บทที่ 584: การต่อสู้โปเกมอนครั้งแรกในประวัติศาสตร์โจรสลัด

[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

บทที่ 584: การต่อสู้โปเกมอนครั้งแรกในประวัติศาสตร์โจรสลัด

เวลาผ่านไปสักพักหลังจากแผนการปล่อยเฮราครอส เฮราครอสก็เริ่มเข้าสู่น่านน้ำอื่นเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่

เกียราดอสในทะเลใช้เวลาหลายปีกว่าจะพบแผ่นหิน ดังนั้นอาร์เซอุสจึงไม่รีบร้อน แต่ให้เฮราครอสพัฒนาเผ่าพันธุ์ของตัวเองก่อน เพื่อขยายกำลังคนในการค้นหา

เฮราครอสตัวนี้ปรากฏตัวที่นี่ด้วยเหตุผลนี้ เฮราครอสส่วนใหญ่มักชอบสันติและไม่ค่อยต่อสู้

แต่พวกมันไม่ใช่ว่าจะไม่ต่อสู้ ร่างกายของพวกมันซ่อนพลังอันน่าสะพรึงกลัวไว้ เมื่อพวกมันตัดสินใจที่จะต่อสู้ พวกมันจะแสดงพลังการต่อสู้ที่แตกต่างจากรูปลักษณ์ภายนอกอย่างสิ้นเชิง

เฮราครอสตัวนี้ถูกดึงดูดด้วยเสียงเพลงของอูตะ จึงเลือกที่จะทำเช่นนี้

อาร์เซอุสเป็นมิตรกับมนุษย์ โปเกมอนที่เขาสร้างขึ้นส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนี้ ตราบใดที่คนอื่นไม่จู่โจมพวกมัน พวกมันก็จะไม่ทำร้ายมนุษย์ และในกรณีส่วนใหญ่ พวกมันจะปกป้องมนุษย์เช่นนี้

หมูป่าธรรมดาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฮราครอส มันหายไปอย่างไร้ร่องรอยภายใต้การโจมตีด้วยเขาของมัน

"เฮลโหล"

หลังจากจัดการกับหมูป่าตรงหน้า เฮราครอสก็หันไปมองอูตะแล้วยื่นมือไปหาเธอ ตั้งใจจะดึงเธอที่ล้มลงกับพื้นขึ้นมา

"ด้วงกว่างตัวใหญ่มาก... นายชอบฟังฉันร้องเพลงไหม?" "เฮลโหล! เฮลโหล เฮลโหล"

เฮราครอสพยักหน้าและทำท่าโชว์กล้ามเนื้อ "นายหมายความว่าให้ฉันร้องเพลงต่อ แล้วนายจะปกป้องฉันเหรอ?"

เธอที่ไม่มีพลังแห่งเวอร์ริเดียน จึงไม่เข้าใจความหมายที่เฮราครอสต้องการจะสื่อ แต่ก็พอจะเข้าใจได้จากภาษากาย

นี่คือความมหัศจรรย์ของโปเกมอน เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่เข้าใจกัน พวกมันสามารถแสดงความรู้สึกของตัวเองผ่านพลังลึกลับนั้นได้

"เฮลโหล!"

เมื่อเห็นว่าอูตะเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ เฮราครอสก็นั่งลงบนพื้น ความจริงไม่ใช่เกม เฮราครอสแต่ละตัวมีขนาดต่างกัน

เมื่อมันยืนขึ้น อูตะก็สูงพอดีกับโคนเขาของมัน เมื่อมันนั่งลง อูตะก็สูงพอดีกับปลายเขาของเฮราครอส

เมื่อเห็นว่าผู้ชมพร้อมแล้ว อูตะก็เริ่มร้องเพลงบทใหม่ เธอเป็นนักร้องที่ใส่ใจอารมณ์ของแฟน ๆ และดูแลแฟนคลับคนใหม่ที่เพิ่งปรากฏตัวนี้อย่างเป็นธรรมชาติ

เธอเลิกคิดที่จะหาด้วงกว่างแล้ว ในสายตาของเธอ คงไม่มีด้วงกว่างที่ใหญ่กว่านี้แล้ว

หลังจากจบเพลงหลายเพลง อูตะก็เริ่ม "ล่อลวง" เฮราครอส

"ด้วงกว่าง นายมากับฉันไหม ฉันจะร้องเพลงให้นายฟังทุกวันเลยนะ"

แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจภาษาของด้วงกว่าง แต่อูตะก็เข้าใจว่าด้วงกว่างตัวนี้สามารถเข้าใจภาษาของมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ

"เฮลโหล..."

