บทที่ 568 "ความตาย" ของไทเกอร์
บทที่ 568 "ความตาย" ของไทเกอร์
[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]
[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด]
[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]
บทที่ 568 "ความตาย" ของไทเกอร์
อิทธิพลของความเชื่อทางศาสนานั้นค่อนข้างสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อบางคนประสบกับการล่มสลายของศรัทธาหรือการพังทลายทางจิตใจ บางสิ่งที่ดูเหมือน "สมเหตุสมผล" ก็สามารถกลายเป็นฟางช่วยชีวิตของพวกเขาได้
เมื่อมีคนเชื่อว่าอุดมการณ์นี้คือสิ่งที่พวกเขาแสวงหา การเผยแพร่ศาสนาจึงเป็นไปอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานที่ที่ยากจน ซึ่งข้าวสารเพียงถุงเดียวก็เพียงพอที่จะเปลี่ยนศรัทธาของใครบางคนได้ แม้ว่าศรัทธาของพวกเขาอาจจะไม่จริงใจก็ตาม และหลายคนก็แค่ทำเพื่อหาเลี้ยงชีพ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป จะต้องมีใครสักคนในหมู่คนจำนวนมากเหล่านั้นที่เปลี่ยนไป
สถานการณ์ปัจจุบันมีความพิเศษเป็นพิเศษ ไทเกอร์ดูเหมือนจะได้รับการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง จากการแล่นเรืออย่างไร้จุดหมายไปสู่การมีแนวคิดมากขึ้น
"บอส! บอสไม่เป็นไรนะครับ?"
เมื่อเห็นไทเกอร์เดินออกมา อารมณ์ของอารองก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"ใช่ ฉันไม่เป็นไรแล้ว รู้สึกดีขึ้นมากเลยล่ะ"
เนื่องจากการปรากฏตัวของไทเกอร์ การเฉลิมฉลองบนเรือจึงดำเนินต่อไปอีกหนึ่งวัน มนุษย์เงือกที่ไร้กังวลหลายคนหมดสติไปแล้วเนื่องจากเมา ในขณะที่ไทเกอร์ไปหาจินเบ
"จินเบ"
"มีอะไรเหรอ บอสไท?"
"ฉันจำได้ว่าทหารเรือคนนั้นพูดอะไร ฉันเกรงว่ารัฐบาลโลกจับตามองฉันหมดแล้ว ถ้าพวกเรากลับไปที่เกาะเงือกแบบนี้ จะนำปัญหาไปสู่พวกเขา
การนำพวกนายต่อไปจะเป็นภัยคุกคามต่อพวกนายเอง สำหรับรัฐบาลโลก มีเพียงความตายของฉันเท่านั้นที่จะเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด"
"เดี๋ยวก่อน! บอสไท บอสไม่ได้วางแผนอะไรโง่ๆ ใช่มั้ยครับ?!"
เมื่อฟังไทเกอร์พูดกับเขาเหมือนเป็นคำพูดสุดท้ายของเขา จินเบก็รู้สึกแย่ขึ้นมาทันที
"นายเข้าใจผิดแล้ว จินเบมีเพียงพวกนายเท่านั้นที่จะรู้เกี่ยวกับชีวิตหรือความตายของฉัน ดังนั้น ฉันต้องการให้โลกภายนอกคิดว่าฉันตายแล้ว ฉันต้องการให้นายนำคนอื่นๆ ไปโจมตีทหารเรือกลุ่มหนึ่ง และกระจายข่าวว่าฉันเสียชีวิตจากการเสียเลือดมากเกินไป"
"แต่บอสไท แล้วเกาะเงือกล่ะ? บอสต้องเคยได้ยินเหตุผลที่พวกเขามาช่วยบอสสิ..."
"ฉันรู้ ๆ เราคุยกันแล้ว นี่คือการเปิดทางให้รัฐบาลโลก สิ่งที่พวกมันสนใจมากที่สุดคือชื่อเสียงของพวกมันเอง ถ้าฉันยังไม่ตาย พวกมันจะไม่มีวันพอใจ
ตราบใดที่ฉันปรากฏตัวบนเกาะเงือก ประชาชนจะเชื่อว่าฉันยังไม่ตาย ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาอะไรหรอก"
"แต่ถ้าข่าวไปถึงรัฐบาลโลก..."
