บทที่ 804: การสังหารหมู่
บทที่ 804: การสังหารหมู่
[,แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ],
[,Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด,]
[,หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ100คน ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบไม่มีการแก้คำผิด และยิบย่อยมากมาย ไปนั่นแหละ,]
บทที่ 804: การสังหารหมู่
“ใช้กระสุนคุก! เจ้าหมอนั่นเป็นผู้มีพลังสายโ,เกีย! ยังต้องให้ฉันบอกอีกเหรอ?!”
เพื่อรับมือกับผู้มีพลัง กองทัพเรือได้พัฒนาอาวุธพิเศษที่สามารถยิงตาข่ายไคโรหินได้ เพราะตาข่ายเหล็กที่ยิงออกมานั้นมีหินไคโรติดอยู่ หากยิงถูกผู้มีพลังจะสามารถพันธนาการการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ ทำให้เกิดผลคล้ายกับคุกขนาดเล็ก จึงได้ชื่อว่ากระสุนคุก
กระสุนคุกมีความเร็วในการยิงช้า เมื่อเผชิญหน้ากับโจรสลัดที่มีค่าหัวเกินร้อยล้านโดยตรงมักจะยากที่จะยิงถูก กองทัพเรือยังคงใช้วิธีการเดิมๆ คือใช้กระสุนปืนธรรมดาเพื่อลดกำลังก่อน แล้วค่อยพิจารณาใช้กระสุนคุก
เนื่องจากราคาของหินไคโร ราคาของกระสุนคุกจึงสูงตามไปด้วย แม้ว่าตาข่ายนั้นจะสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ แต่ก็ยังคงมีความเสียหาย ดังนั้นกระสุนคุกจึงไม่ใช่อุปกรณ์ที่ใช้บ่อยนัก และมีจำนวนจำกัด
หากใช้หมดก่อน พวกเขาจะสูญเสียวิธีการตอบโต้ แต่นั่นเป็นวิธีการรับมือกับผู้มีพลังสายโซออนและพลังสายพารามีเซีย เมื่อเผชิญหน้ากับผู้มีพลังสายโลเกีย กระสุนปืนธรรมดาไม่สามารถลดกำลังของพวกเขาได้เลย
เอสเป็นเป้าหมายหลักที่พวกเขาต้องการจับกุม การสามารถสกัดกั้นซูเปอร์โนว่าได้ที่หมู่เกาะชาบอนดี้ถือเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่จำเป็นต้องปะทะกับโจรสลัดจากโลกใหม่อย่างรุนแรง
ตามเส้นเวลาเดิม ในเวลานี้ 7 เทพโจรสลัดยังคงมีที่ว่าง และเอสในฐานะดาวรุ่งดวงใหม่ ผู้มีพลังสายโลเกียที่หายาก ได้รับคำเชิญให้เข้าร่วม 7 เทพโจรสลัดตามข้อเสนอของอิสึกะในเวอร์ชันที่เป็นทหารเรือ
อิสึกะในเส้นเวลาเดิมไม่มีความสามารถนี้ ในเวลานี้รายงานนั้นถูกการ์ปเห็น เขาหวังว่าทั้งเอสและลูฟี่จะเข้าร่วมกองทัพเรือ แต่ทั้งคู่ต่างเลือกเส้นทางของโจรสลัด
เมื่อเทียบกับโจรสลัดทั่วไป การ์ปคิดว่าตำแหน่ง 7 เทพโจรสลัดเหมาะสมกว่า ดังนั้นจึงแอบช่วยเหลือเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม เอสไม่สนใจ 7 เทพโจรสลัดเลย และปฏิเสธคำเชิญนั้นโดยตรง
แต่ตอนนี้มันต่างออกไป การขยายตัวของร้อยอสูรเร่งการต่อสู้ในทะเล ตำแหน่ง 7 เทพโจรสลัดก็เต็มแล้ว และเขาไม่มีผู้ชี้นำ ไม่มีโอกาสที่จะยอมรับคำเชิญ 7 เทพโจรสลัด เป็นเพียงโจรสลัดที่อันตรายเท่านั้น
