บทที่ 35: แบ่งแยกอายุขัย

บทที่ 35: แบ่งแยกอายุขัย

หลี่เซียนเต่านั่งตัวตรงและมองไปที่ชายวัยกลางคนก่อนที่จะถามว่า “สิ่งที่ข้าคิดว่าแปลกก็คือด้วยการบ่มเพาะระดับจ้าวนิกายเจ้าควรมีเวลา 5,000 ปี ในฐานะเผ่าพันธุ์ปีศาจอายุขัยของเจ้าน่าจะมากกว่านี้แล้วเจ้าจะเหลือเวลาอีกแค่ 3,000 ปีได้อย่างไร ?”

" ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว หางทั้งเจ็ดของเจ้าถูกดึงออกและรากฐานของเจ้าถูกลบออกไป เจ้าไม่มีความหวังอีกแล้ว ” หลี่เซียนเต่าส่ายหัวและถอนหายใจ

แม้แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก !

ธนาคารแห่งจักรวาลมีสิ่งของเพียงเล็กน้อยในตอนนี้และมีเพียงเทพบรรพกาลเท่านั้นที่สามารถช่วยเขาได้

แต่มันไม่เหมาะกับเขา เขาเป็นปีศาจจิ้งจอกที่สูญเสียรากฐานและการผสานร่างกับเขาหลังจากที่เขาเสียเวลาชีวิตไป 3,000 ปีก็เท่ากับขอให้เขาตาย !

ชายวัยกลางคนหัวเราะเบา ๆ “ข้าเป็นคนถอนหางออกเอง”

หลี่เซียนเต่าขมวดคิ้วและเขาสับสน

เสี่ยวฉีก็พูดว่า “ ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ ? เจ้าเป็นปีศาจจิ้งจอกและหางทั้งเจ็ดเป็นเหมือนชีวิตของเจ้า ข้าได้ยินมาว่าจุดสูงสุดของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกมีเก้าหางและตัวที่อ่อนแอกว่าเล็กน้อยมีเจ็ดหาง แม้ว่าเจ็ดจะไม่สูงส่งเท่ากับเก้า แต่ก็ยังมีความสามารถสูงอยู่ดี

เขาพูดเบา ๆ ว่า “ พ่อแม่ของข้าเป็นคนธรรมดาในเผ่าพันธุ์และหลังจากที่ข้าเกิดข้าก็รู้ว่าข้ามีเจ็ดหางผู้อาวุโสจึงพาข้าเข้ามาและเลี้ยงดูข้า ข้ายังถูกส่งไปยังศาลเจ้าจิ้งจอกเพื่อรับการฝึกฝนและพัฒนา

หลี่เซียนเต่าฟังอย่างเงียบ ๆ

เสี่ยวฉีขมวดคิ้ว

เขากล่าวต่อว่า “ข้าเกิดมาเป็นสุนัขจิ้งจอกและมีความสุขกับการโดนปกป้องมาครึ่งชีวิต พ่อแม่ของข้ายังคงมีชีวิตที่ดีที่นั่นและผู้อาวุโสเหล่านั้นก็ลงทุนทรัพยากรมากมายให้กับข้าและถือว่าข้าเป็นความหวังของพวกเขาสำหรับคนรุ่นต่อไป”

หลี่เซียนเต่าเข้าใจปัญหาของเขา

ด้านหนึ่งคือความรักและอีกด้านหนึ่งคือความเป็นพี่น้อง

เขาหัวเราะอย่างขมขื่น “ข้าผิดที่ตกหลุมรัก ข้าลืมหน้าที่ของตัวเองและลืมคนที่ลงทุนลงแรงในตัวข้า ข้าไม่มีสิทธิ์รักใครสักคน”

“แต่ละคนมีสิทธิ์ที่จะรักผู้อื่น !” เสี่ยวฉีโต้แย้ง

“ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะรักคนอื่น ถ้าวันนี้ข้ารักคนอื่นจากเผ่าปีศาจ แม้ว่านางจะเป็นมนุษย์ตราบใดที่นางไม่ได้เป็นสาวกของนิกายที่มีพลังมหาศาล เผ่าจิ้งจอกก็จะปิดตาข้างหนึ่ง แต่น่าเสียดายที่ข้ารักเทพธิดาแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้” การแสดงออกของเขากลายเป็นความอ่อนโยน

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ เป็นหนึ่งในขุมอำนาจสูงสุดในดินแดนต้าหลี่ พวกเขาถือเป็นหนึ่งในสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันดับต้นๆ พร้อมกับแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา และแดนศักดิ์สิทธิ์หมื่นพระพุทธเจ้า ซึ่งทั้งหมดนี้ก่อตั้งมานานกว่า 100,000 ปี

แดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาถูกกวาดล้างโดยหลี่เซียนเต่าแต่มันอ่อนแอที่สุดในสามนิกายนี้

แดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้แข็งแกร่งยิ่งกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา!

แดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้เป็นผู้หญิงทุกคน พวกเขาไม่ยอมให้สาวกตกหลุมรักและหากทำเช่นนั้นพวกเขาจะถูกลงโทษอย่างหนัก !

เทพธิดาปัจจุบันของพวกเขาตกหลุมรักผู้นำคนต่อไปของเผ่าจิ้งจอก เรื่องเลวร้ายนี้ทำให้แดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้โกรธแค้นและไล่ตามผู้ชายคนนั้นและสาบานว่าจะฆ่าเขา

“แดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยดอกไม้ต้องการฆ่าข้าและจับภรรยาของข้า แล้วส่งนางไปที่ เจดีย์ช้ำรัก และขังนางไว้ตลอดชีวิต ภรรยาของข้าต่อสู้กับพวกเขาและได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก ข้าต้องช่วยนาง ข้าทำลายชีวิตของนางดังนั้นข้าจะใช้ชีวิตของข้าเองเพื่อชดเชยสิ่งนั้น !” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างหนักแน่น

“ถ้าข้าชดเชยนาง ข้าจะทำผิดต่อเผ่าพันธุ์ดังนั้นข้าจึงควักหางทั้งเจ็ดเพื่อมอบให้กับรุ่นน้องที่มีความสามารถของเผ่าพันธุ์เพื่อชดเชยความรักและการพัฒนาที่ยาวนานหลายปี เมื่อข้ามาที่นี่ข้าไม่ได้เป็นหนี้อะไรเลยดังนั้นเมื่อข้าตาย ข้าก็ไม่ต้องการเป็นหนี้ใคร !” ชายวัยกลางคนมีความภาคภูมิใจของเขา

หลี่เซียนเต่านิ่งเงียบ ตั้งแต่เริ่มต้นเขาบอกว่านี่เป็นเรื่องที่ยากลำบาก แต่ตอนนี้มันฟังดูเหมือนเรื่องเศร้า

เสี่ยวฉีถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

หลี่เซียนเต่าหายใจเข้าลึกๆและพูด “เสี่ยวฉีเตรียมสัญญาและให้เขาเซ็นสัญญาเพื่อช่วยภรรยาและลูกสาวของเขา !”

ชายวัยกลางคนรู้สึกขอบคุณจริงๆ “ขอบคุณ ข้าเต็มใจที่จะจ่ายอายุขัย 1,000 ปีดังนั้นโปรดดูแลภรรยาและลูกสาวของข้าด้วย โปรดช่วยพวกเขาและอย่าปล่อยให้พวกเขาบาดเจ็บ”

เสี่ยวฉีรับสัญญาและพูดด้วยความตกใจ “เจ้าแน่ใจเหรอว่าเป็นลูกสาว ?”

ชายคนนั้นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ใช่แล้ว ข้าคิดชื่อนางไว้แล้ว”

“นางชื่ออะไร” เสี่ยวฉีรู้สึกอยากรู้อยากเห็นขณะที่ดวงตาของเธอส่องสว่าง

“หวู่เซียนเอ๋อร์ !” เขายิ้มด้วยความรักในขณะที่เขามีความรู้สึกใกล้ชิดอย่างลึกซึ้งกับลูกสาวที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

" เจ้าชื่ออะไร ? " หลี่ซียนเต่าถาม

“หวู่เทียนหยู !” ชายวัยกลางคนตอบ

" เซ็นชื่อของเจ้าลงไป ข้าจะใช้ชีวิต 3,000 ปีของเจ้าและเจ้าจะตาย " หลี่เซียนเต่าส่งต่อให้เขา

หวู่เทียนหยูดูสัญญาอย่างใกล้ชิดและมั่นใจว่าจะไม่มีปัญหา เขาจับปากกาเซ็นชื่ออย่างเด็ดขาด

“ไปเถอะ ภรรยาของข้าเหลือเวลาไม่มากแล้วข้าต้องช่วยนาง ข้าจะตายและนางจะมีชีวิตอยู่ !” หวู่เทียนหยู่กล่าวอย่างหนักแน่น

หลี่เซียนเต่ายืนขึ้นและเดินไปข้างๆเขา นิ้วยาวของเขาปัดไปทั่วใบหน้าและเขาก็เปิดใช้งานพลังของเขา

หวึ่ง หวึ่ง หวึ่ง !

