บทที่ 98 โลกใต้ดินกำลังจะก้าวผ่านการเปลี่ยนแปลง

บทที่ 98 โลกใต้ดินกำลังจะก้าวผ่านการเปลี่ยนแปลง

“เป็นอะไรไปเหรอ พี่เปรอส?” คนข้างๆเขาถามพลางมองเปโรเปรอสรีบวางสายด้วยสีหน้าโดนดูถูกเหยียดหยามด้วยความโกรธ

“ไม่มีอะไรหรอก มีเพียงแมลงที่ไม่มีความสำคัญบางตัวที่ทำให้กลุ่มร้อยอสูรขุ่นเคือง อย่างไรก็ตาม พี่เกรงว่าโลกใต้ดินกำลังจะถูกจัดระเบียบใหม่”

แม้ว่ากกลุ่มลอบสังหารค้าอวัยวะจะมีจุดยืนบางอย่างในโลกใต้ดิน แต่พวกเขาก็เป็นเพียงพ่อค้าที่ไร้ยางอายที่ดำเนินงานนอกกฎหมาย พวกเขาสามารถอยู่ในโลกนี้ได้เพียงเพราะมีความต้องการทางธุรกิจของพวกเขา

ในแง่ของความแข็งแกร่งทั้งรัฐบาลโลกและโจรสลัดสามารถบดขยี้พวกเขาได้อย่างง่ายดาย และหากมีคนตัดสินใจที่จะกำจัดพวกเขาอย่างสมบูรณ์ความแข็งแกร่งของพวกเขาเองจะไม่เพียงพอที่จะต่อต้านได้

นิวเวิลด์เป็นดินแดนของโจรสลัดและแม้ว่าผู้จัดการของอุตสาหกรรมต่างๆในโลกใต้ดินจะเรียกว่า "จักรพรรดิ" แต่พวกเขาก็ถือครองตำแหน่งดังกล่าวภายในดินแดนของตนเองเท่านั้น รากเหง้าของการอยู่รอดของพวกเขาอยู่ที่การติดต่อกับกลุ่มโจรสลัดรายใหญ่และรัฐบาลโลก เมื่อพวกเขาสูญเสียคุณค่าของพวกเขา และจะไม่มีใครสนใจเกี่ยวกับชีวิตหรือความตายของพวกเขา

แม้ว่ากลุ่มลอบสังหารค้าอวัยวะจะยังมาไม่ถึงจุดนี้ แต่สถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาก็ไม่ดีนัก

นอกจากนี้ยังมีโจรสลัดที่ให้ความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับพวกเขาในธุรกิจใต้ดินอื่นๆถึงขนาดที่พวกเขาสามารถยืมธงได้ อย่างไรก็ตาม โจรสลัดที่ให้พวกเขายืมธงก็พ่ายแพ้ในความขัดแย้งล่าสุดซึ่งทำให้พวกเขาสูญเสียการปกป้อง

โดยปกติแล้วผู้ชนะมักจะครอบครองทุกอย่างของฝ่ายที่พ่ายแพ้รวมถึงธุรกิจที่พวกเขาควบคุมก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตามในกรณีนี้ ผู้ชนะคือหนวดขาวซึ่งไม่สนใจธุรกิจประเภทนี้

การลักลอบขนอาวุธ การพนัน และรับจ้างก่อสงคราม โจรสลัดหนวดขาวมีส่วนร่วมในธุรกิจประเภทนี้ แต่ไม่เคยมีส่วนร่วมในการค้าที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ ในฐานะคนที่ให้ความสำคัญกับครอบครัวอย่างมาก หนวดขาวมีความเกลียดชังอย่างมากต่อธุรกิจดังกล่าว

เป็นผลให้ กลุ่มลอบสังหารค้าอวัยวะไม่สามารถหาที่หลบภัยภายใต้ธงของหนวดขาวได้ นี่คือเหตุผลที่ผู้จัดการของพวกเขาพยายามสร้างความสัมพันธ์กับบิ๊กมัมแทน ในขณะที่พยายามใช้ประโยชน์จากมังกรพันปีเพื่อสร้างความสัมพันธ์ใหม่กับรัฐบาลโลก

ตามแผนของเขา เมื่อทั้งสองสิ่งนี้เสร็จสิ้น พวกเขาจะได้รับการสนับสนุนที่มั่นคงมากยิ่งขึ้น

