บทที่ 52 – ราชาแห่งเปลวเพลิง

ตอนที่ 52 – ราชาแห่งเปลวเพลิง

หลงไห่ซู่กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เปลวไฟแห่งสวรรค์และโลกนี้ไม่ใช่เรื่องตลก ข้าจะไม่สามารถปกป้องเจ้าได้ เจ้าควรอยู่ข้างบนนี้”

หลงซุนลังเล แต่สุดท้ายนางก็ยังกลัวที่จะตาย

เทพสงครามไมเคิลกล่าวว่า “ไม่เป็นไรข้ามีพลังงานดาบของนายท่านดังนั้นไม่จำเป็นต้องกลัว นายท่านเพิ่งบอกว่าข้าต้องเปิดใช้งานพลังงานดาบ”

หลงซุนมองอย่างสงสัย “แม้ว่าพลังดาบจะแข็งแกร่งและมีความสามารถในการสังหารที่ยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่สามารถปกป้องเราจากเปลวไฟสวรรค์และโลกได้ใช่ไหม ?”

เทียนกวงหมิงกล่าวด้วยความรังเกียจ “เจ้าจะไปรู้อะไร ? เมื่อนายท่านพูดอย่างนั้นก็ทำได้แน่นอน”

" หึหึหึ ! " หลงซุนหัวเราะ แต่ไม่ได้พูดอะไร

นางเชื่อว่าพลังงานดาบของหลี่เซียนเต่า นั้นแข็งแกร่ง แต่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ที่จะปกป้องพวกเขาในโลกแห่งเปลวไฟนี้

เทียนกวงหมิงโกรธมาก เขาหยิบพลังงานดาบออกมาและเปิดใช้งานทันที !

เก่งเก่ง !

พลังงานดาบเป็นเหมือนเกลียวที่กระจายออกไปและหลายคนรู้สึกถึงความรู้สึกเย็นวาบบนผิวหนังของพวกเขาราวกับว่ามันจะถูกหั่นออกจากกันในช่วงเวลาถัดไป

หลงไห่ซู่กล่าวอย่างเคร่งขรึม “พลังงานดาบนี้น่ากลัวจริงๆ แม้แต่ข้าก็ไม่สามารถสัมผัสได้ว่ามันแข็งแกร่งแค่ไหน !”

เทียนกวงหมิงกล่าวอย่างยินดี “แน่นอนนี่คือนายท่านของข้า !”

หลงซุนมองด้วยความตกใจ แต่นางก็ไม่เปลี่ยนความคิด

พลังงานดาบก่อร่างเป็นมนุษย์ต่อหน้าพวกเขาหลี่เซียนเต่า !

ภาพนี้แตกต่างจากร่างกายจริง ท้ายที่สุดมันถูกสร้างขึ้นจากพลังงานดาบ แต่ก็ยังแข็งแกร่งมาก

" สวัสดีนายท่าน ! " ไมเคิลและเทียนกวงหมิงคุกเข่าลงและกล่าวด้วยความเคารพ

แม้แต่หลี่เซียนเต่าที่ถูกสร้างขึ้นจากพลังงานดาบก็สวมหน้ากาก ดวงตาของเขาก็ลึกล้ำและโบกมือ “ยืนขึ้นนี่คือสถานที่ฝังศพมังกรโบราณหรือ ?”

หลี่เซียนเต่าหันไปรอบๆและมองไปที่รอยแตกมากมาย เปลวไฟลุกโชนที่นี่และดูน่ากลัวจริงๆ

แม้ว่าเขาจะเคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ฉากในในการส่องดูนั้นแตกต่างไปจากที่เห็นจริงๆ!

