จะชิ่งหนีอีกครั้ง

ตามหลักการแล้ว ไคโดที่เพิ่งถูกซัดไปเมื่อกี้ไม่น่าจะตามเธอหรอก เธอยังมีเวลาหนี

ยามาโตะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พุ่งตรงไปที่ขอบภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ใช้แรงส่งจากการวิ่งเริ่มต้นการดิ่งพสุธา และใช้สายฟ้ากับน้ำแข็งสร้างเป็นเยื่อบุผิวหนัง เริ่มต้นการบินแบบวิงสูท

ไม่นานหลังจากที่เธอจากไป ไคโดที่ร่วงลงมาก็ปีนขึ้นมาใหม่

"เร็คควอซาดูจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าเจ้านะ ดูเหมือนเจ้าจะเลือกเวลาและสถานที่ผิดพลาดไปหน่อย"

"โว่ะโรโรโร่ะ แค่ได้ต่อสู้ก็พอแล้ว ตอนนี้มีคู่มือให้น้อยลงทุกที"

"หึ ก่อนที่เจ้าจะชนะเด็กคนนั้นได้ อย่ามารบกวนข้าแล้วกัน"

"เดี๋ยวนะ นี้นายเรียกเจ้าสิ่งนั้นว่าเด็กเหรอ?"

สิ่งมีชีวิตที่บินด้วยความเร็วสูงในอวกาศ กินอุกกาบาตเป็นของว่าง ในปากของอาร์เซอุสเป็นเพียงแค่เด็ก เมื่อพิจารณาจากสาเหตุที่เร็คควอซาปรากฏตัวและตัวอาร์เซอุสเอง คำพูดนี้ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

ไคโดก็ค้นพบจุดประสงค์อีกอย่างของอาร์เซอุส เมื่อมีเร็คควอซาแล้ว ดูเหมือนเขาจะไม่มีเหตุผลที่จะไปหาอาร์เซอุสเพื่อฝึกฝนตัวเองอีกต่อไป

"แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน การต่อสู้กับมันทำให้ฉันเรียนรู้เทคนิคบางอย่าง ฉันจะไปย่อยมันก่อนก็แล้วกัน ถ้าบ่อยเกินไป ทำให้มันโมโหขึ้นมาจะแย่เอา"

ไคโดไม่กลัวเร็คควอซาจะเล่นงานเขาอย่างหนัก เขากลัวว่าเร็คควอซาจะหัวร้อนแล้วชิ่งหนีไปเลย ด้วยความเร็วของเร็คควอซา ถ้ามันไม่อยากสู้แล้วเลือกที่จะหลบเลี่ยง ไคโดก็ทำอะไรไม่ได้เลย

เขาต้องหาจังหวะที่เหมาะสม ที่จะไม่ทำให้เร็คควอซาเลือกที่จะหลบเลี่ยงการต่อสู้ และในขณะเดียวกันก็สามารถต่อสู้ได้อย่างราบรื่น

ไคโดที่เพิ่งจบการต่อสู้จึงเริ่มต้นการไตร่ตรองรอบใหม่ นี่เป็นเรื่องที่เสียพลังใจมาก บวกกับการต่อสู้ก่อนหน้านี้ทำให้เขาตื่นเต้นมาก ทุกครั้งที่เจอสถานการณ์แบบนี้ ไคโดก็อยากจะดื่มเหล้ามาก

ปกติเวลาดื่ม เขาก็จะดื่มอย่างพอประมาณ แต่ในเวลานี้ ไคโดจะไม่ควบคุมตัวเอง ไม่นานก็เข้าสู่สภาวะมึนเมา ซึ่งทำให้ไคโดเข้าสู่สถานะสุ่ม

ไม่มีใครรู้ว่าไคโดในสถานะนี้จะปรากฏตัวที่ไหน และจะเกิดอะไรขึ้น

ตู้ม!

พื้นดินถูกกระแทกจนเป็นหลุมขนาดใหญ่ ไคโดลูบหัวตัวเองพลางปีนขึ้นมาจากหลุม

"อึก... เผลอแป๊บเดียวก็เมาอีกแล้ว บิน ๆ อยู่ก็ร่วงลงมาซะงั้น โว่ะโรโรโร่ ฉันช่างเป็นคนโง่เง่าเสียจริง ฮิฮิ อึก..."

จะเห็นได้ว่าไคโดยังไม่สร่างเมาดี ปากก็ส่งเสียงแปลกๆ ออกมาเป็นระยะ ๆ ท่าทางก็แปลกประหลาดมาก

ด้านหลังของเขา มีเงาคนกำลังย่อง ๆ จะหนีไป การถูกไคโดที่เมาเหล้าสังเกตเห็นไม่ใช่เรื่องดีแน่ แต่ไคโดแค่เมา ไม่ได้เมาจนไม่ได้สติ เมื่อเทียบกับตอนที่ปกติแล้ว ตอนเมาเหล้าเขากลับระมัดระวังตัวมากขึ้นเสียอีก

"ควีน อึก... แกจะไปไหนน่ะ?"

ไคโดเอื้อมมือคว้าผมเปียและกระชากอีกฝ่ายเข้ามาหา

"พี่ใหญ่ไคโด ผม... ผมจะไปหาเหล้ามาให้พี่เพิ่ม พี่ยังดื่มไม่หนำใจใช่ไหมครับ?"

