บทที่ 62 ความห่างชั้นของความแข็งแกร่ง

บทที่ 62 ความห่างชั้นของความแข็งแกร่ง

แต่ละย่างก้าวที่คิงก้าวไปข้างหน้า คนอื่นๆก็จะถอยหลังไป และเมื่อคิงมาถึงเบื้องหน้าพวกเขา มีเพียงจาบูลเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ ซึ่งเป็นตัวแทนสุดท้ายของเจตจำนงแห่งการต่อต้าน

ตราบใดที่จาบลูถูกจัดการ แม้ว่าคนอื่นจะมีความปรารถนาที่จะต่อต้าน พวกเขาจะถูกระงับเนื่องจากความกลัวหรือเหตุผลอื่น

ตามความคิดของคิง วิธีที่ง่ายที่สุดคือการฆ่าคนที่กล้าต่อต้าน มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่กลัวความตาย ภายใต้การปราบปรามอย่างเด็ดขาด วิธีใช้ความรุนแรงเป็นวิธีที่โจรสลัดหลายคนเลือกใช้

แต่สิ่งนี้จะทิ้งเมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดชังและการต่อต้านไว้เบื้องหลัง ทว่า ตราบใดที่การสามารถปราบปรามไว้ได้ด้วยกำลัง การต่อต้านจะไม่มีโอกาสที่จะเกิดขึ้นได้เลย

มันไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด แต่เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการทำให้บรรลุผล ยกเว้นชาวลูนาเรีย ทุกคนต่างเป็นคนนอกสายตาของคิงและเขาจะไม่ยอมผ่อนปรนเมื่อต้องรับมือกับพวกเขา

คำขอของอาร์เซอุสได้ช่วยชีวิตของจาบูลไว้เนื่องจากการฆ่าใครสักคนไม่เหมาะกับวิธีการที่อ่อนโยนที่เขาสั่งไว้ อย่างไรก็ตาม หากจาบูลยังคงดื้อรั้นอยู่ ผลลัพธ์อาจมีการเปลี่ยนแปลง

มืออันใหญ่โตของคิงจับลำกล้องปืนของเขา บิดมันให้เป็นก้อนที่พันกัน

“ของเล่นชิ้นนี้ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่มีใครอยากยืนเคียงข้างเจ้าสักคน การต่อต้านของเจ้าจะไร้ผลและทำให้ครอบครัวของเจ้าเสียใจเท่านั้น เจ้าจะไม่ได้อะไรจากการต่อต้าน”

ฝ่ามือของคิงยังมีเปลวไฟลุกขึ้นมาอีกด้วย อาจจจะไม่ร้อนเท่าของเชย์น่าแต่ก็มากเกินพอที่จะฆ่าคนได้

“รอก่อนได้โปรด! จาบลูเป็นช่างตีเหล็กที่มีทักษะมากที่สุดบนเกาะแห่งนี้ พวกท่านต้องยึดครองเกาะแห่งนี้เพื่อใช้เป็นโรงงานด้วยเช่นกัน หากท่านฆ่าเขา จะไม่มีใครสามารถทำงานได้ในระดับเทียบเท่าเขาได้!”

เมื่อเห็นว่าคิงกำลังจะโจมตี หัวหน้าหมู่บ้านก็เกิดความลังเลก่อนที่จะหยุดคิงและให้เหตุผลที่สมเหตุสมผล

อาวุธที่ผลิตจากโรงงานถือเป็นสินค้าส่งออกหลักของเกาะและเป็นเป้าหมายของโจรสลัดส่วนใหญ่ที่หมายยึดครองเกาะแห่งนี้ จาบูลมีทักษะที่ไม่มีใครสามารถทำได้ และมันเป็น "ข้อต่อรอง" เพียงอย่างเดียวที่หัวหน้าหมู่บ้านจะนึกถึงได้

การเป็นหัวหน้าหมู่บ้านในดินแดนของโจรสลัดไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเคยเป็นดินแดนของจอห์น และจอห์นผู้โด่งดังก็ไม่ใช่คนดีเท่าไหร่นัก

การใช้เหตุผลร่วมกับเขาไม่มีประโยชน์ และมีเพียงผลประโยชน์เท่านั้นที่สำคัญสำหรับเขา

“ผมจะโน้มน้าวให้เขาทำงานเพื่อท่าน การฆ่าเขาจะไม่เป็นประโยชน์ต่อพวกท่านหรอก”

