บทที่ 688: ปีนั้น เขาคือเอ๊กน็อกผู้ไร้เทียมทาน
บทที่ 688: ปีนั้น เขาคือเอ๊กน็อกผู้ไร้เทียมทาน
[แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]
[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด]
[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ100คน ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบไม่มีการแก้คำผิด และยิบย่อยมากมาย ไปนั่นแหละ]
บทที่ 688: ปีนั้น เขาคือเอ๊กน็อกผู้ไร้เทียมทาน
ควีนปรากฏตัวขึ้นบนเกาะโอนิกาชิมะอย่างเงียบเชียบ เขาหวั่นใจว่าจะถูกไคโดจับได้ แล้วถูกบังคับให้เข้าร่วมการฝึกพิเศษแบบปัจจุบันทันด่วน
"ควีน? เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?"
ถึงแม้จะไม่เจอไคโด แต่เสียงของเชย์น่าก็ดังขึ้นข้างหลังเขา
"ได้ยินมาว่าเจ้าโดนท่านไคโดสั่งสอนบ่อยๆช่วงนี้ คันไม้คันมืออีกแล้วเหรอ?"
"ชู่ว! ไว้ชีวิตฉันเถอะ ก่อนหน้านี้ก็โดนคุณยามาโตะเล่นงานไปแล้ว ตามมาด้วยท่านไคโด ฉันแทบจะไม่ไหวแล้วเนี่ย"
ในสถานการณ์เช่นนี้ ควีนตัดสินใจยอมแพ้ทันที เมื่อเทียบกับคิงแล้ว เชย์น่าโหดกว่ามาก แถมเธอยังลงมือจริง ไม่เหมือนคิงที่ส่วนใหญ่แค่ปากดีไปวันๆ
"เจ้ามาที่นี่ทำไม? ท่านสัตว์เทพไม่ได้เรียกหาเจ้านี่?"
เธอเพิ่งกลับมาจากที่ของคิง ไปส่งเมล็ดลิลลี่คาร์เนชั่นให้เขา เมล็ดบางส่วนยังไม่งอก ต้องใช้วิธีพิเศษบางอย่างถึงจะใช้ได้
เผ่าลูนาเรียเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีการสืบทอดอย่างกว้างขวาง แต่ตอนนี้คนในเผ่าแทบจะสูญพันธุ์หมดแล้ว ในความทรงจำของเชย์น่า นอกจากคิงก็ไม่มีใครเหลือแล้ว
การสืบทอดความรู้ของลูนาเรียก็กลายเป็นปัญหา ในระหว่างการลี้ภัย พวกเขาเรียนรู้การต่อสู้และความรู้พิเศษบางอย่าง เพื่อให้สิ่งต่างๆสืบทอดต่อไปได้ พวกเขาต่างก็เรียนรู้สิ่งที่แตกต่างกัน ใครถนัดด้านไหนก็เรียนด้านนั้น
ในด้านพืช เชย์น่ามีพรสวรรค์มากกว่าคิง ดังนั้น มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้วิธีกระตุ้นการเติบโตของลิลลี่คาร์เนชั่น เมื่อครู่เธอเสียเวลาไปกับการสอนคิงเกี่ยวกับพิธีกรรมนี้ และยังช่วยเขาเฝ้าอยู่ข้างนอกครู่หนึ่ง
ที่นี่ไม่ใช่เกาะแห่งการเฉลิมฉลอง รอบๆเป็นพื้นที่รกร้าง ในวาโนะคุนิ ยังมีบางสิ่งที่ต้องระวัง
"ฉันจะมาหาท่านอาร์เซอุสไม่ได้เหรอถ้าไม่มีธุระ?"
"งานวิจัยของเอเซียร์มีความก้าวหน้าแล้วหรือ?"
"ไม่...."
"เจ้าค้นพบอะไรที่มีค่ามหาศาลสินะ?"
"เอ่อ...ก็ไม่นะ.."
"แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่? มาสร้างปัญหาหรือไง?"
"ฉันมาเพื่อชีวิตตัวเองต่างหาก! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันคงถูกท่านไคโดบีบให้เป็นบ้าแน่ๆ แล้วก็...จากที่ท่านไคโดพูดเมื่อเร็วๆนี้ ดูเหมือนเขาจะวางแผนให้เธอกับเซราโอร่าไปลองประลองกับเขาด้วย"
"ฉันกับคิงไม่สามารถตอบสนองความต้องการของเขาในการต่อสู้ได้อีกต่อไปแล้ว"
"..."
