บทที่ 35 กรงเล็บลมเย็นเยียบขั้นสุดยอด! ดรรชนีเสวียนอินขั้นแรกเริ่ม! (ฟรี)

บทที่ 35 กรงเล็บลมเย็นเยียบขั้นสุดยอด! ดรรชนีเสวียนอินขั้นแรกเริ่ม!

"กรงเล็บลมเย็นเยียบ" เป็นวิชาที่อยู่ในระดับใกล้เคียงกับ "วิชาเพลิงอสูรแดง" แตกต่างจากสองสุดยอดวิชาอย่าง "หมัดเจ็ดทำลาย" และ "วิชาเทพเจ้าอาภรณ์วิวาห์" การฝึกฝนจึงไม่ซับซ้อนนัก

ค่าพรสวรรค์ของซูเชวียสูงกว่าเมื่อก่อน ดังนั้น การฝึกฝน "กรงเล็บลมเย็นเยียบ" จึงก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

ห้าวันต่อมา ในยามค่ำคืน ซูเชวียกำลังฝึกฝนกรงเล็บลมเย็นเยียบอยู่ในป่าเขา

มือทั้งสองข้างของเขางอนิ้วเป็นกรงเล็บ ร่างกายทะยานไปมาอยู่ในป่า

ทุกครั้งที่ตะครุบกรงเล็บลงไป ในอากาศก็จะปรากฏไอเย็นเยียบขึ้นระลอกหนึ่ง

กรงเล็บลมเย็นเยียบแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนหนึ่งคือการฝึกฝนมือ ส่วนหนึ่งคือการดูดซับปราณมรณะ และอีกส่วนหนึ่ง ก็คือกระบวนท่าที่สอดคล้องกัน

ทุกครั้งที่ซูเชวียใช้วิธีการหายใจที่บันทึกไว้ใน "กรงเล็บลมเย็นเยียบ" ดูดซับปราณมรณะแล้ว ก็จะเริ่มฝึกฝนกระบวนท่าของกรงเล็บลมเย็นเยียบ

หลังจากฝึกฝนมาห้าวันนี้ กรงเล็บลมเย็นเยียบของเขาก็บรรลุถึงเขตแดนที่ 5 ชำนาญจนเป็นเลิศ 69% แล้ว

เช่นเดียวกับวิชาเพลิงอสูรแดง กรงเล็บลมเย็นเยียบในยุทธภพ จัดอยู่ในประเภทวิชายุทธ์ที่มีเอกลักษณ์อยู่บ้าง พอจะนับว่าเข้าระดับได้ แต่ก็ยังไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นสุดยอดวิชา

กรงเล็บลมเย็นเยียบนับตั้งแต่ถูกสร้างขึ้นมา ก็สามารถฝึกฝนได้เพียงถึงเขตแดนที่ 4 โดดเด่นเหนือใครเท่านั้น

ทว่า เพราะความสามารถในการหยั่งรู้ที่สูงส่งของซูเชวีย จึงได้อนุมานวิธีการฝึกฝนกรงเล็บลมเย็นเยียบต่อไปจนถึงเขตแดนที่ 5 ชำนาญจนเป็นเลิศได้

หลังจากบรรลุถึงเขตแดนที่ 5 ชำนาญจนเป็นเลิศแล้ว อายุขัยของซูเชวียก็เพิ่มสูงขึ้นถึง 186 ปี ยืดออกไป 21 ปี เมื่อเทียบกับตอนที่กรงเล็บลมเย็นเยียบเพิ่งจะเข้าสู่เขตแดนที่ 1 ก้าวสู่การเริ่มต้น

ค่าพรสวรรค์ ก็เพิ่มขึ้น 4 แต้มด้วยเหตุนี้ ถึง 35 แต้ม

พรึ่บ!

ซูเชวียงอนิ้วมือทั้งสองข้างเป็นกรงเล็บ กวัดแกว่งในอากาศ รอบๆ ร่างกาย ปรากฏไอเย็นเยียบขึ้นเป็นระลอก

ทันใดนั้น เขาก็ทะยานร่างไปยังอีกด้านหนึ่ง ตะครุบกรงเล็บเข้าที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง

ตุ้บ!

