บทที่ 13: ครอบครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา

บทที่ 13: ครอบครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา

หลังจากการใส่พลังงานจากการเผาหินปราณระดับเซียนเข้าไปในพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ การโจมตีครั้งนี้ทำให้ลั่วซุย ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก

กระดูกทั้งหมดของเขาแตกเป็นเสี่ยง ๆ และถูกปกคลุมไปด้วยเลือด เขาอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่จริงๆ!

“ข้ากักขังพื้นที่ไว้แล้วเจ้าได้พลังมาได้อย่างไร” ลั่วซุยมองไปที่พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ด้วยความโกรธและตกใจ เขาไม่รู้ว่าพู่กันจักรพรรดิสวรรค์มีความแข็งแกร่งมากเพียงใด

สิ่งประดิษฐ์ระดับสวรรค์นั้นแข็งแกร่งมากและต้องการพลังงานจำนวนมาก แม้แต่เฟิงลั่ว ที่ฉีดพลังปราณทั้งหมดของเขาเข้าไปในพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ก็สามารถทำให้มันขยับได้เพียงเล็กน้อย

การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยนั้นถึงขีดจำกัดแล้ว

นี่คือสาเหตุที่ลั่วซุยทิ้งพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ ไว้ในแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา เป็นเวลา 10,000 ปีและไม่ได้จากไปเพราะขาดพลังงาน

สิ่งประดิษฐ์จากสวรรค์สามารถดูดซับพลังงานจากสวรรค์และโลกเพื่อเติมเต็มการสูญเสียของพวกเขาแต่เจ้านายของพวกสิ่งประดิษฐ์จะต้องยอมให้พลังแก่มัน

เมื่อไม่นานมานี้หลังจากที่ธนาคารแห่งจักรวาลสูญเสียอิทธิพลไป พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ก็ไม่สามารถใช้ได้ ดังนั้นมันจึงอยู่อย่างเงียบๆ ใน แดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา และไม่มีใครสนใจเรื่องนี้

เมื่อหลี่เซียนเต่ามาถึงและเปิดใช้งานพู่กันจักรพรรดิสวรรค์มันทำให้พลังทั้งหมดของมันระเบิดออกมา

โดยเฉพาะหินปราณระดับเซียน 100ก้อน ในจำนวนนั้นเทียบเท่ากับปราณวิญญาณที่มีคุณภาพสูง

การเติมพลังงานครั้งใหญ่เช่นนี้ทำให้สามารถอวดความแข็งแกร่งของสิ่งประดิษฐ์สวรรค์ได้!

การโจมตีหนึ่งครั้งทำให้ลั่วซุยได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก จากนั้นก็เฉือนลงด้านล่างทำให้เกิดแสงเย็นยะเยือกที่แยกออกจากพื้นที่ปิดผนึก

บู้มมม!

บริเวณนั้นสว่างขึ้น พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ยืนอยู่ข้างบนและกดดันบริเวณรอบ ๆ ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้

ลั่วซุยล้มลงบนจัตุรัสและไอเป็นเลือดออกมาจำนวนมาก เขาดูสิ้นหวัง

เขาล้มเหลว!

ทุกอย่างจบลงแล้ว!

หลี่เซียนเต่ามองไปที่ฉากเหล่านั้น สายตาของลั่วซุยเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและไม่มีอะไรที่เขาจะพูดได้ เขาเป็นคนที่ลงนามในข้อตกลงนั้นและไม่มีใครบังคับให้เขาทำเช่นนั้น หลังจากทำเสร็จแล้วเขาก็เสียใจด้วยตัวเอง !

สายตาของเขาอ่อนลง เขาขอสิ่งนี้เองและสมควรตาย!

เขาถือว่าธนาคารแห่งจักรวาลนั้นไร้ประโยชน์และอ่อนแอจนใคร ๆ ก็สามารถบดขยี้พวกมันได้ ?

“พู่กันมา !” หลี่เซียนเต่าเอื้อมมือออกไปและพูดอย่างใจเย็น

พู่กันจักรพรรดิสวรรค์หดตัวลงทันทีและปรากฏการณ์ก็หายไป ความกดดันลดลงและตกลงบนมือของหลี่เซียนเต่า

ลั่วซุยมองไปที่ฉากเหล่านั้นเขาอิจฉาจนตาของเขากลายเป็นสีแดง

พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ยังคงเลือกธนาคารแห่งจักรวาลในที่สุด!

การทำงานหนัก 10,000 ปีของเขาสูญเปล่า!

" ลั่วซุย เจ้าละเมิดสัญญาธนาคารแห่งจักวาล ของข้าผู้นี้และได้ทำผิดอย่างมาก วันนี้ข้าต้องการให้เจ้าตาย ! " ใบหน้าของหลี่เซียนเต่าเย็นชาและเขาพูดอย่างโหดร้าย

ลั่วซุยหัวเราะ “เจ้าชนะ แต่ข้าไม่ยอมรับสัญญานั้นเจ้าจะทำอะไรกับข้าได้ !”

