ตอนที่ 20: ราชันหมาป่าจันทราเงิน! สายฟ้าพริบตา!

โจวหูและคนอื่น ๆ ต่างงงเป็นไก่ตาแตก

พวกเขาไม่ได้จะขอให้มาขโมยผลประโยชน์ของพวกเขาสักหน่อย แค่ขอให้ช่วยยื่นมือมาช่วยเท่านั้น เขาคิดมากไปรึเปล่า?

เห็นหลัวจิ่วอินเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง ทุกคนก็รู้สึกหดหู่สุด ๆ

หลัวจิ่วอินเดินเลี่ยงกลุ่มคนเหล่านั้น เพิ่มความเร็ว เคลื่อนที่ออกจากบริเวณนั้นและมุ่งหน้าลึกลงไป

ในระหว่างการทดสอบ พวกนายคิดที่จะขอยืมมือคนอื่นมาช่วยงั้นเหรอ? สนิทกันรึเปล่า?

ฉันบอกได้แค่ว่าพวกนั้นไร้เดียงสาเกินไป แค่ไม่ปล้นพวกเขาก็ดีแค่ไหนแล้ว

หลัวจิ่วอินมองค่าลบที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และยกมุมปากขึ้น

ระหว่างทาง เขาพบกลุ่มคนกำลังต่อสู้อยู่หลายกลุ่ม แต่เขาไม่ได้หยุดและเดินเลี่ยงไปเฉย ๆ

สัตว์อสูรข้างนอกไม่สามารถให้ประสบการณ์ฝึกฝนมากนักสำหรับหลัวจิ่วอิน

การประเมินครั้งนี้ง่ายเกินไปสำหรับเขาที่จะผ่าน และเป้าหมายหลักของเขาคือการฝึกฝนทักษะภาคปฏิบัติ

แต่เขารู้ว่าลึกลงไปในเขตประเมิน มีสัตว์อสูรระดับ E อยู่

นั่นคือที่ที่เขาควรไป!

ไม่นานหลังจากนั้น หลัวจิ่วอินก็มาถึงส่วนลึกของเขตประเมิน

"หืม? หมาป่า"

ร่างของหมาป่าขาวจันทราเงินปรากฏขึ้นในสายตา มันดูเหมือนกำลังกินอะไรอยู่ ตรงหน้ามันคือกระต่ายฟันเหล็กที่กินไปได้ครึ่งตัว

เมื่อหลัวจิ่วอินพบมัน หมาป่าขาวจันทราเงินก็เห็นเขาเช่นกัน

"ครืออออออออออ ๆ ~"

หมาป่าจันทราเงินส่งเสียงขู่ต่ำ ๆ จากลำคอ ดวงตาของมันเป็นประกายดุดัน

หลัวจิ่วอินรีบตรวจสอบพื้นที่โดยรอบข้างอย่างรวดเร็วและไม่พบร่องรอยของหมาป่าขาวจันทราเงินตัวอื่น ๆ เลยพุ่งเข้าใส่มันทันที

"งั้นฉันจะขอใช้แกเริ่มต้นการต่อสู้จริงครั้งแรกของฉันละกันนะ"

"วูบ~"

ความเร็วของหลัวจิ่วอินเพิ่มขึ้นอีกครั้ง และในพริบตาเขาก็มาถึงตรงหน้าหมาป่าขาวจันทราเงินในระยะ 10 เมตร

เมื่อเห็นว่าคำเตือนไม่ได้ผล หมาป่าขาวจันทราเงินก็คำราม ทิ้งกระต่ายฟันเหล็กแสนอร่อยในปากแล้วพุ่งเข้าใส่หลัวจิ่วอินโดยตรง

ด้วยแสงสีเงินที่ส่องประกาย หมาป่าขาวจันทราเงินแสดงให้เห็นถึงความสามารถพิเศษของมัน นั่นคือ ความเร็ว

"เหอะ เร็วใช้ได้นะ แต่แค่นี้มันยังไม่พอหรอกน่า"