เพียงแต่ในสายตากองทัพเรือ โจรสลัดที่ยังไม่เข้าสู่โลกใหม่ แม้ว่าจะเป็นผู้มีพลังสายโลเกีย ก็ยังมีภัยคุกคามน้อยกว่าลูกน้องของจักรพรรดิแห่งท้องทะเล หากสามารถจับกุมได้พร้อมกันก็ดีที่สุด หากไม่ได้ก็จะไม่บังคับ ดังนั้นจึงนำกระสุนคุกทั้งหมดมาด้วย
“ดูเหมือนเธอจะตกลงแล้วนะ”
ในขณะที่กองทัพเรือกำลังเปลี่ยนกระสุน เอสไม่ได้รับคำตอบจากอิสึกะ แต่ก็ไม่ได้ถูกโจมตี
ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาคิดว่าอิสึกะยอมรับข้อเสนอนี้โดยปริยาย
“ฉันต้องยอมรับว่าฉันเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับนายไปบ้าง แต่โจรสลัดจากพาราไดซ์ก็ยังคงไร้เดียงสา ลามี่ จัดการให้เรียบร้อย ได้เวลาถอนกำลังแล้ว”
“ให้ฉันจัดการเองค่ะ พี่อิสึกะ”
คนต่างกันมีจุดสนใจต่างกัน อิสึกะไม่ถนัดการต่อสู้แบบกลุ่ม เธอขาดทักษะโจมตีเป็นวงกว้าง ไม่ใช่ว่าไม่มีเลย แต่การโจมตีแบบนั้นยากที่จะควบคุมผลกระทบ
อิสึกะไม่ชอบแบบนั้น ลามี่เหมาะกับการต่อสู้แบบนี้มากกว่า
......
“เร็วเข้า!”
ฐานทัพเรือแต่ละแห่งมีความแข็งแกร่งต่างกัน ฐานทัพใน 4 ทะเลและแกรนด์ไลน์ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้
แต่ฐานทัพในแกรนด์ไลน์ก็มีความแตกต่างกันมาก เช่น G-5 เป็นฐานทัพเรือที่โหดร้ายที่สุด
กองทัพเรือที่ชาบอนดี้ไม่มีหมายเลขเฉพาะ แต่พวกเขาเป็นกลุ่มคนที่วุ่นวายที่สุดในแกรนด์ไลน์
การโจมตีแบบลอบเร้นไม่ประสบความสำเร็จ กลุ่มโจรสลัดทั้งสองฝ่ายถึงกับหยุดต่อสู้ นี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขา ศัตรูของศัตรูสามารถร่วมมือกันได้ นี่เป็นหลักการง่ายๆที่แม้แต่โจรสลัดก็เข้าใจ
แน่นอนว่าสถานการณ์ไม่ได้เป็นไปดังที่เขาคิด ในขณะที่เขาสั่งให้ลูกน้องโจมตีต่อ ก็มีเด็กสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา อิสึกะที่เมื่อครู่อยู่ต่อหน้าเอส บัดนี้กลับมาอยู่ต่อหน้าพลเรือตรีคนนี้แล้ว
"กระสุนปืนต่อเนื่อง!"
หมัดสีแดงเพลิงถูกปล่อยออกมาเป็นชุด กระสุนหมัดนับไม่ถ้วนกระหน่ำเข้าใส่หน้าอกของพลเรือตรี จากนั้นก็เตะข้างเข้าอย่างจัง ส่งร่างของเขาปลิวไปกองกับซากปรักหักพัง
อาคารที่ทรุดโทรมอยู่แล้วพังครืนลงมาเพราะแรงกระแทก ฝังร่างของพลเรือตรีไว้ข้างใน
"ท่านพลเรือตรี!"
แม้แต่รองผู้บัญชาการที่อยู่รอบๆก็ยังไม่ทันได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในระหว่างการต่อสู้ เขาไม่มีเวลาไปสนใจนายของตัวเอง เพราะตอนนี้มีปัญหาใหญ่กว่าโผล่ขึ้นมาแล้ว
ร่างสีสันสดใสเคลื่อนไหวไปมาในหมู่ทหารเรือ ในมือถือแส้ที่ทำจากของเหลวสองเส้น ฟาดฟันไปทั่วอย่างไร้รูปแบบ แต่ใครก็ตามที่ถูกแส้นั้นสัมผัส ร่างกายก็จะแข็งทื่อและล้มลงในเวลาไม่ถึง 10 วินาที
ทหารล้มลงเป็นแถบราวกับต้นข้าวถูกเกี่ยว เมื่อใดก็ตามที่ทหารรวมกำลังโจมตีจุดใดจุดหนึ่ง ร่างนั้นก็จะหายตัวไปยังที่ใหม่ แม้จะไม่เคยใช้มาก่อน แต่รองผู้บัญชาการก็รู้ได้ทันทีว่าการเคลื่อนไหวแบบนั้นคืออะไร
"โซ?! พวกแกไปเรียนวิชานี้มาจากไหน!"
