บทที่ 77 บรรลุจุดสูงสุดของชีวิต

บทที่ 77 บรรลุจุดสูงสุดของชีวิต

“ผมเข้าใจแล้ว ปล่อยให้มันเป็นหน้าที่ของเรา”

ลูกเรือของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรมีความเชื่อชัดเจนมากว่าเมื่อโอลกะอายุมากขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นอีกสักเล็กน้อย เธอจะกลายเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงโดยตรงอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่ว่าจะเป็นความสามารถของผลปีศาจของเธอเองหรือความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่จะกำหนดเรื่องนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กฝึกในกลุ่มโจรสลัดมักจะมีสถานะเป็น "สัตว์เลี้ยงประจำกลุ่ม" และเป็นที่ชื่นชอบของกัปตัน

นอกจากนี้ ไม่น่าเป็นไปได้ที่พวกเขาจะชนะโอลกะได้

เธออาจจะไม่แข็งแกร่งนักในการต่อสู้ซึ่งๆหน้าและสามารถเอาชนะโจรสลัดผู้ใหญ่ได้เพียงคนเดียวหรือสองคนเท่านั้น และข้อจำกัดทางกายภาพของเธอยังด้อยกว่าคนอย่างคิงและเชย์น่าที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสัตว์ประหลาดแล้ว ปัญหาก็คือในการต่อสู้ ศัตรูไม่มีทางรู้ว่าพวกเขากำลังโจมตีโอลกะตัวจริงหรือไม่ หากไม่มีฮากิผู้สังเกตที่เหนือกว่า จำนวนก็ไม่มีความหมายเมื่อต่อหน้าโอลกะ และพวกเขาอาจติดอยู่ในภาพลวงตาของเธอและจบลงด้วยการต่อสู้กันเอง

หลังจากถือโซ่แล้ว พวกเขาก็ไม่ได้สนใจทาสเหล่านั้นมากนัก พวกเขาถูกล่ามไว้ด้วยโซ่และไม่สามารถทำให้เกิดปัญหาใดๆได้ ยิ่งไปกว่านั้น พ่อค้าทาสน่าจะทรมานพวกเขาไว้แล้วล่วงหน้า ดังนั้น คนที่มีความคิดกบฏจึงไม่ค่อยพบเห็นมากนักในหมู่ทาส

“แชงคูส แกได้ยินเรื่องนั้นไหม? แผนที่ขุมทรัพย์…มันคือแผนที่สมบัติ!”

บากี้ถือถุงมันฝรั่งพูดอย่างตื่นเต้นกับแชงคูสที่อยู่ข้างๆ

หากบัคกี้ต้องเลือกไอดอลในหมู่โจรสลัด นอกจากผู้คนบนเรือของโรเจอร์แล้ว จอห์นก็มีแนวโน้มว่าจะอยู่ในอันดับต้นๆ โจรสลัดผู้ให้ความสำคัญกับเงินเหนือสิ่งอื่นใดตลอดชีวิตของเขาโดนใจบากี้เต็มๆ

การได้รับสมบัติล้ำค่าทั้งหมดในโลกคือหนึ่งในความฝันของเขา และเขามีความรู้สึกเฉียบคมในการสังเกต โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับสมบัติ

กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ก็เป็นโจรสลัดเช่นกัน และพวกเขาก็ปล้นทรัพย์เหมือนโจรสลัดอื่นๆ แต่เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่พลเรือนธรรมดา กฎของโรเจอร์คือต้องห้ามโจมตีพลเรือน แต่ผู้ที่ยั่วยุพวกเขานั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

สำหรับพวกทหารเรือและโจรสลัด พวกเขาไม่ลังเลที่จะใช้กำลังเมื่อถึงสถานการณ์นั้น

“ฉันได้ยินมัน แล้วมันทำไมเหรอ?”

“เธอเพิ่งหยิบเบรีออกมา 10 ล้านเบรี 10 ล้านนน!” กระเป๋าข้างของเอลิซาเบธเต็มไปด้วยแบงค์เบรีสิบล้าน และเขาก็อดไม่ได้เมื่อเห็นกองธนบัตรหนาๆ ขณะที่เธอกำลังจ่ายเงิน

โจรสลัดได้ทำตามคำสั่งของโอลกะ พวกเขาได้จับคนที่เธอซื้อไว้แล้ววิ่งออกไปด้านข้าง ปล่อยให้โอลกะอยู่ตามลำพังโดยมีเพียงเอลิซาเบธที่เป็นกิ้งก่าอยู่เคียงข้างเธอ เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เธออยู่คนเดียว