นิ้วทั้งห้าของมือขวาทะลวงเข้าไปในลำต้นไม้ในทันที ปราณมรณะปะทุออกมา บริเวณลำต้นไม้ที่ถูกนิ้วทั้งห้าทะลวงเข้าไป ก็เริ่มแห้งเหี่ยวเน่าเปื่อยลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ตุ้บ!

จากนั้น เขาก็สอดนิ้วทั้งห้าของมือซ้าย ทะลวงเข้าไปในลำต้นไม้ต้นนี้เช่นกัน มือทั้งสองข้างโคจรปราณมรณะอย่างสุดกำลัง

ในไม่ช้า บริเวณรอบๆ ที่นิ้วทั้งสิบของเขาทะลวงเข้าไปในลำต้นไม้ ก็เริ่มแห้งเหี่ยว ดำคล้ำ และเน่าเปื่อย

เมื่อท่อนไม้ท่อนนี้เน่าเปื่อยโดยสมบูรณ์แล้ว ต้นไม้ใหญ่ทั้งต้นก็หักโค่นลงจากจุดนี้ เอียงล้มไปอีกด้านหนึ่ง

ส่วนบนของลำต้นไม้และยอดไม้ที่ไร้ใบ กระแทกลงบนพื้น เกิดเสียงดังสนั่น ปลุกนกที่กำลังหลับใหลอยู่ในป่าให้ตื่นขึ้น

'ตอนนี้ความก้าวหน้าในการฝึกกรงเล็บลมเย็นเยียบอยู่ที่เขตแดนที่ 5 ชำนาญจนเป็นเลิศ 69% แล้ว คืนนี้ก็ยกระดับให้ถึงขั้นสุดยอดไปเลยแล้วกัน'

ซูเชวียคิดในใจ จากนั้นก็ถีบปลายเท้า ทะยานร่างไปมาในป่า ค้นหาสัตว์ป่า

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ก็พบกวางเอลก์ตัวหนึ่ง ก็รีบทะยานร่างเข้าไปทันที งอนิ้วมือทั้งสองข้างเป็นกรงเล็บ ยื่นออกไปอย่างกะทันหัน สอดนิ้วทั้งสิบเข้าไปในร่างของกวางเอลก์ตัวนี้

กวางเอลก์ตัวนี้ร้องออกมาสองสามครั้ง เสียงก็ค่อยๆ แผ่วลงเรื่อยๆ ดวงตาหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า ขนเริ่มร่วงหล่น เผยให้เห็นผิวหนังที่ค่อยๆ ดำคล้ำลง

ซูเชวียโคจรวิธีการหายใจที่เป็นเอกลักษณ์ของกรงเล็บลมเย็นเยียบ ปราณมรณะจำนวนมาก พวยพุ่งมาจากร่างของกวางเอลก์ ถูกเขาดูดซับเข้าไปในมือทั้งสองข้าง

ในไม่ช้า ซากกวางเอลก์ก็กลายเป็นก้อนเนื้อเน่าดำสนิทไปโดยสมบูรณ์

ซูเชวียเห็นว่าปราณมรณะถูกดูดซับจนหมดสิ้นแล้ว ก็ดึงนิ้วทั้งสิบออกมาทันที แล้วทะยานร่างไปยังส่วนอื่นๆ ของป่าต่อไป

ไม่นานนัก ก็พบเสืออ้วนท้วนสมบูรณ์ตัวหนึ่ง ก็รีบถีบเท้า ทะยานร่างเข้าไป นิ้วทั้งสิบงอเป็นกรงเล็บ ตะครุบลงไปบนร่างเสืออย่างแรง!

พรวด!

นิ้วทั้งสิบทิ่มทะลุเข้าไปในร่างเสือ เลือดอุ่นๆ ของเสือพวยพุ่งออกมาตามนิ้วทั้งสิบ

เสือเจ็บปวด ส่งเสียงคำรามออกมา มันคิดจะยื่นกรงเล็บออกมาโจมตีซูเชวีย

แต่กรงเล็บอันแหลมคมของมันเพิ่งจะยื่นออกมาได้เพียงครึ่งเดียว ก็พลันอ่อนแรงตกลง

ซูเชวียสัมผัสได้ถึงความเหนียวเหนอะหนะของเลือด โคจรวิธีการหายใจ ดูดซับปราณมรณะอย่างต่อเนื่อง

