บทที่ 1044: สายวิวัฒนาการของคาเตอร์ปีและความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิง

[แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]

[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]

[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ อยากขอให้ทุกคนสนับสนุนไปจนจนนะครับ ส่วนคนที่สนับสนุนแล้ว ก็ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมาครับ]

บทที่ 1044: สายวิวัฒนาการของคาเตอร์ปีและความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิง

หลายปีมานี้ โปเกมอนมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  คอยคิงเป็นตัวอย่างหนึ่ง พวกมันกลายเป็น "สิ่งมีชีวิตดั้งเดิม" ที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง

นอกจากสี่ทะเลและแกรนด์ไลน์แล้ว แม้แต่ในแม่น้ำและทะเลสาบก็ยังมีคอยคิงอาศัยอยู่ แต่ยิ่งแหล่งน้ำสงบเท่าไหร่ โอกาสที่คอยคิงจะวิวัฒนาการเป็นเกียราดอสก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น ความแข็งแกร่งโดยรวมก็ยิ่งอ่อนแอลง

นอกจากคอยคิงแล้ว เฮราครอสก็เป็นโปเกมอนอีกชนิดหนึ่งที่ถูกปล่อยออกมาเป็นจำนวนมาก หลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงมาหลายปี เฮราครอสเหล่านี้ก็ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม เริ่มตั้งรกรากตามเกาะต่างๆ

ความสามารถในการดำรงชีวิตและการปรับตัวของโปเกมอนธาตุแมลงได้รับการยืนยันแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ถึงเวลาที่ต้องเพิ่มจำนวนโปเกมอน

ตัวเลือกแรกยังคงเป็นโปเกมอนธาตุแมลงที่มีความสามารถในการสืบพันธุ์สูง แม้จะดูบอบบาง แต่ความเร็วในการผสมผสานเข้ากับธรรมชาติของพวกมันก็ไม่ช้าเลย

ผีเสื้อตัวใหญ่ดูน่ารักมาก สีดำและสีเทาเป็นสีหลักของลำตัว และแตกต่างจากตาของแมลงวันทั่วไป ดวงตาของพวกมันแม้จะมีโครงสร้างเป็นตาภาพ แต่ดวงตากลมโตสีฟ้าก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

ปีกด้านหลังเต็มไปด้วยลวดลายสีเหลือง และลวดลายสีต่างๆ ปีกของผีเสื้อแต่ละตัวล้วนเป็นผลงานศิลปะอันล้ำค่า

โปเกมอนผีเสื้อ - อาเกฮันท์เป็นโปเกมอนที่ดูน่ารัก แต่จริงๆแล้วมีจิตใจที่ชอบต่อสู้ซึ่งไม่ตรงกับรูปลักษณ์ภายนอก

ปากที่ม้วนงออยู่บนใบหน้าเป็นเครื่องมือสำคัญในการเก็บน้ำหวานและละอองเกสร และยังเป็นอาวุธในการโจมตีศัตรู

แม้จะมีนิสัยชอบต่อสู้ แต่ถ้าไม่ไปรบกวนพวกมันในขณะที่กำลังกินอาหาร อาเกฮันท์ก็เป็นโปเกมอนที่เข้ากับคนง่าย

พวกมันยังมีความโลภในตัว ถ้าเป็นอาเกฮันท์ป่า พวกมันจะไล่มิทซึฮันนีทั้งหมดในสวนออกไป แล้วครอบครองสวนแห่งนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว

อาเกฮันท์ตัวก่อนหน้านี้บอกว่าตัวเองตกลงกับมิทซึฮันนีได้ เพียงเพราะที่นี่คือวาโนะคุนิ อาร์เซอุสยังคงอาศัยอยู่ที่นี่ ดังนั้นเผ่าพันธุ์ต่างๆจึงรักษาความสามัคคีในระดับหนึ่ง

ส่วน คุวากานอนกับดิวรัลดอน...

จริงๆแล้วสถานการณ์แบบนี้ก็ถือว่าสามัคคีกันมากแล้ว ถ้าเผ่าพันธุ์ทั้งสองนี้เจอกันในป่า ต้องต่อสู้กันจนถึงชีวิตอย่างแน่นอน

มองดูผีเสื้อที่กำลังบินวนไปมา ยามาโตะยื่นแขนออกไป อาเกฮันท์สองตัวก็รับรู้ถึงความคิดของเธอ บินมาเกาะที่แขนของเธอ

"พวกเธอเป็นคู่กันเหรอ?"

