บทที่ 38 การสู้รบระหว่างโจรสลัด

บทที่ 38 การสู้รบระหว่างโจรสลัด

ในการต่อสู้ระหว่างโจรสลัด ทั้งสองฝ่ายจะไม่เสียทรัพยากรไป ในตลาดมืดบางแห่ง มีคนกลางที่รับผิดชอบในการส่งโจรสลัดที่พ่ายแพ้ให้กับทหารเรือและรับค่าคอมมิชชั่นจากค่าหัว นี่เกือบจะเป็นกฎที่ไม่ได้เขียนไว้

แม้แต่โจรสลัดที่ทรงพลังของโลกใหม่ก็ยังจับหรือฆ่าโจรสลัดที่สร้างปัญหาในดินแดนของตนแล้วทำเช่นเดียวกัน นี่เป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญสำหรับโจรสลัดบางคนด้วยซ้ำ

“ไม่ ดูเหมือนว่าเรายังต้องจัดการกับจอห์น แต่ตอนนี้ที่นี่มีคนมากขึ้นอย่างงั้นเหรอ? ข้าเห็นคนท้องถิ่นมากมาย แล้วทำไมคนเหล่านี้ถึงจอดเรือในที่โล่ง?”

มีเรือขนาดใหญ่หลายลำกองอยู่ที่นั่นบนพื้นโล่งด้านนอก ราวกับว่าพวกกมันไม่ได้มีประสบการณ์การเดินเรือมาเป็นเวลานาน

นอกจากนี้ เรือยังทอดสมออยู่กับพื้นด้วยโซ่เหล็กหนามาก ดูเหมือนว่าพวกมันไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ไกลเกินไป

“นี่เป็นเพราะน้ำลงครั้งใหญ่อันเป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรนัตโจ เมื่อทะเลสาบด้านในใจกลางแห้ง ระดับน้ำทะเลโดยรอบจะสูงขึ้นแทน ท่วมบริเวณที่อยู่ต่ำจนกว่าปรากฏการณ์น้ำลงจะสิ้นสุดลง”

“นอกจากพื้นที่สูงที่ราชวงศ์และขุนนางอาศัยอยู่แล้ว พื้นที่ส่วนที่เหลือจะเป็นเช่นนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเรือขนาดใหญ่เหล่านั้นจึงเข้ามาหลบภัย อย่างไรก็ตาม สถานที่แห่งนี้ปลอดภัย เนื่องจากโรงแรมแห่งนี้สามารถกล่าวได้ว่าเป็นเส้นแบ่งระหว่างพื้นที่น้ำท่วมและไม่น้ำท่วม ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากมาที่นี่”

ในเวลานี้ ควีนได้รับบทบาทเพิ่มเติมเป็นไกด์นำเที่ยว โดยอธิบายปรากฏการณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรนัตโจ เนื่องจากปรากฏการณ์พิเศษนี้เองที่ทำให้อาณาจักรนัตโจ ซึ่งถึงแม้สภาพอากาศจะไม่รุนแรงก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถพัฒนาอุตสาหกรรมการเกษตรได้ในระยะยาว

ทุกๆสามปีเมื่อเกิดน้ำลงครั้งใหญ่ ถือเป็นความเสียหายร้ายแรงต่ออุตสาหกรรมการเกษตรที่นี่

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ และควีนก็แก้ไขปัญหาของเรือ ไคโดยังพบที่อยู่ของจอห์นด้วย ซึ่งพวกเขาประจำการอยู่ใกล้ทะเลสาบในแผ่นดิน ดูเหมือนว่าจะรอให้น้ำลงครั้งใหญ่

เมื่อคืนที่สามมาถึง เสียงเตือนก็ดังขึ้นในอาณาจักรนัตโจ และประชาชนก็เริ่มอพยพพร้อมทรัพย์สินของตน ขณะที่กองกำลังต่างๆก็เริ่มดำเนินการเช่นกัน

“จอห์น คุณแน่ใจหรือว่าสมบัติของร็อคส์อยู่ที่นี่?” ที่ฐานทัพกลุ่มโจรสลัดจอห์น ชายร่างเตี้ยสวมชุดเกราะหนักยุคกลาง โล่ห้อยจากการ์ดแขน และขวานเงินแวววาวในมือซ้ายเอ่ยปากถาม