ลักษณะเด่นของหมาป่าขาวจันทราเงินคือความเร็วที่เหนือกว่าและแรงกัดที่น่าทึ่ง

หมาป่าขาวจันทราเงินที่โตเต็มวัยตัวนี้ได้ก้าวไปถึงระดับ E ขั้นสูงสุดแล้ว

ถ้าเป็นกลุ่มของโจวหูเมื่อครู่ พวกเขาจะต้องสูญเสียอย่างมากด้วยความเร็วขนาดนี้ และอาจถูกกวาดล้างทั้งหมดด้วยซ้ำ

แต่ในสายตาของหลัวจิ่วอินที่เลื่อนระดับเป็น D แล้ว มันยังไม่ดีพอ

นี่ก็เป็นเหตุผลที่เขากล้าที่จะเข้าไปลึกกว่านี้

นักเรียนคนอื่น ๆ กำลังล่าสัตว์อยู่ข้างนอกและจะไม่เข้าไปข้างใน

"โครม!"

หลัวจิ่วอินรวมพลังจากช่วงเอวและเท้า จับทิศทางการเคลื่อนไหวของหมาป่าขาวจันทราเงินได้ในทันทีแล้วปล่อยหมัดออกไป

"โว้ว~"

หมัดนั้นเข้าที่ศีรษะของมันโดยตรง

หมาป่าขาวจันทราเงินส่งเสียงร้องได้เพียงครั้งเดียวก่อนที่ศีรษะของมันจะระเบิดและตาย

ถ้าโจวหูและคนอื่น ๆ เห็นภาพนี้ พวกเขาคงตกใจจนแทบช็อก

ว่ากันว่าหมาป่ามีหัวเป็นเหล็ก เอวเป็นเต้าหู้

ส่วนหัวนั้นแข็งแกร่งมาก

ถ้าใครคนอื่นเผชิญหน้ากับหมาป่าตัวนี้ พวกเขาจะต้องโจมตีที่เอวของหมาป่าจันทราเงินอย่างแน่นอน

แต่หลัวจิ่วอินกลับต่อยเข้าที่ศีรษะโดยตรง คุณลองคิดดูสิว่าหมัดนั้นทรงพลังขนาดไหน

ศีรษะของมันระเบิดและมีกลิ่นคาวแปลก ๆ ออกมา

"ครืกกกกกกกกกกก~"

ในชั่วพริบตา แขกที่ไม่ได้รับเชิญเกือบยี่สิบตัวก็บุกเข้ามาในขอบเขตการรับรู้ของหลัวจิ่วอิน

"แกยังมีพวกด้วยงั้นเหรอเนี่ย?"

หลัวจิ่วอินชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก็ตอบสนอง

สัตว์อย่างหมาป่านั้นเป็นสัตว์สังคม และแม้แต่หมาป่าในโลกสัตว์อสูรเองก็เห็นได้ชัดว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัยนี้

ดูเหมือนว่าพวกมันจะกระจัดกระจายกันออกไปหาเหยื่อ หลังจากจับเหยื่อได้ หมาป่าขาวจันทราเงินตัวนี้ก็แยกตัวออกมาชั่วคราวเพื่อกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย แต่กลับมาเจอหลัวจิ่วอินเสียก่อน

"เยี่ยมไปเลย"

ในการประเมินครั้งนี้ ภารกิจของแต่ละคนคือการล่าสัตว์อสูรระดับ F จำนวน 10 ตัว หรือสัตว์อสูรระดับ E จำนวน 2 ตัว เป็นพื้นฐาน

มีหมาป่าขาวจันทราเงินเกือบ 20 ตัวมาพร้อมกัน ถ้าฆ่าพวกมันทั้งหมดได้ ฉันก็ทำภารกิจพื้นฐานสำเร็จแล้ว

ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น ร่างของหมาป่าขาวจันทราเงินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เมื่อเห็นร่างหมาป่าที่ไร้หัวนอนอยู่บนพื้น หมาป่าขาวจันทราเงินทุกตัวก็คำราม

"โฮ๊วววววววววววววววววว~"

ตามเสียงหอนของหมาป่า พวกมันก็แยกออกเป็นเส้นทางต่าง ๆ โดยอัตโนมัติ

หมาป่าขาวจันทราเงินตัวใหญ่ค่อย ๆ เดินออกมา

ร่างกายของมันใหญ่กว่าหมาป่าขาวจันทราเงินตัวอื่น ๆ มากกว่าสองเท่า และขนของมันก็ส่องประกายสีเงินโดยไม่มีขนหลุดร่วงแม้แต่เส้นเดียว

ที่หน้าผากของมันมีรอยรูปจันทร์เสี้ยวอยู่จริง ๆ

แค่ยืนอยู่ตรงนั้น บรรยากาศก็แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ให้ความรู้สึกกดดันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

"ระดับ E ขั้นสูงสุด ราชันหมาป่าจันทราเงิน!"

