เราคุยโม้ไปด้วยกัน แต่เจ้านั้นได้ครองโลกแบบลับๆ บทที่ 19

เราคุยโม้ไปด้วยกัน แต่เจ้านั้นได้ครองโลกแบบลับๆ บทที่ 19

“เขายังไม่ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นต้องห้ามแต่เจ้ายังกล้าเรียกเขาว่าอันดับหนึ่งในนิกายชั้นนอก?”

“ข้ายอมรับว่าศิษย์พี่ลู่เจินแข็งแกร่งมาก แต่เขาไม่มีสิทธิ์เป็นที่หนึ่งในนิกายชั้นนอกเมื่อเทียบกับศิษย์พี่ซูเฉิน!”

“ลู่เจิ้น? อันดับหนึ่งในนิกายชั้นนอก? เขากล้าดียังไง! เจ้าถามศิษย์พี่ซูเฉินแล้วหรือยัง?”

“ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาหรือความแข็งแกร่ง ศิษย์พี่ซูเฉินดีกว่าลู่เจิน!”

“ตราบใดที่ศิษย์พี่ซูเฉินอยู่ในนิกายชั้นนอก ก็ไม่มีใครเหมาะสมที่จะเป็นที่หนึ่งในนิกายชั้นนอก!”

"ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา จิตใจที่กว้างขวาง พรสวรรค์ หรือความแข็งแกร่ง ลู่เจินนั้นด้อยกว่าศิษย์พี่ซูเฉิน เขาไม่คู่ควรกับตำแหน่งอันดับหนึ่งในนิกายชั้นนอก”

“ข้าไม่อยากทำให้พวกเจ้าผิดหวัง แต่เจ้าหยิ่งยโสเกินไปและเรียกร้องความสนใจ!”

…

ศิษย์น้องชายหญิงที่อยู่เบื้องหลังเหอจิงก็พูดปกป้องซูเฉินเช่นกัน

การแสดงออกของผู้สนับสนุนของลู่เจินเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาเห็นสิ่งนี้

พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าซูเฉินจะมีผู้สนับสนุนมากมายขนาดนี้

ศิษย์น้องชายหญิงเหล่านี้กำลังโต้เถียงและปกป้องศิษย์พี่ซูเฉินของพวกเขา

ปากของผู้อาวุโสเซี๋ย กระตุกเมื่อเขาเห็นสิ่งนี้

นี่เป็นอิทธิพลของเสน่ห์ส่วนตัวหรือไม่?

ผู้สนับสนุนของลู่เจินไม่ได้โต้เถียงกับพวกเขาอีกต่อไป

ไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากว่าพวกเขาไม่มีโอกาสชนะเหล่าศิษย์น้องจำนวนมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งศิษย์น้องหญิงเหล่านั้น พลังการต่อสู้ทางวาจาของพวกนางไม่สามารถประเมินได้ต่ำเกินไป

[ทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณเมื่อใดก็ได้: 10/150]

[ทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณเมื่อใดก็ได้: 11/150]

…

[ทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณเมื่อใดก็ได้: 89/150]

[ทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณเมื่อใดก็ได้: 90/150]

ตัวอักษรบนอินเทอร์เฟซเสมือนต่อหน้าซูเฉินกระโดดอย่างรวดเร็ว ในพริบตามีคน 90 คน

นี่เป็นครั้งแรกที่มีความเร็วถึงระดับที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้

เหตุผลหลักคือมีเหล่าศิษย์น้องจำนวนมากเกินไปที่ได้รับความช่วยเหลือและคำแนะนำจากเขา

เมื่อพวกเขาได้ยินว่าซูเฉินกำลังจะเข้าร่วมในการทดสอบของนิกายชั้นนอก พวกเขาต่างก็มาสนับสนุนเขา

เมื่อพวกเขาได้ยินการคุยโม้ของเกาหยุนอีกครั้ง พวกเขาเห็นด้วยกับเขาจากก้นบึ้งของหัวใจ

ดังนั้นจำนวนจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

[ทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณเมื่อใดก็ได้: 149/150]

[ทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณเมื่อใดก็ได้: 150/150]

หวือออ…

ทันทีที่แถบความคืบหน้าเต็ม อินเทอร์เฟซเสมือนก็หายไป

ทันทีหลังจากนั้นมวลของพลังงานที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งก็พุ่งออกมาจากตันเถียนของซูเฉิน

สัญชาตญาณของเขาบอกเขาว่าตราบใดที่เขาปล่อยพลังงานนี้ เขาสามารถทะลวงผ่านไปยังขอบเขตทะเลปราณได้ทันที!