"ไม่เป็นไร งั้นปฏิบัติการของพวกมันจะสำเร็จ และฉันก็จะตาย ตราบใดที่ฉันไม่ดึงดูดความสนใจหลังจากนั้น พวกมันจะไม่เสียพลังงานไปกับ 'คนตาย'"
รัฐบาลโลกต้องการเพียงผลลัพธ์ หลังจากที่พวกเขากระจายข่าวการตายของไทเกอร์ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าไทเกอร์ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาจะไม่ทำเรื่องใหญ่โตเพราะนั่นจะกลายเป็นเรื่องน่าอายสำหรับพวกเขา
"งั้นจินเบ ฉันขอฝากกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ไว้กับนายตั้งแต่นี้เป็นต้นไป"
"แล้วบอสล่ะ? ถ้าบอสไม่กลับไปเกาะเงือก บอสไท บอสจะไปไหนครับ?"
"ฉันเคยได้ยินมาว่ามีมนุษย์เงือกหลายคนอาศัยอยู่ในดินแดนของแมนเดรลล์ ฉันจะไปที่นั่นก่อน แล้วถ้ามีโอกาส...ฉันจะไปดูโลกใหม่สักหน่อย"
จินเบคิดว่าไทเกอร์กำลังจะเข้าสู่น่านน้ำที่อันตรายกว่านี้ แต่โลกใหม่ของไทเกอร์และความเข้าใจของจินเบเกี่ยวกับโลกใหม่นั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
หลังจากนั้น ภายใต้การนำของจินเบ กลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ได้เปิด "ปฏิบัติการตอบโต้" ต่อกองทัพเรือ ขณะที่พวกเขาจมเรือรบหลายลำ ข่าวการเสียชีวิตของไทเกอร์ก็แพร่กระจายออกไป
คิซารุก็ทำภารกิจสำเร็จ แม้ว่าจะมีผู้เสียชีวิตบ้างก็ตาม
หลังจากถูกเซนโงคุบ่นมาเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง คิซารุก็ไปเยี่ยมผู้ใต้บังคับบัญชาที่ได้รับบาดเจ็บของเขาที่โรงพยาบาล
สรุปสถานการณ์ปัจจุบันของสตอเบอรี่ในประโยคเดียว: ไม่ตายแต่กำลังแปลงโฉม
"หืม...สตอเบอรี่ นายอาจจะอยากเปลี่ยนทรงผมนะ"
ในขณะนี้ สตอเบอรี่หดตัวลงอย่างอธิบายไม่ได้ หัวที่เคยตรงของเขาตอนนี้งอไปข้างหลังเหมือนหมวกนอน ชินเจ่าน่าจะสามารถเข้าใจความเจ็บปวดของเขาได้
"พลเรือโทคิซารุ ท่านต้องล้อเล่นแน่ๆ..."
"หัวของนายไม่สามารถฟื้นฟูได้เหรอ?"
"หมอบอกว่าความโค้งกดทับเส้นประสาทที่สำคัญ ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะเก็บไว้แบบนี้ครับ"
"งั้นหายไวๆนะ อย่างไรก็ตาม ตามความคิดเห็นจากทางพวกมนุษย์เงือก, ไทเกอร์น่าจะตายแล้ว และความสำเร็จนั้นจะให้เครดิตกับนายแล้วกัน"
หลังจากพูดคุยกันอย่างสุภาพ คิซารุก็จากไป ทิ้งให้สตอเบอรี่มีหัวที่คดแต่มีผลงานทางทหารใหม่ ในหมู่ทหารเรือ ตอนนี้มีผู้นำที่มีหัวคด ในขณะเดียวกัน แมนเดรลล์และคนอื่น ๆ เพิ่งมาถึงใกล้เกาะเงือก
ในขณะที่เรือถูกเคลือบ มนุษย์เงือกก็กลับไปที่เกาะเงือกแต่เนิ่นๆ พวกเขาไม่มีข้อกำหนดที่เข้มงวดสำหรับการเคลือบ อย่างไรก็ตาม อารองมีข้อคัดค้านอย่างรุนแรงต่อการตายปลอมของไทเกอร์
"บอส ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอครับ? ตอนนี้บอสกลัวทหารเรือพวกนั้นแล้วเหรอ?"