หลงไห่ซู๋เดินขึ้นมาและกล่าวด้วยความเคารพว่า “สุสานมังกรโบราณอยู่ด้านใน ไม่มีใครเคยพบ เพราะว่ามันอันตรายเกินไปไม่มีสัญญาณชีวิตของผู้คนที่นี่เลย”

หลี่เซียนเต่าพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ“เนื่องจากเป็นเช่นนั้นแล้วจงเข้าไปให้เร็วที่สุดและไปที่สุสาน พลังงานดาบนี้จะไม่สามารถคงอยู่ได้นานหลายวัน”

“ข้างล่างนี้อันตรายจริงๆ !” หลงไห่ซู่พูดทันที

หลี่เซียนเต่าไม่ได้รังเกียจ “สำหรับข้าที่นี่ไม่มีอันตรายใด ๆ เลย”

หลงไห่ซู่ตกใจ เขามองไปที่หลี่เซียนเต่าที่มีอำนาจเหนือกว่าและไม่ได้พูดอะไรเลย

หลี่เซียนเต่าโบกแขนเสื้อของเขาพลังงานดาบห่อหุ้มพวกเขาทั้งสี่และเขามุ่งตรงไปยังส่วนลึกของเปลวไฟ

เช่นเดียวกับการกระโดดลงไปในมหาสมุทรเปลวไฟทั้งหมดกลายเป็นแมกม่าและมีกลุ่มของพวกมันตามมา

หลี่เซียนเต่าเป็นผู้นำเช่นเดียวกับดาบคมที่เขาเฉือนแมกม่า ในสายตาของแมกม่าพวกนี้ไม่นับเป็นอะไรเลย

หลงไห่ซู่และหลงซุนที่อยู่เบื้องหลังเขาตกตะลึงอย่างแท้จริง

เปลวไฟแห่งสวรรค์และโลกนั้นน่ากลัวมากและแม้แต่อาณาจักรนักบุญก็ไม่กล้าคิดเช่นนั้น หลี่เซียนเต่าใช้ความแข็งแกร่งของตัวเองและนำพวกเขาทั้งสี่คนไปยังสถานที่ดังกล่าว

ร่างกายของหลงซุนถูกห่อหุ้มด้วยพลังดาบเมื่อแมกม่าสัมผัสมันก็จะถูกเฉือนออก

ถูกต้อง มันเฉือนออก !

แมกม่าถูกเฉือนทำไมมันฟังดูแปลกๆ

แต่หลงซุนได้เห็นเป็นการส่วนตัวว่าแมกม่าถูกเฉือนต่อหน้าต่อตานาง

ดังนั้นแมกม่าจึงหลบหลีกพวกเขาและไม่กล้าเข้าใกล้

เกิดการระเบิด !

แมกมานั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง แมกม่าร้องดังก้องราวกับโลกฟ้าร้องส่งเสียงดัง

แต่หลี่เซียนเต่าและคนอื่น ๆ ไม่ได้รับผลกระทบเลย

หลงไห่ซู่ช่วยนำทาง หลี่เซียนเต่าตามสายเลือดโบราณของเขาเพื่อรับรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของสุสานมังกรโบราณ

" เราเข้าใกล้แกนกลางแล้ว " หลงไห่ซู่กล่าวอย่างตื่นเต้น

เขาคิดว่านี่จะเป็นการเดินทางที่อันตรายที่สุด แต่ใครจะรู้ว่ามันจะง่ายที่สุดสำหรับพวกเขา

พวกเขาไม่ต้องเผชิญกับสิ่งกีดขวางใด ๆ เลยเปลวไฟและแมกม่าไม่สามารถรับการโจมตีจากหลี่เซียนเต่าได้แม้แต่ครั้งเดียว

ความแข็งแกร่งของเขาทำให้หลงไห่ซู่ตกใจอย่างแท้จริงและทำให้เขารู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อ

บางทีนี่อาจเป็นความแข็งแกร่งของเขา !

ทันใดนั้น !

หลี่เซียนเต่าที่กำลังจัดการทางเขาก็หยุดลงในที่สุด

สี่คนข้างหลังเขาก็หยุดเหมือนกัน

" นายแห่งธนาคารทำไม ท่านถึงหยุดมันอยู่ไม่ไกลและจะใช้เวลาไม่กี่นาที ! " หลงไห่ซู่ถาม

หลี่เซียนเต่ามองไปข้างหน้าโดยมีแขนของเขาอยู่ด้านหลัง พลังงานดาบรอบตัวเขาบังคับให้เปลวไฟถอยหนีและไม่เข้าใกล้เลย

“มีบางอย่างอยู่ข้างหน้า !” หลี่เซียนเต่ากล่าวอย่างใจเย็น

บางอย่าง ?