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฮราครอสก็ส่ายหัวแล้วเริ่มทำท่าทาง

"นายกำลังหาอะไรอยู่เหรอ? งั้นยิ่งดีเลย นายมากับฉันขึ้นเรือของแชงค์ส์สิ แชงค์ส์จะพาเราไปผจญภัยในที่ต่าง ๆ แบบนี้นายก็สามารถหาสิ่งที่นายต้องการระหว่างทางได้แล้ว"

"เฮลโหล?"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของอูตะ เฮราครอสดูเหมือนจะคิดว่ามันคุ้มค่ามาก ในที่สุดก็ตอบตกลงคำเชิญของอูตะ

"งั้นเราก็เป็นเพื่อนกันแล้ว ไปกันเถอะ ช่วยฉันชนะการแข่งขันครั้งที่ 183 ก่อน!"

หลังจากพูดจบ เธอก็จับมือเฮราครอสแล้ววิ่งไปยังจุดนัดพบ แต่เฮราครอสดูเหมือนจะคิดว่าอูตะวิ่งช้าเกินไป จึงใช้เขาของมันยกเธอขึ้นไปบนหลัง แล้วกระพือปีกแมลงบินไปยังทิศทางที่อูตะชี้

ในทางกลับกัน ประสบการณ์ของลูฟี่แตกต่างจากอูตะอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่อูตะและเฮราครอสกำลังรออยู่ที่จุดนัดพบ ลูฟี่กลับกำลังถือผลไม้ป่าจำนวนมากเพื่อล่ออะไรบางอย่าง

"ได้โปรดเถอะ พวกนี้ทั้งหมดให้นาย นายมากับฉันเถอะ"

ตรงหน้าเขาก็มีเฮราครอสตัวหนึ่งเช่นกัน เฮราครอสในตอนนั้นถูกปล่อยออกมาเป็นกลุ่ม ๆ ครั้งละหลายตัว การมีตัวหนึ่งปรากฏตัวที่นี่ หมายความว่ามีกลุ่มเฮราครอสอยู่ใกล้ ๆ แล้ว ดังนั้นลูฟี่ก็ได้พบกับตัวหนึ่งเช่นกัน

เพียงแต่ต่างจากเฮราครอสที่ตอบตกลงอูตะไปแล้วเพราะเสียงเพลง เฮราครอสตรงหน้าลูฟี่ตัวนี้เห็นได้ชัดว่า

เป็นนักกิน เพราะลูฟี่ "ถวาย" ผลไม้จำนวนมาก มันจึงยอมรับ "คนรับใช้" คนนี้อย่างง่ายดาย

เฮราครอสเหล่านี้มีบุคลิกที่แตกต่างกัน ตัวของอูตะชอบดนตรีและมีนิสัยอ่อนโยน ในขณะที่ตัวที่ลูฟี่พบเจอเป็นนักกินที่ค่อนข้างหยิ่งยโส

ส่วนเหตุผลที่ลูฟี่นำอาหารมาล่อมัน ในสายตาของเขา ด้วงกว่างเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษที่สามารถเทียบเท่ากับการเป็นราชาโจรสลัด การมีด้วงกว่างตัวนี้ถือเป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

ภายใต้การอ้อนวอนและการล่อลวงด้วยอาหารของลูฟี่ เฮราครอสตัวนี้ก็ยอมตกลงตามคำขอของเขาและพบผู้ให้อาหารที่มั่นคง

พฤติกรรมของมันก็ไม่ได้ขัดต่อข้อกำหนดของอาร์เซอุส เพราะคำสั่งของอาร์เซอุสคือให้ตั้งถิ่นฐานในที่แห่งหนึ่งก่อน การมีผู้เลี้ยงที่มั่นคงก็เป็นทางเลือกที่ดี

ด้วยเหตุผลที่ต่างกัน เฮราครอสสองตัวที่ถูกปล่อยออกมาในล็อตต่างกันก็ได้พบกันโดยบังเอิญ "เฮลโหล?"

