บทที่ 21: มันจบลงแล้ว

บทที่ 21: มันจบลงแล้ว

ไม่ว่าหมิงตูจะขัดขืนอย่างไร เขาก็ไม่สามารถขัดขืนความต้องการของผู้สูงศักดิ์เหล่านั้นได้

พ่อของเขาถูกฆ่าตายและอาจารย์ของเขาก็ตายด้วยน้ำมือของพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ ไม่มีใครช่วยเขาได้เลย

คนที่หมิงตูเคยรังแกมาก่อนทั้งหมดต้องการแก้แค้น ถ้าไม่ใช่เพราะโจวเทียนหยู่เป็นคนก้าวร้าวและมีสิ่งประดิษฐ์ระดับสวรรค์ ก็คงไม่ถึงตาของเขาสักที

หมิงตูร้องลั่นขณะที่เขาถูกลากออกไป พร้อมกับตระกูลหมิงทั้งหมดทุกคนที่เกี่ยวข้องทางสายเลือดถูกจับ

180 คนถูกโยนเข้าไปในจัตุรัสนิกายเทียนต๋า

ผู้คนมากมายร้องไห้ขอร้องเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความเกลียดชัง ...

ผู้อาวุโสนิกายเทียนต๋าเหล่าสาวกและผู้อาวุโสสูงสุดทุกคนไม่ได้เคลื่อนไหว ใบหน้าของพวกเขาเย็นชาและไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว!

หมิงตูเห็นสิ่งนี้แล้วหัวใจของเขาก็เย็นชา

“พ่อของข้าเป็นจ้าวนิกายเทียนต๋า แม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรที่น่าทึ่งให้กับนิกายเทียนต๋า แต่เขาก็พยายามอย่างเต็มที่และทำงานหนักและมีส่วนร่วมมากมาย” หมิงตูมองไปรอบ ๆ ด้วยความโกรธ เขาคุกเข่าลงบนพื้นและน้ำตาก็ไหล

เขาเสียใจจริงๆกับสิ่งต่างๆ

“ข้าไม่ได้ขอร้องให้ทุกคนช่วยข้า ข้าแค่อยากถามว่านิกายจะปล่อยผู้สืบเชื้อสายตระกูลหมิงได้ไหมซักคน !” หมิงตูร้องไห้

ภายในนิกายเทียนต๋ามันเงียบมาก ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำต่อหน้าพู่กันจักรพรรดิสวรรค์

" สิ่งที่เจ้า พูดออกมาจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรในวันนี้ " โจวเทียนหยู่หัวเราะอย่างเย็นชา เขาไม่ได้เร่งรีบที่จะฆ่าหมิงตูเขาอยากจะทรมานชายคนนี้

“ข้าไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ ข้ารู้ว่าวันนี้ข้าจะต้องตายแน่นอน ที่ผ่านมาข้าอาศัยอำนาจของพ่อและอาจารย์ในการทำตัวหยิ่งผยองและทำสิ่งที่ผิดมากมายและข้าก็สมควรตาย” หมิงตูร้องไห้ออกมาและกล่าวว่าเขาเสียใจ

" นี่เป็นกรณีของการมองเห็นสิ่งต่างๆในตอนที่กำลังจะตาย " โจวเทียนหยู่อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย

" หมิงตูผู้หยิ่งยโสเอาแต่ใจและมักง่ายมาทั้งชีวิตรู้ดีว่าในวาระสุดท้ายเขาสามารถพูดคำดังกล่าวออกมาได้ ถ้าเขารู้ว่าวันนี้จะมาถึงทำไมเขาถึงทำสิ่งเหล่านั้น ? ถ้าเจ้าเข้าใจเรื่องนี้นานแล้วสมาชิกในตระกูลของเจ้าก็จะไม่ตายเช่นกัน ” การจ้องมองของโจวเทียนหยู่เป็นเหมือนใบมีดที่ต้องการเฉือนหมิงตูเป็นชิ้น ๆ

หมิงตูร้องด้วยความเจ็บปวดและขอร้องว่า “ข้ารู้ว่าข้าต้องตายและสมควรได้รับมัน คนที่ติดตามข้าก็สมควรได้รับเช่นกัน แต่ตระกูบของข้าเป็นผู้บริสุทธิ์ ได้โปรดปล่อยพวกเขาไป”

โจวเทียนหยู่จับหมิงตูและยกเขาขึ้นมาในขณะที่เขาตะคอกใส่ว่า “ตระกูลของเจ้าบริสุทธิ์ แต่ตระกูลของข้าล่ะ?”