"บิว~"

อาเกฮันท์ตัวหนึ่งที่มีจุดสีแดงบนปีกใหญ่กว่ากระพือปีกเล็กๆของตัวเอง นี่เป็นลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์อาเกฮันท์ ปีกของตัวผู้จะมีลวดลายสีแดงใหญ่กว่า

ยังไม่ทันที่พวกมันจะพูดอะไร โปเกมอนสีม่วงอีกตัวก็บินเข้ามา

เมื่อเทียบกับอาเกฮันท์แล้ว รูปร่างหน้าตาของมันไม่ค่อยตรงกับความงามตามแบบแผนทั่วไป ตาภาพสีเหลืองมีจุดดำสามจุด ปีกสีเขียวด้านหลังก็มีลวดลายที่ใช้ข่มขู่ศัตรู

โปเกมอนผีเสื้อพิษ – โดคุเคล โปเกมอนชนิดนี้จริงๆแล้วเป็นโปเกมอนออกหากินเวลากลางคืน แต่ช่วงนี้มีลมมรสุมพัดผ่านวาโนะคุนิ เพื่อใช้ประโยชน์จากแรงลมในการอพยพ พวกมันจึงปรากฏตัวในเวลากลางวัน

แม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่โดคุเคลกับอาเกฮันท์มีร่างเริ่มต้นเหมือนกัน นั่นคือ คาเตอร์ปี

เมื่อเลเวลมากพอ คาเตอร์ปีจะวิวัฒนาการเป็นคาราซาลิสหรือมายูลด์แบบสุ่ม

มายูลด์จะวิวัฒนาการเป็นอาเกฮันท์ส่วนคาราซาลิส จะวิวัฒนาการเป็นโดคุเคล ชนิดของวิวัฒนาการเป็นแบบสุ่มโดยสิ้นเชิง นับเป็นปัจจัยลึกลับอย่างหนึ่งในการวิวัฒนาการของโปเกมอน

จริงๆแล้วนิสัยของโดคุเคลนั้นอ่อนโยนกว่าอาเกฮันท์ แต่พวกมันมีธาตุพิษ ผงแป้งในร่างกายมีพิษที่ทำให้เกิดโรค การไปยั่วพวกมันนั้นยุ่งยากกว่าการไปยั่วอาเกฮันท์มาก

หลังจากพูดคุยกับพวกมันครู่หนึ่ง ยามาโตะก็โบกมือลา ปล่อยพวกมันบินจากไป เธอต้องเตรียมตัวก่อนออกเดินทาง เช่น ไปศึกษาเรื่องบันทึก

เธอยังคงไม่เข้าใจว่า ทำไมบันทึกของโอเด้งถึงมีพลังมากขนาดนั้น

ตัวของยามาโตะเองไม่ได้ชอบเขียนบันทึกหรือบันทึกการเดินทาง เพียงแต่จะบันทึกเรื่องราวที่น่าสนใจเท่านั้น

แต่ในวาโนะคุนิ มีคนที่เขียนบันทึกจริงๆ

คุริ ยามาโตะตั้งใจจะไปหาเซ็ตสึนะ ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดของบันทึกประจำวันของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร เพื่อปรึกษาปัญหาเรื่องบันทึก ในกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรทั้งหมด มีเพียงเธอเท่านั้นที่เขียนบันทึกอย่างต่อเนื่อง

บันทึกเต็มกล่องและลิ้นชักหนึ่งใบเป็นเครื่องพิสูจน์

แต่ที่นี่ ยามาโตะกลับได้พบกับโปเกมอนที่ไม่คาดคิด

"นั่นเรจิร็อกเหรอ? ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?"

