บทที่ 988: หอกลมสวรรค์!

[แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]

[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]

[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]

บทที่ 988: หอกลมสวรรค์!

แม้ชิริวจะไม่เอ่ยปาก พวกเขาก็รู้ดีว่าคิงน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

สำหรับลูกเรือกลุ่มแรกที่หนวดดำรวบรวมมา ในตอนที่พวกเขาทำข้อตกลงกับกองทัพเรือ คิงได้สังหารวานออก้าต่อหน้าพวกเขาทุกคน แถมยังฆ่าสตอเบอรี่ต่อหน้าหนวดดำ โมโมะอุซางิ และยามาคิจิอีกด้วย

ถ้าหากคุซันไม่มาถึงทันเวลา การเดินทางของกลุ่มโจรสลัดหนวดดำคงจบสิ้นลงตรงนั้น

ถึงแม้ผลงานของเชย์น่าจะไม่โด่งดังเท่า แต่เธอก็เคยเผชิญหน้ากับหนวดเหลืองมาแล้วหลายปีก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนที่คิงสังหารหนวดดำ เชย์น่าก็แสดงให้เห็นถึงพลังที่เหนือกว่าพวกเขาอย่างชัดเจน

ตอนนี้ ทุกคนที่นี่ต่างรู้ดีว่าสองอสูรตรงหน้าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมือ แต่การจะให้พวกเขาร่วมมือกันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกัน

กลุ่มโจรสลัดหนวดดำ มีลักษณะคล้ายกับกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ดี ซีเบ็ค สมาชิกส่วนใหญ่ไม่ได้มีความผูกพันกันมากนัก เพียงแค่มารวมตัวกันเพราะกัปตันเท่านั้น

ตอนที่กัปตันยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาจะร่วมมือกันต่อสู้ แต่เมื่อกัปตันตาย คนเหล่านี้ก็จะแตกกระจายไป ส่วนมากจะเลือกจับมือกับเพื่อนคนใดคนหนึ่ง

การต่อสู้ทั่วไปก็ยังพอว่า แต่ในการต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตายเช่นนี้ ไม่มีใครในกลุ่มโจรสลัดหนวดดำที่จะยอมฝากหลังให้กับคนที่เรียกว่าเพื่อนร่วมกลุ่ม หากการละทิ้งเพื่อนร่วมกลุ่มจะทำให้หนีรอดไปได้ พวกเขาก็คงทำไปนานแล้ว

แต่คิงกับเชย์น่าต่างก็เป็นยอดฝีมือในการต่อสู้กลางอากาศ บวกกับโซ่ที่แปรเปลี่ยนอย่างคาดเดาไม่ได้ในมือของเชย์น่า การหนีอย่างกะทันหันก็เท่ากับการวิ่งเข้าหาความตาย

"เรื่องราวโดยละเอียด ฉันก็เคยได้ยินหนวดดำพูดถึง พวกเราเข้าร่วมกับเขาก็เพื่อที่จะหนีออกจากอิมเพลดาวน์ ความสัมพันธ์กับเขาไม่ได้ลึกซึ้งอะไร

ตอนนี้เขาตายแล้ว พวกเราก็ไม่มีความขัดแย้งอะไรกัน งั้นแยกย้ายกันไปว่าไงล่ะ? "

ชิริวก็เสนอความคิดเห็นของตัวเอง เมื่อมองดูเชย์น่าบนท้องฟ้าและคิงที่ค่อย ๆ เข้ามาใกล้ เขาไม่อยากต่อสู้แบบไร้ความหมายที่นี่

การมาที่นี่เป็นแผนของหนวดดำแต่แรก ตามแผนของหนวดดำ แรงสั่นสะเทือนที่ทำลายทุกสิ่งกับความมืดที่กลืนกินทุกสิ่ง จะกลายเป็นหอกและโล่ของเขา แต่ตอนนี้หนวดดำตายไปแล้ว พวกชิริวก็ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อ

