บทที่ 204 มังกรกระบี่
บทที่ 204 มังกรกระบี่
เมื่อได้ฟังความคิดอันบ้าบิ่นของเฟิงอู๋เฉิน ทุกคนก็ถึงกับตกตะลึง!
"เจ้าไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? เมื่อครู่พวกเราเพิ่งลองแล้วนี่! พวกเราสู้เขาไม่ได้เลย!"
"เมื่อครู่ก็เรื่องหนึ่ง! ตอนนี้ก็อีกเรื่องหนึ่ง! พวกเจ้าดูแลตัวเองให้ปลอดภัย ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้า!"
สิ้นเสียงกล่าว เงาร่างหลายสายก็ปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า ผู้นำหน้ามาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเสวียนหยวนห่าว
"ทำไม? ไม่คิดจะหนีแล้วหรือ?"
เฟิงอู๋เฉินสะบัดข้อมือ กระบี่เพลิงสุริยันปรากฏขึ้น เขาหัวเราะสะท้านฟ้า "คนที่จะต้องหนีไม่ใช่พวกข้า! ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าสักครั้ง หากรีบไสหัวไปตอนนี้ ยังพอไว้ชีวิตได้!"
ทว่าเหล่าศัตรูกลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย ชัดเจนว่าพวกเขาไม่คิดว่าเฟิงอู๋เฉินจะสามารถรับมือเสวียนหยวนห่าวได้
เฟิงอู๋เฉินพยักหน้าเล็กน้อย "ดูท่าพวกเจ้าจะตัดสินใจกันแล้วสินะ! ข้าขอแจ้งข่าวร้ายให้ทราบ พวกเจ้าตัดสินใจผิดแล้ว!"
ทันทีที่คำพูดจบลง ร่างของเฟิงอู๋เฉินพลันเลือนหายไปจากจุดเดิม
กระบี่ที่ฟาดออกมา เดิมมีเพียงสี่สาย แต่เวลานี้กลับกลายเป็นห้าสายเต็ม!
หลังจากที่บรรลุขั้นใหม่ และผ่านการปะทะกับเสวียนหยวนห่าวมาแล้วหนึ่งครั้ง วิถีกระบี่ของเขาก็ยกระดับไปอีกขั้น!
เผชิญหน้ากับกระบี่ห้าสายที่พุ่งเข้ามาอย่างดุดัน เสวียนหยวนห่าวรวบรวมพลังหมัดกร้าวแกร่ง ฟาดออกเพียงหมัดเดียวก็ทำลายพลังทั้งหมดลงได้!
"หึ! เพียงแค่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นทะเลโลหิตระดับสองก็กล้าท้าทายข้า? วันนี้ข้าจะให้เจ้ารู้ว่า ภายใต้ขั้นมัจฉามังกร ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน!"
เสวียนหยวนห่าวคือยอดยุทธ์ขั้นทะเลโลหิตระดับเจ็ด
เขามิได้ฝึกใช้อาวุธ มิใช่ผู้ฝึกวิญญาณ
แต่กลับขัดเกลาวิชายุทธ์ของตนจนถึงขีดสุด ภายใต้แรงขับของชีพจรวิญญาณ วิชายุทธ์ของเขาสามารถระเบิดพลังออกมาได้หลายเท่าตัว!
พลังทำลายของผู้ฝึกยุทธ์สายต่อสู้แม้จะไม่เทียบเท่าผู้ฝึกกระบี่ ทว่ากลับสุดโต่งเช่นกัน ความสามารถครอบคลุมหลากหลายกว่ามาก ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อรับมือกับการต่อสู้โดยแท้!
ด้วยรากฐานที่มั่นคง เมื่อได้รับพลังเสริมจากชีพจรวิญญาณแล้ว ภายในขั้นทะเลโลหิต เขาจึงแทบไร้ผู้ต้านทาน!
เมื่อกระบวนท่าของทั้งสองกำลังปะทะกัน ในช่วงสุดท้าย กลางหว่างคิ้วของเฟิงอู๋เฉินปรากฏตราดวงจันทร์เสี้ยวขึ้น
"เจ้าไร้เทียมทานภายใต้ขั้นมัจฉามังกร! แต่กระบี่เล่มนี้ของข้า สามารถสังหารยอดฝีมือขั้นมัจฉามังกรได้!"