“เพียงเพราะคู่หมั้นของข้าเกิดมาสวย เจ้าก็ข่มขืนนาง!”

“พ่อของข้าไม่เห็นด้วยที่จะยกเลิกงานแต่ง เจ้าจึงฆ่าเขา !”

“ตระกูลของข้ามี 149 คนที่ตายด้วยน้ำมือของเจ้า !”

“ตอนนี้เจ้าขอให้ข้าปล่อยตระกูลของเจ้าไปและ เจ้าบอกว่าพวกเขาบริสุทธิ์ ?”

“ข้าบอกเจ้าว่าแม้ว่าราชาแห่งสวรรค์จะมา แต่ตระกูลของเจ้าก็ยังต้องตาย !!!”

โจวเทียนหยู่คว้าหมิงตูไว้และตะคอก เสียงของเขาดังก้องไปทั่วภูเขา

นิกายเทียนต๋าทั้งสาวก ผู้อาวุโส และ อาจารย์ หลายแสนคนต่างนิ่งเงียบ

พวกเขาไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความข้องใจนี้ได้

แน่นอนว่าหากมีการป่าวประกาศสิ่งนี้ออกไป จะเป็นความเสียหายต่อนิกายเทียนต๋า ถ้าทำได้ นิกายเทียนต๋าย่อมไม่ต้องการให้เรื่องนี้แพร่กระจายออกไป

พวกเขาไม่ต้องการให้สิ่งนี้เกิดขึ้นด้วยซ้ำ !

พวกเขาอยากจะฆ่าหมิงตูด้วยตัวเองมากกว่าที่จะมีคนมาเพ่งเล็งและบังคับให้ส่งมอบหมิงตูออกมา !

แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก สิ่งประดิษฐ์ระดับสวรรค์ที่มีผนึกแห่งสวรรค์เปิดออกเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถป้องกันได้เลย

หากไม่มีบุคคลระดับจ้าวดินแดนศักดิ์สิ์ก็จะไม่สามารถเปิดผนึกได้

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงได้ แต่เงียบ

หลังจากที่โจวเทียนหยู่ตะคอกด้วยความโกรธเขายกมือขึ้นและพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ก็ขยับ

“เปลี่ยนกระดูกให้เป็นฝุ่น !” โจวเทียนหยู่ตะโกนเขาไม่ได้ซ่อนเจตนาฆ่าของเขาเลย

ในขณะนั้นเขาจะต่อสู้กับใครก็ตามที่พยายามหยุดยั้งเขาจนตาย

ผู้อาวุโสใหญ่ของนิกายเทียนต๋าก้าวถอยหลังไปหลายก้าวและแสดงท่าทีของเขา

เขาจะไม่สนใจเรื่องนี้!

เทียนกวงหมิงก็หันกลับมาเช่นกัน ใบหน้าของเขาเย็นชาจริงๆ ความาบาดหมางของเขากับพ่อของหมิงตูนั้นลึกล้ำมาก

มันชัดเจน ทุกคนในนิกายเทียนต๋ารู้ดีดังนั้นเขาจะไม่รบกวนและช่วยชายหนุ่มอย่างแน่นอน

ฮ่อง!

พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ขยับได้อย่างง่ายดายทำให้เกิดออร่าที่น่ากลัว เช่นเดียวกับเมฆสายฟ้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ

เป๊งแป๊งแปง !

สมาชิกของตระกูลหมิงกลายเป็นศพจำนวนมากทันทีที่ถูกทำลายโดยออร่านี้

แม้แต่พ่อของหมิงตู ผู้มีความแข็งแกร่งระดับจ้าวดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถเอาชนะสวรรค์ได้ คนปกติเหล่านี้ไม่ต้องหวังเลย

ภายใต้สายตาของหมิงตู สมาชิกของตะกูลหมิง เสียชีวิตไปทีละคน

หมิงตูโกรธมากดวงตาของเขาแทบจะถลนออกมาและเขากัดฟันด้วยความเกลียดชัง เขากระอักเลือด แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

โจวเทียนหยู่ผละออกจากหมิงตูและพูดอย่างโหดเหี้ยมว่า “ ข้าอยากให้เจ้าได้สัมผัสกับความเจ็บปวดและความยากลำบากที่ข้าต้องผ่านไปเพื่อที่จะเห็นสมาชิกในตระกูลของเจ้าตายไปทีละคน

หมิงตูกระอักเลือดออกมาด้วยความเจ็บปวดและล้มลงกับพื้น เขามองไปบนท้องฟ้าด้วยความสิ้นหวัง