"เฮลโหล!"

เฮราครอสสื่อสารกันด้วยภาษาของพวกมันเอง และอูตะกับลูฟี่ก็เริ่มทะเลาะกันอีกครั้งเพราะเรื่องนี้

"ด้วงกว่างของฉันใหญ่กว่า! เขาของมันยาวกว่า!"

"ของฉันต่างหากที่ใหญ่กว่า หัวของมันสูงกว่าของเธออีก!"

อูตะและลูฟี่ต่างก็ไม่ยอมแพ้กัน เมื่อเห็นว่าฟ้ากำลังจะมืด พวกเขาจึงตัดสินใจกลับไปให้แชงคูสเป็นผู้ตัดสิน

"โอ้ย พวกเธอไปเจอด้วงกว่างตัวใหญ่สองตัวนี้มาจากไหนกันเนี่ย"

เมื่อเห็นหัวข้อที่ลูฟี่และอูตะกำลังโต้เถียงกัน แชงคูสก็เกาหัวอย่างจนใจ เขาไม่ค่อยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแข่งขันของเด็กทั้งสอง เพราะเมื่อผู้ใหญ่เข้าไปแทรกแซงการแข่งขันของเด็ก ผลลัพธ์ก็จะเปลี่ยนไป ดังนั้นผลสุดท้ายจึงขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเขาเอง

"ก็ในป่าข้างหลังนั่นแหละค่ะ แชงคูส ฉันสัญญาว่าจะพามันขึ้นเรือด้วยนะ ต่อไปนี้เราจะพามันไปผจญภัยด้วยกัน"

"ก็ได้ ถือว่าเป็นเพื่อนใหม่ของเธอก็แล้วกัน"

"เอ๊ะ?! ทำไมล่ะ ฉันก็อยากขึ้นเรือด้วย! แชงคูส! พาฉันไปด้วยสิ!"

การที่แชงคูสอนุญาตให้เฮราครอสขึ้นเรือทำให้ลูฟี่ตื่นเต้นมาก เขากอดขาของแชงคูสและบอกว่าเขาอยากขึ้นเรือด้วย แต่ในที่สุดแชงคูสก็ไม่เห็นด้วย เด็กผู้ชายกับด้วงกว่าง ความหมายมันต่างกันโดยสิ้นเชิง

หลังจากทะเลาะกันวุ่นวาย ในที่สุดก็กลับมาที่คำถามเดิมว่าด้วงกว่างของใครใหญ่กว่ากัน

"ฉันเคยได้ยินมาว่าด้วงกว่างบางตัวจะต่อสู้กันเพื่อตัดสินสถานะของตัวเอง พวกมันน่าจะเป็นสายพันธุ์เดียวกันใช่มั้ย? ไม่งั้น..."

ยาซปที่อยู่ข้างๆ เสนอความคิดเห็นของเขา และลูฟี่กับอูตะก็มองไปที่เฮราครอสของตัวเอง

"เฮลโหล" "เฮลโหล"

เฮราครอสทั้งสองตัวไม่ได้คัดค้าน แต่กลับมีความตั้งใจที่จะแข่งขันกัน แม้ว่าเฮราครอสจะมีนิสัยอ่อนโยน แต่ก็ยังมีการต่อสู้กันในเผ่าพันธุ์เดียวกัน ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันยังได้ให้สัญญากับลูฟี่และอูตะไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะช่วยให้อีกฝ่ายได้รับชัยชนะ

ดังนั้นพวกมันจึงเตรียมท่าทางและเริ่มการต่อสู้ ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในโลกโจรสลัด

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;