บทที่ 424 การเปลี่ยนพาดหัวในนาทีสุดท้าย

[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel  แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

บทที่ 424 การเปลี่ยนพาดหัวในนาทีสุดท้าย

“สเตลล่า ทางนี้ๆ”

แม้ว่าคนในห้องจัดเลี้ยงจะมีอายุใกล้เคียงกัน แต่มันก็มีคนที่ดูธรรมดาๆ เพราะผู้ที่สามารถมาที่นี่ได้ไม่ได้ตัดสินจากรูปลักษณ์ของพวกเขา แต่ดูจากภูมิหลังของครอบครัว

พวกเขาเป็นภรรยาของข้าราชการระดับสูงหรือลูกสาวที่มีชื่อเสียงของครอบครัวที่มีอิทธิพล ทุกคนได้รับการศึกษาที่ยอดเยี่ยม

มันเป็นเรื่องยากที่จะเห็นคนที่อิจฉา ตะคอกหรือดูถูกคนอื่นที่นี่ คนที่มาที่นี่ได้ไม่ใช่คนโง่ บนพื้นผิว นี่อาจดูเหมือนร้านเสริมสวยทั่วไป แต่ในความเป็นจริง มันเป็นรูปแบบของการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลส่วนตัว

การเผชิญหน้ากับโอกาสในวันนี้อาจพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์มากในอนาคต แม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบมัน แต่พวกเขาก็เรียนรู้ศิลปะการแสดงมานานแล้ว

พวกผู้หญิงรวมตัวกันเป็นคู่หรือกลุ่มสามคนเป็นตัวแทนของกลุ่มที่พวกเขายืนอยู่ข้างหลัง โดยธรรมชาติแล้วสเตลล่าเป็นตัวแทนของเตโซโร ในฐานะผู้จัดการทั่วไปคนปัจจุบันขององค์กรขนาดใหญ่ที่รู้จักกันในชื่อผลไม้ร้อยอสูร เตโซโรได้รับความสนใจอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเขายังทำงานพาร์ทไทม์เป็นนักร้อง ทำให้ปรากฏตัวต่อสาธารณชนบ่อยครั้ง

หลังจากการฝึกเสียงระดับมืออาชีพและพิจารณาความสามารถโดยกำเนิดของเขาในสาขานี้ เขาได้รับชื่อเสียงในระดับปานกลาง นี่เป็นลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของบริษัทบันเทิงที่เขาก่อตั้งขึ้น ซึ่งโปรโมทตัวเองและสเตลล่าเท่านั้น

ผู้หญิงหลายคนพยายามปีนขึ้นไปบนเตียงของเขา แต่ทุกคนล้มเหลว ไม่มีใครสามารถสั่นตำแหน่งของสเตลล่าในหัวใจของเขาได้-แสงจันทร์ที่ปรากฏขึ้นในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตของเขา

เธอทำให้ชีวิตของเขามีแรงจูงใจใหม่ ดังนั้น ผู้ที่แสวงหาการเชื่อมต่อทางธุรกิจจึงพยายามใช้เส้นทางของการเข้าใกล้มาดามสเตลล่า โดยหวังว่าจะมีอิทธิพลทางอ้อมต่อเตโซโรผ่านเธอ

บางคนมีความคิดที่เป็นอันตราย ซึ่งเป็นเหตุผลที่สเตลล่าตอนนี้มีทานากะ บอดี้การ์ดพิเศษอยู่เคียงข้างเธอพร้อมกับเปอร์เซียน ลิตเติ้ลไวท์ แม้จะดูธรรมดา แต่อุ้งเท้าของมันก็เคยเปื้อนเลือดมาแล้ว

แมวประเภทต่างๆล้อมรอบพวกเขาไว้ ก่อนที่สเตลล่าจะมาถึง ปฏิสัมพันธ์ระหว่างแมวเหล่านี้ก็ห่างไกลจากความพึงพอใจ โดยมีแมวที่ไม่คุ้นเคยบางตัวกำลังจ้องตากัน

แมวบางตัวถูกขังอยู่ในกรง ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีเจ้าของที่มักจะไม่เลี้ยงแมวแต่ซื้อมาชั่วคราวเพื่อเข้าร่วมในร้านเสริมสวยแห่งนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อลิตเติ้ลไวท์มาถึง ทั้งแมวในกรงและตัวข้างนอกก็หยุดสิ่งที่พวกมันกำลังทำอยู่ เพราะพวกมันเคยถูกลิตเติ้ลไวท์ซัดมาก่อนหลายครั้ง แม้จะอยู่กับเป็นกลุ่มก็ตาม

