บทที่ 19 หมัดเพลิงผลาญโลกันตร์!
บทที่ 19 หมัดเพลิงผลาญโลกันตร์!
เมื่อกำปั้นของเฟิงโม่ใกล้จะกระแทกใบหน้าของเฟิงอู๋เฉิน
ในชั่วพริบตาที่ทุกสายตาจับจ้อง ร่างของเฟิงอู๋เฉินกลับเอียงศีรษะเบาๆ ทำให้กำปั้นนั้นกระแทกได้เพียงความว่างเปล่า
“อะไร! หลบได้งั้นหรือ!”
ในขณะที่ผู้ชมกำลังตกตะลึง เฟิงโม่กัดฟันแน่น ซัดหมัดโจมตีไปทางที่เฟิงอู๋เฉินหลบโดยไม่ลังเล
“ครั้งนี้ดูสิว่าเจ้าจะหลบอย่างไร!”
แต่ใครจะคิดว่าเฟิงอู๋เฉินราวกับคาดการณ์ไว้แล้ว เขาขยับเท้าเบาๆ เพียงครั้งเดียว ร่างก็ถอยออกห่างจากเฟิงโม่ได้อย่างง่ายดาย
“อะไรกัน!”
การโจมตีที่ล้มเหลวสองครั้งติดต่อกันทำให้เฟิงโม่รู้สึกเหมือนถูกหยามเกียรติ เขาโกรธจัดและเริ่มพุ่งหมัดและเท้าโจมตีเฟิงอู๋เฉินอย่างบ้าคลั่ง ราวกับพายุฝนฟ้าคะนอง
แต่ทุกการเคลื่อนไหวของเฟิงอู๋เฉินนั้นดูเรียบง่าย ไม่หวือหวา เขาหลบเลี่ยงด้วยการขยับตัวเพียงเล็กน้อย แต่ทุกครั้งก็หลบพ้นการโจมตีของเฟิงโม่ได้อย่างพอดี
ทุกสิ่งราวกับเป็นฉากที่ถูกกำหนดไว้แล้วล่วงหน้า
การต่อสู้ดำเนินไปครู่ใหญ่ เฟิงโม่ที่เป็นฝ่ายโจมตีตลอดเริ่มหายใจหอบถี่ แต่กลับยังไม่สามารถแตะต้องชายเสื้อของเฟิงอู๋เฉินได้แม้แต่น้อย
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้อาวุโสลู่ชิงจากสำนักชิงเฉิน ค่อยๆ ขมวดคิ้ว สายตาเริ่มจับจ้องที่เฟิงอู๋เฉิน
ด้วยสายตาของเขา ย่อมมองออกได้อย่างชัดเจนว่า ความเร็วและทักษะการเคลื่อนไหวของคนทั้งสองนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
‘ไม่น่าแปลกใจที่เด็กคนนี้ได้รับความสนใจจากเยว่ชิงอิง’
แต่เขายังคงคิดในใจว่า ในสนามรบจริง ความเร็วเป็นเพียงส่วนเสริมเท่านั้น สิ่งที่จะชี้ขาดชัยชนะได้คือ พลังยุทธ์ที่แท้จริง!
‘เด็กหนุ่มทั้งสองคนนี้ ใครจะสามารถทำให้ข้าประหลาดใจได้กัน?’
เมื่อการโจมตีของตนล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เฟิงโม่กัดฟันกรอด พูดด้วยเสียงกร้าวว่า
“เจ้ามิใช่ผู้ฝึกกระบี่หรือ? เอาแต่หลบหนีเช่นนี้จะเรียกว่ายอดฝีมือได้อย่างไร? กล้าหรือไม่ที่จะดวลกระบี่กับข้าอย่างตรงไปตรงมา!”
“ดวลกระบี่?” ดวงตาของเฟิงอู๋เฉินเปี่ยมไปด้วยแววเย้ยหยัน “เจ้ายังไม่คู่ควร!”
“อะไรนะ…”
เสียงนั้นเปรียบเสมือนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ ทำให้เฟิงโม่หน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและความโกรธ!
เฟิงโม่กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นมา ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความโกรธ
เพราะเมื่อเจ็ดวันก่อน เยว่ชิงอิงก็เคยพูดคำเดียวกันนี้กับเขา!
เยว่ชิงอิงเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักชิงเฉิน ผู้ซึ่งบรรลุขั้นกายสุวรรณได้ตั้งแต่อายุยังน้อย นางมีเหตุผลพอที่จะมองเขาด้วยสายตาดูแคลน
แต่ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาเฟิงอู๋เฉิน เป็นคนที่เขาเคยดูถูกว่าเป็นคนไร้ค่า กลับกล้าพูดดูแคลนเขาด้วยคำเดียวกัน!
ริมฝีปากของเฟิงอู๋เฉินยกขึ้นเล็กน้อย “แต่… การยื้อเวลากับคนไร้ค่าเช่นเจ้าไปก็ไม่มีความหมาย ถ้าเช่นนั้น ข้าขอจบชีวิตเจ้าด้วยกระบี่เดียว!”
