บทที่ 1 มรดกตกทอด

บทที่ 1 มรดกตกทอด

ภายในบ้านสองห้องที่สะอาดเรียบง่าย ของใหญ่ที่เป็นสัญลักษณ์ของการย้ายบ้านถูกขนเข้ามาในห้องรับแขกทีละชิ้นๆ คนขนของเช็ดเหงื่อที่หน้าผากอย่างระมัดระวังหลังจากวางตู้เย็นชิ้นสุดท้ายลง

“ลำบากหน่อยนะจ๊ะ ดื่มน้ำก่อน” เจ้าของบ้านสาวที่กำลังตรวจของส่งน้ำให้

คนขนของรีบกล่าวขอบคุณและดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะแอบมองดูครอบครัวที่ร่ำรวยนี้อย่างเงียบๆ

เจ้าของบ้านผู้หญิงรูปร่างผอมเพรียว ดูคล่องแคล่ว สามีของเธอร่างท้วมหน่อยแต่แข็งแรง ลูกชายขาวสะอาดดูสุภาพเรียบร้อย ลูกสาวใบหน้ากลมๆ ดูน่ารักและยิ้มเก่ง

ช่างเป็นครอบครัวที่มีความสุขจริงๆ

ดูเป็นครอบครัวมาตรฐาน แถมยังดูไม่โอ้อวด อยู่บ้านที่ราคาต่อตารางเมตรสูงถึงหลักแสน แต่ว่าเสื้อผ้าที่สวมกลับดูธรรมดาเหมือนเสื้อผ้าราคา 39.9 หยวนที่เขาซื้อออนไลน์

แต่คนรวยสมัยนี้ก็ชอบทำตัวโลว์โปรไฟล์ บางทีเสื้อผ้าธรรมดานี่อาจเป็นของสั่งตัดจากแบรนด์ดังระดับไฮเอนด์ก็ได้ เสื้อผ้าตัวเดียวอาจมีราคาพอๆ กับรายได้ที่เขาหามาทั้งปี

น่าอิจฉาจริงๆ!

หลังจากจ่ายเงินเสร็จ คนขนของก็ออกจากบ้านไปด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

เมื่อคนขนของออกไปแล้ว เจ้าของบ้านผู้หญิงที่ดูคล่องแคล่ว จ้าวหรง ใช้มือซ้ายจับมือขวาที่สั่นไม่หยุดของตัวเองไว้แน่น น้ำเสียงสั่นเช่นเดียวกับมือ ราวกับเพิ่งตื่นจากความฝัน เธอเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหันและถามลูกชายว่า “หวยหวย บ้านนี้… ตารางเมตรละ 160,000 หยวน เก้าสิบกว่าตารางเมตรก็สิบกว่าล้านหยวน… กลายเป็นของลูกจริงๆ เหรอ?”

ฉินฉงเหวิน สามีผู้ร่างกำยำ ลูบเอวตัวเองที่เพิ่งเคล็ดไปเมื่อปีก่อนแล้วถามเสริมขึ้นมา “แล้วโรงอาหารอะไรนั่นด้วยนะ ได้รับมาง่ายๆ โดยไม่ต้องจ่ายเงินเลยเหรอ?”

ฉินลั่ว ลูกสาวที่น่ารักและยิ้มง่าย ดูโทรศัพท์แล้วร้องขึ้นด้วยความตกใจ “ค่าจ้างแม่บ้านชั่วโมงละ 100 หยวนเลยเหรอ?! พี่ หนูช่วยทำความสะอาดให้ก็ได้ คิดแค่ 50 หยวนก็พอ!”

ฉินหวย ลูกชายผู้ดูสุภาพเรียบร้อย “……”

ฉินหวยเหลือบมองเครื่องหมายตกใจที่มุมบนซ้ายของวิสัยทัศน์ ก่อนพยักหน้าอย่างมั่นใจ “พ่อครับ แม่ครับ ลูกชายของพวกคุณรับมรดกมาแล้วจริงๆ”

เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน

พระเอกของเราที่มีระบบ ฉินหวย เดิมเป็นเพียงเด็กกำพร้าธรรมดาที่ไม่เคยเปิดใช้งานระบบเลยสักครั้ง เขาเติบโตในสถานสงเคราะห์เด็ก และตอนอายุสิบขวบถูกคู่สามีภรรยาตระกูลฉินที่เปิดร้านอาหารเช้าอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งไม่มีลูก รับไปเลี้ยงดู จากนั้นพ่อแม่ของเขาก็ตั้งครรภ์และมีน้องสาวธรรมดาๆ ตามมา หลังจากผ่านการศึกษาแบบธรรมดา ฉินหวยก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำธรรมดา เรียนจบและกลับมาบ้านเกิด ใช้ชีวิตธรรมดาขายอาหารเช้าตั้งแต่ตีห้าถึงสามทุ่ม จนกระทั่งวันหนึ่ง ทนายธรรมดาคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น