"นายเป็นคุณชายที่มาฝึกงานเหรอ? คิดว่าศัตรูจะมายืนอธิบายให้ฟังงั้นสิ"
อิสึกะไม่ได้คิดจะโจมตีเขาด้วยซ้ำ เพราะมีมือข้างหนึ่งแตะลงบนไหล่ของเขาแล้ว
"หลับสักตื่นเถอะนะ คุณทหาร"
ลามี่ตบเบาๆที่ท้ายทอยเขา ของเหลวที่เธอทิ้งไว้ซึมเข้าสู่ผิวหนังอย่างรวดเร็ว ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็รู้สึกเหมือนกับที่ทหารคนอื่นๆรู้สึก
ความชาแล่นเข้าสู่ระบบประสาทส่วนกลาง เขาหมดสติไปอย่างรวดเร็วและล้มลงกับพื้น
"พี่อิสึกะ หนูเร็วกว่าพี่นะคราวนี้"
"ก็เพราะเห็นว่าเธอมา ฉันถึงไม่ได้ลงมือไงล่ะ"
นี่คือการประสานงานระหว่างพวกเธอ อิสึกะจัดการกับหัวหน้าที่แข็งแกร่งที่สุด ลามี่ใช้ความสามารถของเธอจัดการกับทหารทั่วไปอย่างรวดเร็ว เธอเป็นนักเรียนรุ่นแรกที่สำเร็จการศึกษาจากฮูส์ฮู สามารถใช้วิชาหกรูปแบบได้อย่างคล่องแคล่ว
แต่ด้วยความสามารถพิเศษของเธอ เธอจึงเน้นไปที่เทคนิคโซ ใช้การเคลื่อนไหวที่แทบจะเรียกว่าเทเลพอร์ตเข้าไปในหมู่ศัตรู แล้วใช้พิษที่สร้างขึ้นในร่างกายจัดการพวกเขา
กองทัพหลายร้อยคนใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีสำหรับเธอ
......
ในเวลานี้ เอสยังคงอยู่ในท่าเตรียมต่อย แม้แต่เขา เมื่อเผชิญหน้ากับกองทัพเรือ ก็จะเลือกที่จะล่าถอย เดิมทีเขาตั้งใจจะฝ่าวงล้อมออกไป ไม่คิดว่าอิสึกะและลามี่สองคนจะจัดการศัตรูได้ทั้งหมด เขาไม่ได้มีโอกาสแม้แต่จะลงมือ
นี่คือเหตุผลที่อิสึกะบอกว่าเขาไร้เดียงสา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองทัพเรือระดับนี้ เธอไม่จำเป็นต้องร่วมมือกับใคร
"เลิกมองได้แล้ว ตอนนี้เรามีปัญหามาให้ปวดหัวอีกแล้ว..."
"ดิออส? นายไม่เป็นไรแล้วเหรอ?"
"ไม่รู้สิ เด็กผู้หญิงคนนั้นเมื่อกี้ตบฉันทีเดียว ฉันก็ขยับได้แล้ว แต่ไม่สำคัญหรอก นายไม่คิดบ้างเหรอว่าเรื่องนี้จะจบยังไง?"
หลังจากจัดการกับพวกทหารเรือที่ล้อมรอบพวกเขาอยู่ ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที อิสึกะก็หันกลับมามองเอสอีกครั้ง
"ครั้งนี้ช่างมันเถอะ พวกนายไปได้แล้ว"
เห็นว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่อยากมีเรื่องต่อ ดิออสก็รีบดึงมือเอสเพื่อจะพาออกไปจากตรงนั้น แต่เอสกลับยืนนิ่งไม่ขยับ
"บอกฉันได้ไหม ว่าคุณจะพาเด็กๆพวกนั้นไปไหน?"