เขาไม่มีจิตวิญญาณกบฏที่แข็งแกร่งเหมือนจาบูล เขาแค่อยากให้ชาวบ้านที่นี้อยู่กันอย่างสงบสุข มันไม่สำคัญว่าใครเป็นผู้ปกครอง ตราบใดที่โจรสลัดเหล่านั้นไม่ชั่วร้าย

ในสายตาของเขา ปืนในมือของพวกเขาไม่เพียงพอที่จะค้าขายกับโจรสลัด สิ่งที่ทำให้โจรสลัดเต็มใจที่จะค้าขายคือเทคโนโลยีที่อยู่ในมือของพวกเขา

เครื่องจักรที่ซับซ้อนนั้นไม่สามารถจัดการได้อย่างง่ายดายโดยใครก็ตาม และโจรสลัดก็ไม่ได้มีส่วนร่วมในการผลิต พวกเขาแค่ต้องการแรงงานจำนวนหนึ่ง

ดังนั้นเจ้าของเกาะจึงเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง แต่ผู้อยู่อาศัยบนเกาะไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

"เจ้าเป็นใคร?"

“ผมเป็นหัวหน้าหมู่บ้านของสถานที่แห่งนี้ ผมรับผิดชอบในการจัดการสิ่งต่างๆที่นี่เมื่อครั้งกัปตันจอห์นคุมเกาะนี้”

“เจ้าควรจัดการเขาให้เรียบร้อยนะ พวกข้าอยู่ที่นี่แล้ว และหากเขายังมีความคิดเหล่านี้เมื่อพวกข้าที่เหลือมาถึง เขาจะต้องตายจริงๆ”

ทุกคนสงบลง เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าหมู่บ้านคือผู้ที่รับผิดชอบอย่างแท้จริง เมื่อมองจากปฏิกิริยาของคนรอบข้างในขณะที่เขาพูด

เสียงปืนจากระยะไกลค่อยๆจางลง แสดงให้เห็นว่าการต่อสู้ทั้งรอบนอกและฝั่งของไคโดได้สิ้นสุดลงแล้ว

“การต่อสู้ใกล้จะจบลงแล้ว ข้าจะให้เวลาเจ้าสองชั่วโมงในการรวบรวมผู้คนที่นี่ และส่งคนสองสามคนไปกับเราเพื่อนำเราไปยังฐานโจรสลัดที่เหลืออยู่”

“ผมจะไปกับท่าน ผมคุ้นเคยกับฐานโจรสลัดทั้งหมด”

“จาบูล!”

“ไม่ต้องกังวลไปหัวหน้าหมู่บ้าน พวกเขาจะไม่ผ่อนปรนถ้าผมอยู่ที่นี่ ใช่ไหม? ได้โปรดดูแลครอบครัวของผมด้วยนะครับ”

เขารู้ตำแหน่งของฐานทัพชัดเจนเพราะเขาได้สรุปสถานที่ทั้งหมดที่เรือโจรสลัดอยู่ขณะวางแผนโจมตี

เหตุผลที่เขาไปที่นั่นไม่ใช่เพราะเขาต้องการทำอะไรสักอย่าง แต่เป็นเพราะเขาไม่ไว้ใจโจรสลัดเหล่านี้ สาเหตุที่ชาวบ้านเคยขัดแย้งเรื่องการต่อต้านก็เพราะว่าคนที่พยายามต่อต้านในช่วงสมัยของจอห์นอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก

แม้ว่าพวกเขาจะมีทักษะมากมาย แต่เขาก็ไม่รู้สึกว่าคิงจะปล่อยเขาไป แม้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านจะพูดเช่นนั้นก็ตาม หากเป็นเช่นนั้น เป็นการดีกว่าที่เรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับครอบครัวของเขา

จาบูลเดินออกจากเซฟเฮาส์ท่ามกลางพายุหิมะ ทุกคนคิดว่าเขาจะไม่กลับมา แต่สองชั่วโมงต่อมา จาบูลก็กลับมาอย่างปลอดภัย แต่เขาดูงุนงงเล็กน้อย

โจรสลัดบางคนก็นำอาหารมาให้ด้วยซ้ำ อาหารบนเกาะเกือบจะหมดลงแล้ว อย่างไรก็ตาม โจรสลัดเหล่านั้นแตกต่างออกไป เนื่องจากเรือของพวกเขายังมีเสบียงเหลือเพียงพอ เนื่องจากเป็นโจรสลัด พวกเขาจึงเข้าถึงทรัพยากรได้มากกว่าชาวเกาะ