“ลิตเติ้ลไวท์ของเธอช่างเชื่อฟังเหลือเกิน ฉันพยายามหาสายพันธุ์นี้บ้าง แต่มันหายากเกินไปอ่ะ”

“เตโซโรบอกว่ามันเป็นสายพันธุ์หายากจากเกาะสัตว์หายากค่ะ ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันจะหายากขนาดนี้”

นี่คือที่มาของอัตลักษณ์ของเปอร์เซียนต่อโลกภายนอก ลิตเติ้ลไวท์ยังมีโซ่ทองบนหัวของเขา ซึ่งเชื่อมต่อกับทับทิมบนหัวของเขา เครื่องแต่งกายหรูหรานี้เป็นที่นิยมมากในแวดวงนี้

“มันหายากเกินไป เมื่อเร็วๆนี้ลูกแมวตัวน้อยของฉันกำลังติดสัด เธอคิดอย่างไรเกี่ยวกับการปล่อยให้พวกมันลองดูสักหน่อย?”

“มันขึ้นอยู่กับความเต็มใจของพวกเขาเองนะ ลิตเติ้ลไวท์ค่อนข้างรักอิสระค่ะ”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แมวต้องการผสมพันธุ์กับลิตเติ้ลไวท์ อย่างไรก็ตาม ในฐานะชาวเปอร์เซียน มันไม่มีความสนใจในแมวธรรมดาเหล่านั้น มันแค่ขดตัวอยู่บนโซฟา เลียอุ้งเท้าของมัน บางครั้งก็เหลือบมองผู้คนที่เข้ามาใกล้สเตลล่า

“ไว้ค่อยคุยกันทีหลังแล้วกันนะ มันดูเหมือนว่าคนที่นี่จะคิดกลเม็ดใหม่ๆออกมา ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มาจากบริษัทของเธอใช่ไหม?”

ซึ่งแตกต่างจากอาหารบนเกาะโฮลเค้กที่เน้นไปที่รสชาติ ไม่รู้ว่าของที่นี่อร่อยหรือไม่ แต่พวกมันดูแพงเกินไปอย่างแน่นอน

ต่อมาเป็นหัวข้อที่คุ้นเคยในหมู่ผู้หญิง - ส่วนใหญ่ประจบประแจงกัน แบ่งปันเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับคนล้มละลาย และสเตลล่าก็พบโอกาสของเธอเช่นกัน

การใช้ตะกั่วอําพันครั้งหนึ่งเป็นสารให้ความหวาน บดเป็นผงละเอียดเป็นประกายเหมือนใบไม้สีทองที่กินได้ พวกเขามองว่าเป็นเครื่องปรุงรสที่มีราคาแพงมากโดยชนชั้นสูง การไม่นำเสนอตะกั่วอําพันในงานเลี้ยงจะเชิญชวนให้ถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม

ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่เป็นอันตรายเมื่อบริโภค มันจะไม่คงอยู่ในร่างกายมนุษย์เหมือนในระหว่างการถลุงแต่จะถูกขับออกตามธรรมชาติ นี่เป็นแง่มุมหนึ่งที่ทำให้นักวิจัยงงงวย - ธรรมชาติของตะกั่วอําพันนั้นแปลกประหลาดอย่างแท้จริง

“ฉันได้ยินมาว่ามีเหตุการณ์สำคัญในเฟลแวนซ์ และราคาของตะกั่วอําพันในตลาดก็พุ่งสูงขึ้นค่ะ”

“ฉันได้ยินมาว่ามันเป็นโรคระบาดบางอย่าง ดูเหมือนว่าจะมีคนตายเป็นจำนวนมากเลยนะ สเตลล่า เธอกำลังทำอะไรน่ะ?”