กล่าวจบ ฝ่ามือของเขาพลันคลี่ออก พร้อมกระบี่เพลิงสุริยันปรากฏขึ้นในมือ
“นั่นมันกระบี่วิญญาณ! เขาเอามันออกมาจากไหน? หรือว่าชายผู้นี้มีเวทศาสตราจัดเก็บ!”
“โอ้สวรรค์! ทั้งกระบี่วิญญาณ ทั้งเวทศาสตราจัดเก็บ เขานี่ช่างร่ำรวยยิ่งนัก!”
ในขณะที่เสียงซุบซิบของฝูงชนดังขึ้น เฟิงอู๋เฉินได้ยกกระบี่เพลิงสุริยันขึ้น เตรียมจะโจมตี
เฟิงโม่เห็นเช่นนั้นก็เผยสีหน้าปลาบปลื้ม
‘แม้ว่าเฟิงอู๋เฉินจะเร็วเพียงใด แต่เขายังคงเป็นเพียงขั้นปฐมยุทธ์เท่านั้น ไม่มีทางเทียบกับขั้นปราณยุทธ์เช่นข้าได้’
เฟิงโม่เริ่มสะสมพลัง แสงสีแดงของพลังวิญญาณลุกโชนปกคลุมกำปั้นทั้งสองของเขา จากระยะไกลดูคล้ายเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง
“หมัดเพลิงผลาญโลกันตร์! วิชาขั้นวิญญาณระดับกลาง!”
หลังจากแสดงพลังวิชานี้ออกมา ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเฟิงโม่ก็ปรากฏต่อสายตาผู้คน
“ขั้นปราณยุทธ์ระดับสาม!”
เสียงผู้คนในสนามประลองพลันดังขึ้นอีกครั้ง
“เขาเพิ่งบรรลุขั้นปราณยุทธ์ได้ไม่นาน แต่กลับก้าวข้ามมาถึงระดับสามได้แล้ว! ช่างน่าสะพรึงนัก ชีพจรวิญญาณขั้นสวรรค์ช่างเหนือชั้นจริงๆ!”
เมื่อเห็นเช่นนี้ แม้แต่หลินชางผู้มากด้วยประสบการณ์ก็อดไม่ได้ที่จะสะดุ้งเล็กน้อย เขาเหลือบมองไปทางเฟิงฉางอวิ๋น ด้วยสายตาซับซ้อน
“โอสถหลอมกายา สามารถช่วยให้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปราณยุทธ์เพิ่มพลังได้หนึ่งระดับเท่านั้น แต่เฟิงโม่กลับไปถึงระดับสามได้แล้ว!”
ขณะชื่นชมที่เฟิงฉางอวิ๋นยอมเสียสละทรัพยากรมากมายเพื่อสนับสนุนบุตรชาย หลินชางก็อดรู้สึกประหลาดใจกับพรสวรรค์อันน่ากลัวของเฟิงโม่ไม่ได้
‘ไม่ว่าอย่างไร ด้วยพลังของขั้นปราณยุทธ์ระดับสาม รวมกับหมัดเพลิงผลาญโลกันตร์ ต่อให้เฟิงอู๋เฉินจะเป็นผู้ฝึกกระบี่ ก็คงไม่มีทางต้านทานได้!’
แต่ตรงหน้ากระแสพลังของหมัดเพลิงผลาญโลกันตร์ที่พุ่งเข้ามา เฟิงอู๋เฉินไม่ได้แสดงท่าทีหวาดหวั่นแม้แต่น้อย เขากลับยกกระบี่ขึ้นและแทงออกไปอย่างเรียบง่าย!
ภาพนั้นทำให้ผู้ชมทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
แม้ว่าเฟิงอู๋เฉินจะเป็นผู้ฝึกกระบี่ แต่เฟิงโม่เองก็เป็นอัจฉริยะที่ปลุกชีพจรวิญญาณขั้นสวรรค์ขึ้นมา!
การที่ผู้บรรลุขั้นปฐมยุทธ์ระดับเก้า กล้าเผชิญหน้ากับผู้บรรลุขั้นปราณยุทธ์ระดับสามในขณะที่อีกฝ่ายใช้วิชายุทธ์ นั่นแทบไม่ต่างอะไรกับการหาที่ตาย!
ทว่าในขณะที่ทุกสายตามองด้วยความคาดหวังว่าเฟิงอู๋เฉินจะพ่ายแพ้ กลับเกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด
ในยามที่กระบี่เพลิงสุริยันปะทะกับหมัดเพลิงผลาญโลกันตร์ กระบี่ของเฟิงอู๋เฉินกลับแทงทะลุหมัดเพลิงของเฟิงโม่ได้อย่างง่ายดาย!
การโจมตีของเขารวดเร็วและดุดัน พุ่งตรงไปยังลำคอของเฟิงโม่!