บทที่ 1080: การต่อสู้ของจอมพลทั้งสอง

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 1080: การต่อสู้ของจอมพลทั้งสอง

"เป็นอะไรรึเปล่า มิสุ มีเรื่องลำบากใจอะไรเหรอ?"

"ไม่มีหรอก แค่นึกถึงเรื่องราวในอดีตขึ้นมาน่ะ"

เฟลแวนซ์บอกว่าเป็นประเทศ แต่ก็เป็นแค่ประเทศเล็ก ๆ จะว่าเป็นประเทศก็ไม่เชิง น่าจะเรียกว่าเป็นเมืองที่เคยเจริญรุ่งเรืองมาก่อน มิสุเคยเป็นแม่ชีประจำโบสถ์ เด็กที่อยู่ในวัยเรียนแทบทั้งหมดล้วนเคยเรียนกับเธอ

เธอประทับใจลอว์มาก ตอนนั้นเขามีสีหน้าดูดุร้ายนิดหน่อย แต่ห่วงใยย้องสาวมาก ใฝ่ฝันอยากจะเป็นหมอที่เก่งกาจเหมือนพ่อแม่

【นายก็เดินไปไกลมากแล้วบนเส้นทางแห่งโจรสลัด แต่ก็นั่นแหละ ในโลกนี้ มีสักกี่คนที่สามารถยึดมั่นในอุดมการณ์ของตัวเองได้】

ตอนแรกมิสุไม่ค่อยสนใจหนังสือพิมพ์ภายนอก เลยไม่ได้สังเกตเห็นข่าวของลอว์ แต่พอมีอยู่ครั้งหนึ่งลามี่เล่าเรื่อง "คนประหลาด" ที่ปรากฏตัวในชาบอนดี้ให้เธอฟัง มิสุก็เลยไปค้นหาข้อมูลเก่า ๆ และได้รู้เรื่องราวบ้างแล้ว

นามสกุลทราฟัลการ์ไม่ได้พบเห็นได้บ่อย ๆ ถึงจะไม่ได้ปิดบังชื่อ แต่ชื่อและหน้าตาของลอว์ก็เด่นชัดมากพอ

ในความทรงจำของเธอ ลอว์เป็นผู้ใหญ่กว่าคนอื่น ๆ อยู่แล้ว ถ้าพวกเขาเคยเจอกันที่ชาบอนดี้แต่กลับจำกันไม่ได้ แสดงว่าลอว์อาจจะความจำเสื่อม หรือไม่ก็มีเหตุผลพิเศษอื่น ๆ

"ไทเกอร์ เราอาจจะต้องเปลี่ยนเส้นทางเดินเรือชั่วคราวนะคะ"

"ผมไม่มีปัญหา มีเหตุการณ์พิเศษอะไรเหรอครับ?"

"เป็นเพื่อนเก่าน่ะค่ะ น่าจะเป็นข่าวดีนะคะ ว่าแต่ไทเกอร์ คุณรับมือกับ 7 เทพโจรสลัดได้สบาย ๆ ใช่ไหมคะ?"

"เอ่อ ถ้ามีฝีมือพอ ๆ กับจินเบ ผมไม่มีปัญหาแน่นอน ถ้าอยู่ในทะเล ต่อให้สู้ไม่ได้ ผมก็มั่นใจว่าหนีรอดได้ ตอนนี้ 7 เทพโจรสลัดน่าจะไม่มีใครมีปัญหากับเราใช่ไหมครับ?"

"ไม่มีค่ะ ฉันแค่ถามเผื่อไว้ อีกอย่างครั้งนี้ไม่ได้ตั้งใจจะสู้ แค่เตรียมพร้อมไว้ก่อนเฉย ๆ ค่ะ"

"ด้วยความพยายามอย่างกล้าหาญของเหล่าทหารเรือ ตัวประกันทั้งหมดบนเกาะรังผึ้งได้รับการช่วยเหลือ ทหารเรือจะปกป้องความปลอดภัยบนท้องทะเลอย่างแน่นอน"

"ไอ้ขี้เมา เกสต์ตายแล้ว"

"วีรบุรุษโคบี้ เลื่อนยศเป็นพันเอก"

"นี่มันอะไรกัน ไม่เหมือนที่พี่ชายแจ็คเล่าให้ฟังเลย"

นอกจากข่าวที่ลอว์ได้เป็น 7 เทพโจรสลัดแล้ว ข่าวที่ตามมาติด ๆ ก็คือรายละเอียดเกี่ยวกับเกาะรังผึ้ง การปรากฏตัวของแจ็คถูกกล่าวถึงเพียงเล็กน้อย บรรยายแค่ว่าเป็นการต่อสู้ภายในระหว่างโจรสลัดด้วยกัน

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในผู้เกี่ยวข้อง กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรย่อมรู้ความจริงของเรื่องนี้ดี ดังนั้นจึงดูถูกเนื้อหาในหนังสือพิมพ์มาก

"แล้วก็ วีรบุรุษโคบี้นี่ เขาเป็นใครกัน? พ่อ พ่อเคยได้ยินชื่อทหารเรือคนนี้ไหมคะ?"