ตามคำอธิบายของทนาย พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของฉินหวยเคยเป็นคู่สามีภรรยาที่เริ่มต้นธุรกิจจากศูนย์จนสร้างอาณาจักรธุรกิจอันยิ่งใหญ่ หลังจากเผชิญเหตุการณ์ต่างๆ ที่เหลือเชื่อจนเกินไปจนบริษัทล้มละลาย และประสบอุบัติเหตุรถชนจนเสียชีวิตทั้งคู่ ทิ้งมรดกไว้ให้ฉินหวยเพียงบ้านธรรมดาสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นที่ยังไม่มีใครเข้าอยู่ ในชุมชนหยุนจงแห่งเมืองซานซื่อ ซึ่งมีมูลค่าสูงถึงหลักสิบล้านหยวน และโรงอาหารชุมชนหน้าหมู่บ้านที่ได้รับการตกแต่งเรียบร้อยพร้อมเปิดบริการ โดยมีสิทธิ์ดำเนินกิจการถึง 5 ปี

พูดง่ายๆ ก็คือ สองปีหลังจากเรียนจบ ฉินหวยกลายเป็นอิสระทางการเงินจากการทำงานหนักและมรดกที่ได้รับ

“พี่ ทำไมพี่ถึงต้องรับมรดกโรงอาหารชุมชนนั่นด้วยล่ะ ไหนเคยบอกว่าขายอาหารเช้ามันเหนื่อย พอมีเงินจะเปลี่ยนร้านเป็นร้านขนมหวานไม่ใช่เหรอ?” ฉินลั่วถาม

จ้าวหรงและฉินฉงเหวินคิดว่าจ้างแม่บ้านออนไลน์แพงเกินไป จึงตัดสินใจทำความสะอาดเอง แต่เห็นลูกๆ เกะกะ จึงไล่พวกเขาออกไปให้หาอะไรทำกันเอง สองพี่น้องจึงไปนั่งตากแอร์ในร้านสะดวกซื้อฝั่งตรงข้ามชุมชน

“ไม่ได้เสียเงินอะไร ค่าเช่า 5 ปีก็จ่ายแล้ว ค่าตกแต่งกว่า 6 ล้านหยวนก็เคลียร์หมด ช่องทางต่างๆ ก็พร้อมแล้ว แม้แต่ผู้จัดการร้านก็ยังเตรียมไว้พร้อม มันต่างอะไรจากนิยายที่เธอแอบอ่านอยู่ทุกคืนล่ะ?” ฉินหวยพูดขึ้น

ฉินลั่วโยนสายตาไม่เชื่อมาให้แล้วเงียบไป จริงๆ แล้วฉินหวยโกหก เพราะโรงอาหารชุมชนแบบนี้ ดูยังไงก็ไม่มีกำไรแน่นอน แต่เขามีระบบนี่นา

ฉินหวยกดที่เครื่องหมายตกใจในมุมบนซ้ายของวิสัยทัศน์

ชื่อผู้เล่น: ฉินหวย

สารานุกรมที่ปลดล็อคแล้ว: 0/12

ทักษะ:

หมักแป้ง (ระดับกลาง): ความสามารถของคุณสูงกว่า 99% ของคนทำอาหารเช้าทั่วประเทศ (0/10000)

ปรุงไส้ (ระดับสูง): ความสามารถของคุณสูงกว่า 100% ของคนทำอาหารเช้าทั่วประเทศ (0/100000)

ปั้นแป้ง (ระดับต้น): คุณยังไม่มีฝีมือในการปั้นแป้งเลย (0/1000)

ทอด (ระดับกลาง): คุณทำปาท่องโก๋ได้ดี (0/10000)

หั่น (ระดับต้น): ระดับครัวเรือนธรรมดา (0/1000)

คุมไฟ (ระดับต้น): อย่างน้อยก็ไม่เป็นพิษ (0/1000)

ทักษะชิมอาหาร (ระดับสูง): โอเคนะ คุณก็กินเก่งใช้ได้ (ไม่สามารถอัปเกรดได้)

ทักษะบริหารจัดการ (ระดับกลาง): นับว่าพอมีฝีมือทางการค้า ยังไงก็ไม่ขาดทุน (0/10000)

ทักษะโกหก (ระดับปรมาจารย์): พูดดีกับคน พูดเข้าท่ากับผี แบบนี้แหละคือตัวคุณ! (0/1000000)

ภารกิจหลัก (เลือกได้):

1.【เปิดโรงอาหาร】: ในฐานะตัวละครหลักที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อม การรับโชคก้อนโตที่ตกจากฟ้าถือเป็นหน้าที่พื้นฐาน ยิ่งเป็นโรงอาหารชุมชนที่พ่อแม่แท้ๆ ของคุณทิ้งไว้ให้เป็นมรดกด้วยแล้ว โปรดรับช่วงต่อโรงอาหารหยุนจง และเปิดให้บริการได้สำเร็จ! รางวัลภารกิจ: กระแสนิยม +100 【เลือก: ใช่/ไม่ใช่】