สิ้นคำกล่าว พลังปราณบนร่างของเฟิงอู๋เฉินก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาล พลังของกระบี่เล่มนี้เทียบกับเมื่อครู่ แรงขึ้นกว่าสิบเท่า!
"เป็นไปไม่ได้! พลังนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นทะเลโลหิตระดับสองควรมี!"
เสวียนหยวนห่าวสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของกระบี่นี้ รีบถอยกรูดไปโดยสัญชาตญาณ
แต่เฟิงอู๋เฉินจะยอมให้เขาหนีได้อย่างไร?
กลับกัน เขายิ่งทุ่มพลังลงในกระบี่นี้ เพื่อปลิดชีพอีกฝ่ายในการโจมตีเดียว!
"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!"
เสวียนหยวนห่าวเบิกตากว้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ร้องลั่นอย่างคลุ้มคลั่ง
"ข้าเป็นถึงองค์ชายแห่งตระกูลเสวียนหยวน! หนึ่งในเก้าขุมอำนาจของสำนักเร้นลับ! เจ้าไม่มีทางฆ่าข้าได้!"
ทันใดนั้น แสงสีทองเปล่งประกายจากร่างของเขา พลังอันยิ่งใหญ่พลันปะทุออกมาต้านทานกระบี่ของเฟิงอู๋เฉิน!
"เจ้าคิดว่าข้าไม่มีไพ่ตายหรืออย่างไร? เช่นนั้นจงดูสุดยอดวิชาแห่งสำนักเร้นลับ วิชาแปดพิภพมังกรสวรรค์!"
อ๊างงงง!
เพียงชั่วพริบตา มังกรทองแปดตัวพลันพุ่งทะยานขึ้นจากร่างของเสวียนหยวนห่าว ขวางรับการโจมตีของเฟิงอู๋เฉินไว้ได้!
"แปดพิภพมังกรสวรรค์! จงฉีกกระชาก!"
สิ้นเสียง! มังกรทั้งแปดเงยหัวขึ้น คำรามกึกก้องก่อนกางกรามอันแหลมคม กระโจนเข้าหาเฟิงอู๋เฉินเพื่อฉีกกระชากเขา!
"มีกลิ่นอายมังกรเจือปนอยู่งั้นรึ? ช่างน่าสนใจนัก!"
เฟิงอู๋เฉินหัวเราะเบาๆ ก่อนสะบัดมือ หยิบกระบี่สวรรค์แปดเล่มออกมาจากแหวนมิติ!
เขาใช้ปราณกระบี่กระตุ้นกระบี่ทั้งแปด พุ่งเข้าปะทะกับมังกรทองแปดตัว!
บูม!
เสียงระเบิดดังสนั่น กระบี่และมังกรปะทะกันอย่างรุนแรง พลังปราณกระบี่มหาศาลระเบิดออกทันที ส่งผลให้กระบี่สวรรค์และมังกรทองแปดตัวแหลกสลายไปพร้อมกัน
เขากลับใช้กระบี่สวรรค์เป็นสื่อกลาง กระตุ้นพลังปราณกระบี่ให้ระเบิดตัวเอง! และไม่ใช่เพียงเล่มเดียว แต่มากถึงแปดเล่มพร้อมกัน!
มีเพียงเฟิงอู๋เฉินเท่านั้น ที่ร่ำรวยบ้าคลั่งถึงขั้นใช้กระบี่สวรรค์แปดเล่มทุ่มทำลายกระบวนท่าของศัตรู!
หลังจากทำลายสุดยอดวิชาของศัตรูลงได้ เฟิงอู๋เฉินยกกระบี่เพลิงสุริยันขึ้นอีกครั้ง และพุ่งเข้าโจมตี!
"ตายซะ!"
เสวียนหยวนห่าวมิอาจต้านรับกระบวนท่านี้ได้อีกแล้ว!
เมื่อรับรู้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามา สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำให้เขาหมุนตัวหนีทันที!
"คิดจะหนีรึ?"