พลังงานในตันเถียนของซูเฉินคล้ายกับพลังงานลึกลับในจิตใจของเขา

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือเขาสามารถใช้พลังงานในตันเถียนได้ตลอดเวลา

อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถทำอะไรได้เพื่อเคลื่อนย้ายพลังงานในจิตใจของเขา

ซูเฉินไม่รีบร้อนที่จะทะลวงไปยังขอบเขตทะเลปราณ

หลังจากนั้น

การทดสอบครั้งแรกและครั้งที่สองของการทดสอบนิกายชั้นนอกมีข้อกำหนดที่ชัดเจนสำหรับการบ่มเพาะของผู้เข้าร่วม หนึ่งจะต้องอยู่ในระดับที่เก้าของขอบเขตรวบรวมปราณ

อย่างไรก็ตามไม่มีข้อกำหนดดังกล่าวสำหรับการทดสอบครั้งที่สาม การทะลวงขอขเตในนาทีสุดท้ายในการทดสอบที่สามนั้นอยู่ในข้อจำกัดของกฎ

ซูเฉินยังไม่ได้เริ่มการทดสอบ หากเขาเลือกที่จะบุกทะลวงไปยังขอบเขตทะเลปราณตอนนี้ เขาอาจจะไม่สามารถใช้ลูกแก้วได้ในการทดสอบแรก

ในเวลานั้นเขาจะถือว่าการทดสอบล้มเหลว!

“เริ่มแล้ว! ในที่สุดก็ถึงเวลาทดสอบพรสวรรค์แล้ว!”

เสียงที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความกังวลใจดึงความสนใจของทุกคนกลับไปที่ลู่เจิน

หวู่มมม…

แผ่นศิลาพิศวงเปล่งแสงพร่ามัวที่ปกคลุมลู่เจิน

คำสีทองขนาดใหญ่สี่คำปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ บนพื้นผิวของแผ่นศิลา: ระดับชั้นยอดชั้นสูง!

“พรสวรรค์ระดับชั้นยอด!”

“ศิษย์พี่ลู่เจินมีพรสวรรค์ระดับชั้นยอด!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า มันสูงกว่าที่ข้าคาดไว้ด้วยซ้ำ!”

“พรสวรรค์ของศิษย์พี่ลู่เจินสูงกว่าศิษย์พี่หลิวหยางถึงสองระดับ!”

“ระดับชั้นยอดชั้นสูง! เป็นเวลานานแล้วที่เราไม่ได้เห็นพรสวรรค์ระดับชั้นยอดชั้นสูง”

…

ผู้สนับสนุนของลู่เจินโห่ร้อง

คนนอกจะคิดว่าพวกเขาถูกทดสอบว่ามีพรสวรรค์ระดับชั้นยอดชั้นสูงเสียเอง

บน ยอดเขาทดสอบ

เมื่อดูฉากนี้หลิวหยางกำหมัดแน่น แต่เขาก็ปล่อยหมัดอย่างรวดเร็ว

เขารู้สึกแย่มากกับผลลัพธ์นี้

พรสวรรค์ของเขาเป็นเพียงชั้นต่ำ แต่พรสวรรค์ของลู่เจินนั้นสูงกว่าเขาถึงสองชั้น

แม้ว่าก่อนหน้านี้ทุกคนจะมองว่าทั้งเขาและลู่เจินเป็นอัจฉริยะในระดับเดียวกัน แต่เขารู้ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตราบใดที่เขาอยู่ในนิกายมหาพิศวงเขาจะด้อยกว่าลู่เจินตลอดไป

ในเวที

ลู่เจินยังคงมีรอยยิ้มที่มั่นใจบนใบหน้าของเขา

เขาค่อยๆ นั่งลงขัดสมาธิ หลับตาและเริ่มทำความเข้าใจ

หวู่มมม…

แสงที่มืดครึ้มส่องลงมา

เร็วมาก

ท่ามกลางเสียงกระซิบของฝูงชน คำใหม่สองสามตัวค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของแผ่นศิลา: ฝ่ามือวายุดาราระดับดำชั้นล่าง!

“ระดับดำ…”

“วรยุทธ์ต่อสู้ระดับดำ! มันเป็นวรยุทธ์ต่อสู้ระดับดำจริงๆ !”

“พรสวรรค์ระดับชั้นยอดชั้นสูงนั้นน่าทึ่งจริงๆ !”

“ไม่ มันยังไม่จบ!”