2.【สืบทอดกิจการครอบครัว】: ในฐานะตัวละครหลักที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อม การสืบทอดกิจการครอบครัวคือพื้นฐานสำคัญของคุณ ยิ่งชื่อเสียงของกิจการนี้ส่วนใหญ่ก็มาจากคุณเอง โปรดรับช่วงต่อร้านอาหารเช้าตระกูลฉิน กุมอำนาจไว้ในมือ และก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งอย่างสมบูรณ์! รางวัลภารกิจ: กระแสนิยม +100 【เลือก: ใช่/ไม่ใช่】

ภารกิจรอง:

1.【ปัญหาของเฉินฮุ่ยหง】: ในฐานะป้าชุมชนที่ยอดเยี่ยม เฉินฮุ่ยหงได้ทำหน้าที่อย่างแข็งขันตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีความสุขในการช่วยเหลือผู้อื่นเสมอมา แต่มีน้อยคนที่รู้ว่าป้าเฉินผู้แสนใจดีเองก็ต้องการความช่วยเหลือเช่นกัน วันที่ 27 มิถุนายน โรงเรียนประถมที่หนึ่งทดลองที่ลูกสาวเฉินฮุ่ยหงเรียนจะจัดกิจกรรมวันทำอาหารร่วมกับผู้ปกครอง เฉินฮุ่ยหงฝึกนวดแป้งสับไส้มาแล้วถึง 3 เดือน แต่เกี๊ยวที่ทำออกมานั้นแม้แต่หมาที่บ้านยังส่ายหน้า โปรดช่วยเฉินฮุ่ยหงให้เธอเฉิดฉายในวันกิจกรรมทำอาหารเพื่อความภูมิใจของลูกสาว

รางวัลภารกิจ: ฉายา [คำชมของเฉินฮุ่ยหง], กระแสนิยม +100 【เลือก: ใช่/ไม่ใช่】

ภารกิจรอง: ไม่มี (จะเปิดใช้งานเมื่อเลือกภารกิจหลัก)

ความสำเร็จ: ไม่มี ฉายา: ไม่มี ไอเทม: ไม่มี

การประเมิน: มือใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่โลกกว้าง

คำอธิบายเกม:

1. เกมนี้มีอิสระสูงมาก โปรดสำรวจด้วยตนเอง
2. เกมนี้จะไม่แทรกแซงทางเลือกของผู้เล่น โปรดพยายามปลดล็อกสารานุกรม
3. การตีความทั้งหมดขึ้นอยู่กับตัวเกมเอง

ระบบแจกภารกิจมามากขนาดนี้ทันที ฉินหวยรู้สึกว่าถ้าเขาไม่รับไว้คงเป็นการเสียเปล่ารางวัลที่ระบบอุตส่าห์จัดไว้ให้

ฉินลั่วที่เห็นพฤติกรรมแปลกๆ ของฉินหวยบ่อยจนชินแล้วจึงทำท่าเบ้ปากบ่นเสียงดัง “พี่ คิดว่าหนูอายุสามขวบหรือไง คิดว่าหนูจะเชื่อเหมือนตอนเด็กเหรอ ที่บอกว่ามีเครื่องหมายตกใจสีแดงที่มุมขวาบนของสายตา พอกดเข้าไปก็โหลดเกม พี่กุเรื่องไม่เก่งเลย ตอนนั้นทำให้หนูไปโม้กับเพื่อนที่โรงเรียนว่าพี่มีระบบ คุณยายยังจำได้อยู่เลย แล้วนี่จะบอกว่าตัดสินใจรับโรงอาหาร เพราะเดินเข้าไปปุ๊บระบบก็ให้ภารกิจเหรอ?”

ฉินหวยพยักหน้าจริงจัง “ถูกต้อง รู้หมดแบบนี้ก็ไม่ต้องปิดบังแล้ว เดิมระบบไม่ได้เปิดใช้งานนะ พี่ไม่คิดเลยว่าแค่เดินเข้าโรงอาหารหยุนจง ระบบจะเปิดทันที ยังแจกภารกิจหลักสองอย่าง ให้กลับบ้านรับช่วงร้านอาหารเช้า หรืออยู่ที่นี่รับช่วงต่อโรงอาหาร ลั่วลั่วรู้จักพี่ดี พี่ชอบความท้าทายแน่นอนต้องอยู่ที่นี่”

ขายอาหารเช้าทุกวันต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า มันไม่ใช่งานของคนจริงๆ

ฉินลั่ว: ……

ฉินลั่วโกรธจนหยิบโคล่าเย็นของฉินหวยที่ยังไม่ได้ดื่มสักอึกขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมด

พอฉินลั่วดื่มหมด ฉินหวยเตือนด้วยความหวังดี “ดื่มน้อยๆ หน่อย เดี๋ยวก็จะกินข้าวแล้ว แม่เพิ่งส่งข้อความมาให้พี่หาร้านดีๆ เลี้ยงโอวหยางกับฮงเจี่ย เขาช่วยงานเรามากช่วงนี้ เธอดื่มไปเยอะขนาดนี้ เดี๋ยวก็กินข้าวไม่ลง”

ฉินลั่วติดอาการเรอไว้ที่ลำคอ จะเรอก็ไม่ได้ จะกลั้นไว้ก็ไม่สะดวก: ……

〒_〒

พี่ชายนี่ร้ายที่สุดเลย!

ε(><)з