“กัปตันโรเจอร์ไม่อนุญาตให้เราโจมตีคนธรรมดานะ”

“นี่แกตาบอดเหรอ? ไม่เห็นลายหัวกะโหลกบนเสื้อผ้าของเธอรึไง? เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นโจรสลัดนะเว้ย! นอกจากนี้ ที่นี่ก็ไม่มีคนธรรมดาอยู่แล้ว”

แผนที่สมบัติดึงดูดใจบากี้ได้ดีมาก และภายใต้การกระตุ้นของเขา แชงคูสก็ถูกชักชวนให้ร่วมด้วย

“ข้อแรก ต้องทำให้ชัดเจนว่าเป้าหมายของเราเป็นเพียงแผนที่สมบัตินั้น”

“อย่ากังวลไปเลยน่า เธอเป็นเพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆเองนะ ตราบใดที่เราทำให้เธอกลัวเล็กน้อย เธอก็จะส่งแผนที่ขุมทรัพย์ให้อย่างเชื่อฟัง ปล่อยให้มันเป็นหน้าที่ของฉัน ท่านลอร์ดบากี้ อย่าลืมว่าหลังจากเราลงมือแล้วต้องหนีให้ไวเลยนะ ไม่เช่นนั้นคุณเรย์ลี่จะกลับมาสั่งสอนเราแน่นอน”

หากเราเพิกเฉยต่อความจริงที่ว่าตอนนี้บากี้อายุน้อยกว่าโอลกะสองปี ข้อความนี้ยังคงมีการข่มขู่อยู่บ้าง แต่ถ้าเราคำนึงถึงอายุที่แท้จริงของโอลกะมันก็ไม่ใช่แค่ปีสองปีอีกต่อไป

ในเวลานี้ โอลกะซึ่งหันหลังให้บากี้และแชงคูส พูดไม่ออกเลย

“อลิซาเบธ แกคิดว่าสองคนนั้นโง่หรือเปล่า”

"ฮะ?"

“พวกมันพูดเสียงดังมาก พวกมันคิดว่าฉันหูหนวกเหรอ?”

ในตอนแรก บากี้กำลังคุยกับแชงคูสอยู่เงียบๆแต่มันก็ค่อยๆกลายเป็นการทะเลาะวิวาทกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เริ่มสู้กัน แต่พวกเขาก็ไม่สามารถควบคุมระดับเสียงของพวกเขาได้เช่นกัน เนื่องจากเธอเป็นผู้ใช้ผลปีศาจสายโซออน ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเธอจึงได้รับการเสริมพลังเล็กน้อยแม้จะไม่ได้อยู่ในร่างสัตว์ของเธอก็ตาม

ดังนั้นโอลกะจึงได้ยินแผนการของพวกเขาได้ชัดเจนมาก

“ไปกันเถอะ ก่อนที่เราจะออกไป มาเล่นกับไอ้เด็กเหลือขอสองตัวนี้กันเถอะ ชีวิตบนเรือน่าเบื่อมากเลยน้าา”

เธอหันหลังกลับและเดินไปบนทางแยกบนถนน เมื่อบากี้และแชงคูสรู้สึกตัว พวกเขาพบว่าคนที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาได้หายตัวไปแล้ว

“เธอไปไหนแล้ว?”

“ฉันก็ไม่รู้ แต่ทำไมไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย”

พวกแกกำลังมองหาฉันเหรอ?” จู่ๆก็มีมือคู่หนึ่งวางบนไหล่ของพวกเขา ทำให้บากี้กระโดดด้วยความตกใจและร้องตะโกนออกมา ในขณะที่แชงคูสยังคงสงบและได้เหวี่ยงหมัดไปข้างหลัง แต่กลับโดนเพียงอากาศเท่านั้น

เขาเป็นเพียงเด็กฝึกโจรสลัดมือใหม่ ห่างไกลจากการเป็นจักรพรรดิโจรสลัดที่จะครองทะเลในอีกหลายทศวรรษต่อมา ในตอนนี้ เขายังไม่เชี่ยวชาญสองฮาคิพื้นฐานเลยด้วยซ้ำ (ฮาคิอาวุธเกราะและฮาคิสังเกต)

ในการต่อสู้ของพวกระดับล่าง ความสามารถของผลปีศาจจะมีประสิทธิภาพมากกว่า แชงคูสและบากี้ถูกหลอกโดยโอลกะ

และนี่ก็เป็นความสำเร็จที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโอลกะด้วยการเล่นหัว "สี่จักรพรรดิ" สองคน เรียกได้ว่าเธอมาถึงจุดสูงสุดของชีวิตเป็นครั้งแรกแล้ว