เสียงร้องเตือนดังขึ้น

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่แผ่นศิลาพิศวงอีกครั้ง

บรรทัดที่สองของคำปรากฏขึ้นบนแผ่นศิลาพิศวง: หมัดเขย่าบรรพตระดับเหลืองชั้นสูง!

บน ยอดเขาทดสอบ

ใบหน้าของหลิวหยางซีดลงในฉากนี้

ลู่เจินไม่เพียงเข้าใจวรยุทธ์ต่อสู้ระดับดำชั่นล่าง แต่เขายังเข้าใจวรยุทธ์ต่อสู้ระดับเหลืองชั้นสูงที่หลิวหยางเพิ่งเข้าใจ หมัดเขย่าบรรพต!

ผลลัพธ์นี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความแตกต่างในด้านพรสวรรค์ระหว่างหลิวหยางและลู่เจิน

“สองวรยุทธ์ต่อสู้! เขาเข้าใจวรยุทธ์ต่อสู้สองประเภทจริงๆ !”

“ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีลูกศิษย์เพียงไม่กี่คนที่สามารถทำเช่นนี้ได้ในการทดสอบนิกายชั้นนอก!”

“นี่คือพรสวรรค์ระดับชั้นยอดชั้นสูง!”

“ใครในนิกายชั้นนอกทั้งหมดที่สามารถทำเช่นนี้ได้?”

ใต้แผ่นศิลา

ลู่เจินฟังคำอุทานที่ไม่ปิดบังของสหายศิษย์ของเขา รอยยิ้มที่มั่นใจบนใบหน้าของเขากว้างขึ้น

"มันยังไม่จบ"

ลู่เจินพึมพำเบาๆ

บูม!

ในช่วงเวลาต่อไป

มีการปะทุและผันผวนของรัศมีออกจากร่างกายของเขาอย่างกะทันหัน

“เขา… เขากำลังทำอะไรอยู่?”

“ความก้าวหน้า!”

“ศิษย์พี่ลู่เจินกำลังจะทะลวงขอบเขต!”

“ศิษย์พี่ลู่เจินกำลังจะบุกทะลวงสู่ขอบเขตทะเลปราณ!”

“ถ้าเขาเลือกที่จะทะลวงขอบเขตตอนนี้ เขาไม่ต้องการโอสถแปลเปลี่ยนทะเลแล้วหรือ?”

“ฮ่าๆ ข้าบอกเจ้าก่อนหน้านี้แล้ว ศิษย์พี่ลู่เจินกำลังระงับระดับการบ่มเพาะของเขา ตราบเท่าที่เขาต้องการ เขาสามารถบุกทะลวงไปยังขอบเขตทะเลปราณได้ทุกเมื่อ!”

“ด้วยพรสวรรค์ของศิษย์พี่ลู่เจิน เจ้าคิดว่าเขาต้องการโอสถแปลเปลี่ยนทะเลงั้นหรือ?”

“ทำไมเขาถึงเลือกที่จะบุกทะลวงในตอนนี้?”

ลูกศิษย์นิกายชั้นนอกที่เพิ่งเข้าร่วมนิกายมหาพิศวงถามด้วยท่าทางงวยงง

“เมื่อเจ้าทะลวงผ่านขอบเขตใหญ่ จิตใจของเจ้าจะปลอดโปร่งและเจ้าจะเข้าสู่สภาวะลึกลับ เหมาะมากสำหรับการทำความเข้าใจวิธีการบ่มเพาะและวรยุทธ์ต่อสู้ อย่างไรก็ตามโอกาสนี้มีอยู่เพียงชั่วครู่ ศิษย์พี่ลู่เจินพร้อมที่จะคว้าโอกาสนี้เพื่อทำความเข้าใจวิธีการบ่มเพาะหรือวรยุทธ์ต่อสู้แบบอื่นแล้ว”ลูกศิษย์ของนิกายชั้นนอกระดับหกอธิบาย

"ว้าว! อัศจรรย์! ความเข้าใจวรยุทธ์ต่อสู้ทั้งสองยังไม่ถึงขีดจำกัดของเขา…”

"แน่นอน! ในหัวใจของหลายๆ คน ศิษย์พี่ลู่เจินคืออันดับหนึ่งของนิกายชั้นนอกที่คู่ควร!”

"ใช่! ศิษย์พี่ลู่เจินเป็นอันดับหนึ่งในนิกายชั้นนอกที่สมควรได้รับ!”

“เอาล่ะ มาดูกันว่าใครกล้าสงสัยเรื่องนั้น?”