บทที่ 508 กล้ามเนื้อโลหะ – ฮัซซัม
บทที่ 508 กล้ามเนื้อโลหะ – ฮัซซัม
[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]
[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]
[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]
บทที่ 508 กล้ามเนื้อโลหะ – ฮัซซัม
ไม่ว่าจะเป็นความสามารถที่มอบให้หรือผลปีศาจที่ดัดแปลงแล้ว พวกมันก็เป็นสิ่งที่สมาชิกทั่วไปทำได้เพียงฝันถึง เชย์น่ามาถึงสนามฝึกซ้อมพร้อมกับผลปีศาจและคู่มือในมือ ซึ่งเธอสามารถเห็นร่างหนึ่งยังคงฝึกอย่างหนัก
นั่นคืออิสึกะ ซึ่งเพิ่งฉลองวันเกิดครบรอบ 12 ปีเมื่อไม่นานมานี้ วิธีการฝึกของเธอค่อนข้างแปลก แม้ว่าจะเป็นเพียงการวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางธรรมดา แต่สิ่งกีดขวางก็รวมถึงสิ่งพิเศษ เช่น วงแหวนไฟ
ถ้าไม่รู้จักดีกว่า อาจเข้าใจผิดคิดว่าที่นี่เป็นสวนสัตว์ ที่จริงแล้ว อิสึกะกำลังพยายามเอาชนะความกลัวของเธอ เธอเป็นโรคกลัวไฟตั้งแต่มาที่นี่
เมื่อใดก็ตามที่เธอเห็นภาพเปลวไฟขนาดใหญ่ลุกไหม้ ภาพของนรกในคืนนั้นจะแวบเข้ามาในความคิดของเธอ มันเป็นคืนที่เธอสูญเสียทุกอย่าง และความทรงจำนั้นจะทำให้เธอกลัวอยู่เสมอ
การเผชิญหน้ากับความกลัวเป็นวิธีหนึ่งในการเอาชนะมัน แต่บางครั้งความกลัวก็ไม่สามารถเอาชนะได้ง่ายนัก
เชย์น่ามองดูอิสึกะลื่นไถลเนื่องจากความเหนื่อยล้าและความกลัว ใบหน้าของเธอใกล้จะถูกไฟไหม้ แต่เชย์น่ายังไม่ขยับกล้ามเนื้อ ก่อนที่อิสึกะจะถูกไฟไหม้ หางก็ปัดไปก่อนแล้ว
ร่างกายมนุษย์กลัวเปลวไฟธรรมดา แต่โปเกมอนไม่กลัว
“ถ้ากลัวไฟก็อยู่ให้ห่าง จะต้องมาฝึกแบบนี้จริงๆ เหรอ?!”
น้ำเสียงไม่เห็นใจของอุลติมาจากด้านข้าง ตามอายุของพวกเขา อิสึกะแก่กว่าเธอสามปี แต่มันก็บอกได้ยาก
“ฉันไม่มีพรสวรรค์เหมือนเธอ สิ่งที่ฉันทำได้คือฝึกให้หนัก นี่เป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้น”
หลังจากฝึกฝนมาเป็นเวลานาน เธอไม่เป็นอัมพาตเมื่อเห็นไฟจนขยับไม่ได้ แต่หลังจากใช้พลังงานไป ความรู้สึกแปลก ๆ ก็กลับมา
"ตามใจ เพย์แทนไปกันเถอะ!”
