บทที่ 212 โอเด้งกลับมาแล้ว

บทที่ 212 โอเด้งกลับมาแล้ว

"ก่อนที่จอยบอยจะปรากฏตัว พรมแดนของประเทศนี้จําเป็นต้องเปิดออก"

บนชายหาดของคุริ โคซูกิ โอเด้งมองไปที่เรือประมงในทะเลที่ห่างไกลและพูดซ้ำคําเหล่านี้ ในฐานะสมาชิกของลูกเรือของโรเจอร์ เขาได้เป็นสักขีพยานเรื่องลาฟเทล

ตั้งแต่นั้นมา จอยบอยและการเปิดพรมแดนของประเทศก็อยู่ในใจของเขาตลอดเวลา

ภายในปราสาทโอเด้ง ชาวบ้านค่อนข้างดีใจที่ได้เห็นการกลับมาของโคซูกิ โอเด้ง ไม่ใช่เพราะสิ่งอื่นใด แต่เป็นเพราะความพยายามของโคซูกิ โทคิในช่วงเวลานี้ ซึ่งทําให้ชาวบ้านในท้องถิ่นลืมการกระทําที่ไร้ความรับผิดชอบของเขาชั่วคราว

ผู้อยู่อาศัยในประเทศวาโนะขาดความรู้เกี่ยวกับโลกภายนอก ดังนั้นเรื่องราวของการเดินทางของโอเด้งจึงได้รับการประดับประดาในระดับหนึ่ง เมื่อรวมกับทักษะการพูดโน้มน้าวใจของโคซูกิ โทคิ ความประทับใจของโอเด้งในหมู่คนในท้องถิ่นได้รับการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

อย่างไรก็ตาม เมื่อกลับไปที่ที่อยู่อาศัยของเขา โคซูกิ โอเด้งสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ทั้งโทคิและโมโมโนะสุเกะ รวมถึงเหล่าบริวารอินุอาราชิและคาวามัตสึของเขา สวมเสื้อผ้าโทรมที่มีรอยเปื้อนที่มองเห็นได้ แม้แต่พลเรือนธรรมดาข้างนอกก็มีเสื้อผ้าที่ดีกว่าพวกเขา

นอกจากนี้ เขายังพบว่ามีคนหายไปหลายคน นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวัง เพราะเขาคิดว่าบริวารของเขาจะอยู่ที่นี่เมื่อเขากลับมา

เขาทิ้งอิโซไว้บนเรือของหนวดขาว แต่เดนจิโร่ อาชูร่าโดจิ และคินเอม่อนก็ไม่อยู่ที่นี่ด้วย

“เดนจิโร่ อาชูร่าโดจิ และคินเอม่อน พวกเขาอยู่ที่ไหน?”

“อาชูร่าโดจิกลับไปที่ภูเขาเพื่อเป็นผู้นำของอันธพาลและกลุ่มโจร หากไม่มีท่านที่นี่ มันยากที่จะควบคุมโจรพวกนั้น ดังนั้นเขาจึงกลับไปที่ภูเขาขอรับ”

“ตอนนี้เดนจิโร่กำลังยืมและจ่ายเงินคืนทั่วประเทศ สำหรับคินเอม่อน…..”

คาวามัตสึดูมีปัญหาเล็กน้อยแล้วผลักคินเอม่อนไปข้างหน้า ผลกระทบที่เขาได้รับในตอนนั้นค่อนข้างสำคัญ และเขายังไม่ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์แม้จะมีร่างกายที่ดีก็ตาม

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!"

“เรื่องนี้เราต้องเริ่มกันตั้งแต่ต้นขอรับ โอเด้ง-ซามะ เมื่อสามปีก่อน สุกี้ยากี้-ซามะเสียชีวิตเนื่องจากอาการป่วย และหลังจากนั้น ชายคนนั้นคุโรซึมิ โอโรจิก็เข้ารับตำแหน่งโชกุนชั่วคราว”

"อะไรนะ?! ท่านพ่อไม่อยู่กับเราแล้วเหรอ? แม้ว่าสุขภาพของเขาจะไม่ดี แต่จะเป็นโอโรจิไปได้อย่างไร…”