มีโค้ดเนมว่าขวานเงิน ชื่อจริงของเขาไม่เป็นที่รู้จักแม้แต่กับผู้คนบนเรือของร็อคส์ และเป็นที่รู้กันว่าเขาไม่เคยถอดชุดเกราะออกเลย

“แน่นอนว่า ที่นี่ตรงตามลายแทงที่เราพบในเกาะฮาชิโนสุ เมื่อพระจันทร์เต็มดวง น้ำลงครั้งใหญ่จะเกิดขึ้น และเมื่อถึงเวลานั้นรูปร่างที่แท้จริงของสมบัติก็จะถูกเปิดเผยแก่เราตามธรรมชาติ ซึ่งมันจะเป็นของเราทั้งหมด”

น้ำเสียงของจอห์นเต็มไปด้วยความมั่นใจ และเขามีศรัทธาในการล่าสมบัติครั้งนี้อย่างแท้จริง นี่เป็นการตามล่าหาสมบัติครั้งสุดท้ายในแผนของเขา และสมบัติที่ร็อคส์ทิ้งไว้ก็เพียงพอสำหรับเขาที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ภายใต้อัตลักษณ์ที่แตกต่างออกไป

อย่างไรก็ตาม มีคนมากเกินไป และสมบัติก็มีไว้สำหรับเขาเท่านั้น เขาไม่ต้องการแบ่งปันสมบัติกับคนเหล่านี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าจอห์นต้องการความแข็งแกร่งของพวกเขาเพื่อค้นหาสมบัติ เขาคงไม่ร่วมมือกับคนอื่นๆ

อย่างไรก็ตาม จอห์นบอกความจริงเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น สมบัติอยู่ที่นี่จริงๆ แต่สภาพแวดล้อมที่นี่ก็อันตรายอย่างยิ่งเช่นกัน หากเขาใช้ประโยชน์จากมัน คนเหล่านี้จะถูกฝังที่นี่ตลอดไป

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาจะส่งสัญญาณไปทั่วโลกว่ากลุ่มโจรสลัดจอห์นได้หายตัวไปอย่างสิ้นเชิง และกัปตันจอห์นก็เสียชีวิตเช่นกัน ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้

ส่วนลูกเรือของเขาล่ะ? แล้วเชีวิตของลูกเรือมันเกี่ยวอะไรกับเขา?

แต่ในขณะนี้ รอยยิ้มแปลกๆก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากจากภายใต้เกราะส่วนหัวของขวานเงิน บังเอิญว่า เขาก็ไม่ต้องการแบ่งสมบัติกับจอห์นเช่นกัน

เขาได้กดปุ่มบนแมลงสื่อสารแล้ว และทันทีที่เขากดปุ่ม เรือโจรสลัดในทะเลนอกเกาะโดนัทก็เผยตัวตนที่แท้จริงของพวกมัน

มีชายยืนอยู่ที่หัวเรือ เขาอยู่ในชุดเกราะหนักสีทองและมีเครายาว

แม้ว่าผู้คนบนเรือร็อคส์จะต่อสู้กันเอง แต่ก็ยังมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีอยู่บ้าง เช่น บิ๊กมัมและไคโด หรือขวานเงินและเจ้าของเรือลำนี้ อดีตสมาชิกโจรสลัดร็อคส์ โอโชกุ

ความไว้วางใจบนเรือของร็อคส์นั้นนับว่าเป็นเรื่องตลก ดังนั้นขวานเงินจึงติดต่อกับโอโชกุไว้ก่อนแล้วและวางแผนที่จะจัดการกับจอห์นด้วยกัน

หลังจากทราบสถานการณ์ในพื้นที่ เรือของโอโชกุก็ซุ่มซ่อนอยู่ใกล้ๆเป็นเวลาครึ่งเดือน เพื่อรอให้น้ำลงครั้งใหญ่ จากนั้นจึงใช้พื้นผิวทะเลที่สูงขึ้นด้านนอกพุ่งเข้าหาโดยตรง

ในเวลาเดียวกัน ชายสองคนของจอห์นที่นอนอยู่ในตรอกมืดก็ถูกแทนที่ด้วยสมาชิก CP0 สองคนซะแล้ว และในเมฆที่อยู่เบื้องบน ไคโดในร่างของมังกรก็พร้อมที่จะโจมตีเช่นกัน

