บทที่ 780: เผยตัวตน

[แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ100คน ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบไม่มีการแก้คำผิด และยิบย่อยมากมาย ไปนั่นแหละ]

บทที่ 780: เผยตัวตน

ควีนแห่งโรคระบาด คนที่ในหัวมีแต่เรื่องอาหาร เซราโอร่าก็ยอมรับเรื่องนี้ ในเมื่ออาร์เซอุสไม่อยากเป็นจุดสนใจ ตัวตนของควีนจึงดึงดูดความสนใจไปเกือบทั้งหมด

ดังนั้นเมื่อควีนขอความช่วยเหลือ เขาจึงมา ถึงปากจะไม่พูดดีด้วยแต่การกระทำก็ช่วยเหลือไปไม่น้อย

ในกลุ่มร้อยอสูร การควบคุมอารมณ์ไม่ได้ไม่ใช่เรื่องแปลก ไคโดที่เมาแล้วมักจะวนเวียนอยู่ในอารมณ์ต่างๆ  ดังนั้นเซราโอร่าจึงชินแล้ว ถึงแม้ว่าจะเป็นควีนที่ทำเรื่องนี้ เขาก็แค่อยากช่วยให้ควีนกลับมาเป็นปกติ

เพราะไม่มีใครเคยใช้ท่าแปลกๆแบบนั้น ถ้าคนๆนั้นเสียสติไปจริงๆก็คงไม่ดี

เขาดูก็รู้ว่ากำลังคิดอะไรเพี้ยนๆ ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ต้องให้เขายอมรับความจริงไปก่อน

หลังจากฟังคำพูดของเซราโอร่า ควีนก็กระพริบตาอย่างงุนงง แล้วก็นึกถึงเรื่องไม่ดีบางอย่าง

"นาย... พูดว่าอะไรนะ?"

"ฉันบอกว่านายใช้ท่าตรงหน้าพลเรือเอก นี่ไม่ใช่การยอมรับว่ามีความสามารถเองเหรอ?"

ทุกคนกำลังเล่นเกมจับคนร้ายกันอย่างสนุกสนาน กองทัพเรือและรัฐบาลโลกคิดว่าอาร์เซอุสและควีนต้องมีคนหนึ่งเป็นคนร้าย หรืออาจจะเป็นทั้งคู่ แค่ยังไม่มีหลักฐาน

แต่ในการกระทำเมื่อครู่ ควีนเปิดเผยตัวตนไปแล้ว

"เฮ้, เฮ้? นายยังโอเคไหม?"

เซราโอร่ากับควีนขนาดตัวต่างกันมาก, เขาจึงได้แต่ตบหัวอีกฝ่าย, พยายามเรียกสติควีน

"ฉันทำ... อะไรเกินเลยไปเหรอ?"

"ไม่เกินเลย แค่ใช้พลังธรรมชาติของผลปีศาจต่อหน้าอาคาอินุ แน่นอน พวกเขาไม่เข้าใจว่าพลังธรรมชาติคืออะไร คงคิดว่านายควบคุมเทคนิคการทำให้ผลปีศาจมีชีวิตได้ เพราะมันดูเหมือนกันมาก"

"นายว่ามันมีความเป็นไปได้ไหม? ว่าไอ้หมาบ้าตัวนั้นจะคิดว่าตัวเองตาฝาดหรือว่าพวกมันจะไม่ได้คิดไปในทางนั้น?"

"นายคิดว่าไงล่ะ?"

"ฉันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ไอ้สารเลวนั่นบังคับฉัน...."

ควีนเอามือขวาปิดหน้า แขนเทียมซ้ายพังไปแล้วในการต่อสู้ ตอนนี้น่าจะหายไปในสนามรบแล้ว

เขาพยายามขนาดนี้และไม่คิดถึงผลที่ตามมา

เดิมทีได้รับข่าวว่าสวนกล้วยป่วยหนัก อารมณ์เขาก็แย่มาตลอด และกังวลว่าจะเจออะไรข้างนอก

หลังจากทำยาแก้พิษได้ เขาคิดว่าสวนกล้วยปลอดภัยแล้ว ผลสุดท้ายก็มีอาคาอินุโผล่มาอีก

สูญเสีย ได้กลับมา แล้วก็ต้องเห็นมันจากไปต่อหน้าต่อตา สำหรับคนตะกละนี่มันเกินกว่าที่เขารับได้ เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนนี้

ถ้าไม่ใช้ท่านี้ อาศัยการเรียกฝนและพายุฟ้าผ่า ทั้งสองคนใช้เวลาหน่อยก็หนีไปได้แล้ว

"นี่...ช่วยจุดบุหรี่ให้หน่อยได้ไหม?"

ควีนหยิบบุหรี่ใส่ปาก แต่ว่ามือกลพังไปแล้วทำให้หาไฟแช็กไม่เจอ

ควีนใบหน้าครุ่นคิด เซราโอร่าใช้ประกายไฟฟ้าจุดซิการ์ให้เขา ควีนก็จมดิ่งสู่ห้วงความคิด

ความรับผิดชอบก่อนหน้ายังคงคลุมเครือ ไม่แน่ชัดว่าจะตกอยู่กับเขาหรือไม่ ขึ้นอยู่กับความคิดของหน่วยข่าวกรองของกองทัพเรือ อาจเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ แต่ในขณะนี้ เขาได้เปลี่ยนความรับผิดชอบนั้นให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขาอย่างสมบูรณ์

และเป็นการกระทำโดยสมัครใจของเขาเองโดยสิ้นเชิง

ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่สามารถรักษาสวนกล้วยของเขาไว้ได้ เมื่อมองจากมุมนี้ การเดินทางครั้งนี้ออกมาไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง

และ ณ สถานที่ต่อสู้เมื่อครู่

เกาะเดิมกลายเป็นที่รกร้าง พืชพรรณอันเขียวชอุ่มหายไปโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงชั้นดินหนา ตรงกลางของการระเบิดได้ก่อตัวเป็นลักษณะคล้ายทะเลสาบ เพียงแต่เป็นทะเลสาบลาวา

ใต้ดินมีลาวาพวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง และค่อยๆรวมตัวกันเป็นรูปร่างของซาคาสึกิ

ตั้งแต่กินผลลาวาเข้าไป เขาไม่ได้สัมผัสกับพลังของการระเบิดมานานแล้ว

ซาคาสึกิไม่ได้ต่อต้านอย่างรุนแรง แต่ใช้แรงกระแทกจากการระเบิด ไหลลงไปใต้ดินพร้อมกับลาวา หลบเลี่ยงความเสียหายจำนวนมาก

แต่พลังของการระเบิดนั้นรุนแรงเกินไป เขาใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะรวมร่างกายกลับมาได้

"แค่กๆ...."

เขาเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ปรับลมปราณในร่างกายให้สงบลง ซาคาสึกิมองไปที่มือขวาของเขา ก่อนหน้านี้เมื่อเขาใช้ "สุนัขนรก" แขนขวาของเขาทะลุเข้าไปในร่างของแมงป่องประหลาดตัวนั้น ได้รับผลกระทบจากการระเบิดมากที่สุด ส่วนปลายแขนกลายเป็นสีแดงดำ

แต่นั่นไม่ใช่ลาวา แต่เป็นสีของเลือดและเนื้อ ถ้าเป็นคนธรรมดา แผลไฟไหม้ระดับนี้จะต้องนำไปสู่การติดเชื้อรุนแรงและเสียชีวิตในที่สุด แต่สำหรับคนที่มีร่างกายแข็งแกร่งดุจสัตว์ประหลาดเหล่านี้ มันเป็นเพียงแผลถลอกเท่านั้น

"หยุดไล่ล่า กลับมาได้แล้ว"

การเสียชีวิตของทหารต้องมีคุณค่า ควีนและเซราโอร่าอาจจะกลับไปแล้ว สภาพของควีนตอนนั้นไม่แน่ใจว่ายังเหลือพลังต่อสู้เท่าไหร่ แต่เซราโอร่าแตกต่างออกไป คนบนเรือไม่สามารถรับมือเขาได้ การยื้อต่อไปไม่มีประโยชน์

ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่เป็นเขตของโจรสลัด หากยังคงยืดเยื้อต่อไป อาจก่อให้เกิดสงครามเต็มรูปแบบ รัฐบาลโลกไม่อนุญาตให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้

เขาไม่สามารถจับกุมควีนได้ หมายความว่าการต่อสู้ล้มเหลว ภารกิจครั้งนี้ก็ถือว่าสิ้นสุดลง

......

"พลเรือเอกซาคาสึกิ แผลของคุณได้รับการรักษาแล้ว พักผ่อนสักสองสามวันก็จะหายดี มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อชีวิตในภายหลังครับ"

"อืม กลับไปได้"

ตอนนี้ไหล่และแขนของเขาได้รับการพันผ้าพันแผลเรียบร้อยแล้ว บาดแผลจากการต่อสู้ส่วนใหญ่ไม่ร้ายแรง แต่การที่เซราโอร่าใช้หินไคโรโจมตีเขาอย่างลับๆ และการระเบิดที่ตามมาได้ก่อให้เกิดปัญหาไม่น้อย

หลังจากให้แพทย์ออกไป ซาคาสึกิหยิบแมนงสื่อสารของเขาออกมา

"สวัสดีครับ ท่านจอมพลเซ็นโงคุใช่ไหมครับ? ผมซาคาสึกิ ภารกิจล้มเหลวครับ"

"ล้มเหลว?"

ที่กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ เซ็นโงคุที่รับสายรู้สึกประหลาดใจ การปฏิบัติการครั้งนี้ต้องบอกว่าเขาวางแผนมาเป็นเวลานาน เพื่อไม่ให้เปิดเผยตัวตนเร็วเกินไป พวกเขาไม่ได้ส่งกำลังพลออกไปมากนัก เขาคิดว่าพลเรือเอกคนเดียวเพียงพอที่จะจัดการปัญหานี้

เขาเคยคิดว่าซาคาสึกิอาจจะทำเกินไป แต่ไม่คิดว่าเขาจะไม่สามารถทำสำเร็จได้

"ครับ เป็นฝีมือของสายฟ้าฟาดและโรคระบาด ความเร็วของเซราโอร่าเป็นอุปสรรค ทำให้ผมต้องเสียเวลาไปชั่วคราว ถ้าเป็นแค่คนเดียวก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ควีนคนนั้น... เขาใช้วิธีที่ไม่เคยมีมาก่อน รายละเอียดผมจะรายงานอย่างละเอียดเมื่อกลับไปที่กองบัญชาการใหญ่ครับ"

"รีบกลับมาแล้วกัน"

ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรมากในเรื่องนี้ ในขณะนี้ เรือรบของซาคาสึกิดูเสียหายอย่างมาก แม้แต่ปืนใหญ่หลักก็เสียหาย เรือรบสภาพเช่นนี้ในน่านน้ำของโลกใหม่มักจะตกเป็นเป้าหมายของการโจมตี

......

หลังจากจัดการกับโจรสลัดที่ไม่รู้จักตายไม่กี่คน ซาคาสึกิก็กลับมาถึงกองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ และอธิบายสถานการณ์ที่เขาพบเห็น

"นายหมายความว่าเขา "ชุบชีวิต" ผลปีศาจ?"

"ผมเห็นกับตาตัวเองเลยครับ"

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;