“เราไม่แน่ใจทั้งหมดขอรับ หลังจากนั้น คุโรซึมิ โอโรจิได้เชิญโจรสลัดชื่อไคโดเข้ามาในประเทศวาโนะ โดยใช้เขาเป็นผู้สนับสนุนทางทหารเพื่อก่อเหตุอุกอาจมากมาย ผู้คนจำนวนมากบนท้องถนนถูกจับและถูกบังคับให้เข้าไปในค่ายเหมืองแร่ รวมถึงเพื่อนของคินเอม่อนด้วย คินเอม่อนต้องการช่วยพวกเขา แต่…”

พวกเขาอธิบายประสบการณ์ของคินเอม่อน รวมถึงเหตุการณ์ที่พาราไดซ์ฟาร์มถูกแย่งชิงไป แม้ว่าพวกเขาจะเพิ่มการตีความบางอย่างเพิ่มเข้าไป

ตัวอย่างเช่น ในมุมมองของพวกเขาอันธพาลข้างถนนเหล่านั้นเป็นเพียงพลเมืองของประเทศวาโนะธรรมดา เช่นเดียวกับอดีตลูกน้องของคินเอม่อน

“ไม่มีใครต่อต้านเลยงั้นรึ?”

“ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรได้ขอรับ และพฤติกรรมของพวกเขาก็ค่อนข้างแปลก ในอีกด้านหนึ่ง พวกเขาดูเหมือนจะสนับสนุนคุโรซึมิ โอโรจิในการก่อให้เกิดอันตรายทุกที่ แต่ในทางกลับกันพวกเขาก็มีความขัดแย้งกับเขาเช่นกัน บางครั้ง การกระทำของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรและคุโรซึมิ โอโรจิก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง”

เมื่อเทียบกับเรื่องราวของไรโซ คำอธิบายในภายหลังของอินุอาราชิใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากขึ้น และการประเมินเหตุการณ์ในประเทศวาโนะก็ดูจะมีความถูกต้องมากกว่า

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาบอกเขาเกี่ยวกับข่าวการพยายามลอบสังหารโมโมโนะสุเกะและการบาดเจ็บของโคซูกิ โทคิในช่วงเทศกาลปีใหม่ โคซูกิ โอเด้งก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป

"ใครเป็นคนทำ?!"

“ตอนแรก มันมีข่าวลือว่าคนที่รับผิดชอบมาจากกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร แต่ต่อมาหลายคนบอกว่ามีคนเห็นกลุ่มบุคคลพวกนั้นไล่จับปลาทองในช่วงเทศกาล ดังนั้น นักฆ่าน่าจะถูกส่งมาโดยคุโรซึมิ โอโรจิ”

“คุโรซึมิ โอโรจิ”

จากนั้น เขาก็หยิบเอ็มมะและอาเมะ โนะ ฮาบาคิริขึ้นมาและพุ่งไปที่เมืองหลวงดอกไม้

ความโกรธแค้นของโอเด้งดึงดูดความสนใจของชาวเมืองวาโนะ เมื่อเห็นเขาใช้ดาบและมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงดอกไม้ หลายคนก็รู้สึกโล่งใจ

“โอเด้ง-ซามะกลับมาแล้วงั้นเหรอ? นั้นมันเยี่ยมไปเลย! ในที่สุดโอโรจิคนนั้นก็จะถูกขับล่ออกไปงั้นเหรอ?”

“ใช่ มันเป็นเพราะโอโรจิที่ทำให้เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น แต่แล้วกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรล่ะ?”

ในตอนแรก พวกเขารู้สึกยินดี แต่อิทธิพลของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรที่มีต่อประเทศวาโนะในช่วงสามปีที่ผ่านมานั้นมีนัยสำคัญ หากทุกอย่างหายไปพวก เขาจะพบว่ายากที่จะยอมรับ

“แน่นอน พวกเขาจะถูกขับไล่ออกไปพร้อมกับโอโรจิ คนนอกเหล่านั้นไม่ควรมาเหยียบแผ่นดินนี้”

“ปัญหาคือ ค่าจ้างปัจจุบันของเรามาจากกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร เช่นเดียวกับพวกวัวราคาถูก ถ้าพวกเขาจากไป เราจะไม่สูญเสียทุกอย่างงั้นหรือ?”