เมื่อพระจันทร์เต็มดวงลอยอยู่บนท้องฟ้า น้ำลงครั้งใหญ่ก็สิ้นสุดลงตามที่คาดไว้ และน้ำในทะเลสาบตรงกลางก็เริ่มลดลง เผยให้เห็นก้นทะเลสาบที่เปียกและลื่นไหล ขณะที่สิ่งมีชีวิตในทะเลสาบเดิมได้หายไปหมดแล้ว

น้ำทะเลด้านนอกเริ่มแพร่เข้ามา และดินแดนส่วนใหญ่ในอาณาจักรนัตโจจมอยู่ใต้น้ำจากน้ำทะเลที่เข้ามา ทำให้เรือขนาดใหญ่บนที่ราบเริ่มลอยขึ้น ผู้คนในอาณาจักรนัตโจกำลังจะเริ่มต้นช่วงที่ต้องใช้ชีวิตบนผืนน้ำ

“รูปร่างของก้นทะเลสาบมันดูเหมือนหัวกะโหลก”

จากเบื้องบนบนท้องฟ้า เห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าแม้ทะเลสาบในแผ่นดินจะเป็นวงกลมที่ไม่ปกติเมื่อมีน้ำ แต่เมื่อน้ำในทะเลสาบลดน้อยลง ก้อนหินบนฝั่งทะเลสาบและก้นทะเลสาบก็เกิดรูปร่างเป็นรูปหัวกะโหลก

“บางทีไอ้แก่เวรร็อคส์ อาจจะชอบรูปทรงนี้มากกว่า ที่ฮาชิโนสุก็มีรูปร่างเช่นนี้ ดังนั้นความเป็นไปได้ที่มันจะเป็นของจริงจึงมีสูงมาก”

จากนั้นจอห์นก็หยิบปลอกแขนที่มีทรงกลมครึ่งวงกลมสองอันออกมา พับให้เป็นทรงกลมแล้วชูมันขึ้นไปสูง แสงจันทร์สะท้อนไปบนก้อนหินและเผยให้เห็นรูทรงกลมที่ปรากฏขึ้นบนนั้น

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือกุญแจสำหรับการเปิดหาสมบัติ ทว่า เสียงปืนดังขึ้นได้และทำลายความเงียบของสถานที่แห่งนี้

คนของขวานเงินหมอบลงกับพื้นเพื่อตอบโต้ และคนที่ยิงคือ CP0 ซึ่งปลอมตัวเป็นสมาชิกของ กลุ่มโจรสลัดจอห์น พวกเขาไม่ต้องการให้คนอื่นรู้รายละเอียดเฉพาะของสมบัตินี้มากนัก แต่การที่คนสองคนพยายามหยุดโจรสลัดหลายร้อยคนนั้นไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นไปได้จริงเลย

อาจจะเป็นเพราะว่ายังมีเจ้าหน้าที่ที่มีค่าหัวมากกว่า 100 ล้านที่นี่ ดังนั้นการต่อสู้แบบประจัญบานระหว่างโจรสลัดจึงเป็นส่วนหนึ่งของแผนของพวกเขาเสมอ

ขวานเงินและจอห์นต่างระวังกันอยู่แล้ว และการยิงครั้งนี้อาจกล่าวได้ว่าจุดไฟถังระเบิด และสถานการณ์ก็ตึงเครียดขึ้นทันที

“จอห์น เร็วเกินไปที่แกจะเคลื่อนไหวตอนนี้นะ”

“ตัดเรื่องนี้ออกไป แกจะเชื่อฉันไหมถ้าบอกว่านี่ไม่ใช่ความคิดของฉัน?” นี่ไม่ใช่แผนของจอห์นจริงๆ แผนของเขาคือการทำให้ขวานเงินและลูกน้องของเขาหายไป เขาจะเริ่มต้นการต่อสู้ได้อย่างไรก่อนที่จะเปิดประตูสู่สมบัติ?

และเขาไม่เคยออกคำสั่งดังกล่าว ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีคนยุยงเรื่องนี้ มีคนอื่นแฝงตัวอยู่ที่นี่แน่นอน

แต่ขวานเงินไม่รู้เรื่องนี้ และเมื่อเขาเห็นจอห์นลงมือ เขาก็ละทิ้งความคิดที่จะรอให้โอโชกุอยู่ในตำแหน่งก่อนที่จะลงมือ

“พวกเรา ได้เวลาลุยกันแล้ว!!!”