เพียงแค่เหลือบมอง หลัวจิ่วอินก็สามารถบอกระดับของมันได้

นอกจากจะประหลาดใจแล้ว หลัวจิ่วอินยังทึ่งกับความสามารถในการรับรู้ที่ทรงพลังของตัวเองอีกด้วย

ถ้าเป็นคนอื่น อย่างมากที่สุดก็จะรู้ว่าราชันหมาป่าจันทราเงินที่อยู่ตรงหน้าแข็งแกร่งมาก แต่จะไม่สามารถสัมผัสถึงระดับที่เจาะจงของมันได้เลย

ดวงตาของหลัวจิ่วอินเป็นประกายและจิตวิญญาณในการต่อสู้ของเขาก็พุ่งสูงขึ้น

ราชันหมาป่าจันทราเงินที่อยู่ในระดับ E ขั้นสูงสุด ไม่สามารถนับได้ตามความแข็งแกร่งในระดับ E ขั้นสูงสุดของมัน

เมื่อความเร็วของมันระเบิดออกมา พลังการต่อสู้ของมันก็เทียบเท่ากับสัตว์อสูรระดับ D

เมื่อเทียบกับพลังการต่อสู้ของผู้ปลุกพลังมนุษย์แล้ว มันเกือบจะอยู่ในระดับกลางของระดับ D

มันเกือบจะเท่ากับหลัวจิ่วอินในตอนนี้

ราชันหมาป่าจันทราเงินก็กำลังมองหลัวจิ่วอินอยู่ในขณะนั้น เมื่อมันเห็นแสงสีเขียวอ่อน ๆ ห่อหุ้มหมัดของหลัวจิ่วอิน แววตาดูถูกก็ปรากฏขึ้น

"โอ้ ราชันหมาป่าจันทราเงินตัวนี้ดูเหมือนจะมีสติปัญญาด้วยซินะ?"

สิ่งนี้ทำให้หลัวจิ่วอินค่อนข้างสงสัย

คุณรู้ไหมว่าโดยปกติแล้วสัตว์อสูรจะพัฒนาสติปัญญาหลังจากที่มันไปถึงระดับ D แล้วเท่านั้น

แต่ราชันหมาป่าจันทราเงินตัวนี้อยู่ในระดับ E ขั้นสูงสุด แต่กลับมีสติปัญญา ซึ่งถือว่าพิเศษจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม มันยังหมายความว่าความแข็งแกร่งของราชันหมาป่าจันทราเงินตัวนี้แข็งแกร่งกว่าที่หลัวจิ่วอินประเมินไว้แน่นอน

"โฮวววววววววววววววววก~"

ทันใดนั้น ราชันหมาป่าจันทราเงินก็คำรามออกมาสองครั้ง

ฝูงหมาป่ากระจายตัวออกทันทีและล้อมหลัวจิ่วอินไว้

"มันมีสติปัญญาจริง ๆ ด้วย"

ดวงตาของหลัวจิ่วอินหรี่ลง

เจ้านี่รู้จักสั่งฝูงหมาป่าให้ล้อมโจมตีด้วย

ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรมากไปกว่านี้ ฝูงหมาป่าก็เริ่มโจมตี

หมาป่าขาวจันทราเงินเกือบยี่สิบตัวพุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วที่สูงมาก

พร้อมกับเสียงคำราม หมาป่าขาวจันทราเงินอ้าปากที่มีเลือดกลบปากทีละตัว

"ฮึ!"

