บทที่ 332 : จักรพรรดิแห่งท้องทะเล

[แฟนเพจBamแปลNiyay:ลงแบบราคาถูกโคตรในmy-novel(ลงช้ากว่าThai-novel100ตอน)กับthai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นนอกจากสองเว็บนี้คือไม่ใช่ผมนะ ถ้าเจอคนอ่านก็อปดันเยอะกว่าก็ท้อเป็นนะครับ]

[ถ้าอ่านฟรีแบบเถื่อนไม่ว่าจะได้มายังไงนั้น ผมไม่ว่าเลยครับ และต่อให้ไม่มีคนอ่าน ผมก็ยังจะแปลต่อจนจบด้วย แต่ถ้าจะจ่ายเงินให้เว็บหรือคนที่copyไปขายอีกที คุณโคตรแย่เลยครับ]

[หลังแปลจบจะมีการแก้คำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้น ดังนั้นถ้าคุณอ่านแบบเถื่อน ก็เชิญเลยครับ เพราะมันไม่มีอัพเดทให้หรอก]

บทที่ 332 : จักรพรรดิแห่งท้องทะเล

การพัฒนาผลปีศาจก็เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาตนเองเช่นกัน เงื่อนไขสำหรับวิวัฒนาการได้รับการตอบสนอง และวิวัฒนาการของแมนเดรลล์เป็นเพียงเรื่องของเวลาเมื่อความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้น ในบางครั้ง โอกาสบางอย่างอาจเพิ่มความก้าวหน้าของวิวัฒนาการของเขาได้เช่นกัน

“ฟังนะ พวกเจ้าทุกคน! แมนเดรลล์ได้รับรางวัลนี้ไม่ใช่เพราะอย่างอื่นแต่เป็นเพราะเขาพบบางอย่างที่สำคัญ เงื่อนไขเหล่านี้มีผลกับพวกเจ้าทุกคน!”

แมนเดรลเป็นเพียงการเริ่มต้นของงานนี้ ในตอนแรก เพียแมน ผู้ซึ่งค้นพบสิ่งที่ดูเหมือนศิลาบนโต๊ะ เช่นเดียวกับแมนเดรลล์ คนที่ติดตามมาทั้งหมดได้รับรางวัลที่สอดคล้องกัน แม้แต่ครอบครัวของผู้ที่เสียชีวิตในการต่อสู้ก็ยังได้รับค่าตอบแทนที่สอดคล้องกัน

ในขณะเดียวกัน เมื่อกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรรวมตัวกันอีกครั้งกองทัพอาณาจักรและกองทัพปฏิวัติก็เริ่มการเจรจารอบใหม่ที่ห่างไกลจากเมืองหลวงในที่อยู่ของดยุค กษัตริย์เซไกที่ 5 เป็นบุตรชายคนเดียวของเซไกที่ 4 และในวัยหนุ่ม เขาไม่มีทายาท แต่ตอนนี้มันก็ไม่สำคัญแล้ว

ท้ายที่สุด อาร์เซอุสได้กวาดล้างเชื้อสายราชวงศ์ทั้งหมด และการไม่มีทายาทของเขาทำให้จำนวนคนที่เกี่ยวข้องลดลง

ด้วยการหายตัวไปอย่างสมบูรณ์ของสายเลือดราชวงศ์เซไก อนาคตของอาณาจักรชิคคีเอรุได้กลายเป็นประเด็นเร่งด่วน และการกำหนดว่าใครจะปกครองประเทศได้กลายเป็นคำถามที่ใหญ่ที่สุด

นอกจากนี้ การปรากฏตัวของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรเป็นปัญหาที่แก้ไม่ได้สำหรับพวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำอะไร

อย่างไรก็ตาม ในตอนเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรได้ออกจากเกาะไปในทันที หลังจากยืนยันว่ากลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรได้ออกไปแล้ว ผู้นำที่เหลือของกองทัพอาณาจักรและกองทัพปฏิวัติก็ได้เข้าร่วมในความขัดแย้งครั้งใหม่

ครั้งนี้ มันไม่ใช่เพื่อปกป้องสิ่งที่เรียกว่าราชวงศ์ แต่เป็นการต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของตนเอง ไม่นานหลังจากที่กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรออกไป คนสองกลุ่มก็มาถึงเกาะคุไรกานะ กลุ่มแรกเป็นทีมสืบสวนของกองทัพเรือ

ก่อนหน้านี้ พวกเขารู้ว่าไคโดและคนอื่นๆลงจอดบนเกาะนี้ แต่พวกเขาไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ อาณาจักรที่ไม่ใช่พันธมิตรที่มีสงครามไม่คุ้มค่ากับการใช้จ่ายกองกำลังทหารของพวกเขา

เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่สามารถบินได้ การโจมตีอย่างกะทันหันจะมีความสำคัญเพียงเล็กน้อย