เธอแค่ผ่านไปมา แต่เธอเห็นได้จากฝีเท้าของอิสึกะว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น การฝึกของไคโดไม่สูญเปล่า
นอกจากจะเสี่ยงชีวิตแล้ว การปรับปรุงที่นำมาก็เป็นรูปธรรม ยิ่งกว่านั้นเธอยังเห็นเชย์น่าด้วย ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เธอก็ไปเล่นกับเพจวันก็ได้
อย่างไรก็ตาม ขณะที่พวกเขาจากไปเพจวันก็ถามอุลติ
“พี่ ไม่เป็นห่วงเธอเหรอ? ทำไมพี่ไม่คุยกับเธอดีๆ ล่ะครับ”
“ทำไมฉันต้องเป็นห่วงเธอด้วย? ต่อให้เธอจะเผาตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน”
นอกจากดื้อรั้นและชอบแหย่เพจวันแล้ว อุลติก็ยังสบายดีในด้านอื่นๆ เหมือนกับที่เธอกับไคโดเป็นคนงี่เง่า แต่ก็ยังอยากให้เขากลายเป็นราชาโจรสลัดคนใหม่ แม้ว่าความดื้อรั้นของเธอจะรักษาไม่หายก็ตาม
ถ้าเชย์น่าโหดเหี้ยมกว่านี้ในตอนนั้น บางทีอุลติอาจจะถูกแก้ไขไปอย่างสมบูรณ์ แต่หลังจากที่เชย์น่าแก้ไขทัศนคติของอุลติที่มีต่ออาร์เซอุสแล้ว เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก
ถ้าอุลติไม่มีเรื่องสำคัญต้องทำ เพจวันคงไม่สามารถเก็บอาการได้ตั้งแต่แรก แม้ว่าตอนนี้เขาจะชอบอยู่คนเดียวก็ตาม
อีกด้าน เชย์น่าหยิบวงแหวนไฟที่ตกลงมาขึ้นมา วงแหวนเหล็กที่ไหม้เกรียมไม่มีผลกับเธอ ผิวของเธอสามารถทนต่ออุณหภูมิสูงได้อย่างง่ายดาย
“อิสึกะ ขยันนะดีแล้ว แต่ก็ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเจ้าเองด้วยนะ”
"หนู…"
“ข้าไม่ได้โทษเจ้า นี่เป็นของที่ข้าได้รับจากท่านสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ พรสวรรค์ของมนุษย์มีขีดจำกัด คนธรรมดาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่เราต่างกัน”
ขณะที่เธอพูด เธอวางผลปีศาจไว้ในมือของอิสึกะความหมายของเธอชัดเจน
"เกิดอะไรขึ้น? เจ้าฝึกหนักเพราะต้องการพลังที่มากขึ้น ไม่มีอะไรผิดปกติกับความช่วยเหลือจากภายนอกเล็กน้อย คนส่วนใหญ่ที่นี่คือผู้ใช้ความสามารถ ด้วยสิ่งนี้ เจ้าสามารถบรรลุเป้าหมายได้ดียิ่งขึ้นนะ”
ผลปีศาจหายไป เหลือเพียงเสียงอิสึกะขย้อนออกมาในสนามฝึกที่ว่างเปล่า มีเพียงยามาโตะเท่านั้นที่เพลิดเพลินกับผลปีศาจที่ข้อบกพร่องได้รับการแก้ไขแล้ว
ในขณะนี้ อิสึกะหาคำพูดที่เหมาะสมมาอธิบายรสชาติแปลก ๆ นี้ไม่ได้ แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นชัดเจน เพียงไม่กี่นาที รูปลักษณ์ของอิสึกะก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
เสื้อผ้าที่ด้านหลังของเธอเริ่มบวม ตามด้วยโครงกระดูกภายนอกสีแดงเข้มโผล่ออกมา โดยมีปีกแมลงโปร่งใสสองชุดโผล่ออกมา เห็นได้ชัดว่าโครงกระดูกภายนอกมีไว้เพื่อป้องกันปีก
อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับโครงกระดูกภายนอกทั่วไป โครงสร้างบนร่างกายของอิสึกะมีลักษณะคล้ายเหล็กมากกว่า การเปลี่ยนแปลงยังคงดำเนินต่อไปเมื่อชุดเกราะเหล็กสีแดงเข้มค่อยๆ ห่อหุ้มร่างกายของเธอ