หลัวจิ่วอินสูดหายใจเย็นเยือก ขยับเท้าเล็กน้อย และร่างของเขาก็พร่าเลือน

ด้วยความสามารถในการรับรู้ของเขา แม้ว่าหลัวจิ่วอินจะถูกล้อม แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

เพราะภายในรัศมี 100 เมตรนี้ เขาสามารถคาดการณ์การเคลื่อนไหวใด ๆ ได้

"โครม โครม โครม!"

ในขณะนั้น เขาไม่มีเวลาค่อย ๆ สัมผัสกับความสุขของการต่อสู้

จับทิศทางการโจมตีของหมาป่าขาวจันทราเงินแล้วปล่อยหมัดออกไป

"โฮ้กกกกกกกกก~"

ทีละตัว หมาป่าขาวจันทราเงินก็ถูกซัดกระเด็นและล้มลงกับพื้น

ในขณะนั้น หลัวจิ่วอินจะไม่แสดงความเมตตาเพียงเพราะหมาป่าเหล่านี้เป็นเพียงระดับ F

ดังคำกล่าวที่ว่า สิงโตยังต้องใช้กำลังทั้งหมดเพื่อต่อสู้กับกระต่าย ยิ่งกว่านั้น ราชันหมาป่าจันทราเงินที่อยู่ข้าง ๆ เขายังคงจู่โจมอยู่อย่างต่อเนื่อง ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าประมาท

พลังหมัด 300,000 กิโลกรัมนั้นไม่ธรรมดา ไม่มีหมาป่าขาวจันทราเงินตัวใดทนทานต่อการโจมตีเช่นนี้ได้

ดวงตาของราชันหมาป่าจันทราเงินเผยให้เห็นความตกใจในขณะนั้น มันไม่เคยคาดคิดว่ามนุษย์ที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งดูเหมือนจะมีพลังเพียงระดับ E เท่านั้น จะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้

ในบรรดาลูกน้องของมัน มีหลายตัวที่อยู่ในระดับ F ขั้นสูงสุด

แต่เมื่อมาถึงมือของหลัวจิ่วอิน มันก็ยังถูกฆ่าตายด้วยหมัดเดียว

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ เพราะลูกน้องที่เก่งที่สุดสองตัวของมันเริ่มโจมตีแล้ว

หมาป่าขาวจันทราเงินสองตัวนี้มีขนาดใหญ่กว่าหมาป่าขาวทั่วไปเล็กน้อย และขนบนหัวของพวกมันเริ่มเปล่งแสงสีเงินออกมาเล็กน้อย

และพลังของมันก็ไปถึงระดับ E แล้ว

ราชันหมาป่าจันทราเงินเชื่อว่าลูกน้องทั้งสองของมันจะสามารถจัดการกับมนุษย์คนนี้ได้อย่างแน่นอน

คุณรู้ไหมว่าสัตว์อสูรในระดับเดียวกันนั้นแข็งแกร่งกว่ามนุษย์

แสงสีเขียวอ่อน ๆ ที่มนุษย์ตรงหน้าเปล่งออกมา หมายความว่าระดับของเขาก็เพิ่งเข้าสู่ระดับ E ได้ไม่นาน

มันเหลือเชื่อมากที่เขาสามารถฆ่าลูกน้องระดับ F ของมันได้มากมายขนาดนี้

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับลูกน้องระดับ E สองตัวของมัน เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่เขาจะเอาชนะพวกมันได้

"ระดับ E? เหอะ ๆ"

หลัวจิ่วอินสัมผัสได้โดยธรรมชาติว่าหมาป่าขาวจันทราเงินสองตัวกำลังพุ่งเข้าใส่เขาในทันที

ด้วยความสามารถในการรับรู้ ระดับของพวกมันทั้งสองจึงมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ถ้าเขาอยู่ในระดับ E จริง ๆ อย่างที่ปรากฏ เขาจะไม่สามารถเป็นศัตรูกับหมาป่าขาวจันทราเงินสองตัวนี้ได้อย่างแน่นอน

แต่เขาอยู่ในระดับ E จริง ๆ หรือ?

"วูบ!"