ควีนยังคงเดินต่อไปข้างหน้า เชย์น่าก็ไม่ได้ขวางเขาอีก แม้แต่เชย์น่าเองก็ไม่อยากถูกไคโดตามตอแยเพราะเรื่องแบบนี้
ควีนยังคงเดินหน้าต่อไปบนเส้นทางแห่งวิทยาศาสตร์เพื่อช่วยเหลือตัวเอง เมื่อวิทยาศาสตร์ก้าวไปถึงขีดสุด มันก็จะกลายเป็นเทววิทยา สำหรับควีน เขายังคงเดินอยู่บนเส้นทางวิทยาศาสตร์ที่พิเศษของเขา
......
"เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ ท่านอาร์เซอุส ท่านน่าจะรู้ว่าไข่พวกนั้นมันมีส่วนผสมอะไรบ้างใช่มั้ยครับ?"
ควีนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ และบอกจุดประสงค์ของเขาด้วย เขาอยากรู้ว่าทำไมไข่ของแฮปปี้นาสถึงมีผลลัพธ์ที่แปลกประหลาดแบบนี้ได้
"แน่นอนว่าข้ารู้ แต่เจ้าไม่สามารถทำมันขึ้นมาใหม่ได้หรอก"
ไข่ของแฮปปี้นาส ไม่ใช่แค่ไข่ธรรมดา แต่มันคือแหล่งรวมพลังงานและสารอาหารภายในร่างกายของแฮปปี้นาส เช่นเดียวกับท่าที่ใช้ มันเป็นสสารมหัศจรรย์ที่สร้างขึ้นจากพลังงานโปเกมอน
เมื่อมีสารอาหารเพียงพอ ไข่ของแฮปปี้นาสก็จะออกใหม่ได้เร็วขึ้น ในการต่อสู้ พวกมันสามารถใช้ท่า "วางไข่" ได้บ่อยครั้ง เพื่อเปลี่ยนพลังงานในร่างกายให้เป็นวัตถุที่คล้ายกัน
อาร์เซอุสสามารถช่วยเติมพลังให้แฮปปี้นาสเพื่อให้พวกมันผลิตไข่ได้มากขึ้น แต่ไม่สามารถให้ควีนไปแยกส่วนประกอบของไข่พวกนั้นได้
"แต่ในความรู้ของพวกเจ้า ไม่รู้จักเครื่องดื่มที่ชื่อว่าเอ๊กน็อกหรือ?"
"เอ๊กน็อก? ไข่ก็เอามาทำเหล้าได้ด้วยเหรอครับ? นี่มันสูตรพื้นบ้านจากทะเลแถวไหนกันเนี่ย?"
โจรสลัดที่ไม่ดื่มเหล้ามีน้อย แม้ว่าจะไม่ดื่ม แต่ก็ได้ยินได้ฟังมาบ้าง โจรสลัดส่วนใหญ่มีความรู้เรื่องเหล้าอยู่บ้าง ควีนไม่เคยได้ยินวิธีทำเอ๊กน็อกมาก่อน
แต่มันก็ไม่ใช่เหล้าที่บ่ม แต่เป็นเครื่องดื่มที่ผสมขึ้น ไข่ รัม วิสกี้ นม และน้ำตาล เมื่อผสมเข้าด้วยกันก็จะได้เอ๊กน็อก
เมื่อเทียบกับเหล้า มันเหมือนเครื่องดื่มรสหวานมากกว่า แต่มันก็เพียงพอที่จะแก้สถานการณ์นี้ได้ ไคโดแค่ต้องการรสชาติของเหล้าเล็กน้อย ก็จะสามารถเข้าสู่สภาวะ "เมาเหล้า" ได้ และวิสกี้กับรัมก็เป็นเหล้าแรง ปรับสัดส่วนนิดหน่อย ก็สามารถทำเป็นเครื่องดื่มที่เหมาะสมได้ง่าย ๆ
"สมกับเป็นท่านอาร์เซอุส แม้แต่เรื่องแบบนี้ก็ยังรู้ คราวนี้คงจะรอดแล้ว...มั้งนะ?"
....