คนกลุ่มที่สองไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นกลุ่มลิงบาบูนที่รู้จักกันในชื่อฮิวแมนดริลล์ พวกมันมักจะเลียนแบบพฤติกรรมของมนุษย์ และพวกมันก็มาถึงที่นี่โดยบังเอิญหลังจากแล่นเรือออกไปจากที่ที่พวกมันเคยอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ โดยเลียนแบบคนเดินเรือบางคน

แม้ว่ากองทัพเรือจะไม่ได้ส่งบุคลากรมาก่อนหน้านี้ แต่ช่างภาพจากหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลกก็ได้แอบเข้ามาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว มอร์แกนหมกมุ่นอยู่กับข่าวใหญ่ และเขาก็มีผู้สื่อข่าวจำนวนมากในหมู่พนักงานของเขา

ควีนส่งข้อความไปยังอูมิต โดยให้จัดการกระจายข่าวไปทั่วโลกใต้ดิน และมอร์แกนก็ได้รับข่าวมาโดยธรรมชาติ สัญชาตญาณของเขาบอกเขาว่ามีบางอย่างสำคัญกำลังจะเกิดขึ้น

ดังนั้น เขาจึงส่งผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถมาที่นี่ก่อนที่จะมีการสั่งห้าม สำนักงานของมอแกนมีสาขาอยู่ในทะเลทุกแห่ง และณจุดนี้ เขาได้ส่งรูปถ่ายกลับไปแล้วโดยใช้อุปกรณ์พิเศษ

เมืองหลวงที่แบนราบ ไคโดพ่นเปลวเพลิงบนท้องฟ้า และภาพที่น่าพอใจที่สุดของเขาในครั้งนี้ – ภาพของอาร์เซอุส

ในตอนแรก เมื่ออาร์เซอุสปล่อยโซล่าร์บีม เขาตกใจมากและลืมกดชัตเตอร์ แต่ในท้ายที่สุด มันก็มีผลที่ไม่ธรรมดา

อาร์เซอุสยืนอยู่เหนือเมฆ พร้อมกับแสงแดดที่เพิ่มขึ้นจากซันนี่เดย์ก่อตัวเป็นรัศมีที่สมบูรณ์แบบ

ควบคู่ไปกับท่าทางที่สูงตระหง่าน แม้ว่าร่างกายของอาร์เซอุสในภาพถ่ายจะไม่ใหญ่โตเท่ากับร่างมังกรสีฟ้าของไคโด แต่เมื่อเทียบกับภาพถ่าย “สัตว์เลี้ยง” ที่เจ้าหน้าที่ CP ถ่ายไว้ที่หัวเรือ ภาพนี้ก็ยิ่งเน้นความสง่างามของอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น

“มันเหมือนกับการลงโทษจากสวรรค์…นี่เป็นมันเป็นงานศิลปะจริงๆ น่าเสียดายที่มันเป็นโจรสลัด ไม่เช่นนั้นภาพถ่ายนี้อาจได้รับรางวัลการถ่ายภาพของรัฐบาลโลกอย่างแน่นอน”

การแข่งขันอย่างเป็นทางการไม่ส่งเสริมกิจกรรมที่เผยแพร่ต่อโจรสลัด ดังนั้นรูปถ่ายของเขาจึงสามารถเข้าร่วมกิจกรรมส่วนตัวได้มากที่สุด

และความมั่นใจในชัยชนะคือความมั่นใจในฐานะช่างภาพของเขา ขณะที่เขาดื่มด่ำกับงานของเขา บนเกาะแห่งหนึ่งในนิวเวิลด์ มอร์แกนก็ดูรูปถ่ายและข่าวร่างที่ลูกน้องของเขาส่งกลับมาและเขาก็ได้ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“ควาฮ่าฮ่าฮ่า ไคโดมันรู้ดีว่าจะสร้างความฮือฮาในข่าวได้อย่างไร! ทุกคน เริ่มเขียนได้แล้ว เงินรางวัลสำหรับเรื่องนี้จะขึ้นอยู่กับผลงานของคุณ นี่เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่– ‘การทำลายล้างประเทศ '!”

ในรูปแบบอัลบาทรอสของเขา เขามองไปที่รายงานที่ส่งกลับมาโดยผู้สื่อข่าวแนวหน้าและเริ่มคิดเกี่ยวกับวิธีการเขียนพาดหัวข่าว พาดหัวข่าวที่รุนแรงมักจะดึงดูดความสนใจของผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกระทำที่เหมือนกับการทำลายล้างประเทศแบบนี้

ความตื่นตระหนก ความตกใจ อารมณ์ที่ซับซ้อนเหล่านี้ถูกผูกไว้เพื่อกระตุ้นให้เกิดข่าวใหญ่

“เรามาเปลี่ยนตรงนี้กันดีกว่า พูดถึงการทำลายล้างประเทศเท่านั้น อย่าพูดถึงการบาดเจ็บหรือเรื่องจำนวนคนล้มตาย มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะทำให้พวกเขาคิดว่าทุกคนตายแล้ว ควาฮ่าๆๆ”