หลัวจิ่วอินหลบการโจมตีของหมาป่าขาวระดับ E ทั้งสองตัวได้อย่างเฉลียวฉลาด เพียงแค่หันตัวเล็กน้อย

ภายใต้สายตาตกใจของราชันหมาป่า หลัวจิ่วอินยกมุมปากขึ้น ยื่นมือออกไป แล้วจับขาหลังทั้งสองข้างของหมาป่าขาวตัวหนึ่งด้วยมือข้างเดียว

"ฉว๊วกกกก~"

มีเสียงราวกับกระดาษถูกฉีก และหมาป่าขาวจันทราเงินก็ถูกหลัวจิ่วอินฉีกออกเป็นสองท่อนจริง ๆ

ในชั่วพริบตา หมาป่าขาวจันทราเงินที่เหลือดูเหมือนจะถูกสาปให้หยุดนิ่ง

พวกมันแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ใหญ่หมาป่าขาวจะน่าเวทนาขนาดนี้ในมือของหลัวจิ่วอิน

ก่อนที่หลัวจิ่วอินจะได้เห็นชัดเจนว่าเขากำลังทำอะไร หมาป่าขาวก็ถูกเขาจับและฉีกออกเป็นสองส่วน

เลือดสาดกระจายไปทั่วพื้น บีบให้หมาป่าขาวจันทราเงินทั้งหมดต้องถอยหนีในขณะนั้น

สัญชาตญาณสัตว์ทำให้พวกมันสัมผัสได้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าอันตรายอย่างยิ่ง

ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ เหลือหมาป่าขาวจันทราเงินเพียงห้าตัวเท่านั้น

พวกมันก้มหัว จ้องมองหลัวจิ่วอินด้วยฟันที่เปลือยเปล่าและคำรามในลำคอ

พวกมันดูเหมือนจะยังคงดุร้าย แต่ขาที่ค่อย ๆ ถอยร่นและหางที่ถูกหนีบไว้ระหว่างขาหลังได้เผยให้เห็นแล้วว่าพวกมันขี้ขลาด

"โฮ๊วกกกกกกกกกก!"

เมื่อเห็นดังนั้น ราชันหมาป่าจันทราเงินที่เคยหยิ่งผยองและดูถูกเหยียดหยามก็คำรามด้วยความโกรธ

มนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าเหนือความคาดหมายของมัน มันสังหารพวกพ้องของมันไปมากมายขนาดนี้ในเวลาอันสั้น

ขนสีเงินทั่วร่างของมันตั้งชัน เส้นขนแต่ละเส้นตั้งตรง และความโกรธในดวงตาก็แสดงชัดออกมา

"วูบ!"

มันเคลื่อนไหว ราวกับดาวตกสีเงิน วาดเส้นโค้งที่สง่างาม

ก่อนที่หลัวจิ่วอินจะได้ทึ่งกับความเร็วของราชันหมาป่าจันทราเงิน มันก็ปรากฏตัวทางด้านขวาของเขาแล้วและตะปบเขาด้วยกรงเล็บข้างหนึ่ง

"เชี่ยยยยยย เกือบไปแล้วนะเนี่ย!"

การรับรู้แบบติดตัวจากยีนนกฮูกทำให้หลัวจิ่วอินหลบการตะปบได้ทันเวลา

อย่างไรก็ตาม ลมจากกรงเล็บก็ยังคงทำให้แสบหน้าอยู่ดี

มันเร็วมากจนแม้แต่หลัวจิ่วอินก็ยังตกใจ

ถ้าไม่ใช่ความสามารถในการรับรู้ ปฏิกิริยาตอบสนองของประสาทของฉันคงไม่พอที่จะหลบกรงเล็บนี้

แน่นอน สิ่งที่อาจารย์พูดในชั้นเรียนนั้นถูกต้อง

ความเร็วของหมาป่าขาวจันทราเงินนั้นแทบจะไร้เทียมทานในบรรดาสัตว์อสูรระดับเดียวกัน ยกเว้นสัตว์อสูรพิเศษ

เมื่อคุณพบราชันหมาป่าจันทราเงิน ถ้าเขาไม่ใช่ผู้ปลุกพลังที่มีความเร็วหรือความสามารถพิเศษทางธรรมชาติ และถ้าเขายังไม่ถึงระดับ D ขั้นสูงสุด คุณไม่ควรยั่วยุมัน