ชิริวชอบการฆ่าฟัน แต่เขาไม่ชอบวิ่งเข้าหาความตาย ตอนที่อยู่ในอิมเพลดาวน์ เป้าหมายในการฆ่าฟันของเขาก็คือ นักโทษที่ไม่มีทางสู้ เขาไม่กล้าไปยุ่งกับอสูรตัวจริงในเลเวล 6

คนแบบนั้น ต่อให้ใส่โซ่ที่ทำจากหินไคโรเซกิ ก็ยังเป็นภัยคุกคามต่อชิริวได้

ขณะที่ชิริวเอ่ยปาก ทั้งวาสโก้ช็อตและปิซาโรต่างเงียบงัน แม้แต่เดวอนที่เคยมีเรื่องบาดหมางกับกลุ่มร้อยอสูรก็ยังเลือกที่จะปิดปากเงียบ

การได้อิสรภาพกลับคืนมาและจากไปอย่างราบรื่นคือทางออกที่ดีที่สุดของพวกเขา

“ที่นี่คือกองบัญชาการใหญ่ของกองทัพเรือ ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกแกมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์ใด แต่ถ้าต้องการสังหารหนวดดำ พวกแกก็ทำสำเร็จแล้ว ไม่มีใครรอดชีวิตจากสถานการณ์แบบนั้นได้หรอก การต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์นั้นไม่จำเป็น”

“เพลิงราชันย์!”

คิงเหวี่ยงลูกไฟใส่ชิริว เปลวเพลิงที่ระเบิดออกทำให้ชิริวถอยหลังไปหลายก้าว สีหน้าเคร่งเครียดขึ้น

แม้ว่าครั้งแรกที่เขาได้พบกับหนวดดำ หนวดดำก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ พิษของแม็กเจลแลนเกือบจะกวาดล้างพวกเขาได้ทั้งหมด แต่ชิริวก็ยังยอมรับในพลังของหนวดดำ การแสดงพลังของหนวดดำในคุกใต้ทะเลระดับ 6 ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้

ตอนนี้หนวดดำที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมถูกคิงสังหาร พวกเขาไม่ใช่คู่มือของคนทั้งสอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไคโดที่กำลังจ้องมองอยู่ด้านหลัง

“คราวนี้คงจัดการได้แล้วใช่ไหม?”

“แน่นอน แต่พวกนี้อาจรู้อะไรบางอย่างที่ไม่ควรจะรู้ เพื่อความปลอดภัย เราควรกำจัดพวกเขาซะ”

“งั้นลงมือเลย ใครจะจัดการดี?”

“มาด้วยกันเลยดีกว่า สิ่งที่บอสไคโดสอนบางครั้งก็ใช้ได้ดีเหมือนกัน ยังไงที่นี่ยังมีพวกตัวใหญ่ยักษ์อยู่”

เพียงไม่กี่คำ คิงและเชย์น่าก็ตัดสินชะตากรรมของกลุ่มโจรสลัดหนวดดำที่เหลืออยู่ตรงหน้า และพวกเขาก็ไม่ได้ปิดบังใด ๆ วางแผนกันเสียงดังต่อหน้าทุกคน

สำหรับชิริวและคนอื่น ๆ นี่เป็นเหมือนการดูถูก พวกเขาเคยเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในท้องทะเล แต่ตอนนี้กลับถูกมองว่าเป็นเพียงมดปลวก ถูกตัดสินชะตาชีวิตตามอำเภอใจ

“ฉันแค่ไม่อยากสู้กับพวกแก อย่าทำเกินไปกว่านี้เลย!”

“โป๊ะ โป๊ะ โป๊ะ พูดมาขนาดนี้แล้ว ก็คงต้องสู้สินะ?”