หนึ่งในโปเกมอนชั้นนำของประเภทแมลง – ฮัซซัม
มันมีคุณสมบัติที่แข็งแกร่งในตัวเอง และทิศทางการพัฒนาในปัจจุบันก็คล้ายกับของอิสึกะมาก โดยทั้งคู่มีเป้าหมายในการโจมตีอย่างรวดเร็ว แต่ในแง่หนึ่ง มันมีความเข้ากันได้อย่างแปลกประหลาดกับอิสึกะ หนึ่งกลัวไฟเนื่องจากประเภทของมัน ในขณะที่อีกคนมีความเกลียดชังต่อไฟขนาดใหญ่ที่อยู่ภายใน
“เจ้ารู้สึกได้ไหม? นี่คือพลังของท่านสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ในโลกนี้มีเพียงท่านเท่านั้นที่สามารถมอบพลังของโซออนสัตว์มายาในตำนานให้กับผู้คนได้ตามอารมณ์ของเขา นี่แตกต่างอย่างมากจากตั๊กแตนตำข้าวธรรมดา”
เชย์น่าตบไหล่อิสึกะ อิสึกะรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเธอ เมื่อเทียบกับตัวเองในอดีต ความแข็งแกร่งและร่างกายของเธอได้รับการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
ฮัซซัมมีร่างกายที่แข็งราวกับเหล็ก ไม่ใช่แค่โครงกระดูกภายนอกเท่านั้น แต่แม้แต่กล้ามเนื้อของมันก็ทำจากโลหะชนิดพิเศษ
กล้ามเนื้อโลหะเหล่านี้ทำให้ฮัซซัมมีพลังระเบิดที่เหนือชั้นและการป้องกันที่น่าเกรงขาม ทำให้มันไม่สามารถต้านทานการโจมตีธรรมดาได้
และกล้ามเนื้อเหล็กเหล่านี้เป็นสาเหตุของพลังการโจมตีที่เหลือเชื่อแม้ว่าจะมีร่างกายที่เพรียวบาง
เมื่อเทียบกับชาร์ล็อตหลินหลินหรือที่รู้จักกันในชื่อไอร่อนบอลลูนนั้น ฮัซซัมนั้นทำมาจากเหล็กจริงๆ อย่างไรก็ตาม ในแง่ของความแข็งแกร่งชาร์ล็อตหลินหลินยังคงเหนือกว่า เหล็กของเธอเป็นเพียงคำคุณศัพท์
ตอนนี้มือของอิสึกะได้เปลี่ยนเป็นก้ามปูขนาดใหญ่สองอัน ซึ่งเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดของฮัซซัมและก้ามปูยักษ์ที่พัฒนาขึ้นจากสแตนเลสสามารถบดขยี้เกือบทุกอย่างที่จับได้
ก้ามเหล่านี้มีน้ำหนักถึงหนึ่งในสามของน้ำหนักตัว ซึ่งเป็นสาเหตุที่มันมีพลังที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้ และด้วยน้ำหนักนี้ ฮัซซัมไม่จำเป็นต้องใช้ก้ามปู มันยังสามารถเลือกที่จะทุบศัตรูของมันได้
รูปแบบบนก้ามปูขนาดใหญ่ทำหน้าที่พรางตัว ในระหว่างการเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง ก้ามปูเหล่านี้สามารถหลอกศัตรูได้ จึงปกป้องหัวได้ดีกว่า
แคร้ง แคร้ง ก้ามปูชนกัน ส่งเสียงโลหะกรุบกรับ อิสึกะมองดูปีกแมลงสองคู่ที่อยู่ด้านหลังเธอ แล้วกระพือปีกเพื่อพยายามบิน แต่ก็ไร้ผล
“ไม่ต้องลองหรอก ความสามารถของเจ้าเรียกว่าฮัซซัม ปีกของมันไม่ได้ใช้แบบนั้น”
จากโน้ตที่อาร์เซอุสทิ้งไว้ เชย์น่าได้เรียนรู้ลักษณะบางอย่างของฮัซซัม
ในแง่หนึ่ง ฮัซซัมมีชะตากรรมร่วมกันกับกราดอน แม้ว่าจะมีปีกสองคู่ แต่ฮัซซัมบินไม่ได้เพราะปีกเหล่านั้นไม่สามารถยกตัวโลหะของมันขึ้นได้
สำหรับฮัซซัมปีกสองคู่นี้ไม่ได้ใช้สำหรับบิน แต่ใช้ระบายความร้อนในร่างกาย