ลั่วซุยกำลังทุ่มสุดตัว !  (***ก็หน้าด้านนั่นแหละ !!!  คนแปลไทยกล่าว 5555 )

หลี่เซียนเต่าหัวเราะอย่างเย็นชาและพูดว่า “เจ้าคิดว่าสัญญาของธนาคารแห่งจักรวาลนั้นอ่อนด้อยขนาดนี้เลยหรือ ?”

เขามองไปรอบ ๆ และสิ่งที่เขาเห็นคือความกลัว  หลี่เซียนเต่าอ้าปากและพูดว่า “นับจากนี้ไปภูเขาดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาทั้งหมด 100,000 แห่ง เป็นของข้า ข้าให้เวลาเจ้าทั้งวันเพื่อย้ายออกไป ไม่งั้นเจ้าจะตาย!”

ลั่วซุยผิดสัญญา ดังนั้นดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาควรเป็นทาสของเขา 10,000 ปี อย่างไรก็ตามหลี่เซียนเต่ารู้ดีว่าเพราะการฝึกฝนของเขาอ่อนแอเขาจึงไม่สามารถปราบปรามสาวกนับหมื่นเหล่านี้ได้ แต่เนื่องจากเป็นเช่นนั้นเขาจึงควรไล่พวกเขาทั้งหมดออกไป

ข้าต้องการเพียงภูเขา 100,000แห่ง ของแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา   หลี่เซียนเต่าจะใช้สถานที่แห่งนี้เพื่อก่อร่างสร้างชื่อธนาคารแห่งจักรวาลขึ้นมาใหม่ !

ลั่วซุยฟังคำพูดของหลี่เซียนเต่าและหัวเราะออกมา “เพ้อฝันอยู่รึ พู่กันจักรพรรดิสวรรค์สามารถเอาชนะข้าได้ แต่นั่นคือทักษะของพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ แต่เจ้าเป็นใคร ?”

เฟิงลั่วปีนออกมาจากซากปรักหักพังและกัดฟัน “เจ้าเป็นเพียงขยะที่อาศัยพู่กันจักรพรรดิสวรรค์เพื่อทำราวกับว่าเจ้าแข็งแกร่งที่นี่”

บรรดาสาวกของแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายา ผู้อาวุโส และ อาจารย์ ต่างโกรธเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เซียนเต่า

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาก่อตั้งขึ้นเป็นเวลา 100,000 ปีและหลี่เซียนเต่าต้องการไล่พวกเขาทั้งหมดออกไปและยึดครองภูเขา 100,000 ลูก ?

น่าขัน !

หลายคนเกลียดเขาถึงกระดูกและอยากจะหั่นเขาเป็นชิ้น ๆ เพื่อระบายความเดือดดาลในใจ

หลี่เซียนเต่ายิ้มและกล่าวว่า “พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ไม่ใช่ของเจ้า แต่เป็นของเรา เพื่อให้มันถูกทิ้งไว้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาของเจ้าเป็นเวลา 10,000 ปีมันคงเหงาแทบตาย วันนี้ข้าจะแสดงพลังที่แท้จริงของพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ ให้ทพวกเจ้าได้เห็น”

ในสายตาของทุกคนหลี่เซียนเต่าไม่ได้ขยับ เขาหยิบพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ขึ้นมาและเขียนคำพูดกลางอากาศ

ตาย !

ทันทีที่คำนี้ปรากฏขึ้นเฟิงลั่วก็ร้องออกมา พลังแห่งความตายเข้าสู่ร่างกายของเขา ศีรษะและร่างกายของเขาถูกแยกออกจากกัน

ในฐานะสิ่งประดิษฐ์แห่งสวรรค์พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของแปรงจักรพรรดิสวรรค์คือการเปลี่ยนแปลงโชคชะตา!

ถ้าข้าบอกว่าเจ้าตายเจ้าก็ต้องตาย!

ลั่วซุยตะลึง!

ผู้คนจากแดนศักดิสิทธิ์วิญญาณมายาตะลึง !

ราวกับคลื่นพายุปรากฏขึ้นในใจของตัวตนแข็งแกร่งที่มาจากรอบทิศ พวกเขาทุกคนไม่กล้าที่จะเชื่อสายตาตัวเอง

แม้แต่ อาชิง ก็ยังเหล่ตาและมองไปที่พู่กันจักรพรรดิสวรรค์ด้วยความอิจฉา

ช่างเป็นสิ่งประดิษฐ์สวรรค์ที่น่ากลัวจริงๆ!

ในขณะนั้นทุกคนก็รู้แล้วว่าสิ่งประดิษฐ์จากสวรรค์คืออะไร!

พลังของเทพเซียนความสามารถที่อยู่ยงคงกระพันนี่คือพลังของสิ่งประดิษฐ์แห่งสวรรค์!

หลี่เซียนเต่ามองไปที่ลั่วซุยด้วยสายตาที่สงบนิ่ง “เจ้ารายต่อไป!”

ลั่วซุยตกใจ เขาไม่ต้องการที่จะตายด้วยเหตุนี้เขาจึงใช้พลังปราณที่เหลือทั้งหมดบินหนีไป

เขาหนี !

