บทที่ 1116: เซราฟิม

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 1116: เซราฟิม

เซราฟิม อาวุธรูปร่างมนุษย์ที่พัฒนาขึ้นใหม่โดยหน่วยวิทยาศาสตร์ของกองทัพเรือ

เป็นอาวุธรูปแบบใหม่ที่สร้างขึ้นโดยใช้ยีนของอดีตเจ็ดเทพโจรสลัดรุ่นแรกเป็นต้นแบบ ผสมผสานกับยีนของชาวลูนาเรียและปัจจัยสายเลือดของผลปีศาจที่แตกต่างกัน

ในปัจจุบัน เซราฟิมยังไม่ได้รับการพัฒนาจนเสร็จสมบูรณ์ ยังคงอยู่ในขั้นตอนการทดลอง

นี่คือการทดสอบอาวุธ การทดสอบอาวุธที่จะก่อให้เกิดผลลัพธ์ร้ายแรงอย่างยิ่ง

S-งู และ S-เหยี่ยว ออกจากห้องเตรียมการตามคำสั่งของเซ็นโทมารุ

ในขณะที่สร้างแปซิฟิสต้า เวก้าพังค์ได้สร้างสิ่งที่เรียกว่าชิปแห่งอำนาจ เพื่อใช้กำหนดสิทธิ์ในการควบคุมพวกมัน

ห้าผู้เฒ่าเป็นผู้ครอบครองสิทธิ์การควบคุมสูงสุด เวก้าพังค์และร่างแยกของเขาอยู่ในอันดับที่สอง และอันดับที่สามคือเซ็นโทมารุ

เวก้าพังค์ค่อนข้างพอใจกับบอดี้การ์ดคนนี้

นอกจากบางครั้งจะปากโป้งไปบ้าง เวก้าพังค์ก็หาข้อบกพร่องอื่น ๆ ในตัวเขาไม่เจอ

แปซิฟิสต้าภายนอกและหุ่นยนต์รักษาการณ์ต่าง ๆ ถูกกำจัดไปแล้ว เชย์น่าและเซราโอร่ากำลังจะเดินหน้าต่อไป ทันใดนั้นก็เห็นไอน้ำพวยพุ่งออกมาจากด้านข้าง วัตถุที่ไม่สามารถระบุได้โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน

พร้อมกับเสียงเสียดสีของเฟือง สิ่งก่อสร้างทรงกระบอกคล้ายลิฟต์ปรากฏขึ้นบนพื้นดิน เซ็นโทมารุเดินออกมาจากข้างใน

"ผู้บุกรุก! ที่นี่คือเอ็กเฮด ไม่ใช่ที่ที่พวกแกควรจะมา!"

" สู้กันจนถึงขนาดนี้แล้ว พูดแบบนี้แกไม่รู้สึกว่ามันสายไปหน่อยเหรอ? ”

"ว่าแล้วเชียว S-เหยี่ยว S-งู จัดการผู้บุกรุกซะ!”

หลังจากได้รับคำสั่งจากเซ็นโทมารุ เซราฟิมสองตัวก็เริ่มเคลื่อนไหว แต่เมื่อทั้งสองเผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา รูม่านตาของเชย์น่าก็เบิกกว้างขึ้นทันที

ในฐานะผู้รอดชีวิตจากเผ่าลูนาเรีย การได้เห็นสิ่งที่สร้างขึ้นโดยใช้ยีนของเผ่าพันธุ์ของตัวเองยืนอยู่ตรงหน้า ในใจของเธอในตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

พูดให้ถูกคือ เซราฟิมสองตัวนี้ไม่ได้ใช้แค่ยีนของชาวลูนาเรีย แต่เป็นยีนของเธอกับคิง

"เซราโอร่า"

"ว่าไง?"

เซราโอร่ารับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในน้ำเสียงของเชย์น่า เขาไม่ได้ยินน้ำเสียงที่เย็นชาแบบนี้มานานแล้ว

ความเฉยเมยที่แฝงไปด้วยเจตนาฆ่า ตั้งแต่เซราโอร่าถือกำเนิดขึ้นมา เขาไม่เคยเห็นเชย์น่าโกรธขนาดนี้มาก่อน

"เรดาร์เจ้าเอาไปก่อน ของของท่านสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ฝากไว้กับเจ้า ตอนนี้ข้าโกรธมาก!"