เขาไม่มีแรงที่จะเถียงอีกแล้ว

ทางเลือกสุดท้ายของเขาคือทำลายเส้นลมปราณหัวใจและฆ่าตัวตาย

“พ่อ แม่ ข้าหมิงตู ผู้นี้อักตัญญูและทำให้ชีวิตของข้าเสียเปล่า ข้าทำร้ายตัวเองและทำร้ายพวกท่าน ตอนนี้ข้าจะไปหาพวกท่านทั้งหมด อย่าเดินเร็วนักบนเส้นทางสู่นรก โปรดรอข้าด้วย” หมิงตูมองไปที่ท้องฟ้าสีฟ้าอย่างกระสับกระส่าย

โจวเทียนหยู่มองไปที่หมิงตูด้วยความโกรธเขาไม่ได้คาดหวังว่าชายหนุ่มจะฆ่าตัวตายจริงๆ

" เจ้าโชคดีและไม่ตายด้วยความเจ็บปวด ถ้าไม่ข้าคงทรมานเจ้าแน่ ๆ ” โจวเทียนหยู่สาปแช่งและหลังจากด่าว่าชายหนุ่ม หัวใจของเขาก็รู้สึกว่างเปล่า

เขาแก้แค้นเพื่อตระกูลของเขา!

เขาแลกมันมาด้วยพรสวรรค์ของเขา !

โจวเทียนหยู่ไม่ได้คิดถึงเส้นทางในอนาคต

“บางทีการจากโลกนี้ไปหาพ่อแม่และเพื่อตามหาเสี่ยวอ้ายนั่นคือเป้าหมายของข้า” คนรักของ โจวเทียนหยู่ตั้งแต่เด็กคือเสี่ยวอ้าย

…

โจวเทียนหยู่เสียชีวิต พายุทั้งหมดนี้ทำให้นิกายเทียนต๋าทั้งหมดเปลี่ยนแปลง

ผู้อาวุโสใหญ่ออกมาเพื่อจัดการนิกายเทียนต๋า กำจัดเหล่าสาวกที่หยาบคายและหยิ่งผยอง เขาร้ายกาจและไม่มีใครหยุดเขาได้

แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นหลังจากนั้น

จักรพรรดิขาวเทียนกวงหมิงปฏิเสธการเลือกที่จะเป็นผู้นำนิกาย ในอดีตบางทีเขาอาจจะอยากเป็น แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้ว่าเขาไม่สนใจมันเลย

จักรพรรดิขาวจากไป

เขาไม่ได้กลับไปที่เมืองจักรพรรดิขาว แต่เขาทิ้งมันไว้ให้คนอื่นและหายตัวไป

โจวเทียนหยู่ก็หายตัวไปเช่นกัน เขานำสิ่งประดิษฐ์สวรรค์มาและหายไปจากสายตาของทุกคน

หลี่เซียนเต่าตื่นขึ้นมาในธนาคารแห่งจักรวาล

ในขณะที่เขากำลังเปลี่ยนความสามารถของเขาหลี่เซียนเต่าได้ปรับตัวและเขารู้สึกว่าเขาใช้เวลานานมาก

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันจากปัจจุบันไปจนถึงอนาคตเขาเดินผ่านกาลเวลา

หลี่เซียนเต่าลืมตาขึ้นและสิ่งที่เขาเห็นยังคงเป็นธนาคารแห่งจักรวาลและเสี่ยวฉีที่งดงาม

ในขณะนั้นเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เขาไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาอย่างเมื่อก่อนอีกแล้ว

หลี่เซียนเต่าผสานเข้ากับพรสวรรค์พยากรณ์และได้เปิดใช้งานกลายเป็นบุคคลที่มีความสามารถในการทำนายเวลา

ช่วงเวลานั้น เสี่ยวฉีมีบทบาทสำคัญจริงๆ

หลี่เซียนเต่ายืนขึ้นและออร่าทั้งหมดของเขาก็เปลี่ยนไป ในอดีตเขาเป็นคนธรรมดา แต่ตอนนี้ไม่มีใครอ่านเขาได้ เขาหล่อขึ้นมากออร่าที่สูงและเย็นชาของเขาเหมาะกับตัวตนของเขาในฐานะเจ้าของธนาคารแห่งจักรวาล

ในที่สุดเขาก็มีสิทธิ์เป็นเจ้าของธนาคารแห่งจักรวาลคนใหม่แล้ว

แง้ แปลไป ร้องไห้ไป ฮืออออ เป็นคนเซนซิทีฟเจอบทแบบนี้แล้วร้องไห้ทุกทีไปสิ