บทที่ 43 ภารกิจทดสอบใหม่

บทที่ 43 ภารกิจทดสอบใหม่

"พี่จิ่ว ดูสิ คนนั้นเสียใจจนกระทืบเท้าเลยค่ะ" หวังเถียนเถียนมองท่าทีของชายสวมแว่นแล้วกล่าวกับเฉินเสี่ยวจิ่วอย่างขบขัน

"เขาทำตัวเอง ผมเลยแหย่เขาเล่นน่ะ" เฉินเสี่ยวจิ่วกล่าว

หวังเถียนเถียนพบว่าเหรียญที่เฉินเสี่ยวจิ่วถืออยู่ในมือเมื่อกี้ ในพริบตาก็ไม่รู้ว่าหายไปไหนแล้ว เธอก็รู้ว่าข้างในนั้นต้องมีอะไรแปลกๆ แน่ ถึงแม้เธอจะมีความสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามออกมา ทุกคนล้วนมีความลับ

เฉินเสี่ยวจิ่วแอบสังเกตปฏิกิริยาของหวังเถียนเถียน การที่เขาทำให้เหรียญหายไปก็เป็นสิ่งที่เขาตั้งใจทำ ซึ่งหลังจากที่เห็นแล้วว่าหวังเถียนเถียนก็ไม่ได้ทำอะไรผิดปกติและดูเป็นคนที่รักษาความได้ดี มันก็ทำให้เขาพอใจมากยิ่งขึ้น ถ้าเป็นคนปากมากแบบนั้น พอเจอกับเรื่องอะไรก็จะถามโน่นถามนี่ แล้วเอาไปเล่าต่อ เฉินเสี่ยวจิ่วคงตีตัวออกห่างจากเธอ

โชคดีที่หวังเถียนเถียนรู้จักเอาตัวรอด รู้จักกาลเทศะ ทำให้เฉินเสี่ยวจิ่วชื่นชมชอบเธอมากยิ่งขึ้นไปอีก..

พวกเขาขับรถกลับบ้าน พอถึงบ้านก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว ใกล้ถึงเวลาเข้านอน

หลังจากที่เฉินเสี่ยวจิ่วถึงบ้าน เขาก็มาที่ห้องหนังสือ ศึกษาเหรียญเทพของเขา

ภารกิจจำกัดเวลาที่เหรียญเทพให้เขาในที่สุดก็ถึงกำหนดเส้นตาย และกำลังคำนวณรางวัล

"ภารกิจจำกัดเวลาสำเร็จ รางวัลค่าการพัฒนา +3% + น้ำยาเสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ 1 ขวด"

ตอนนี้ค่าการพัฒนาของเหรียญเทพมาถึง 18% แล้วซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าดีใจ และที่สำคัญ น้ำยาขวดสีแดงสดขวดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะตรงหน้าเฉินเสี่ยวจิ่ว มันถูกบรรจุอยู่ในขวดยาเล็กๆ ที่คล้ายกับยาแก้ไอ แถมยังมีหลอดมาให้ด้วย

"หืม กินได้มั้ยนะ.. แต่ถ้าเป็นสิ่งที่เหรียญเทพให้มาน่าจะไม่เป็นอันตรายหรอกมั้ง ไม่รู้ว่าจะเสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อได้ถึงขนาดไหนกัน"

เฉินเสี่ยวจิ่วดื่มน้ำยาเสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อโดยไม่ลังเล หลังจากนั้นไม่นาน ก็รู้สึกว่ากล้ามเนื้อแต่ละส่วนบนร่างกายเริ่มร้อนขึ้นมา ราวกับว่าเขาได้แปะแผ่นร้อนขนาดใหญ่ไว้ทั่วตัว

ผ่านไปสิบนาทีเขาก็เหงื่อท่วมตัว เหงื่อนั้นเหนียวเหนอะหนะ แถมยังมีสารสีเทาเข้มเคลือบอยู่ด้วย

"นี่มัน สิ่งสกปรกในร่างกายฉันเหรอ" เฉินเสี่ยวจิ่วนึกถึงฉากขับไล่สารพิษที่มีอยู่บ่อยๆ ในหนังกำลังภายในซึ่งดูคล้ายกับเหตุการณ์นี้มาก

เขาปล่อยหมัดออกไป หมัดนั้นทรงพลังมาก เขา วิ่งไปที่ชั้นบน แล้วต่อยกระสอบทรายในโซนออกกำลังกายอย่างบ้าคลั่ง โครงสร้างของกระสอบทรายส่งเสียงดังมาก สั่นคลอนอย่างรุนแรง แรงกว่าตอนที่เขาต่อยมวยเมื่อสองวันก่อนมาก

ในใจของเฉินเสี่ยวจิ่วดีใจมาก ดูเหมือนว่าน้ำยาเสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อเริ่มมีผลแล้ว พลังกล้ามเนื้อของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เดิมทีเขาก็มีกล้ามเนื้ออยู่แล้ว ตอนนี้หลังจากที่เสริมความแข็งแกร่งเข้าไปอีก คาดว่าถ้าเทียบกันที่พละกำลังเพียงอย่างเดียวคงมีไม่กี่คนที่สามารถเอาชนะเขาได้

มีคำกล่าวว่าพลังหนึ่งสามารถสยบได้หมื่นวิชา คาดว่าตอนนี้วิชากังฟูของเขาก็จะสามารถขึ้นไปอีกระดับได้

พอรู้แน่ว่าน้ำยานั้นมีผลจริง เฉินเสี่ยวจิ่วก็มาที่ห้องน้ำ เตรียมที่จะอาบน้ำ บนตัวเหนียวเหนอะหนะไม่สบายตัวมาก