เชย์น่าโยนเรดาร์หาศิลาแห่งชีวิตให้เซราโอร่า ยังไม่ทันที่เซราโอร่าจะพูดอะไร สีของเปลวไฟบนตัวเชย์น่าก็เปลี่ยนไป เปลวไฟสีฟ้าครามปกคลุมทั่วร่าง เธอเข้าสู่โหมดเปลวไฟสีฟ้าโดยตรง และนี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้น

เปลวไฟสีฟ้าพุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้า ใต้เปลวเพลิง รูปร่างของเชย์น่ายังคงเปลี่ยนแปลง

ขนนกสีเหลืองเปลี่ยนเป็นสีดำ กรงเล็บแหลมคมขึ้น เปลวไฟที่ข้อมือพลิ้วไหวอยู่ในอากาศราวกับสายรัดข้อมือ

เพียงพริบตาเดียว เชย์น่าก็เปิดใช้งานโหมดเปลวไฟสีฟ้าและโหมดเมก้า

เปลวไฟสีฟ้าของตัวเองหลอมรวมกับเปลวไฟสีแดงของไฟเยอร์ เปลวไฟบริเวณแขนขาได้กลายเป็นสีม่วงแล้ว

"เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ข้าไม่เป็นไร แค่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ที่นี่ข้าจัดการเอง ข้ารู้วิธีรับมือกับพวกนั้น"

"เข้าใจแล้ว"

เมื่อเห็นเชย์น่าที่โกรธเกรี้ยวและเซราฟิมสองตัวที่กำลังเข้ามาใกล้ เซราโอร่าก็เข้าใจสาเหตุแล้ว

ผมขาว ผิวสีแทน ปีกสีดำ ลักษณะทางเชื้อชาติบนตัวเซราฟิมนั้นเด่นชัดเกินไป แม้แต่เซราโอร่าก็ยังมองออกถึงต้นกำเนิดของสิ่งเหล่านี้

รูปลักษณ์ภายนอกเหมือนกับตาเหยี่ยวและแฮนค็อก เป็นเครื่องยืนยันว่าพวกเขาไม่ใช่ชาวลูนาเรีย เซราโอร่าไม่รู้ว่าพวกเขาเกิดมาได้อย่างไร แต่ก็เข้าใจถึงความโกรธในใจของเชย์น่า

เธอที่ใช้พลังเต็มที่โดยตรงแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องให้เขาเป็นห่วงเลย

"S-เหยี่ยว! ขวางเจ้าสายฟ้าไว้! อย่าให้มันหนีไป!"

เห็นเซราโอร่าต้องการจะจากไป เซ็นโทมารุรีบออกคำสั่งใหม่ S-เหยี่ยวเพิ่งจะเริ่มเคลื่อนไหว แม้แต่อาวุธแบบเดียวกันที่อยู่บนหลังก็ยังไม่ทันได้ชักออกมา เชย์น่าก็มาถึงตรงหน้าเขาแล้ว

ลูกเตะเพลิงพุ่งเข้าใส่หัวของ S-เหยี่ยว S-เหยี่ยวที่รู้สึกถึงอันตรายต้องการหลบ แต่ความเร็วในการโจมตีของเชย์น่าเกินกว่าความเร็วในการตอบสนองของร่างกายเขาแล้ว

ตู้ม!

เปลวเพลิงสีม่วงระเบิดออก กรงเล็บที่ลุกไหม้ของเชย์น่าเตะเข้าที่หัวของ S-เหยี่ยว เธอเชี่ยวชาญด้านเทคนิคการเตะอยู่แล้ว ด้วยพลังของบาชาโม ทักษะการเตะของเธอก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

พลังขาของเมก้าบาชาโมแข็งแกร่งกว่าบาชาโม เพราะความเร็วถึงขีดสุด เท้าจะเสียดสีกับอากาศจนเกิดการเผาไหม้อย่างรุนแรง ทำให้พลังงานในร่างกายระเบิดมากขึ้น

ลูกเตะอันร้อนแรงเตะเข้าที่คอของ S-เหยี่ยว ความเร็วในการเตะที่สูงมากและฮาคิที่ติดอยู่ทำให้ S-เหยี่ยวไม่ทันได้ตอบสนอง ลอยกระเด็นออกไปทันที ชนลิฟต์ที่ขึ้นมาจากพื้นจนพัง

หลังจากโจมตีสำเร็จ ใบหน้าของเชย์น่าไม่มีความยินดีเลยแม้แต่น้อย เธอไม่ได้ออมมือเมื่อครู่ การโจมตีนั้นมีพลังมหาศาลมากพอที่จะเอาชนะศัตรูส่วนใหญ่ได้

ถือว่าโชคดีแล้วที่คอไม่ได้หักจากการเตะเมื่อครู่นั้น เป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวมากพอที่จะบดขยี้ร่างกายมนุษย์ได้ แม้แต่บากี้ เชย์น่าก็สามารถเตะเขาจนไม่สามารถประกอบร่างใหม่ได้

แต่จากแรงที่ส่งกลับมาที่ขา ผลลัพธ์ของการโจมตีนั้นมีจำกัด

ครู่ต่อมา S-เหยี่ยวก็ลุกขึ้นจากซากปรักหักพังอีกครั้ง แม้ว่าคอจะเอียง แต่การทำงานของร่างกายยังคงสมบูรณ์ ในเปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ด้านหลัง ยังสามารถมองเห็นสีหน้าของเชย์น่าได้

"พวกมันวิจัยสิ่งที่น่าทึ่งจริง ๆ แม้แต่สิ่งนี้ก็ยังถูกคัดลอกมาได้"