"ไม่เคย คงเป็นตัวละครเล็ก ๆ ที่ไม่สำคัญอะไรหรอก เรื่องแบบนี้พวกลูกค่อย ๆ เรียนรู้เอาเองก็แล้วกัน ไม่ว่าจะเห็นหรือได้ยินอะไร ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นเรื่องจริงเสมอไป"

"หนังสือพิมพ์รายวันในวาโนะคุนิก็มีข้อมูลเท็จ ต่อไปถ้าเห็นข่าวพิเศษอะไรข้างนอก ก็อย่าเพิ่งเชื่อ แต่ก็อย่าเพิ่งเชื่อทั้งหมด ต้องมีวิจารณญาณของตัวเอง"

"หนังสือพิมพ์ข้างนอกอ่านเอาสนุกก็พอ อยากรู้รายละเอียดมากกว่านี้ก็ไปดูประกาศในโรตอมเอา"

เป็นอย่างที่โดฟลามิงโกคาดไว้ รายงานของกองทัพเรือละรัฐบาลโลกส่วนใหญ่ก็เพื่อสร้างกระแส

สมาชิกหน่วยซอร์ดมีมากกว่าหนึ่งคน แต่โคบี้เหมาะสมที่สุด

พวกเขากำลังแสดงให้คนภายนอกเห็นว่า กองทัพเรือไม่ได้มีแค่พลเอกระดับสูงเท่านั้น แต่ทหารระดับล่างก็ต่อสู้เพื่อประชาชนเช่นกัน และคนรุ่นใหม่ของกองทัพเรือก็ไม่ได้ขาดหายไป

แตกต่างจากเหล่าซูเปอร์โนวาของโจรสลัดที่มีมาไม่ขาดสาย กองทัพเรือมีกำลังพลที่แข็งแกร่ง พลเรือเอกทั้งสามคนก็ทำให้ทหารเรือฮึกเหิมอยู่พักหนึ่ง แต่หลังจากนั้น ก็ไม่มีทหารใหม่ที่โดดเด่นเป็นพิเศษในกองทัพเรือ ในทางกลับกัน โจรสลัดกลับยิ่งอาละวาดหนักขึ้นเรื่อย ๆ

พวกเขาต้องการสร้างแบบอย่างใหม่โดยด่วน

ศิษย์ของวีรบุรุษยังคงเป็นวีรบุรุษ นาวิกโยธินยังมีอนาคต นี่คือสิ่งที่พวกเขาต้องการจะสื่อ ส่วนตัวจริงจะเป็นโคบี้หรือเป็นใครก็ช่าง

โคบี้แค่ปรากฏตัวในเวลาที่เหมาะสม ในสถานที่ที่เหมาะสม และมีสถานะที่เหมาะสมกว่า ทำให้พวกเขาสร้างบุคลิกตัวละครได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

อีกอย่าง ตัวกองทัพเรือเองก็ให้ความสนใจกับวีรบุรุษคนใหม่อยู่ไม่นาน เพราะพวกเขามีเรื่องที่ลำบากใจกว่านี้

ความขัดแย้งทางอุดมการณ์ระหว่างอาโอคิยิกับอาคาอินุก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข รัฐบาลโลกและผู้บังคับบัญชาระดับสูงของกองทัพเรือต่างก็โต้เถียงกันไม่จบไม่สิ้นเรื่องตัวเลือกจอมพลคนใหม่ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน สุดท้ายก็เลยเกิดการต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งจอมพลขึ้น

ความรู้สึกของทหารเรือส่วนใหญ่เมื่อได้ยินเรื่องของโคบี้ก็เรียบง่ายมาก

"ทหารคนนี้เก่งจัง แต่ก่อนไม่เคยได้ยินชื่อเลย"

"สมกับเป็นพลโทการ์ป ศิษย์ของเขาก็มีความทะเยอทะยานมากเหมือนกัน"

