บทที่ 110 ความวุ่นวาย

บทที่ 110 ความวุ่นวาย

เซ็ตสึนะที่นอนอยู่เป็นคนแรกที่ถามคำถามนี้ เธอไม่เคยได้ยินเรื่องงานเลี้ยงน้ำชามาก่อน

“งานเลี้ยงน้ำชาน่า มันน่าจะเป็นสถานที่ที่ผู้คนดื่มชาและพูดคุยกัน ฉันรู้สึกว่ามันจะน่าเบื่อมาก”

นี่คือข้อสรุปที่โอลก้าสรุปให้ งานเลี้ยงน้ำชาเคยจัดขึ้นที่เกาะอัลเคมิมาก่อนซึ่งมีผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งพูดคุยกันตลอดทั้งบ่าย และความรู้สึกของโอลก้าก็คือมันไม่มีอะไรเลยนอกจากน่าเบื่อ

“งานเลี้ยงน้ำชาสำหรับผู้หญิงอาจจะค่อนข้างน่าสนใจสำหรับเธอนะยัยหนู เราจะไปกันพรุ่งนี้ ถ้าเธอต้องการมาให้ไปที่เรือหลักของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร นอกจากนี้การฝึกของเธอในคืนนี้จะถูกยกเลิก”

ไคโดไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของชาร์ล็อตต์หลินหลินแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้ตัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง พวกเขาเคยทำสิ่งที่คล้ายกันบนเรือของร็อคส์มาก่อน แม้ว่ามันจะเหมือนกับการเล่นในบ้านมากกว่า

โจรสลัดบนเรือของร็อคไม่ชอบการชุมนุมที่หรูหราเหล่านี้ แต่ของหวานต่างๆที่ทำโดยกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมมีชื่อเสียงในนิวเวิลด์ นั่นเป็นเหตุผลที่ไคโดบอกว่าเด็กๆจะสนใจมัน

ในระหว่างการฝึกฝน ก็ยังมีวันหยุดอยู่ และงานเลี้ยงน้ำชานี้ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในวันนั้น อย่างไรก็ตาม ไคโดหยุดควีนที่กำลังวางแผนที่จะหนีไป

“ควีน นายจะไปไหน ?”

“ผมจะกลับไปเก็บของ พี่ไม่ได้บอกว่าคืนนี้การฝึกถูกยกเลิกเหรอ บอสไคโด ?”

“ฉันหมายถึงการฝึกของพวกเด็กเหลือขอถูกยกเลิก ไม่ใช่ของนาย พักสักห้านาทีและถ้านายไม่อยากเสียเวลานอน นายควรทำงานให้หนักขึ้น”

ไคโดเอื้อมมือไปข้างหลังและดึงกระบองของเขาออกมา และฮาคิที่ฝังอยู่ในนั้นทำให้ควีนรู้สึกถึงอันตราย

แม้จะมีการพูดคุยที่ยากลำบาก แต่ไคโดก็ยังคงยั้งพลังไว้ในวันนี้ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เล็งไปที่ใบหน้า

หลังจากการฝึกสิ้นสุดลง ควีนก็ลากร่างกายที่อ่อนล้าของเขากลับไปที่ห้องทดลอง และเก็บผลเบอร์รี่จากต้นไม้สองสามต้น

พวกมันคล้ายกับเบอร์รี่ แต่เบอร์รี่เหล่านี้ไม่ใช่รุ่นที่โตอย่างธรรมชาติ พวกมันเป็นเวอร์ชันเสร็จสมบูรณ์ที่ปรับปรุงโดยอาร์เซอุส และสำหรับผู้ที่ได้รับความสามารถของโปเกมอนผลเบอร์รี่เหล่านี้สามารถเป็นยาชั้นดีแก่พวกเขาได้

เอฟเฟกต์พิเศษของเบอร์รี่สามารถแสดงได้อย่างเต็มที่โดยผู้ใช้ความสามารถของโปเกมอนเท่านั้น สำหรับคนธรรมดา พวกมันแสดงผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ในเวลานี้ ควีนได้ถอนซิตรัสเบอร์รี่ซึ่งเป็นเบอร์รี่ชนิดหนึ่งที่สามารถฟื้นคืนพลังงานได้

ผิวด้านนอกของผลไม้นี้มีทั้งฝาดและขม แต่เนื้อมีรสเปรี้ยวและหวาน สวนขนาดใหญ่ข้างๆเขาเป็นของซิตรัสเบอร์รี่ทั่วไป ซึ่งยังคงรสชาติไว้เท่านั้นและยังเป็นหนึ่งในสิ่งที่จะนำมาใช้ในครั้งนี้