เป็นเช่นนี้ เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม (หนึ่งชั่วโมง) ซูเชวียก็หาสัตว์ป่าอีกสามตัว ยกระดับกรงเล็บลมเย็นเยียบจนถึงเขตแดนที่ 5 ชำนาญจนเป็นเลิศ 99%

ซูเชวียรู้สึกได้ว่า บัดนี้ปราณมรณะเย็นเยียบที่ตนเองปล่อยออกมาจากกรงเล็บลมเย็นเยียบนั้น เข้มข้นกว่าที่ฟ่านอู๋หยางปล่อยออกมาเมื่อตอนนั้นหลายเท่า

เขาระลึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ตนเองทุบตีฟ่านอู๋หยางในวันนั้น คาดคะเนว่าฟ่านอู๋หยางก็คงจะฝึกวิชานี้ได้เพียงถึงเขตแดนที่ 3 ก้าวเข้าสู่ห้องโถงเท่านั้น

ฟ่านอู๋หยางใช้เวลาสิบยี่สิบปี จึงจะฝึกได้ถึงเขตแดนที่ 3 ก้าวเข้าสู่ห้องโถง ส่วนเขา ใช้เวลาเพียง 5 วัน ก็บรรลุถึงเขตแดนที่ 5 ชำนาญจนเป็นเลิศแล้ว

'ฟ่านอู๋หยางคงจะไม่ได้ขยันหมั่นเพียรเท่าข้าเป็นแน่!'

ซูเชวียพลางคิดในใจอย่างสนุกสนานกับตนเองไป พลางดึงนิ้วทั้งสิบออกมา เตรียมจะไปล้างมือที่ริมแม่น้ำแล้วกลับบ้านนอน พรุ่งนี้ค่อยฝึกวิชาสุดท้ายที่เหลืออยู่ คือดรรชนีเสวียนอิน

หลังจากฝึกวิชาเพลิงอสูรแดงและกรงเล็บลมเย็นเยียบจนถึงขั้นสุดยอดแล้ว ค่าพรสวรรค์ของเขาก็เพิ่มจากเดิม 24 แต้ม ขึ้นมาเป็น 35 แต้ม

เขาตั้งใจจะฝึกดรรชนีเสวียนอินให้ถึงขั้นสุดยอด เพื่อเพิ่มค่าพรสวรรค์ แล้วค่อยกลับไปฝึกหมัดเจ็ดทำลายและวิชาเทพเจ้าอาภรณ์วิวาห์อีกครั้ง

เมื่อค่าพรสวรรค์สูงขึ้น ความก้าวหน้าในการฝึกฝนสุดยอดวิชาทั้งสองแขนงนี้ย่อมต้องรวดเร็วยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

ซูเชวียกลับไปยังถ้ำบนภูเขาชิงฮวาก่อน หยิบเถ้าถ่านจากพืชมาจำนวนหนึ่ง จากนั้นก็ไปยังริมแม่น้ำ ย่อตัวลง ล้างมือในน้ำในแม่น้ำที่เย็นเฉียบ

เถ้าถ่านจากพืชมีสรรพคุณในการขจัดคราบสกปรก เพราะมือของเขาแช่อยู่ในเลือดของสัตว์ป่าเป็นเวลานาน หากล้างไม่สะอาดหมดจด บนมือก็จะยังคงมีกลิ่นคาวเลือดติดอยู่ ขอเพียงแค่คนอื่นเข้ามาใกล้ ก็จะสามารถได้กลิ่นได้

รอจนกระทั่งล้างมือจนสะอาดหมดจดแล้ว ซูเชวียก็รีบวิ่งกลับไปยังเมืองอวี้สุ่ย

...