น่าเสียดายที่ยังไม่มีข่าวเกี่ยวกับทีมที่ไปตามหามังกรพันปี สำหรับฝ่ายของบิ๊กมัม เขาลังเลเนื่องจากราคาที่เรียกมานั้นสูงมาก ดังนั้น เมื่อกลุ่มร้อยอสูรโจมตีกลุ่มลอบสังหารค้าอวัยวะต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองเพียงอย่างเดียว

ไม่ใช่นักฆ่าทุกคนจะเป็นเหมือนชายชราแห่งขุนเขา และความสามารถในการต่อสู้ซึ่งหน้าของพวกเขาไม่จำเป็นต้องแข็งแกร่ง (ชายชราแห่งขุนเขาคือ king hassan ครับ เป็นตัวละครจาก fgo เขาเป็นนักฆ่าที่เก่งมากกก) อย่างน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มร้อยอสูรในปัจจุบันความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาก็ไม่น่าทึ่งอะไรนัก

เมื่อผู้จัดการมองไปที่สัญญาณที่ยุ่งเหยิงของแมลงสื่อสาร สีหน้าของเขาก็ยิ่งไม่เป็นที่พอใจมากขึ้นไปอีก มันน่าแปลกใจที่แม้แต่กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมก็กลัวกลุ่มร้อยอสูร

แต่ในความเป็นจริง เขาแค่เดาผิด โจรสลัดคนสำคัญทุกคนมีศักดิ์ศรีเป็นของตัวเอง หากกลุ่มของบิ๊กมัมให้ยืมธงไปแล้ว บิ๊กมัมอาจไม่เพิกเฉยเรื่องของพวกเขา อย่างน้อยที่สุดเธอก็จะออกมาไกล่เกลี่ยให้

ในฐานะเพื่อนโจรสลัด มันเป็นไปได้ยากที่ชาร์ล็อตต์หลินหลินในฐานะรุ่นพี่ของไคโดจะกลัวไคโด

นอกจากนี้สิ่งนี้ยังเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของเธอด้วย หากโจรสลัดละทิ้งเกาะที่มีธงของพวกเขาอยู่อย่างไม่เป็นทางการ คนอื่นๆจะไม่ไว้วางใจพวกเขาอีกต่อไป

หากธงถูกให้ยืมไปแล้ว มันก็เป็นไปได้มากที่การต่อสู้จะปะทุขึ้นระหว่างทั้งสองฝ่าย ชื่อเสียงเป็นปัญหาที่ร้ายแรงมากในหมู่โจรสลัด

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังไม่มีข้อตกลงใดๆกัน ในกรณีนี้ เปโรเปรอสไม่จำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และปฏิเสธพวกเขาโดยตรงโดยไม่ได้ปรึกษากับชาร์ล็อตหลินหลินเลยด้วยซ้ำ

ในฐานะลูกชายคนโต เขายังมีสิทธิในการตัดสินในระดับหนึ่ง ตอนนี้กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรได้จับลิ้นของแม่ใหญ่ไว้แล้ว สำหรับเธอ อาหารมีความสำคัญมากกว่าข้อเสนอของกลุ่มโลกใต้ดินมากนัก

สำหรับปัญหาของโลกใต้ดินที่เกิดขึ้น ทรัพยากรที่ควบคุมโดยกลุ่มลอบสังหารค้าอวัยวะไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่อวัยวะและธุรกิจการลอบสังหารเท่านั้น พวกเขายังสามารถเข้าถึงห่วงโซ่อุปทานและอุตสาหกรรมอื่นๆอีกมากมาย

เมื่อคนเหล่านี้หายไป คนอื่นๆในโลกใต้ดินจะรีบเข้าไปเติมเต็มช่องว่างเช่นฉลามที่มีกลิ่นเลือด

ดังนั้น ผู้จัดการจึงไม่เคยคิดที่จะขอความช่วยเหลือจากบุคคลอื่นในโลกใต้ดิน อันที่จริง เขาจะคิดว่าตัวเองโชคดีถ้าพวกเขาไม่ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของเขา

“ไปกันเถอะ”

ดังคำกล่าวที่ว่า “กระต่ายเจ้าเล่ห์มีรูสามรู” แม้ว่านี่จะเป็นสำนักงานใหญ่ของพวกเขาแต่พวกเขาก็มีฐานอื่นๆอยู่อีก แม้ว่าจะเป็นเรื่องน่าเสียดายที่สูญเสียทรัพยากรที่สะสมมานานหลายปี แต่ก็ยังดีกว่าการสูญเสียชีวิตไป

เขาได้เห็นมันผ่านกล้องส่องทางไกลแล้วในตอนนี้ แม้ว่าลูกน้องของเขาจะเลือกที่จะยอมจำนน แต่โจรสลัดที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็ไม่มีวี่แววที่จะหยุดยั้ง

