บทที่ 524 ความท้าทาย
บทที่ 524 ความท้าทาย
[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]
[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]
[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]
บทที่ 524 ความท้าทาย
ร่างสูงใหญ่ของไคโดยืนตระหง่านอยู่บนดาดฟ้าของเรือโมบี้ดิก ด้วยความที่เขาสามารถบินได้ เขาจึงมีวิธีการปรากฏตัวที่มั่นคงกว่าตามธรรมชาติ แต่การทำเช่นนี้จะทำให้เขาดูไม่น่าประทับใจนัก เพื่อให้ปรากฏตัวได้น่ากลัวขึ้น เขาจึงเลือกที่จะกระโดดลงมาจากท้องฟ้า
อย่างไรก็ตามต้องบอกว่าคุณภาพเรือธงของหนวดขาวค่อนข้างดี เรือธรรมดาคงถูกทำลายโดยการมาถึงของไคโด
ไคโดทักทายหนวดขาวเหมือนคนรู้จักเก่า ทำให้ดูเหมือนว่าเขาเพิ่งแวะมาเยี่ยม
แต่สีหน้าของหนวดขาวไม่เป็นมิตร ท้ายที่สุดแล้วนี่คือเรือของเขา
"ถอยไป มันไม่ใช่คนที่พวกแกจัดการได้!"
แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว แต่เมื่อตัดสินจากการแสดงความแข็งแกร่งในอดีตของไคโดและข่าวล่าสุด เห็นได้ชัดว่าไคโดกลายเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ สัตว์ประหลาดที่แม้แต่ลูกๆของเขาก็ไม่สามารถจัดการได้
เมื่อเห็นคนของเขากำลังจะโจมตีไคโดที่บุกเข้ามา สัญชาตญาณแรกของหนวดขาวคือหยุดพวกเขา
จากนั้นไคโดภายใต้สายตาของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวก็เดินทีละก้าวไปหาหนวดขาว
“นิวเกต แกแก่แล้ว”
ใต้หมวกของหนวดขาวในตอนนั้นเป็นผมยาวสีทองที่ปกปิดไม่ได้ แต่ตอนนี้หนวดขาวพันผ้าพันแผลไว้ที่ศีรษะ มีริ้วรอยบนใบหน้ามากขึ้น เมื่ออายุ 61 ปี หนวดขาวยังไม่ถึงจุดที่จะเป็นคนแก่ แต่เขาเป็นชายชราไปแล้วอย่างแน่นอน
ในทางกลับกัน ไคโดอายุ 46 ปี ซึ่งถือว่าเป็นช่วงอายุที่ดีที่สุดในโลกของวันพีซ นิวเกต, ร็อกส์, โรเจอร์ — ทั้งหมดนี้เป็นบุคคลที่สร้างความประทับใจให้กับเขาอย่างลึกซึ้ง
เมื่อมองดูสัตว์ประหลาดในอดีตที่แก่ชรา เขาก็รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย
“ไอ้หนู แกกล้ามากที่มาที่เรือของฉัน แต่แกมาทันเวลาพอดี เกิดอะไรขึ้นกับน้องชายของฉัน โอเด้ง”
“ไอ้โง่นั่นเป็นน้องชายของแก? เขาตายแล้ว เขาเสียชีวิตเมื่อเจ็ดปีก่อน ถูกฆ่าตายในการก่อกบฏที่บงการโดยแผนการของคุโรซุมิ โอโรจิ”
ไคโดโกหกโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ความจริงบางอย่างเป็นที่รู้กันของทุกคน แต่ไม่สามารถพูดออกมาดังๆ ได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริงของการตายของโอเด้ง
เขาที่เสียชีวิตจากการก่อกบฏของคุโรซึมิเป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรที่จะปกครองประเทศวาโนะ
โอเด้งตายแล้ว
คำพูดดังกล่าวกระทบหูของลูกเรือหลายคนของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวเหมือนฟ้าร้อง แม้แต่รูม่านตาของหนวดขาวก็หดเกร็ง ในวินาทีต่อมา ดาบขนาดใหญ่ที่วางอยู่ข้างๆ เขาถูกจับไว้ในมือของเขา ใบมีดห่อหุ้มด้วยฮาคิที่น่ากลัว ฟาดฟันไปทางไคโด
หนึ่งใน 12 ดาบชั้นเลิศ-มุระคุโมะกิริ อาวุธที่ติดตามหนวดขาวในการต่อสู้มาหลายปี เขาไม่ได้ใช้ความสามารถของผลกุระกุระที่นี่ เพราะถ้าเขาทำ สิ่งแรกที่จะต้องทนทุกข์ก็คือลูกเรือของเขาเอง
“โอเด้งเนี่ยนะจะมาตายเพราะอุบายของคนนิรนาม!!”