เช้าวันรุ่งขึ้น ซูเชวียนั่งลุกขึ้นจากเตียง ก็หยิบกระดาษหนังแกะเก่าๆ ที่พับไว้ออกมาจากเสื้อตัวนอกของตน

วิธีการฝึกฝน "ดรรชนีเสวียนอิน" บันทึกอยู่บนกระดาษหนังแกะแผ่นนี้

ซูเชวียกางกระดาษหนังแกะออก พิจารณาตัวอักษรเล็กๆ สีครามเข้มบนนั้นอย่างละเอียด

วิธีการฝึกฝน "ดรรชนีเสวียนอิน" ปกติกว่า "กรงเล็บลมเย็นเยียบ" อยู่มาก

มีความคล้ายคลึงกับวิธีการฝึกฝน "วิชาเพลิงอสูรแดง" อยู่พอสมควร

การฝึกฝน "ดรรชนีเสวียนอิน" คือการใช้วิธีการหายใจที่เป็นเอกลักษณ์ของ "ดรรชนีเสวียนอิน" บ่มเพาะ "พลังปราณแท้จริงเสวียนอิน" ขึ้นบนเส้นชีพจรเส้าหยางซานเจียวที่มือ

"พลังปราณแท้จริงเสวียนอิน" หลอมรวมเข้ากับพลังนิ้ว กลายเป็น "พลังดรรชนีเสวียนอิน"

พลังนิ้วเย็นเยียบแบบอิน หากซัดเข้าใส่ร่างของศัตรู จะสามารถทำให้เนื้อหนังของศัตรูถูกความเย็นกัดจนบาดเจ็บได้ หากแทรกซึมเข้าไปในเส้นชีพจรของศัตรู ก็จะสามารถทำให้เส้นชีพจรและเนื้อหนังของศัตรู หรือกระทั่งอวัยวะภายในทั้งห้าและอวัยวะกลวงทั้งหกถูกความเย็นกัดจนบาดเจ็บได้

เส้นชีพจรเส้าหยางซานเจียวที่มือ เดิมทีเป็นเส้นชีพจรที่บ่มเพาะพลังหยาง การบ่มเพาะพลังอินในเส้นชีพจรนี้ นานวันเข้า สมรรถภาพร่างกายของผู้ฝึกฝนก็จะเสื่อมถอยลง การทำงานของอวัยวะต่างๆ เช่น อวัยวะภายในทั้งห้าและอวัยวะกลวงทั้งหกก็จะถดถอย อายุขัยก็จะสั้นลงด้วยเหตุนี้

เมื่อเห็นดังนี้ ซูเชวียก็มั่นใจทันทีว่า ตำรับยา "โอสถผงเสริมพลังหยาง" ที่ได้มาจากร่างของหลัวโยว ก็คือสิ่งที่ใช้เพื่อต่อต้านผลข้างเคียงของ "ดรรชนีเสวียนอิน" นั่นเอง

ทว่าเขากลับไม่จำเป็นต้องใช้ เพราะผลข้างเคียงนี้จะกลับกลายเป็นผลดีต่อร่างกายของเขา

หลังจากอ่านวิธีการฝึกฝน "ดรรชนีเสวียนอิน" จบหนึ่งรอบแล้ว ซูเชวียก็พับกระดาษหนังแกะที่บันทึก "ดรรชนีเสวียนอิน" ไว้อย่างเดิม เก็บกลับเข้าไปในเสื้อตัวนอกของตนเอง

จากนั้น ก็นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง หายใจตามวิธีการที่ระบุไว้ในคัมภีร์ พร้อมทั้งตั้งสมาธิไปที่เส้นชีพจรเส้าหยางซานเจียวที่มือ จินตนาการว่าจะมพลังอินสายหนึ่ง ค่อยๆ บ่มเพาะขึ้นในเส้นชีพจร

ในไม่ช้า ซูเชวียก็รู้สึกได้ถึงไอเย็นบางๆ แผ่วเบาบนเส้นชีพจรเส้าหยางซานเจียวที่มือ

เขาสั่งการในใจ เรียกคุณสมบัติออกมา เหลือบมองดูแวบหนึ่ง ก็เห็นว่าดรรชนีเสวียนอินบรรลุถึงขั้นแรกเริ่ม 99% แล้วจริงๆ

เขาซ่อนคุณสมบัติไป รวบรวมสมาธิ ตั้งมั่นไปที่ไอเย็นบางๆ แผ่วเบาบนเส้นชีพจรเส้าหยางซานเจียวที่มือนั้นต่อไป

ไม่นานนัก ไอเย็นบางๆ สายนี้ ก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้น พลังปราณแท้จริงที่เย็นเยียบสายหนึ่ง ก็ก่อตัวขึ้นบนเส้นชีพจรเส้าหยางซานเจียวที่มือ สามารถโคจรไปมาตามส่วนต่างๆ ของร่างกายได้ตามใจนึกของเขา