ควีนไม่สามารถบรรลุเป้าหมายของตัวเองได้ แต่เขาก็พบวิธีแก้ปัญหาจากมุมมองที่แตกต่างออกไป ในที่สุดเขาก็ได้สูตรเอ๊กน็อกฉบับปรับปรุงจากอาร์เซอุส
วิสกี้และรัมยังคงเป็นเหล้าทั่วไปที่จัดซื้อมา แต่คราวนี้ใช้ นมมิลแทงค์ แทนนมธรรมดา ไข่แฮปปินาส แทนไข่ไก่ และ เครื่องเทศลับรสหวาน แทนน้ำตาล ผสมผสานกันเป็นเครื่องดื่มชนิดใหม่
ด้วยสูตรที่ได้รับการปรับปรุง เอ๊กน็อกนี้จึงมีอายุการเก็บรักษาที่ยาวนานมาก และเนื่องจากมีสรรพคุณอันทรงพลัง จึงไม่ได้วางจำหน่ายทั่วไป
นมมิลแทงค์ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรมากนัก แต่ไข่แฮปปินาสและเครื่องเทศลับนั้นแตกต่างออกไป
ไข่แฮปปินาสไม่เพียงแต่ทำให้ผู้คนรู้สึกมีความสุข และทำให้ไคโดค้นพบความรู้สึกแปลกๆนั้นได้ แต่ยังสามารถฟื้นฟูพละกำลังได้อีกด้วย ส่วนเครื่องเทศลับก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน
มันไม่ใช่เครื่องปรุงรสธรรมดา แต่เป็นพืชที่เติบโตในเขตพิเศษ มีรสชาติที่แตกต่างกัน และทำให้โปเกมอนได้รับพลังจากมัน ในภูมิภาคพัลเดีย โปเกมอนที่บังเอิญค้นพบเครื่องเทศลับได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ธรรมดา
เนื่องจากเครื่องเทศมอบพลังอันแข็งแกร่งให้กับพวกมัน จึงถูกเรียกว่า "โปเกมอนเจ้าถิ่น" ซึ่งคนทั่วไปยากจะเอาชนะได้ การกินเครื่องเทศลับเข้าไป สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ เพิ่มพละกำลัง และเสริมความแข็งแกร่งได้ในพริบตา เรียกได้ว่าเป็นสารกระตุ้นทรงพลังที่ไม่มีผลข้างเคียง
...
"บอสไคโด! ดูสิครับ ถ้ามีสิ่งนี้แล้ว บอสจะสามารถแก้ปัญหานั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยนะ"
ควีนก็เข้าใจเช่นกัน ไคโดมีสิ่งของสองอย่างที่ขาดไม่ได้ นั่นคือกระบองฮัสไซไคและเหล้า การพกไข่ติดตัวไปด้วยคงไม่สะดวกนัก แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นเอ๊กน็อกก็ไม่มีปัญหา
ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงไปหาไคโดด้วยตัวเอง หวังว่าจะ "กำจัดปัญหาให้สิ้นซาก"
"นี่คือเคล็ดลับที่ท่านอาร์เซอุสให้มา ใช้สิ่งนี้จะช่วยให้บอสเข้าสู่สภาวะนั้นได้"
ไคโดรับกระบอกเหล้าที่ควีนยื่นให้มา ลองชิมดู และพบว่าเขาสามารถเข้าสู่สภาวะมหัศจรรย์นั้นได้จริง ๆ
"โว่ะโรโรโรโร่ ใช่เลย! ความรู้สึกแบบนี้แหละ นี่มันยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวชัดๆ..."
"ถ้าบอสพอใจแล้ว งั้นผมก็ขอตัวก่อนนะครับ"
ควีนตั้งใจจะไปวิจัยกล้วยของเขา เครื่องเทศลับรสหวานดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีกับกล้วยเขตร้อนของเขา ทันใดนั้นพื้นดินเบื้องหน้าก็แยกออกเป็นรอยแตกขนาดใหญ่ ขวางทางเขาไว้ เมื่อหันกลับไปมอง ปลายอีกด้านของรอยแยกนั้นเป็นจุดที่กระบองฮัสไซไคตกลงมาพอดี
"บอสไคโด..."
"เดิมทีตั้งใจจะไปหาเชย์น่ากับเซราโอร่าอยู่แล้ว แต่ในเมื่อแกมาหาเอง ก็ถือโอกาสฝึกฝนแกด้วยความรักอีกสักหน่อยแล้วกัน"
"?!"