หลังจากที่โจรสลัดที่เหลือพ่ายแพ้ สิ่งเหล่านี้ก็กลายเป็นของที่ริบมาจากสงครามโดยธรรมชาติ

ตอนนี้กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรได้ยึดครองเกาะแล้ว และไม่สามารถปล่อยให้คนเหล่านี้อดตายที่นี่ได้

พวกโจรสลัดออกไปหลังจากส่งอาหารแล้ว พวกเขากำลังจะมีงานเลี้ยง ไคโด ผู้ซึ่งไม่ได้ดื่มอะไรมาหลายวัน ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“จาบูล นายเป็นยังไงบ้าง? พวกเขาทำอะไรกับนาย”

หลังจากที่โจรสลัดเหล่านั้นออกไป ผู้คนมากมายก็มาล้อมจาบูลและตรวจร่างกายของเขา

การที่จาบูลดูงุนงงทำให้พวกเขาคิดว่าคงถูกทรมานมา ไม่งั้นเขาจะดูมึนงงตอนปรากฏตัวเช่นนั้นได้ยังไง

“ผมไม่เป็นไร แค่เห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อบางอย่าง” เขากล่าว

เชย์น่าและคนอื่นๆไม่ได้ทำอะไรมากนัก ทั้งสองคนดูแลโจรสลัดสองสามร้อยคนและเรือโจรสลัดสองลำที่อยู่ตรงหน้าเขา และกลับมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

กองกำลังโจรสลัดระดับสูงทั้งหมดได้ถูกทำลายล้างโดยไคโดแล้ว เขาได้ทิ้งปืนใหญ่ที่เหลือไว้เพราะพวกมันไม่สามารถทำร้ายพวกเขาได้เลย สิ่งนี้ยังทำให้จาบูลตระหนักได้ว่าการต่อต้านของเขานั้นไร้พลังเพียงใด

ความพากเพียรของเขาที่จะได้รับอิสรภาพนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าการพูดอะไรสักอย่างออกไปอย่างไรความหมาย

“เป็นเรื่องดีแล้วที่นายไม่เป็นไร”

“เฮ้ ผู้ใหญ่บ้าน ทั้งหมดนี้คืออาหาร!!”

“ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะแข็งแกร่งกว่าโจรสลัดกลุ่มก่อนๆ แจกจ่ายให้ทุกคนเถอะอย่างน้อยวันนี้เราก็มีกินเพียงพอ”

ชาวบ้านเหล่านี้แทบจะไม่ได้ทานอาหารอย่างเต็มอิ่มเลย และลูกเรือของกลุ่มร้อยอสูรก็เริ่มงานเลี้ยงของพวกเขาเช่นกัน สำหรับโจรสลัดที่แต่เดิมต่อสู้เพื่อควบคุมเกาะ พวกเขาประสบความสูญเสียอย่างหนัก โดยเฉพาะสมาชิกระดับสูงของพวกเขา ไม่มีใครสามารถหลบหนีจากไคโดได้

ไคโด ผู้ซึ่งโดนยิงขวดไวน์แตก โกรธมากจนไม่มีใครสามารถต้านทานอัสนีแปดทิศของเขาได้ เมื่ออาร์เซอุสและคนอื่นๆมาถึง การต่อสู้ก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว

สำหรับโจรสลัดพวกนั้น วิธีที่พวกเขาถูกจัดการค่อนข้างโหดร้าย ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจะถูกฆ่าตายอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องไปเปลืองทรัพยากรทางการแพทย์ด้วยซ้ำ คนที่เหลือที่ยอมจำนนถูกจับไปเป็นแรงงานบนเกาะชั่วคราว

ผู้ที่ไม่ยอมจำนนจะถูกประหารชีวิตในทันที คนเหล่านี้ไม่คุ้มที่จะเสียเวลาด้วย

นอกจากนี้ ถึงเวลาแล้วที่กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรจะต้องสร้างฐานทัพของตนเอง ในอนาคตอันใกล้ คนเหล่านี้จะกลายเป็นกระดูกสันหลังของโจรสลัดร้อยอสูร และพวกเขาไม่สามารถสร้างกลุ่มจากนักโทษทั้งหมดได้