มอร์แกนมีทักษะในการโฆษณาชวนเชื่อเท็จ ข้อมูลดั้งเดิมเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่ได้เปลี่ยนไป แต่เขาพูดถึงเพียงบางส่วนของเรื่องเท่านั้น และจากนั้นจะมีการพูดคำที่คลุมเครือ เพื่อให้ผู้คนจินตนาการถึงสิ่งต่างๆด้วยตัวเอง

“สำหรับเหตุผล…เราก็เปลี่ยนมันด้วยแล้วกัน เขียนว่าพวกเขาทำให้กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรขุ่นเคือง อืมมม นั่นน่าจะดีนะ”

มอร์แกนได้ฝึกฝนการตกแต่งเหตุการณ์เป็นประจำทุกวัน และเท่าที่เขารู้ ไคโดจะไม่ตอบโต้เรื่องนี้ เหนือสิ่งอื่นใด การกระทำของเขากำลังนำชื่อเสียงมาสู่ไคโด

ยิ่งไปกว่านั้น สำนักงานใหญ่ของบริษัทวารสารเศรษฐโลกดูเหมือนกาน้ำชาขนาดยักษ์ แต่ด้านบนจริงๆเป็นบอลลูนอากาศร้อนขนาดยักษ์ สำนักงานใหญ่ของพวกเขาสามารถย้ายได้ และมอร์แกนมักจะเปลี่ยนสถานที่เพราะบางครั้งข่าวที่เขารายงานก็สร้างปัญหาเล็กน้อย

มีคนทั้งในรัฐบาลโลกและโจรสลัดที่หวังว่าเขาจะปิดปากเงียบสนิท เขายังมีทักษะการต่อสู้ที่ดี แต่ไม่มีใครรู้

ผู้สื่อข่าวจากสำนักงานใหญ่มีทักษะการเขียนที่ไร้ที่ติและสร้างแบบร่างสี่หรือห้าฉบับเพื่อให้มอร์แกนทบทวนอย่างรวดเร็ว

"ดีมาก ทำได้ดีมาก มันเขียนได้อย่างยอดเยี่ยม มาเปลี่ยนพาดหัวข่าวหน้าแรกสำหรับปัญหาถัดไปกัน เพลงใหม่ที่นักร้องชื่อดังปล่อยออกมาคือเพลงอะไรนะ? เมื่อเทียบกับการทำลายล้างประเทศของไคโด ไม่มีใครสนใจเพลงหรอก”

“ประธานครับ พาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์ควรเป็นอะไรดีครับ?”

“อ่า ดีที่นายเตือนฉัน เราต้องการชื่อเรื่องที่เกินจริง ‘จักรพรรดิทำลายล้างประเทศ’ อืมม มันไม่ให้ความยุติธรรมกับพวกเขา ได้แล้ว! ‘จักรพรรดิแห่งทะเลผู้ปกครองครองโลก!' นั่นคือวิธีที่เราจะเขียนมัน!”

จิตใจของมอร์แกนหมุนอย่างรวดเร็ว และในที่สุดเขาก็ได้พาดหัวข่าวดังกล่าว

"เดี๋ยวก่อน! แค่ไคโดยังไม่พอ เราต้องการการแข่งขัน หลินหลินกับหนวดขาว เอาปากกามาให้ฉันหน่อย ฉันจะเขียนบทความนี้ด้วยตัวเอง!”

วันรุ่งขึ้นหนังสือพิมพ์ของมอร์แกนมีคำอธิบายดังต่อไปนี้:

ราชีนีโจรสลัดแห่งทอตโตะแลนด์ – บิ๊กมัม – ชาร์ล็อตหลินหลิน

ชายคนที่ถูกยกย่องว่าเป็นคนที่ใกล้เคียงที่สุดในการเป็นราชาโจรสลัดหลังจากที่โรเจอร์เสียชีวิต ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก – หนวดขาว – เอ็ดเวิร์ด นิวเกต

ไคโดแห่งร้อยอสูร – โจรสลัดที่น่าสะพรึงกลัวที่ทำลายประเทศโดยตรงเมื่อถูกยั่วยุ

พวกเขาครองนิวเวิลด์เหมือนจักรพรรดิแห่งท้องทะเล แบ่งดินแดนส่วนใหญ่และแย่งชิงวันพีซในตำนานกัน

มอร์แกนเป็นที่รู้จักสำหรับการเพลิดเพลินกับปรากฏการณ์ที่ดี เขาไม่เพียงแต่ไม่กลัวที่จะทำให้เรื่องใหญ่โต แต่เขายังทำงานอย่างหนักเพื่อขยายผลกระทบของพวกเขา เช่นเดียวกับตำแหน่งจักรพรรดิแห่งท้องทะเล

. .

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;