ลั่วซุยออกจากแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาและหนีไปด้วยตัวเอง !

" เจ้าสามารถหนีได้รึ ? " หลี่เซียนเต่าหัวเราะอย่างดูถูก เขายกพู่กันขึ้นและเขียนคำว่า " ฆ่า " ตัวใหญ่

ในท้องฟ้าพร้อมกับคำปรากฏฝนดาบก็ปรากฏขึ้น ดาบแต่ละเล่มเต็มไปด้วยพลังที่น่ากลัวและพุ่งไปปราบปรามลั่วซุยในทันที

ไม่…

ลั่วซุยร้องออกมาและพยายามต่อสู้กลับ แต่ก็ไร้ผล !

ในช่วงเวลาสั้นๆ ลั่วซุยถูกหั่นเป็นชิ้นๆแม้แต่ศพของเขาก็หายไปไม่เหลือแม้แต่ปลายผม

ทันใดนั้นทั้งบริเวณก็เงียบลง

ผู้คนจากแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาต่างระบายความสิ้นหวังในใจ!

หนึ่งในนั้นมีความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของจ้าวนิกายในขณะที่คนหนึ่งมีความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของจ้าวดินแดนศักดิ์สิทธิ์!

ทั้งคู่ตาย !

พวกเขาตายด้วยน้ำมือของใครบางคนที่ไม่มีพลังบ่มเพาะเลย!

มันน่ากลัวเกินไป!

ผู้คนที่มาร่วมสังเกตการณ์ทั้งหมดได้ข้อสรุปว่าพวกเขาไม่สามารถรุกรานหลี่เซียนเต่าได้ พลังที่ยืนอยู่ข้างหลังหลี่เซียนเต่าก็ไม่สามารถทำให้โกรธเคืองได้เช่นกัน!

“ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าทั้งวันเพื่อออกจากแดนศักดิสิทธิ์วิญญาณมายาสถานที่นี้ไม่ได้เป็นของพวกเจ้าและใครก็ตามที่ไม่ได้ออกไปในวันนี้จะต้องตาย !” หลี่เซียนเต่ามองไปรอบ ๆ และพูด

นี่ไม่ใช่การสนทนานี่คือคำสั่ง!

คำสั่งแห่งความตาย !

ภายใต้การคุกคามของพู่กันจัรพรรดิสวรรค์ผู้คนจากแดนศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมายาล้วนรู้สึกขมขื่น ไม่ว่าพวกเขาจะไม่เต็มใจแค่ไหนพวกเขาก็รู้ดีว่าสถานการณ์นั้นไม่ดีสำหรับพวกเขา

ทันใดนั้นผู้คนจำนวนมากก็เก็บข้าวของและสละทุกสิ่งที่ทำได้

บนพื้นที่สี่เหลี่ยมสีทองบนยอดเขาสูงสุดพื้นที่รอบ ๆ สั่นไหวและทุกคนก็หนีไปแต่โดยดี

เหลือเพียงหลี่เซียนเต่าและอาชิง

หลี่เซียนเต่าเก็บพู่กันจักรพรรดิสวรรค์และวางพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ไว้ในธนาคารแห่งจักรวาล เขาไพล่แขนไว้ด้านหลังและมองออกไปที่ภูเขา 100,000 ลูก

ในอนาคตเขาเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้

หลังจากย้ายถิ่นฐานเป็นเวลาสามเดือนในที่สุดหลี่เซียนเต่าก็มีความรู้สึกเป็นเจ้าอย่างแท้จริง

“วันหนึ่งข้าจะทำให้ธนาคารแห่งจักรวาลโด่งดัง ข้าจะนำพาให้มันกลับมาสู่จุดสูงสุดและสร้างเกียรติประวัติในอดีตขึ้นมาใหม่ สิ่งเหล่านั้นที่พวกเขาเป็นหนี้ข้า ข้าจะเอากลับคืนมาทีละอย่าง”หลี่เซียนเต่าสาบานในใจ

อาชิงมองไปที่หลี่เซียนเต่า ใบหน้าที่สวยงามของเธออยู่ในความคิด

ธนาคารแห่งจักรวาลมีอำนาจแบบไหน ?

ลึกลับและอ่านยาก!

สามารถเปลี่ยนกฎของจักรวาลทำให้บุคคลที่ไม่มีพลังบ่มเพาะสามารถกวาดล้างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้

น่าสะพรึงกลัว !

หลี่เซียนเต่าหันกลับมาและแสดงความขอบคุณต่อท่านหญิงอาชิง

“ขอขอบคุณ ท่านหญิงอาชิง ที่ช่วยข้า เอานาฬิกาเรือนนี้ไป ในอนาคตหากเจ้าเผชิญกับอันตรายหรือปัญหาเจ้าสามารถปล่อยให้ธนาคารแห่งจักรวาลทำสิ่งหนึ่งเป็นการชำระหนี้ !” หลี่เซียนเต่าส่งนาฬิกาเรือนสุดท้ายให้ท่านหญิงอาชิงและกล่าวอย่างเคร่งขรึม