นอกจากนี้ยังมี พีชชาเบอร์รี่และมาโกเบอร์รี่ ซึ่งทั้งสองเป็นเบอร์รี่ที่ยังคงรสชาติหวานไว้เท่านั้น เบอร์รี่ทั้งสองนี้มีกลิ่นหอมหวานเป็นพิเศษในใบของพวกมัน

เนื่องจากการเติบโตที่เป็นเอกลักษณ์ พีชชาเบอรร์รี่จึงมีรูที่โดดเด่นมากมายภายใน ซึ่งทำให้เนื้อของมันยิ่งน้อยแต่ยังให้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์อยู่

ควีนเปิดซิตรัสเบอร์รี่อย่างชำนาญและใส่เนื้อของมันลงในปากของเขา และอาการบาดเจ็บของเขาก็ดีขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพ ตั้งแต่การปรากฏตัวของเบอร์รี่ชนิดนี้ ไคโดก็เพิ่มความเข้มข้นในการฝึกของเขา

ภายใต้ผลของเบอร์รี่นี้ร่างกายของผู้ใช้ความสามารถของโปเกมอนสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว และแม้ว่าพวกเขาจะได้รับบาดเจ็บ แต่มันก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อการฝึกในภายหลัง สำหรับข้อสรุปนี้ควีนในฐานะผู้บ่มเพาะคนแรกมีสิทธิ์เพียงพอที่จะพูดเช่นนั้น

หลังจากตรวจสอบสิ่งที่จะนำออกไปและตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีเบอร์รี่ในรูปแบบที่สมบูรณ์ ควีนจึงย้ายพวกมันไปยังเรือ "ราชาแห่งร้อยอสูร" ด้วยตัวเอง

“บอสไคโด เราต้องเตรียมของขวัญสำหรับงานเลี้ยงน้ำชาของบิ๊กมัมหรือไม่?”

“ไม่จำเป็น เราไม่ใช่แค่แขก แต่เป็นพันธมิตร คราวนี้เราแค่ต้องสร้างสายสัมพันธ์ใหม่กับคนใต้ดินเหล่านั้น ทั้งผลไม้และอาวุธเหล่านี้จำเป็นต้องขายเพื่อให้มันมีมูลค่า”

กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรอาจไม่ต้องเตรียมสิ่งเหล่านี้ แต่คนอื่นไม่สามารถทำได้เพราะถ้าไม่มีของขวัญไปให้ มันจพเป็นอันตรายถึงชีวิตของคนในครอบครัวของพวกเขา มอร์แกนและคนอื่นๆอาจถูกเรียกว่าจักรพรรดิแห่งโลกใต้ดิน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเป็นจักรพรรดิจริงๆ

การดำรงอยู่ของพวกเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งที่แท้จริงแต่ขึ้นอยู่กับความต้องการของโลก ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่สามารถถูกแทนที่ได้ และมีหลายคนที่กำลังมองหาธุรกิจของพวกเขาที่ต้องการแทนที่พวกเขา

หากใครบางคนที่เข้ามาแทนที่พวกเขาสามารถทำงานได้ดีกว่า คนอื่นๆก็จะไม่ต้องการที่จะแก้แค้นให้กับพวกเขา การรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับกลุ่มโจรสลัดหลักๆก็เป็นหนึ่งในหลักการของพวกเขา

“ท่านประธาน สิ่งที่ท่านต้องการพร้อมแล้ว”

พนักงานคนหนึ่งได้ส่งมอบสิ่งที่บรรจุในหีบห่อให้กับมอร์แกน

สำหรับย่านเริงรมย์ สตุสซี่ก็หยิบหีบสมบัติขนาดเล็กขึ้นมาด้วย มูลค่าของสิ่งของที่อยู่ภายในหีบนั้นพอใช้ได้ ชาร์ล็อตต์หลินหลินมีความสุขกับการเปิดหีบสมบัติ ตราบใดที่มันไม่ใช่สิ่งที่อุกอาจเป็นพิเศษ เธอก็สามารถยอมรับมันได้