ที่บ้านของเซราโอร่า เธอเห็นเรจิร็อกกำลังหลับใหลอยู่ในมุมห้อง ตอนนี้มันเก็บซ่อนพลังไว้ ถ้าไม่สังเกตดีๆจะคิดว่ามันเป็นแค่ผลึกหินธรรมดา

ตามหลักแล้ว ภายในร่างกายของเรจิร็อกมีพลังแห่งความหนาวเย็นสุดขั้ว แต่ตอนนี้ความหนาวเย็นทั้งหมดถูกมันรวบรวมไว้ที่แกนกลางภายในร่างกาย แม้จะสัมผัสพื้นผิวภายนอกก็ไม่ทำให้เกิดผลข้างเคียงใดๆ

"มันบอกว่าท่านอาร์เซอุสยังไม่ได้มอบหมายงานอะไรให้มัน เลยจะขอนอนสักสองสามเดือนก่อน ที่นี่นอนสบายดี"

"ฉันไม่เข้าใจความคิดของมันเลย เหมียวกับวูล์ฟทะเลาะกัน ฉันยังปวดหัวเลย แต่มันกลับชอบที่นี่"

เซราโอร่าไม่เข้าใจตรรกะของเรจิร็อกสุดท้ายก็ได้แต่โทษว่าเป็นเพราะความดื้อรั้นของหิน

"พี่เซ็ตสึนะล่ะ?"

ลำดับอาวุโสภายในกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรนั้นวุ่นวายมาก โดยทั่วไปแล้วต่างคนต่างอยู่ ไม่มีใครสนใจเรื่องนี้ การเรียกพี่ชายพี่สาวมีให้เห็นทั่วไป

เหล่าโจรสลัดให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งมากกว่าอายุ แม้แจ็คจะอายุแค่ 26 ปี แต่คนแก่อายุสี่ห้าสิบหลายคนก็ต้องเรียกเขาว่าพี่แจ็ค บางครั้งคำเรียกขานก็ไม่ได้มีความหมายอะไรแล้ว

ในบรรดาคนเหล่านี้ ควีนเป็นข้อยกเว้น เขาเป็นหัวหน้าหน่วยคนเดียวที่ยามาโตะเรียกว่าคุณลุง

และนั่นเป็นเพียงเพราะเขาดูแก่เกินวัย ดังนั้นถ้าจะเอาจริงๆ ควีนกลับกลายเป็นคนที่อาวุโสสูงกว่าในสายตายามาโตะ

"ไปทำงานที่โซว แต่เธอหยุดวันนี้ เดี๋ยวก็คงกลับมาแล้ว"

ในบรรดาเหล่ากษัตริย์แห่งซู เซ็ตสึนะมีความแข็งแกร่งมากที่สุด ความสามารถในการสื่อสารกับซุนิชาที่อาร์เซอุสมอบให้นั้นหาได้ยากยิ่ง นับเป็นคนแรกที่เปลี่ยนตำแหน่งกษัตริย์ให้กลายเป็นงาน ทำงานหกวัน หยุดหนึ่งวันต่อสัปดาห์ นอกจากผู้บุกรุกแล้ว ไม่มีใครทำให้เธอเลิกงานช้าได้

และคนที่ทำให้เธอเลิกงานช้ามักจะตายอย่างมีจังหวะ

ไม่นาน เซ็ตสึนะก็ขี่มังกรพันปีกลับมาถึงบ้าน

"น่ารำคาญชะมัด พวกนั้นน่ะ ไม่กลัวตายกันจริงๆ พวกเธอเชื่อไหม? มีคนกล้าใช้ปืนใหญ่ยิงสุนิชาด้วย"

พอกลับมาถึง เซ็ตสึนะก็บ่นเรื่องที่เพิ่งเจอมา

ถ้าโรเจอร์เป็นผู้เปิดศักราชแห่งโจรสลัด ตอนนี้ก็คือยุคแห่งความวุ่นวาย นอกจากโจรสลัดหน้าใหม่จำนวนนับไม่ถ้วนที่แห่กันออกทะเลแล้ว พวกอาชญากรที่หนีออกมาจากอิมเพลดาวน์ก็เป็นปัญหาเช่นกัน

หนวดดำตายไปแล้ว แต่ยังมีนักโทษจาก level 6 หลายคนที่ยังลอยนวล พวกนี้ก็มีความสามารถอยู่บ้าง แถมติดคุกมานานจนดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่าความน่ากลัวคืออะไร

"พวกนั้นกล้าจริงๆ"

"ไม่ใช่แค่กล้า แต่ต้องโง่ด้วย พวกนั้นเหมือนจะอยากได้เบาะแสของลินด์เบิร์ก แล้วเอาเขาไปต่อรองกับรัฐบาลโลก คิดดูสิว่าตัวเองมีความสามารถขนาดนั้นหรือเปล่า"

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_