"ขวางมันไว้! ขวางมันให้ข้า!" เสวียนหยวนห่าวร้องลั่นขณะพยายามหนี สั่งผู้ฝึกยุทธ์แดนเสินโจวที่ติดตามมาด้วยเสียงสะท้าน
"ห้ามถอยแม้แต่ก้าวเดียว! มิฉะนั้น ตายสถานเดียว!"
ภายใต้แรงกดดันของเสวียนหยวนห่าว เหล่าผู้ฝึกยุทธ์แดนเสินโจวที่ไม่รู้จักความตาย กลับชักดาบและกระบี่ออกมา พุ่งเข้าหาเฟิงอู๋เฉินหมายเอาชีวิต!
เฟิงอู๋เฉินแสยะยิ้มเย้ยหยัน "หากข้าต้องการฆ่าเสวียนหยวนห่าว ใครก็ขวางข้าไม่ได้?"
"กระบี่จงมา!"
เพียงพริบตาเดียว ปราณกระบี่แผ่ปกคลุมทั่วทั้งสนาม กระบี่และดาบในมือของเหล่ายอดฝีมือแดนเสินโจวกลับควบคุมตัวเองไม่ได้ ลอยขึ้นฟ้าโดยพลัน!
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
กระบี่นับไม่ถ้วนมารวมตัวกันกลางอากาศ หลอมรวมเป็นร่างของมังกรกระบี่ ก่อนพุ่งทะยานไปกลางกลุ่มศัตรู กวาดทำลายล้างอย่างไร้ปรานี
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นทั่วบริเวณ ผู้ฝึกยุทธ์แดนเสินโจวทั้งกลุ่มถูกมังกรกระบี่ฉีกกระชากร่างจนสิ้นชีพในพริบตา
หลังจากกวาดล้างกลุ่มศัตรูที่เป็นเพียงเบี้ยต่ำต้อยแล้ว มังกรกระบี่ก็ไม่หยุดลง กลับมุ่งหน้าสังหารเสวียนหยวนห่าวต่อทันที!
ใบหน้าของเสวียนหยวนห่าวพลันซีดเผือด เขาตะโกนลั่น
"เบื้องหลังข้ามีตระกูลเสวียนหยวนและสำนักเร้นลับ! เจ้า…เจ้ากล้าหรือ!"
เฟิงอู๋เฉินหัวเราะเย้ยหยัน "ตระกูลเสวียนหยวนแล้วอย่างไร? สำนักเร้นลับแล้วอย่างไร? ผู้ใดล่วงเกินข้าล้วนต้องตาย! ต่อให้เป็นเซียนข้าก็ไม่เว้น!"
เมื่อเห็นจิตสังหารของเฟิงอู๋เฉินอย่างชัดเจน เสวียนหยวนห่าวรีบร้อนควักหยกสื่อสารออกมา ก่อนบีบมันให้แตกเป็นเสี่ยง!
วูมมม!
เสียงระเบิดดังสนั่น แสงสีทองเจิดจ้าร่วงลงจากฟากฟ้า ก่อเกิดเป็นม่านพลังอันแน่นหนา ขวางกั้นไว้เบื้องหน้าของเสวียนหยวนห่าว
พร้อมกันนั้น เสียงอันก้องกังวานหนักแน่นพลันดังขึ้นจากท้องนภา
"บังอาจหมายเอาชีวิตรัชทายาทแห่งตระกูลเสวียนหยวน! เจ้ากำลังรนหาที่ตาย!"
ม่านพลังนี้แน่นหนาเป็นที่สุด อย่างน้อยต้องเป็นยอดฝีมือขั้นมัจฉามังกรขึ้นไปเท่านั้นจึงจะสร้างมันขึ้นมาได้!
เห็นได้ชัดว่านี่ เป็นไพ่ตายที่ตระกูลเสวียนหยวนเตรียมไว้ให้เขาล่วงหน้า โดยซ่อนพลังอยู่ในหยกสื่อสาร!
เมื่อม่านพลังสีทองหยุดมังกรกระบี่ไว้ เสวียนหยวนห่าวพลันเผยรอยยิ้มแห่งการรอดตายออกมา เขารีบควักหยกอีกชิ้นขึ้นมาบีบให้แตกอีกครั้ง!
ทันใดนั้น มิติรอบตัวเขาพลันสั่นไหว ก่อนที่รอยแยกของมิติจะเปิดออกช้าๆ!