บิ๊กมัมกำลังจัดงานเลี้ยงน้ำชาครั้งใหม่ และมันก็ไม่ใช่ความลับในโลกใต้ดิน ผู้ที่ได้รับคำเชิญจะทำทุกอย่างที่เป็นไปได้เพื่อให้มีเวลาเข้าร่วมงานนี้ โดยไม่คำนึงถึงธุรกิจอื่นๆที่พวกเขามีอยู่ในมือ ในขณะเดียวกัน ผู้ที่ไม่ได้รับคำเชิญก็เริ่มกระสับกระส่าย เช่นพวกที่เหลืออยู่ของกลุ่มลอบสังหารค้าอวัยวะ

โจรสลัดร้อยอสูรอาจทำลายสำนักงานใหญ่ของพวกเขา แต่แผนกติดอาวุธของกลุ่มนี้ ซึ่งพวกเขาเรียกว่า "แผนกจับสินค้าโภคภัณฑ์" ยังไม่ถูกกวาดล้างไป ด้วยเหตุนี้ บางคนจึงมีความปรารถนาที่จะแก้แค้นให้กับองค์กร

ยิ่งไปกว่านั้นสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมยังเคลื่อนไหวอยู่บนเกาะต่างๆ โดยมีเรือบรรทุกแป้ง น้ำตาลไอซิ่ง น้ำผึ้ง ผลไม้และสินค้าอื่นๆถูกส่งไปยังเกาะโฮลเค้ก ซึ่งเป็นศูนย์กลางของทอตโตะแลนด์

โลกใต้ดินกำลังวุ่นวาย ขณะที่โจรสลัดบิ๊กมัมกำลังเตรียมเสบียงที่จำเป็นสำหรับงานเลี้ยงน้ำชา ในขณะที่กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรปรากฏตัวราวกับว่าพวกเขาแค่กำลังออกมาเดินเล่น

นอกเหนือจากไคโดและควีนแล้ว เจ้าหน้าที่กองหนุนของลูกเรือทุกคนอยู่บนเรือ รวมถึงโอลก้า เอลิซาเบธเซ็ตสึนะ และเซราโอราซึ่งมากับเซ็ตสึนะด้วย

ทั้งเด็กปลอมและเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะไม่สามารถต้านทานความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับงานเลี้ยงน้ำชาได้ และเลือกที่จะไปดูว่างานเลี้ยงน้ำชาของบิ๊กมัมว่ามันเป็นอย่างไร

ในขณะเดียวกัน อาร์เซอุสได้ออกเดินทางอีกครั้งในเส้นทางใหม่ โดยพาคิงไปด้วย ปล่อยให้เชย์น่าอยู่คนเดียวเพื่อจัดการกับการป้องกันภายในอาณาเขตของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร

ยกเว้นเด็กใหม่ที่ไม่มีประสบการณ์ที่เพิ่งเข้าสู่นิวเวิลด์ โจรสลัดที่นั่นจะไม่ประกาศสงครามกับไคโดในทันที เนื่องจากความสามารถของเชย์น่านั้นเพียงพอที่จะรับมือกับสถานการณ์ส่วนใหญ่

เป็นเพราะตอนนี้เธอแข็งแกร่งกว่าคิงเล็กน้อยเธอจึงถูกทิ้งไว้บนเกาะ

หลายวันต่อมาเรือหลักของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรก็มาถึงน่านน้ำของทอตโตะแลนด์แล้ว น้ำทะเลด้านล่างกลายเป็นน้ำผลไม้ หากไม่ใช่เพราะในที่สุดโอลก้าก็เอาชนะความเกลียดชังที่มีต่อผลไม้ได้ในช่วงสองปีที่ผ่านมา พื้นที่นี้คงเป็นเหมือนฝันร้ายสำหรับเธอ

“เซราโอรา ดูตรงนั้นสิ นั่นมันพายครีมผลไม้ขนาดใหญ่!!”

มือของเซ็ตสึนะแขวนอยู่เหนือราวของเรือเนื่องจากความสูงปัจจุบันของเธอต่ำกว่าราวของเรือและเธอไม่สามารถมองเห็นด้านนอกได้อย่างชัดเจนเว้นแต่เธอจะทำเช่นนั้น นอกจากน้ำผลไม้หลากสีสันใต้ท้องทะเลแล้วสิ่งแรกที่เธอเห็นคือพายผลไม้ครีมขนาดยักษ์ที่ลอยอยู่บนผิวน้ำทะเล

มันไม่สมเหตุสมผลที่พายผลไม้จะลอยอยู่บนทะเล แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเพราะมันมีธงของโจรสลัดบิ๊กมัมปักอยู่