“โวะโรโรโรโร่ะ เข้ามา!”
ฮัสไซไคของไคโดยังห่อหุ้มด้วยฮาคิ มันไม่ใช่ฮาคิเกราะ แต่เป็นฮาคิราชันย์!
เช่นเดียวกับ มุระคุโมะกิริของหนวดขาว แม้ว่าเขาจะแก่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่ถึงจุดที่จะต้องนอนรอความตาย และในแง่หนึ่ง ยาเพื่อสุขภาพจากกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นชายชรา แต่ความแข็งแกร่งของเขายังคงอยู่ที่จุดสูงสุด ยังไม่ถึงจุดที่เขาไม่สามารถรวบรวมฮาคิราชันย์ได้
กระบองและดาบขนาดใหญ่ปะทะกัน ก่อให้เกิดการปะทะของฮาคิ จากจุดศูนย์กลางของการกระแทก ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวสองตัวกระจายออกมา คนแรกที่ต้องทนทุกข์คือลูกเรือที่อยู่ใกล้พวกเขา เพียงแค่การชนกันของออร่าก็ทำให้โจรสลัดเหล่านี้ ซึ่งถือว่าเป็นชนชั้นยอดแม้แต่ในโลกใหม่ ถูกส่งตัวลอยออกไป
ราวบันไดเรือส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดขณะที่พวกเขาถูกพัดกระหน่ำด้วยผลที่ตามมา ทำให้เกิดรอยแตกเล็กๆ บนตัวเรือ
“ดูแลคนใกล้ๆ! ผู้มาใหม่ทุกคน ออกไปจากที่นี่! การต่อสู้ระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกแกดูได้!”
เท้าทั้งสองข้างของมัลโก้แปลงร่างเป็นกรงเล็บนกขณะที่เขาจับดาดฟ้าไว้ รู้สึกราวกับว่าเขาอาจจะถูกส่งตัวไปด้วยการชนกันของออร่าของพวกเขา
ทะเลปั่นป่วนด้วยคลื่นที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม เมฆบนท้องฟ้าถูกแทนที่ และลมก็โหยหวน ราวกับว่าโลกเองก็คร่ำครวญถึงการปะทะกันระหว่างทั้งสอง
บนเรือตรวจการณ์ในระยะไกล พวกทหารเรือตะโกนรายงานสิ่งที่พวกเขาเห็น
“นี่คือเรือตรวจการณ์ หมายเลข 127! นี่คือเรือตรวจการณ์ หมายเลข 127! ไคโดและหนวดขาวกำลังต่อสู้กันบนเรือโมบี้ ดิก ขอย้ำ! หนวดขาวกับไคโดกำลังต่อสู้กัน!”