เขาไม่รู้ว่าคนของเขาทำให้กลุ่มร้อยอสูรไม่พอใจตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ถ้าเขาไม่หนีตอนนี้คนที่โชคร้ายคนต่อไปจะเป็นเขาอย่างแน่นอน

เมื่อพวกเขาสร้างสถานที่แห่งนี้ พวกเขาได้คิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมทางหนีในรูปแบบของทางลับใต้ห้องใต้ดิน ทางเดินนำไปสู่ท่าเรือลับบนเกาะ และตราบใดที่พวกเขาขึ้นเรือพวกเขาสามารถหลบหนีไปยังฐานอื่นๆและหาโอกาสที่จะกลับมาในภายหลังได้

“ผู้จัดการครับ ตอนนี้เราจะเอายังไงกันดีครับ?”

“นายพาคนบางคนไปเอาของหายากเหล่านั้นมาด้วย ฉันจะให้เวลานายห้านาที และหลังจากห้านาทีไปรวมตัวกันที่ห้องผ่าตัดหมายเลข 7”

โคโค่รู้ว่าผู้จัดการต้องมีแผนสำรองดังนั้นเขาจึงเรียกให้คนสองสามคนเก็บของ ในขณะที่ผู้จัดการต้องการกลับไปที่สำนักงานของเขาและนำของสะสมที่มีค่าทั้งหมดไปด้วย

เขาแค่หวังว่าประตูด้านนอกจะทนอยู่ได้อีกสักหน่อย

แต่ทันทีที่เขาหันกลับไป แรงสั่นสะเทือนขนาดใหญ่ก็มาจากด้านนอกประตูเหล็ก

“โจรสลัดพวกนั้นมาถึงที่นี้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ ?”

คนที่อยู่ด้านหลังประตูกลืนน้ำลายของเขาและก้าวถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ พวกเขาก็ล่าถอยอย่างต่อเนื่องไม่สามารถได้เปรียบในสนามรบได้เลย จนกระทั่งพวกเขาถอยกลับเข้าไปในอาคารทุกอย่างก็เริ่มดีขึ้นเล็กน้อย

โจรสลัดธรรมดาไม่มีอาวุธปิดล้อม และแม้ว่าปืนใหญ่หลักบนเรือโจรสลัดจะทรงพลังแต่ก็ติดตั้งอยู่บนเรือเนื่องจากการหดตัวที่แข็งแกร่ง ทำให้ยากต่อการถอดแยกชิ้นส่วนและแบกมา

พวกเขายังไม่รู้ความหมายของการยึดมั่น แต่เนื่องจากอีกฝ่ายไม่ยอมรับการยอมจำนนพวกเขาทั้งหมดจึงถอยกลับมาที่นี่

ประตูหนักทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยเล็กน้อย

แต่ในเวลาต่อมาความหวังที่เปราะบางนี้ก็แตกสลายไป

ภายใต้สายตาที่ไม่เชื่อเรื่องนี้ ประตูก็ได้ละลายและร่างของคิงกับเชย์น่าเข้ามาทีละคน จากนั้นคิงก็สร้างหินเพื่อปูทางไปข้างหน้า ครอบคลุมพื้นดินใต้เท้าของพวกเขา

เหล็กหลอมละลายทำให้โจรสลัดธรรมดาไม่สามารถเหยียบลงบนพื้นได้ แต่ด้วยความช่วยเหลือของคิงพวกเขาสามารถข้ามเหล็กที่กำลังหลอมเหลวนี้ได้

“อย่าปล่อยให้ใครรอดไปได้ จัดการให้หมด”

เชย์น่าสแกนผู้คนรอบๆตัวเธอ ซึ่งทั้งหมดเป็นเพียงขยะชิ้นเล็กๆและเสียเวลาของเธอเปล่าๆ เป้าหมายของเธอคือผู้จัดการที่นี่ ดังนั้นเธอจึงมุ่งตรงไปที่ส่วนลึกโดยไม่ลังเล

เกือบทุกคนรอบตัวเธอเห็นเพียงเงาสีแดงแวบผ่านพวกเขาไป และเชย์น่าก็ได้หายตัวไปแล้ว

สกิล: เร่งความเร็ว (Speed Boost ) ในการต่อสู้ความเร็วของเธอจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนกว่าจะถึงขีดจำกัดสูงสุด

“พี่ใหญ่คิง พี่ไปกับพี่สาวเถอะ ที่นี่เราจัดการเอง!”