ในขณะที่หลัวจิ่วอินหลบ เขาก็ระเบิดความเร็วเต็มที่เช่นกัน ไม่กล้าที่จะผ่อนคลาย

เขาไม่ได้รวมยีนความเร็วใด ๆ และอาศัยเพียงการเสริมความแข็งแกร่งของยีนของตัวเองหลังจากรวมยีนหลายครั้งเพื่อให้ได้ความเร็วในปัจจุบัน

ความเร็วนี้เร็วกว่าผู้ปลุกพลังที่ไม่ใช่สายความเร็วในระดับเดียวกันมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ความสามารถที่ระบบมอบให้ เมื่อได้รับการเสริมความแข็งแกร่งแล้ว ก็ไม่สามารถเทียบได้กับความสามารถของผู้ปลุกพลังทั่วไป

แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังช้ากว่าราชันหมาป่าจันทราเงินมาก

ในอีกไม่กี่อึดใจ เขาก็เข้าใจช่องว่าง

เขาปล่อยหมัดออกไป แต่กลับไม่โดนแม้แต่เส้นขนของราชันหมาป่าจันทราเงิน พลาดเป้าไป

เสียงลมหวีดหวิวข้างหลังหูดังขึ้นอีกครั้ง ขนของหลัวจิ่วอินลุกชัน และสัญญาณเตือนอันตรายดังต่อเนื่อง

"วูบ!"

มันเป็นสถานการณ์ที่อันตราย หลัวจิ่วอินอาศัยความสามารถในการรับรู้ของเขาเพื่อหลบการโจมตีของราชันหมาป่าจันทราเงินอีกครั้ง

"โฮววววววววก!"

ราชันหมาป่าจันทราเงินคำรามด้วยความโกรธ ดวงตาของมันฉายแววสงสัย

การโจมตีทั้งสองครั้งของมันถูกมนุษย์คนนี้หลบได้?

เป็นไปได้อย่างไร?

ในขณะที่มันตกใจ หลัวจิ่วอินก็เหงื่อเย็นเยียบเช่นกัน

ฉันประเมินความเร็วของราชันหมาป่าจันทราเงินต่ำเกินไป โชคดีที่ความสามารถในการรับรู้ของฉันแข็งแกร่งพอ ไม่อย่างนั้นฉันคงได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีทั้งสองครั้งนี้ไปแล้ว

"ทำยังไงดีนะ?"

ในเมื่อไม่สามารถเข้าประชิดตัวราชันหมาป่าจันทราเงินได้ หลัวจิ่วอินก็แตะพื้นด้วยนิ้วเท้าแล้วถอยหลังในทันที

เมื่อระยะห่างระหว่างพวกเขากว้างขึ้น เขาก็เริ่มคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว

ไร้ประโยชน์ที่จะมีพลังต่อสู้มากมายถ้าไม่สามารถเอาชนะราชันหมาป่าจันทราเงินได้

ความสามารถในการรับรู้นั้นทรงพลัง แต่ก็ใช้พลังงานมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสองครั้งที่เขาหลบเมื่อครู่ พลังจิตของเขามุ่งมั่นอย่างมาก

หลังจากทั้งสองครั้ง ฉันรู้สึกหดหู่มากขึ้นมาก

"วูบ!"

ก่อนที่หลัวจิ่วอินจะยืนหยัดได้ ราชันหมาป่าจันทราเงินก็พุ่งเข้าใส่เขาอีกครั้ง

เร็วกว่าเดิมเสียอีก!

"เชี่ยยยยย เกือบไปแล้วว!"

ด้วยความเร็วขนาดนี้ หลัวจิ่วอินหนีไม่รอดแม้จะอยากหนี

หลังจากสัมผัสได้ถึงทิศทางการโจมตีของราชันหมาป่าจันทราเงิน หลัวจิ่วอินไม่ได้หลบเลี่ยงมันทั้งหมดในครั้งนี้

แต่เขากลับจงใจหลบจุดสำคัญและต่อยออกไปด้วยความกัดฟัน

"โครม โครม โครม!"

หลัวจิ่วอินต่อยไปในทิศทางที่เขารู้สึกได้อย่างต่อเนื่อง ในเมื่อหาจุดไม่เจอ เขาก็แค่ต่อยไปในบริเวณนั้น

"ซ่า!"