วาสโก้ช็อตหยิบกระบอกน้ำเต้าที่หลังมาถือไว้ในมือ เริ่มดื่มอย่างหนักต่อหน้าทุกคน

วาสโก้ช็อต ฉายานักดื่มผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ใช้พลังผลปีศาจสายพารามิเซีย ผลสุรา มักจะปรากฏตัวในสภาพมึนเมาอยู่เสมอ

เนื่องจากการดื่มสุราเป็นเวลานาน ทำให้จมูกของเขาแดงก่ำ ประกอบกับหมวกทรงตัวตลก ทำให้วาสโก้ช็อตดูเหมือนตัวตลก และต่อมาก็ทำพฤติกรรมที่เหมือนตัวตลกมากยิ่งขึ้น

กระบอกน้ำเต้าของเขาดูเหมือนไม่มีก้น ดื่มเท่าไหร่ก็ไม่หมด หลังจากดื่มสุราจำนวนมากเข้าไป เขาก็พ่นฟองแอลกอฮอล์ใส่คิงและเชย์น่าเป็นชุด

“แดนสุราอเวจี!”

เสียงฟองอากาศแอลกอฮอล์ของคิงดังเปรี๊ยะปร๊าบ ก่อนจะแตกกระจายกลายเป็นทะเลเพลิงล้อมรอบเชย์น่าและคิงในพริบตา

"ไอ้โง่! จะใช้ไฟเผาพวกเขาไปทำไม?!"

การโจมตีของวาสโก้ช็อตทำให้ชิริวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดสบถด่าออกมาไม่ได้ คนที่อาบไฟอยู่ตลอดเวลาแบบนั้นจะไปกลัวไฟได้ยังไง? ทะเลเพลิงนี้มีแต่จะทำให้เข้าใกล้ไม่ได้ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

"จุ๊ ๆ นายไม่เคยอ่านข้อมูลในอิมเพลดาวน์รึไง? ความสามารถของฉันปล่อยเอทานอลออกมา ถ้าปริมาณมากพอก็ทำให้พวกนั้นเมาได้เหมือนกัน! วูลฟ์! อย่ามัวแต่ยืนดูอยู่เฉย ๆ รีบลงมือได้แล้ว!"

วูล์ฟมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งที่ทำให้ตัวเองกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม คนรอบข้างมักจะลืมเขาไปโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งถึงเวลาสำคัญถึงจะนึกขึ้นได้

ร่างกายกำยำคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุดของวูลฟ์ เมื่อวาสโก้ช็อตตะโกนสั่ง เขาก็ยกหมัดทุบลงมา สมาชิกคนอื่น ๆ ของกลุ่มโจรสลัดหนวดดำก็เริ่มโจมตีเช่นกัน

ทว่าท่ามกลางทะเลเพลิงที่ช็อตสร้างขึ้น คิงและเชย์น่ากลับไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เปลวไฟไม่เพียงแต่ทำอันตรายพวกเขาไม่ได้ แม้แต่อาการเมาที่ช็อตคาดหวังไว้ก็ไม่เกิดขึ้น

ด้วยข้อมูลที่ไม่ครบถ้วนทำให้เขาประเมินความต้านทานของเผ่าพันธุ์ลูนาเรียต่ำเกินไป การที่พวกเขาสามารถเอาชีวิตรอดได้ในทุกสภาพแวดล้อมไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ

ในตอนนี้ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน อาวุธของทั้งคู่ไขว้กัน พลังฮาคิถูกถ่ายทอดลงไปในอาวุธอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่วูลฟ์โจมตี พวกเขาก็เหวี่ยงคมดาบออกไปเช่นกัน

"โวะโร่โร่โร่โร่ะ พวกเขาฝึกฝนสำเร็จแล้วจริง ๆ ด้วย! สมกับเป็นลูกน้องที่ฉันภาคภูมิใจกับมือขวาของอาร์เซอุสจริง ๆ "

ไคโดที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ เห็นการโจมตีร่วมของคิงและเชย์น่าก็เผยรอยยิ้มออกมา การโจมตีนี้ไม่ใช่แบบอื่น แต่เป็นท่าไม้ตายคู่ของเผ่ายักษ์ที่เขาเรียนรู้มาจากชาร์ล็อตต์ หลินหลิน

"หอกลมสวรรค์!"

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_