นั่นคือท่าป้องกันตัวของชาวลูนาเรียในโหมดเปลวไฟ มีเพียงท่านี้เท่านั้นที่สามารถต้านทานการโจมตีนี้ได้โดยไม่ต้องใช้ความสามารถพิเศษ

หลังจากปัดป้องการโจมตีของเชย์น่าได้ เปลวไฟด้านหลังของ S-เหยี่ยวก็ดับลง ร่างกายเล็ก ๆ ของเขาระเบิดความเร็วออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงระเบิดดังกึกก้อง S-เหยี่ยวฟันดาบใส่เชย์น่า

เมื่อเผชิญหน้ากับการฟันที่รุนแรง เชย์น่าเพียงแค่เอี้ยวตัวหลบก็หลบได้ เมื่อมองดูกลุ่มอาคารที่ถูกฟันขาดครึ่งด้านหลัง ในใจของเชย์น่ายังคงมีแต่ความโกรธ

ดับเปลวไฟเพื่อเพิ่มความเร็ว นี่ก็เป็นความสามารถของชาวลูนาเรียเช่นกัน ยิ่งเซราฟิมพวกนี้เหมือนชาวลูนาเรียมากเท่าไหร่ เชย์น่าก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น

โซ่สีแดงถูกหยิบขึ้นมา หลังจากการเปลี่ยนแปลงในช่วงสั้น ๆ หอกยาวสีเลือดก็ปรากฏขึ้นในมือของเชย์น่าแล้ว

ดวงตาของ S-เหยี่ยวมีความยินดี เซราฟิมเหล่านี้สืบทอดความคิดบางส่วนของร่างเดิมมา เช่น S-เหยี่ยวมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าต่อคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

"S-งู ไปช่วย S-เหยี่ยว จัดการศัตรูคนนี้ก่อน!"

เซ็นโทมารุรู้สึกว่าการต่อสู้ของ S-เหยี่ยวไม่ราบรื่น เห็นว่าเซราโอร่าไม่สามารถขัดขวางได้แล้ว เขาก็เลยเปลี่ยนคำสั่ง

แต่คำพูดนี้ก็ดึงดูดความสนใจของเชย์น่าเช่นกัน โซ่สีแดงกลายเป็นแส้ในขณะที่สัมผัสกับอาวุธของ S-เหยี่ยว พันธนาการ S-เหยี่ยวได้สำเร็จ จากนั้นเชย์น่าก็ใช้มันเป็นลูกตุ้มขว้างใส่ S-งูอย่างไม่ปราณี

แม้ว่า S-งูจะสืบทอดรูปลักษณ์ภายนอกของแฮนค็อกมา ดวงตาที่มีรูปร่างเป็นดาวที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้เธอดูมีเสน่ห์ แต่เชย์น่าก็ไม่มีความคิดที่จะออมมือ

ปัง!

เสียงทุ้มดังขึ้น หน้าผากของ S-เหยี่ยวและ S-งูชนกัน จากนั้นข้อมือของเชย์น่าก็สะบัด หนามแหลมบนโซ่สีแดงบาดข้อมือของ S-เหยี่ยว ดาบโยรุที่ลอกเลียนแบบในมือของเขาก็ถูกปัดกระเด็นไป เชย์น่ารับมันไว้แล้วขว้างใส่เซ็นโทมารุเหมือนมีดบิน

ฉึก!

ดาบยาวแทงทะลุแขนของเซ็นโทมารุ ปักเข้าที่หน้าอกของเขา ถ้าไขมันของเขาไม่หนาพอ ดาบโยรุเล่มนี้ก็สั้นไปหน่อย ดาบเล่มนี้คงแทงทะลุหัวใจของเขาไปแล้ว

"เป็นไปไม่ได้ ฮาคิของฉัน ฉันคือชายผู้มีพลังป้องกันแข็งแกร่งที่สุดในโลก"

"ระดับนี้ยังกล้าพูดว่าตัวเองมีพลังป้องกันแข็งแกร่งที่สุด อย่าล้อเล่นกับข้าหน่อยเลย การที่โดนดาบเล่มนี้แทงทะลุมือได้ ก็อธิบายปัญหาได้แล้ว ฮาคิของข้า แข็งแกร่งกว่าเจ้า

ข้าจะให้โอกาสเจ้าครั้งหนึ่ง บอกข้ามาว่าใครเป็นคนสร้างสิ่งสองสิ่งนี้ขึ้นมา?!"

เชย์น่ามาถึงหน้าเซ็นโทมารุด้วยความเร็วเกือบจะเทเลพอร์ต ในขณะที่ฝ่ามือของเขาถูกแทงทะลุ กรงเล็บของสัตว์ร้ายก็ล็อกคอของเขาไว้แล้ว เล็บที่แหลมคมปักเข้าไปในผิวหนังของเขา สามารถบีบคอเขาได้ทุกเมื่อ

"แค่ก ๆ ฉันคือชายผู้มีปากแข็งที่สุดในโลก ฉันจะไม่บอก และฉันก็ไม่รู้ว่าดร.เวก้าพังค์อยู่ที่ไหนด้วย"

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_