"โครม!"

ในชั่วพริบตา แขนซ้ายของหลัวจิ่วอินก็ถูกจับ และผิวหนังและเนื้อถูกฉีกขาดตรงรอยกรงเล็บ เลือดไหลซึมออกมา

โชคดีที่ร่างกายของเขาได้รับการเสริมความแข็งแกร่งมาหลายครั้งแล้ว จึงยังไม่ถึงขั้นเห็นกระดูก

ในขณะเดียวกัน หลัวจิ่วอินก็ต่อยถูกราชันหมาป่าจันทราเงินในที่สุด แต่โดนแค่หางของมันเท่านั้น

พูดให้ถูกคือ ฉันแค่สัมผัสขนที่หางของราชันหมาป่าจันทราเงิน

อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเช่นนั้น หลัวจิ่วอินก็ยังยิ้มกริ่ม

เมื่อเห็นฉากนี้ ราชันหมาป่าจันทราเงินก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยออกมาในท่าทางแบบมนุษย์

ฉันแค่คิดว่ามนุษย์คนนี้มันโง่ เขาแค่แตะขนหางของฉัน ทำไมเขาถึงดีใจขนาดนั้น?

แต่วินาทีต่อมา มันก็หัวเราะไม่ออกอีกต่อไป

[ติ๊ง! ตรวจพบความสามารถติดตัวที่สามารถเลียนแบบได้ สายฟ้าพริบตา ต้องการเลียนแบบหรือไม่? ]

"เลียนแบบ!"

[ติ๊ง! เลียนแบบสำเร็จ ผู้เป็นเจ้าของได้รับสิทธิ์การใช้งานพรสวรรค์สายฟ้าพริบตาชั่วคราวเป็นเวลา 10 นาที ]

[ติ๊ง! ความสามารถในการเลียนแบบต้องการเวลาพัก 30 นาที การพักเริ่มขึ้น... ]

"ซ่า!"

หลัวจิ่วอินไม่สนใจบาดแผลที่แขนเลย ในขณะนั้น มีกระแสไฟฟ้าจาง ๆ แล่นไปทั่วร่างของเขา

เขาสัมผัสได้ว่าความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แววตาที่เขามองราชันหมาป่าจันทราเงินเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้

"มาอีกทีสิ เจ้าอสูร!"

"วูบ!"

หลัวจิ่วอินตะโกนเสียงดังและหายตัวไปจากจุดนั้นในทันที ในห้วงอวกาศทั้งหมด กระแสไฟฟ้าที่ยากจะจับได้ด้วยตาเปล่าพุ่งเข้าหาราชันหมาป่าจันทราเงินด้วยเสียงราวกับฟ้าร้องและฟ้าผ่า

"เป็นไปได้ยังไง!"

เมื่อมองไปยังฉากตรงหน้า ราชันหมาป่าจันทราเงินก็... บ๊ะ! หมาป่าทั้งตัวถึงกับตะลึงงัน!

นี่คือความสามารถที่สืบทอดกันมาเฉพาะในหมู่ราชันหมาป่าเท่านั้น แต่ตอนนี้มันกลับถูกมนุษย์แสดงออกมา

ยิ่งไปกว่านั้น ระดับของสายฟ้าพริบตาที่เจ้านี่แสดงออกมา ยังทรงพลังกว่าของมันเองเสียอีก?

ในฐานะราชันหมาป่า การใช้สายฟ้าพริบตาของมันยังไม่ถึงขั้นที่กระแสไฟฟ้าจะห่อหุ้มและคำรามด้วยเสียงฟ้าร้องและฟ้าผ่า

[ติ๊ง! ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบ +300 จากราชันหมาป่าจันทราเงิน! ]

"อะไรวะเนี่ย?"

หลัวจิ่วอินที่กำลังจะโจมตีราชันหมาป่าจันทราเงิน เกือบจะเสียหลักและสำลักตายด้วยข้อความแจ้งเตือนจากระบบนี้

สัตว์อสูรก็ให้ค่าอารมณ์ด้านลบได้ด้วยเหรอเนี่ย?