“แกสองคนอยากจะปล้นแผนที่ขุมทรัพย์ของฉันเหรอ? อ่อนแอเกินไปหน่อยนะ”

โอลกะไม่ได้เคลื่อนไหวด้วยซ้ำ ส่วนแชงคูสและบากี้ไม่สามารถทำลายภาพลวงตาได้ก็เข้าใจผิดคิดว่าเป็นโอลกะและเริ่มต่อสู้กันเอง

“โอลกะ พี่ใหญ่คิง โทรมา” เอลิซาเบธส่งมอบแมลงสื่อสารให้เธอ เธอได้เรียนรู้ส่วนสำคัญของภาษามนุษย์แล้ว แต่เธอยังพูดไม่คล่อง อย่างมากเธอสามารถโพล่งออกมาได้ครั้งละสามคำเท่านั้น

“ออลก้า รวมตัวกันบนเรือ เราต้องหนักันแล้ว ทหารเรือกำลังมา” หลังจากอธิบายสถานการณ์พอสังเขปแล้ว คิงก็วางสายโทรศัพท์ทันที เมื่อได้ยินเช่นนี้ โอลกะไม่สนใจแชงคูสกับบากี้อีกต่อไป และรีบขี่เอลิซาเบธไปจากที่นั่น

หลังจากที่พวกเขาออกมาไกลๆ ความสามารถของโอลกะก็หายไปตามธรรมชาติ แต่แชงคูสและบากี้ที่เพิ่งใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาออกไป และเมื่อพวกเขาเห็นร่างของกันและกัน มันก็สายเกินไปที่พวกเขาจะหยุดการโจมตีนี้

เมื่อเรย์ลี่มาถึงเพื่อพาพวกเขาออกไป เขาเห็นทั้งคู่มีตาสีดำปูดโปน

“ทำไมแกสองคนถึงทะเลาะกันอีกแล้ว? เร็วเข้าๆ การ์ปตามเรามาอีกแล้ว”

มีคนถูกทิ้งไว้บนเรือเพื่อทำหน้าที่เฝ้าระวังอยู่เสมอ และพวกเขาเป็นคนแจ้งข่าวนี้ ทหารเรือคงไม่เข้ามาใกล้เกาะนี้ แต่กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ที่มาเพื่อตุนเสบียงสามารถล่อการ์ปมาที่นี่ได้สำเร็จ

หลังจากการไล่ล่า กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ก็หนีออกจาก การ์ปได้สำเร็จอีกครั้ง ในขณะที่พ่อค้าในตลาดมืดและโจรสลัดที่ไม่ได้เตรียมตัวไว้บนเกาะต่างก็ถูกการ์ปจับตัวไปทั้งหมด

หลังจากที่พวกเขาปลอดภัยแล้ว เรย์ลี่ก็พาแชงคูสและบากี้เข้ามาคุยต่อหน้าเขา

“บอกฉันหน่อยสิ ทำไมแกสองคนถึงทะเลาะกันและดุเดือดได้ถึงขนาดนั้น?”

พวกเขาเคยต่อสู้มาก่อน แต่คราวนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสู้กันอย่างจริงจัง แชงคูสและเรย์ลี่อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น และไม่นานหลังจากนั้น เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นบนเรือของโรเจอร์

“เด็กเหลือขอสองคนนี้จริงๆแล้วถูกเล่นโดยเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ”

“ช่ายย เฮ้ เฮ้ แกสองคนทะเลาะกันเพราะเรื่องผู้หญิงเหรอ?”

หากลูกน้องของเขาถูกดูถูก โรเจอร์จะตอบโต้แน่นอน แต่มันก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ด้วย แชงคูสและบากี้เป็นผู้เริ่มโจมตี แต่สุดท้าย พวกเขาก็ถูกเธอเล่นหัวเข้าให้ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่พวกเขาโจมตีก็คือเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ

ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่มันเป็นเรื่องน่าหัวเราะเท่านั้นเอง

หากเธอสามารถหลอกลวงพวกเขาด้วยภาพลวงตา เธอก็คงจะฆ่าพวกเขาได้เช่นกัน เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายแสดงความเมตตา

หลังจากนั้น แชงคูสและบากี้ก็มีประวัติอันดำมืดครั้งใหม่ของการถูกแกล้ง และโรเจอร์ก็ตั้งกฎใหม่ให้แก่พวกเขา พวกเขาจะต้องติดตามเรย์ลี่หรือเกียบันทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก และพวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรตามลำพังได้อีกต่อไป