พลังชีวิตถูกดูดออกและแยกออกเป็นสามส่วน !

หนึ่งถูกเก็บไว้โดยหลี่เซียนเต่า และวางไว้ในโถงกาลเวลาอีกสองส่วนถูกเก็บไว้โดยเสี่ยวฉีเพื่อใช้ในการช่วยชีวิตภรรยาของหวู่เทียนหยู

ร่างกายของหวู่เทียนหยู่ค่อยๆกลายเป็นน้ำแข็งและความตายก็แพร่กระจายออกมา เขาสูญเสียพลังชีวิตทั้งหมดไปโดยสิ้นเชิง

เขาตายแล้ว !

เขาตายอย่างเงียบ ๆ !

การตายโดยปราศจากความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่หลี่เซียนเต่าสามารถทำให้เขาได้ !

“เก็บศพของเขาไว้ข้ารู้สึกว่าในอนาคตอันใกล้นี้จะช่วยได้ !” หลี่เซียนเต่าอยู่ในความคิดลึก ๆ

เสี่ยวฉีรู้เกี่ยวกับพรสวรรค์ของหลี่เซียนเต่าอย่างเป็นธรรมชาติ นางฟังและปิดผนึกร่างของเขาในน้ำแข็งวางไว้ในโถงกาลเวลา

“นายท่านคะ เราจะไปหาภรรยาของหวู่เทียนหยูเลยหรือไม่ ?” เสี่ยวฉีถาม

หลี่เซียนเต่าพยักหน้า เขาหลับตาลงมองตามสถานที่ที่หวู่เทียนหยูจากมาและพบภรรยาของเขา

“ เรียกเทพสงคราม เทวทูต และเทียนกวงหมิง ตามข้ามา ! ’ หลี่เซียนเต่านำเอาอายุ 2,000 ปีมาและพูดกับเสี่ยวฉี

เสี่ยวฉีไปเรียกหาพวกเขาทันที

หลี่เซียนเต่าถอดหน้ากากและเปลี่ยนชุด เขาสวมชุดสีขาวดูหล่อเหลาและบริสุทธิ์จริงๆ

นอกจากคนชั้นสูงแล้วใครจะสมควรใส่สีขาว ?

ในช่วงเวลาสั้นๆ เทพสงครามไมเคิล เทวทูตกาเบรียล และ จักรพรรดิขาวเทียนกวงหมิงก็วิ่งมาตรงหน้าหลี่เซียนเต่า

“ผู้แทน นายท่านอยู่ที่ไหน ?” เทียนกวงหมิงถาม

หลี่เซียนเต่าพูดอย่างใจเย็น “ข้าจะพาเจ้าทั้งหมดไปเอง นายท่านกำลังพักผ่อน”

เทวทูตกาเบรียลไม่สนใจอย่างไรก็ตามเขาก็แค่ฟังคำสั่ง

เสี่ยวฉีกล่าวว่า “คราวนี้แค่ฟังคำสั่งผู้แทนก็จะรู้ภารกิจ”

เทพสงครามไมเคิลกระพริบตาของเขา เขาอาจเป็นคนเดียวที่นี่ที่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของนายท่าน

เมื่อรวมกับเทพสงครามไมเคิล ไมเคิลคนเดิมเคยเห็นใบหน้าของหลี่เซียนเต่าและเสี่ยวฉี อย่างชัดเจน

ดังนั้นหลังจากที่พวกเขารวมกันเทพสงครามไมเคิบคนปัจจุบันก็รู้โดยธรรมชาติ

แต่เขาไม่ได้พูดอะไรและยืนอยู่ข้างหลังหลี่เซียนเต่าด้วยความเคารพ เขาติดตามและออกจากธนาคารแห่งจักรวาล

“ผู้แทนเราทำภารกิจอะไรกัน ?” เทียนกวนหมิงถามอย่างสงสัย