ในขณะที่บางคนกำลังโรยน้ำตาลผสมกับตะกั่วอำพัน สเตลล่าก็หยิบขวดสเปรย์เล็กๆออกมาและฉีดพ่นไปรอบๆ

"เอ๊ะ? พวกเธอไม่รู้เหรอ ฉันได้ยินมาว่ามันไม่ใช่โรคระบาดที่นั่น แต่เป็นพิษจากตะกั่วอำพัน ของพวกนี้มีพิษนะสาวๆ และผู้ที่ได้รับโรคจะมีจุดสีขาวทั่วร่างกาย และใบหน้าของพวกเขาก็ดูเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ”

เธอจงใจพูดเกินจริงเพิ่มความหลาดกลัวให้พวกเขา แม้ว่าเธอจะยังไม่ได้แสดงหลักฐานใดๆ แต่พวกเขาทั้งหมดก็หยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำ แม้จะลังเลในขณะที่พวกเขามองไปที่ชุดมีดช้อนส้อมที่ทำจากตะกั่วสีเหลืองอำพัน

การรับประทานอาหารอาจไม่ก่อให้เกิดปัญหาใดๆ แต่การไม่รับประทานอาหารทำให้มั่นใจได้ถึงความปลอดภัยอย่างแน่นอน ทุกคนใส่ใจกับใบหน้าของตัวพวกเขาเอง

แต่ในขณะนี้ สเตลล่ายังคงใช้ตะกั่วอำพันต่อไปอย่างไม่ลดละ

“เธอบอกว่าสิ่งนี้มีพิษไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่ แต่นี่เป็นยาพิเศษสำหรับจัดการกับปัญหาตะกั่วอำพันโดยเฉพาะ เมื่อใช้สิ่งนี้ มันก็ไม่มีอะไรต้องกังวลค่ะ”

แผนดำเนินไปตามปกติ และมันมีคนที่ให้ความร่วมมือกับเธอ-นอกเหนือจากภรรยาของคนที่เตโซโรติดสินบนเมื่อเร็วๆนี้ เมล็ดพันธุ์เกี่ยวกับปัญหาของตะกั่วอําพันถูกปลูกในร้านเสริมสวยธรรมดานี้ และด้วยโอกาสที่เหมาะสม เมล็ดพันธุ์เหล่านี้จะงอกอย่างเต็มที่

และคนที่ถือโอกาสนั้นกำลังทำให้คนทำงานล่วงเวลาเพื่อพิมพ์หนังสือพิมพ์

“ขอให้ทุกคนทำมันให้ดีที่สุด แม้ว่าจะเป็นการแก้ไขในนาทีสุดท้าย แต่ฉันเชื่อในความสามารถของพวกนายนะ!”

มอร์แกนยืนอยู่บนโต๊ะ ส่งเสียงเชียร์พนักงานของเขา ในขณะที่ถือข้อมูลที่เขาเพิ่งได้รับ เขาไม่ได้ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลเพราะรูปถ่ายและข้อมูลลับมีรายละเอียดมากเกินไป

แม้ว่ามันจะเป็นของปลอม แต่สิ่งเหล่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้คนส่วนใหญ่เชื่อ

มันไม่มีเซ็นเซอร์โมเสคที่นี้-ศพที่กำลังไหม้ ทหารเปื้อนเลือดในชุดเคมี แพทย์และผู้ป่วยที่เสียชีวิต คนที่ถ่ายภาพดูเหมือนจะล่องหนได้ เทคโนโลยีการถ่านภาพของพวกเขาเทียบเท่ากับช่างภาพถ่ายใบประกาศจับ

หากไม่ใช่เพราะเทคโนโลยีที่เหนือจินตนาการของช่างภาพในโลกนี้ การมอบภาพถ่ายเหล่านี้ให้กับโปรแกรมวิทยาศาสตร์ใกล้เข้ามาจะเพียงพอสำหรับพวกเขาที่จะถ่ายทำตอนพิเศษเป็นเวลาหนึ่งปี

“ประธานครับ ข่าวนี้มันไม่ระเบิดเกินไปหน่อยเหรอครับ?”

“ควาฮ่าฮ่าฮ่า แกกำลังพูดอะไรไร้สาระ? มันเป็นเพราะมันเป็นระเบิดเราเลยต้องเผยแพร่มันไง นี่เป็นข่าวใหญ่เลยนะเว้ย! ความโลภของมนุษย์ได้กวาดล้างทั้งประเทศ;นั่นคือสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของผู้คน!”

แม้ว่าจะไม่มีการกล่าวถึงประเด็นของรัฐบาลโลกที่กำลังสืบสวนแหล่งสะสมแร่ก็ตาม แต่ข้อมูลที่เหลือก็เพียงพอแล้วสำหรับประชาชนที่อยู่ใกล้เคียงที่จะรู้สึกถึงภัยคุกคาม

“แต่ ประธานครับ แล้วข่าวอื่นล่ะ? ดูคนนี้สิ เพลงใหม่ของเขาควรจะพาดหัวข่าวไม่ใช่เหรอครับ คุณสัญญากับเขาไว้แล้วนะ”

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;