ควีนในตอนนี้รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ไว้ผมยาวขนาดนี้ แต่พอคิดอีกที ดูเหมือนจะไม่ต่างกัน ไคโดร่วงลงมาตรงหน้าเขาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นผมยาวหรือหัวล้านก็ไม่ต่างกัน

ที่นี่คือห้องทดลองของวาโนะ ไคโดสามารถร่วงลงมาตรงหน้าเขาได้อย่างแม่นยำ เขาไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องบังเอิญ

"อ้อ? ในห้องทดลองของแกมีเหล้าดี ๆ เหรอ? แต่รอบนี้ฉันดื่มพอแล้วล่ะ อึก... ควีน มาฝึกกันหน่อยเป็นไง?"

"เอ่อ... พี่ใหญ่ไคโด ผมว่าคุณยามาโตะน่าจะเหมาะสมกว่านะครับ ผมจะไปตามเธอมาให้!"

"ไม่ต้องหรอก ยัยหนูนั่นกำลังแช่ออนเซ็นในบ่อหญิงอยู่"

หลังจากที่ยามาโตะกระโดดลงจากเขา เธอก็วิ่งตรงไปยังบ่อน้ำพุร้อน การพักผ่อนเป็นเรื่องหนึ่ง แต่อีกเรื่องคือที่นั่นเป็นสถานที่หลบภัยที่ดี

วิธีนี้ใช้บ่อยไม่ได้ แต่บางครั้งก็ได้ผลดี อย่างน้อยก็สามารถยับยั้งการกระทำของไคโดได้สำเร็จ ทำให้เขาต้องเลือกเป้าหมายอันดับสอง

ไม่นานนัก เสียงแปลก ๆ ก็ดังมาจากข้างนอกห้องทดลอง และในจังหวะนั้นเอง ไพ่ในมือของฮอว์คินส์ก็ร่วงลงพื้น

"อย่างที่คิดไว้จริง ๆ บางสิ่งบางอย่างก็หนีไม่พ้น"

ฮอว์คินส์หยิบไพ่ทาโรต์ของตัวเองขึ้นมา เช็ดฝุ่นออกเบา ๆ มองดูลวดลายบนไพ่ แล้วหันไปมองทางที่ควีนอยู่ ดวงตาที่ไร้อารมณ์ของเขาดูเหมือนจะมีความเห็นใจอยู่บ้าง

คนที่มีโชคชะตาขรุขระเช่นนี้ก็หาได้ยากยิ่ง

"อารา อารา สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยเหรอ? ดูเหมือนคนรอบข้างจะไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยนะ"

คุซันแต่งตัวเหมือนวัยรุ่นที่มาพักร้อน สวมแว่นกันแดดบนหน้าผาก สวมหมวกปีกกว้าง สะพายร่มกันแดดไว้บนบ่า อูฐข้างหลังก็กอดเก้าอี้พับขนาดใหญ่สองตัว ด้านหลังยังมีเป้ปิกนิกใบใหญ่อีกใบ

ไคโดกับควีนก่อเรื่องวุ่นวายไม่น้อย ถึงจะอยู่ไกลแค่ไหนก็ยังมองเห็นฝุ่นควันที่นั่นได้ แต่ชาวบ้านข้าง ๆ เขากลับทำเหมือนมองไม่เห็น ยังคงใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ

ผลกระทบเดียวคือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งถือลูกโป่งฮีเลียมไม่อยู่ แต่น้ำตากำลังจะไหล คุซันก็ใช้ประโยชน์จากความสูงหยิบลูกโป่งลงมาให้ แถมยังช่วยผูกเชือกเป็นปมแบบหลวม ๆ ที่ข้อมือเธออีกด้วย

"ก็คงประมาณสองสามเดือนครั้งมั้ง? แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอนายที่นี่ พลเอกเรือ อาโอคิยิ"

เสียงตอบดังมาจากข้างหลังคุซัน แต่กลับไม่มีความเคารพเท่าไหร่

"เรื่องมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้ก็แค่ อดีตพลเอกเรือ แต่นายก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? สมาชิก CP9 ของรัฐบาลโลกก็หนีมาที่นี่ ที่นี่ช่างเป็นสถานที่รวมตัวของคนแปลก ๆ เสียจริง"

คนที่ตอบคำถามคุซันก็คือฮูส์ฮู CP9 มีท่าทีแบบนี้กับทหารเรือมาโดยตลอด สำหรับพวกเขาแล้ว ทหารเรือเป็นเพียงกองกำลังภายใต้รัฐบาลโลก แม้ว่าพลเอกเรือจะหมายถึงกำลังรบสูงสุดของทหารเรือ ก็ไม่มีสิทธิ์สั่งการพวกเขาโดยตรง

ความแข็งแกร่งทำให้พวกเขาระงับท่าทีเย่อหยิ่ง แต่ก็ไม่ได้เคารพมากนัก ถ้ามีคำสั่งจากรัฐบาลโลกมา ท่าทีของพวกเขาก็จะยิ่งหยิ่งยโสมากขึ้น

แต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็น CP9 หรือพลเอกเรือ ก็เป็นเรื่องในอดีต

สถานที่ที่พวกเขาอยู่คือวาโนะ เป็นฐานที่มั่นของกลุ่มร้อยอสูร และสถานะในอดีตของพวกเขาก็กลายเป็นประวัติศาสตร์ ฮูส์ฮูกลายเป็นรุ่นพี่ของคุซันไปแล้ว

เพียงแต่ฮูส์ฮู ออกไปปฏิบัติภารกิจข้างนอกตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอคุซันตัวเป็น ๆ

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_