เหล่าทหารเรือที่ไม่คุ้นเคยกับโคบี้ ส่วนใหญ่ก็แค่ถอนหายใจสักครั้งสองครั้ง

อาคาอินุกับอาโอคิยิไม่เหมือนกัน ชื่อเสียงของพลเอกทั้งสองฝังลึกอยู่ในใจคนมานานแล้ว การประลองของพวกเขาอาจส่งผลกระทบต่อกลยุทธ์การพัฒนาของกองทัพเรือในอนาคต

คุซันและซาคาสึกิต่อสู้กันที่พังก์ ฮาซาร์ดสิบวันสิบคืน สุดท้ายคุซันพ่ายแพ้ ร่างกายซีกขวาถูกไฟไหม้อย่างรุนแรงและเสียขาซ้ายไป

ซาคาสึกิเห็นแก่มิตรภาพระหว่างเพื่อนร่วมงาน จึงไม่ได้ฆ่าคุซัน แต่คุซันก็ไม่เห็นด้วยกับอุดมการณ์ของซาคาสึกิ สุดท้ายจึงเลือกที่จะลาออกจากกองทัพเรือ

ด้วยเหตุนี้ เซ็นโงคุจึงถอยไปอยู่แนวหลัง ซาคาสึกิขึ้นเป็นจอมพลคนใหม่ พลเอกทั้งสามเหลือเพียงแค่คิซารุคนเดียว กำลังรบระดับสูงของกองทัพเรือก็เริ่มขาดแคลน

"ซาคาสึกิ พวกนี้เป็นเอกสารที่ค้างอยู่ พวกนี้เป็นปัญหาการพัฒนาในอนาคต พวกนี้เป็นการโยกย้ายบุคลากร พวกนี้ฝากนายจัดการต่อด้วย อ้อ แล้วก็พวกนี้เป็นข้อมูลลับ ดูเสร็จแล้วอย่าลืมทำลายทิ้งล่ะ"

ในห้องทำงานของจอมพล ผมสีดำขลับของเซ็นโงคุในตอนนี้กลายเป็นสีขาวโพลน ใบหน้าก็ดูแก่ขึ้นเล็กน้อย แต่สีหน้าของเขากลับดูผ่อนคลายมาก

คนที่ได้เป็นจอมพลเท่านั้นถึงจะรู้ว่าตำแหน่งนี้ปวดหัวขนาดไหน เขาเชื่อว่าซาคาสึกิจะเข้าใจความยากลำบากของเขาในไม่ช้า

"เอาล่ะ ส่งมอบงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ที่นี่ก็ฝากนายดูแลแล้ว ฉันก็เป็นแค่นายพลตรวจการณ์ธรรมดา ๆ คนหนึ่งแล้ว"

เซ็นโงคุจูงแพะน้อยของตัวเองออกไปจากที่นี่ มีพลังผลปีศาจแม็กม่าอยู่แล้ว อาคาอินุไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องทำลายเอกสาร แค่ใช้พลังเผาเอกสารก็พอ

อาคาอินุที่ขึ้นรับตำแหน่งจอมพลออกคำสั่งแรกอย่างรวดเร็ว สลับที่ตั้งของกองบัญชาการใหญ่กับสาขา G1 กองบัญชาการใหญ่เดิมที่พังทลายก็เปลี่ยนเป็นสาขา G ธรรมดา สาขา G1 เดิมกลายเป็นกองบัญชาการใหญ่แห่งใหม่ นับจากนี้เป็นต้นไป กองทัพเรือจะให้ความสำคัญกับสถานการณ์ในโลกใหม่มากขึ้น

เงินทุนของหน่วยวิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง หน่วยมังกรบินถูกจัดโครงสร้างใหม่ แต่ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนเป็นหน่วยลาดตระเวน พวกมันถูกจัดสรรไปประจำการตามสาขาต่าง ๆ

จอมพลใหม่ใหม่ไฟแรง ไฟของอาคาอินุลุกโชนเป็นพิเศษ แต่เนื่องจากกำลังรบระดับสูงไม่เพียงพอ เขาและคิซารุจึงไม่สามารถออกจากกองบัญชาการใหญ่ได้ ดังนั้นกิจกรรมต่าง ๆ จึงค่อนข้างจำกัด

เพื่อรักษาสมดุลของท้องทะเลได้ดียิ่งขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนกำลังรบระดับสูงและการสูญเสียกำลังพลระดับล่างของกองทัพเรือ รัฐบาลโลกจึงวางแผนปฏิบัติการใหม่ โดยกำหนดขอบเขตให้ครอบคลุมประเทศสมาชิกทั้งหมดของโลกและประเทศที่ต้องการเข้าร่วมกับรัฐบาลโลก การเกณฑ์ทหารครั้งใหญ่ของโลกจึงเริ่มต้นขึ้น

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_