จะเห็นได้ว่าผู้อยู่อาศัยในประเทศวาโนะ แบ่งออกเป็นหลายประเภท หมวดหมู่หนึ่งประกอบด้วยผู้ที่ถูกข่มเหงโดยโอโรจิและต่อมาถูกยึดโดยกิลด์การค้าของโคจิโร่ ในที่สุดบุคคลเหล่านี้ก็ลงเอยด้วยการทำงานให้กับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร สร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและผูกพันกับพวกเขามากที่สุด เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาคุ้นเคยกับการปรากฏตัวของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรแล้ว

อีกประเภทหนึ่งประกอบด้วยผู้ใต้บังคับบัญชาของโอโรจิ ซึ่งได้รับประโยชน์จากตำแหน่งโชกุนชั่วคราว พวกเขาผูกติดอยู่กับผลประโยชน์ของโอโรจิ

กลุ่มที่ดูการจากไปของโอเด้งอยู่ในอีกประเภทหนึ่ง พวกเขาได้รับอิทธิพลจากโอโรจิ เพลิดเพลินกับผลประโยชน์ที่ได้รับจากกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรและยังคงมีความคิดที่จะภักดีต่อโคซูกิ โอเด้ง

“ถ้าโอเด้ง-ซามะสามารถขับไล่คุโรซึมิ โอโรจิและร่วมมือกับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรต่อไปได้ มันก็จะดีมาก”

“ใช่ ใช่ ทั้งหมดเป็นความผิดของโอโรจิที่นำไปสู่สถานการณ์แบบนี้”

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากโจรสลัดร้อยอสูร หลายคนเริ่มยอมรับการปรากฏตัวของพวกเขา อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงไม่ชอบการกระทำผิดของโอโรจิ ซึ่งนำไปสู่อารมณ์ที่หลากหลายเหล่านี้

"เฮ้! พวกนายยังไม่ลืมว่าโอโรจิได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรเมื่อเขาทำสิ่งเหล่านั้นใช่ไหม? มิฉะนั้น เขาจะไม่สามารถทำมันได้เลยนะ”

“แต่การกระทำของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรนั้นแตกต่างจากของคุโรซึมิ โอโรจิอย่างสิ้นเชิงเลยนะ”

พวกเขาเริ่มโต้เถียงกัน ซึ่งเป็นผลมาจากอิทธิพลของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทำให้ชาวบ้านในท้องถิ่นยอมรับการมีอยู่ของพวกเขาในขณะที่ทิ้งงานสกปรกให้กับคุโรซึมิ โอโรจิ

อย่างไรก็ตาม ข้อโต้แย้งของพวกเขาไม่สามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ได้ โอเด้งมาถึงเมืองหลวงดอกไม้อย่างรวดเร็ว ฟันใครก็ตามที่พยายามหยุดเขาและมุ่งหน้าตรงไปยังปราสาทของโอโรจิ

โอโรจิมีหน้าที่รับผิดชอบในการรักษาความปลอดภัยของเมืองหลวงดอกไม้ตามข้อตกลงกับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร การกระทำของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรทำให้เขาลังเลที่จะมอบความปลอดภัยให้กับพวกเขา

ดังนั้น เมื่อคนของโอโรจิถูกฟัน สมาชิกของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรที่อยู่ในนั้นก็แค่รายงานข้อมูลของตัวเอง

“กัปตันไคโด ท่านสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ โคซูกิ โอเด้งกลับมาแล้วและกำลังโจมตีที่อยู่อาศัยของคุโรซุมิ โอโรจิอยู่ ในปัจจุบัน องครักษ์สองร้อยคนที่อยู่นอกเมืองหลวงดอกไม้ดูเหมือนจะถูกกวาดล้างไปแล้ว และเขาจะใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้นในการบุกเข้าไปค่ะ”

บนท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงดอกไม้ โอลกะและอลิซาเบธนั่งอยู่บนหลังของมังกรพันปีรายงานข่าว

“เขาแข็งแกร่งมาก”

เมื่อดูฝีมือดาบของโคซูกิ โอเด้งและออร่าดาบที่เขาปล่อยออกมา โอลกะด้วยประสบการณ์หลายปีของเธอรู้ว่าเขาเป็นนักรบที่น่าเกรงขามอย่างแท้จริง