หลังจากที่ไคโดสอบถามที่อยู่ของหนวดขาวจากเรือตรวจการณ์อีกลำหนึ่ง เรือตรวจการณ์ที่รับผิดชอบในการตรวจตราหนวดขาวก็เริ่มปฏิบัติการ เส้นประสาทของพวกเขาตึงเครียดมาหลายวันแล้ว แต่จนกระทั่งวันนี้พวกเขาเพิ่งรู้ว่าพวกเขาประเมินกองกำลังระดับสูงในโลกต่ำไป
…
“แกโตขึ้นมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ไอ้หนู”
ระหว่างการปะทะกับหนวดขาว ไคโดไม่ได้เสียเปรียบเลย ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งสุดยอดของเขาหรือฮาคิราชันย์ เขาก็สามารถต้านทานหนวดขาวได้ทุกวิถีทาง ในขณะนี้ หนวดขาวก็เข้าใจสิ่งหนึ่งอย่างลึกซึ้งเช่นกัน: ไคโดในปัจจุบันไม่ใช่เด็กเมื่อก่อนอีกต่อไป
ย้อนกลับไป เขาต้องพึ่งการคุ้มครองของชาร์ล็อตต์ หลินหลินเพื่อใช้ชีวิตอย่างราบรื่นบนเรือ แต่ตอนนี้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดที่เทียบเท่ากับตัวเองแล้ว
"และแกก็เช่นกัน ตาแก่ ถึงแม้จะอายุมากแล้ว แต่แกก็ยังเป็นสัตว์ประหลาดอยู่เลย"
“เกิดอะไรขึ้นกับโอเด้ง!”
“ฉันบอกแกแล้ว เจ้าหมอนั่นตายไปเจ็ดปีแล้วเพราะอุบายของผู้ใต้บังคับบัญชา”
ตู้ม!
ดาบใหญ่ปะทะกับกระบองอีกครั้ง ความโกรธปกคลุมใบหน้าของหนวดขาว
“ถ้าแกพยายามยั่วยุฉัน แกก็ทำสำเร็จแล้ว ไอ้หนู แกมาที่นี่เพื่อแจ้งข่าวการตายของโอเด้งหรือเปล่า?”
หลังจากที่อิโซค้นพบปัญหา ไคโดก็ปรากฏตัวที่นี่เช่นกัน ไม่ต้องคิดมากก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
"ไม่ว่าแกจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม นั่นคือความจริงของวาโนะคุนิในตอนนี้ ลูกสาวของหมอนั่นตอนนี้เป็นโชกุนแห่งวาโนะคุนิ และฉันคือผู้พิทักษ์ประเทศวาโนะ ที่นั่นคืออาณาเขตของฉันแล้ว
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุยกับแก ฉันมาที่นี่เพื่อท้าทายเท่านั้น แต่ก็แน่นอน ถ้าแกอยากจะสู้กับฉันตอนนี้ ฉันก็ไม่กลัว ตราบใดที่แกสามารถรับผลที่ตามมาได้!”
ระหว่างการปะทะ ไคโดได้แปลงร่าง การหลบหนีจากการต่อสู้โดยไม่เข้าสู่ร่างมนุษย์สัตว์จะไม่ง่ายนัก และหนวดขาวก็ไม่ได้ไล่ตาม อย่างที่ไคโดบอก เขาไม่สามารถทนกับผลที่ตามมาได้
การต่อสู้เต็มรูปแบบกับไคโดในตอนนี้ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร จะส่งผลให้ลูกชายของเขาบาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก
“ความท้าทาย?”
“อีกเจ็ดวัน เราจะสะสางเรื่องของเราบนเกาะนี้ ถ้าแกไม่เชื่อสาเหตุการตายของโอเด้ง งั้นก็เอาชนะฉันที่นั่น แล้วค่อยคุยกัน!”
พูดจบ เขาก็โยนอีเทอนัลโพสไปที่เกาะ จากนั้นก็คว้าเมฆเพลิง แล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขารู้ว่าหนวดขาวจะยอมรับความท้าทายนี้
นั่นคือแผนของเขา การเข้าร่วมสงครามเต็มรูปแบบไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อเขา แต่เขาไม่สามารถทนได้หากเขาไม่ต่อสู้ ดังนั้นด้วยการต่อสู้กับหนวดขาว เขาจึงสามารถควบคุมความขัดแย้งให้อยู่ในขอบเขตที่กำหนดได้
อย่างไรก็ตาม ในความคิดของเขา เขาประเมินโอเด้งต่ำลงไปอีก การมีตัวตนเป็นน้องชายของหนวดขาวและไม่ใช้ประโยชน์จากมัน - มันดูไม่เพียงแต่โง่เขลา แต่ยังเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้