ไมเคิล, เทียนกวนหมิง, หลงไห่ซู่และหลงซุนจ้องตรงไปข้างหน้า

นอกเหนือจากเปลวไฟและแมกม่าแล้วก็ไม่มีอะไรเลย

“นายท่านมันมีแต่เปลวไฟหนิ !”  เทีนกวงหมิงกล่าวด้วยสีหน้าแปลก ๆ

“มีสิ่งมีชีวิตอยู่ในเปลวไฟและแมกม่าที่รอซุ่มโจมตีเราอยู่” หลี่เซียนเต่ากล่าว เขาชี้ไปข้างหน้าเหมือนกำลังถือดาบ

เก่ง!

พลังงานของดาบพุ่งออกไปตามเปลวไฟมันน่ากลัวจริงๆ

พลังงานของดาบนี้หั่นบาง ๆ ลงบนลูกบอลเพลิง

อว้างงงง!

เสียงกรีดร้องดังก้องในโลกแห่งเปลวไฟนี้

“มนุษย์ เจ้าสัมผัสได้ถึงการปลอมตัวของข้าได้จริงๆสินะ ข้าซ่อนไว้อย่างดีแท้ๆแต่เจ้าพบข้าได้อย่างไร ?” เสียงดังก้องดังขึ้นและมีเปลวไฟยักษ์ปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกเขา

ดังนั้นเปลวไฟและแมกม่าจึงเป็นของปลอม พวกเขาทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของยักษ์เปลวเพลิง

เมื่อพวกเขามุ่งหน้าเข้าไปสิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือกับดัก

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ไมเคิลและเทียนกวงหมิงรู้สึกหวาดกลัว

โชคดีที่หลี่เซียนเต่าเห็นสิ่งนั้น

“ยักษ์เปลวเพลิงทำไมข้าถึงจะเดาไม่ออก อย่างไรก็ตามเปลวเพลิงน้อยก็น่ารักทีเดียว” หลี่เซียนเต่าหัวเราะ

“ไอ้มนุษย์เจ้ากล้าดูถูกราชาแห่งเปลวเพลิงผู้นี้ ข้าจะเผาพวกเจ้าให้กลายเป็นขี้เถ้าซะ !” ราชาแห่งเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ เขาก้าวไปข้างหน้าและต่อยลง

กำปั้นของเขาเหมือนภูเขามันใหญ่มากและเต็มไปด้วยด้วยแมกม่าจำนวนมาก มันเหมือนกับฝนที่เป็นส่วนผสมของเปลวไฟและแมกม่า

หลี่เซียนเต่ายกแขนของเขาและพลังงานดาบปรากฏขึ้นในทั้งสองข้าง เขากระโดดเข้าใส่และเฉือนลง

“ดาบไขว้ !” หลี่เซียนเต่ากล่าวอย่างเย็นชา

นี่เป็นการใช้พลังจากพลังดาบมหาคงคา ในมือของคนปกติมันเป็นการโจมตีโดยเฉลี่ย แต่ในมือของหลี่เซียนเต่านั้นแข็งแกร่งมาก

ดาบไขว่ ตัดกันและระเบิดไปข้างหน้า มันฟันหมัดของราชาแห่งเปลวเพลิงโดยตรง

ม่ายยยยย… !!

ยักษ์แห่งเปลวไฟคำรามออกมาด้วยความโกรธ แต่เสียงคำรามนั้นเต็มไปด้วยความเฉยชาภายใน

หลี่เซียนเต่าตกใจมาก

หลังจากคำรามร่างของมันก็ระเบิดกลายเป็นเปลวไฟจำนวนมากที่กระจายไปทั่วเพื่อหลีกเลี่ยงหลี่เซียนเต่า

แต่หลี่เซียนเต่ากลับหัวเราะอย่างเย็นชา “เจ้าแอบทำร้ายข้าแล้วยังคิดอยากจะหนีอีกหรอ ?”

แก้ง !

ด้ายพลังงานดาบพุ่งไปที่แกนกลางของยักษ์เปลวเพลิงมันไม่สนใจเปลวไฟอื่นๆ มันแทงไปที่พื้นและตรึงราชาแห่งเปลวไฟไว้ที่จุดนั้น