ดวงตาของเสวียนหยวนห่าวเต็มไปด้วยความเคียดแค้น ขณะกัดฟันตะโกน
"เฟิงอู๋เฉิน! วันนี้เจ้าทำให้ข้าตกอยู่ในสภาพนี้ ข้าจะจำมันไว้ให้ขึ้นใจ! วันใดข้าฟื้นตัว ข้าจะตามฆ่าคนของเจ้าทุกคนให้สิ้นซาก!"
เมื่อได้ฟังคำข่มขู่ เฟิงอู๋เฉินเพียงยกคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่แสงจันทร์เสี้ยวตรงหว่างคิ้วของเขาจะส่องประกายเรืองรองขึ้นมา
"หากเจ้าไม่พูด ข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้า" เฟิงอู๋เฉินกล่าวเสียงเรียบ ก่อนที่เสียงของเขาจะเย็นเยียบลง
"แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้…ต่อให้สวรรค์มาขวาง ข้าก็จะให้เจ้าตายที่นี่!"
สิ้นคำกล่าว เขากระตุ้นพลังแห่งตราจ้าวสวรรค์!
พร้อมกันนั้น กระบี่เพลิงสุริยันก็พุ่งออกจากมือของเขา ทะยานเข้าสู่ปากของมังกรกระบี่ แสงสีแดงฉานพลันปะทุขึ้น!
"ทำลาย!"
เคร้ง!
ทันทีที่กระบี่เพลิงสุริยันผสานกับมังกรกระบี่ พลังทำลายล้างก็พุ่งขึ้นอย่างมหาศาล ม่านพลังสีทองอันแข็งแกร่งก็ปรากฏรอยแตกร้าวออกมา!
สีหน้าของเสวียนหยวนห่าวเปลี่ยนไปทันที เขาไม่แม้แต่จะมองย้อนกลับ รีบพุ่งตัวเข้าไปในรอยแยกมิติหมายจะหลบหนี!
"ข้าไม่มีทางตาย! ข้าไม่มีทางตาย!"
ทว่า มิติยังเปิดออกได้ไม่เต็มที่ ศีรษะของเขาพึ่งมุดเข้าไป แต่ร่างกายกลับขยับไปต่อไม่ได้!
"ตายซะ!"
เคร้ง!
มังกรกระบี่พุ่งลงมาราวกับสายน้ำจากสวรรค์ กระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งทะลุเข้าสู่ร่างของเสวียนหยวนห่าว เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในลมหายใจสุดท้าย เฟิงอู๋เฉินสะบัดกระบี่เพลิงสุริยันขึ้นฟาดลงมาเต็มแรง!
ฉัวะ!
กระบี่ตวัดลง ศีรษะของเสวียนหยวนห่าวพลันหลุดออกจากร่าง!
รอยแยกมิติที่ยังไม่ทันเปิดเต็มที่ก็พลันปิดลง พร้อมกับร่างไร้หัวของเขาที่ร่วงลงสู่ห้วงมิติอันมืดมิด!
ณ ตระกูลเสวียนหยวนแห่งแดนเสินโจว
ภายในห้องลับแห่งหนึ่ง มีโคมไฟน้ำมันหลายร้อยดวงลุกไสวให้แสงสว่างทั่วบริเวณ
จู่ๆ ลมพายุก็พัดเข้ามาในห้องปิดสนิทนี้อย่างไร้ที่มา
ฟู่...
เพียงชั่วพริบตา เปลวไฟของโคมที่สลักชื่อเสวียนหยวนห่าวพลันดับลง!
ในขณะเดียวกัน ท้องฟ้าเหนือตำหนักเสวียนหยวนพลันปรากฏรอยแยกของมิติ ศีรษะมนุษย์ขาดกระเด็นตกลงมาจากฟากฟ้า กระแทกพื้นอย่างแรง ดวงตายังเบิกโพลงไม่หลับ!
"องค์ชาย! องค์ชายถูกฆ่าแล้ว!"
ข่าวคราวดังกึกก้องไปทั่วทั้งอาณาเขตของตำหนักเสวียนหยวน เกิดความโกลาหลขึ้นในพริบตา!
………………………………..