"อารองหลังจากแล่นเรือมาหลายปีแล้ว แกไม่รู้สึกถึงความเหลื่อมล้ำในความแข็งแกร่งของพวกเราหรือ? วางความเย่อหยิ่งของแกลบ้างง โลกนี้ใหญ่กว่าที่แกคิด และเหตุการณ์นี้ยังพิสูจน์ให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของพวกมหารเรือ การเพิ่มระดับและลากเกาะเงือกทั้งหมดเข้าสู่ความโกลาหลไม่มีประโยชน์อะไรหรอก
แต่ฉันต้องชมเชยแกในเรื่องหนึ่งเลย"
"หา? ผมทำอะไรเหรอครับ?"
"อย่างน้อยตอนนี้แกก็เรียกพวกมันว่าทหารเรือ ไม่ใช่มนุษย์"
การลดขอบเขตจากกลุ่มทั้งหมดเป็นศัตรูเฉพาะเจาะจงเป็นความคืบหน้าที่หายากสำหรับอารอง
"อ้อ อย่างไรก็ตาม อารอง แกควรจะมากับฉันด้วย"
"แน่นอนสิครับ! บอส ผมอยากติดตามบอสมากกว่าพี่จินเบ"
เขาคิดว่าเป็นเพราะไทเกอร์ให้ความสำคัญกับเขาอย่างสูง แต่ในความเป็นจริงแล้ว เป็นเพราะไทเกอร์กังวลว่าจินเบอาจจะไม่สามารถควบคุมอารองได้ ทำให้เขาทำอะไรบุ่มบ่าม ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจพาอารองไปด้วย
แม้ว่าคำพูดของไทเกอร์จะขัดกับความคิดของอารองอย่างสิ้นเชิง แต่อารองก็ยังคงพิจารณาความคิดของเขา และมีเพียงไทเกอร์เท่านั้นที่สามารถทำเช่นนี้ได้ในบรรดามนุษย์เงือก
ต่อมา พวกเขากลับไปที่เกาะเงือก ในตอนแรกเหล่ามนุษย์เงือกต่างรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งกับการตายของไทเกอร์ แต่ไทเกอร์ก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาอีกครั้ง
ไทเกอร์อ้างถึงความปรารถนาที่จะสำรวจต่อไปว่าเป็นเหตุผลของการตายปลอมของเขา โดยสั่งให้มนุษย์เงือกคนอื่น ๆ ไม่ให้เผยแพร่มันมากเกินไป ตราบใดที่พวกเขารู้ความจริงก็เพียงพอแล้ว
ตอนนี้ข่าวการตายของเขาแพร่ออกไป ตราบใดที่เขาไม่เต้นรำต่อหน้ากองทัพเรือ แม้ว่าข่าวจะรั่วไหลออกไป อย่างมากที่สุดก็จะนำไปสู่ความพยายามลอบสังหารในวงเล็กเท่านั้น
หลังจากพักอยู่บนเกาะเงือกเป็นเวลาสองวัน ไทเกอร์พร้อมด้วยมนุษย์เงือกไม่กี่คนก็ออกเดินทางไปกับแมนเดรลล์ ในทางกลับกัน จอนเบรอให้เรือลำใหม่สร้างเสร็จก่อนที่จะเดินทางต่อไป แมนเดรลล์รู้สึกแปลกๆ แม้ว่า จะมีคนแปลกหน้ามากขึ้นเรื่อยๆ ในดินแดนส่วนตัวของเขา
ในขณะเดียวกัน ในน่านน้ำของแกรนด์ไลน์ มันก็ยังมีเกียราดอสสีแดงตัวนั้น นำเผ่าของมันไปยังประเทศวาโนะ สาเหตุที่มันมาถึงก่อนกำหนดเป็นเพราะศิลาแห่งชีวิตที่พันอยู่ใต้ลำตัวของมัน