ผลปรากฏว่าที่หน้าประตูห้องน้ำ เขาก็เดินชนกับหวังเถียนเถียนอย่างจัง หวังเถียนเถียนร้องออกมา แล้วหงายหลังล้มลงไป

เฉินเสี่ยวจิ่วตาไวรีบคว้าตัวเธอขึ้นมา ดึงเข้าสู่อ้อมกอดโดยตรง

"ขอโทษครับ เจ็บไหม?" เฉินเสี่ยวจิ่วถามด้วยความเป็นห่วง

หวังเถียนเถียนที่สวมเสื้อคลุมอาบน้ำมีกลิ่นหอมของสบู่อาบน้ำ ผิวพรรณนุ่มลื่น เธอเหมือนกระต่ายน้อยที่ตกใจ พยายามดิ้นให้หลุดอย่างตื่นตระหนก แล้วกล่าวตะกุกตะกักว่า "มะ ไม่เป็นไรค่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีไป ผมประมาทเอง" เฉินเสี่ยวจิ่วกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ แล้วปล่อยเธอไปจากหน้าห้องน้ำ

หลังจากที่เฉินเสี่ยวจิ่วจากไป หวังเถียนเถียนก็ยังคงหน้าแดงใจเต้น

หวังเถียนเถียนอย่าเพ้อเจ้อไปหน่อยเลย พี่จิ่วยอดเยี่ยมขนาดนั้น ตอนนี้เธอยังไม่คู่ควรกับเขา ต้องพยายามเข้าหน่อย!

หวังเถียนเถียนให้กำลังใจตัวเอง แล้วกลับไปที่ห้อง เธอหยิบหนังสือขึ้นมาทันทีและพยายามที่จะซึมซับความรู้ให้มากยิ่งขึ้น..

ว่ากันที่เฉินเสี่ยวจิ่ว เขาอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์ แล้วกลับไปที่ห้องนอนเตรียมที่จะพักผ่อน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พบว่าหวังเถียนเถียนส่งข้อความมาใน WeChat ว่า "พี่จิ่ว วันนี้ขอบคุณมากนะคะ ซื้อของให้หนูตั้งเยอะ"

"ไม่ต้องเกรงใจ ช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ" เฉินเสี่ยวจิ่วกล่าว

"555 ปกติคุณก็ชอบช่วยเหลือคนอื่นแบบนี้เหรอคะ"

"ไม่ เฉพาะกับบางคน เช่นเธอ"

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอย่างสนิทสนมใน WeChat จู่ๆ เหรียญเทพก็ส่งสัญญาณเตือนมา ทำให้เฉินเสี่ยวจิ่วรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา เพราะภารกิจต่อไปจะปรากฏขึ้นแล้ว

"ภารกิจทดสอบ - ชอบทำบุญ ช่วยเหลือประชาชนทั่วไป พยายามช่วยเหลือคนสิบคนภายในสามวัน ปัจจุบัน จำนวนภารกิจ ประชาชนทั่วไป 0/9 ผู้มีวาสนา 0/1"

ภารกิจครั้งนี้ดูเหมือนจะง่าย แต่เฉินเสี่ยวจิ่วก็พบจุดที่ยากจากข้างใน ประชาชนทั่วไปน่าจะง่าย แค่บริจาคเงินเล็กน้อยก็น่าจะสำเร็จ.. แต่ไอ้ผู้มีวาสนานี่สิ เขาจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นใคร จะมีวาสนากับใครล่ะ จะเป็นหวังเถียนเถียนหรือเปล่า

เฉินเสี่ยวจิ่วไม่แน่ใจ แต่ในเมื่อยังไม่มีความง่วง เขาก็นึกถึงแพลตฟอร์มการกุศลบางแห่งที่ดูเหมือนว่าจะสามารถบริจาคได้ ดังนั้นเขาจึงเปิดฉ่วยดี้โฉวที่มาพร้อมกับ WeChat เป็นอย่างแรก

***ฉ่วยดี้โฉว (水滴筹) เป็นฟังก์ชั่นหนึ่งใน WeChat คล้ายๆ กับฟังก์ชันบริจากในพวกแอปวอลเล็ตต่างๆ***

ในฉ่วยดี้โฉวมีผู้ป่วยจำนวนมากที่กำลังประสบปัญหาทางการเงินและกำลังเปิดระดมทุนเพื่อรักษาชีวิต เฉินเสี่ยวจิ่วที่นึกถึงน้องสาวของเขา หวินเมิ่งซี เขาก็รู้สึกเห็นใจ เลือกผู้ป่วยที่มีอาการหนัก แล้วบริจาคไป 200,000 หยวน

เหรียญเทพ: "ความคืบหน้าภารกิจชอบทำบุญ ประชาชนทั่วไป 1/9 ผู้มีวาสนา 0/1"

ได้ผลจริงๆ เฉินเสี่ยวจิ่วดีใจมาก เขารีบเลือกผู้ป่วยอีกห้าคน บริจาคไปทั้งสิ้น 1 ล้านหยวน..แต่ทว่า กลับไม่มีแจ้งเตือนความคืบหน้าเกิดขึ้นอีก

ซึ่งทำให้เฉินเสี่ยวจิ่วเข้าใจวิธีการคำนวณภารกิจครั้งนี้อย่างคร่าวๆ แล้ว การช่วยเหลือแพลตฟอร์มเดียวกันจะนับแค่ครั้งเดียว

เพื่อที่จะพิสูจน์ความคิดนี้ เฉินเสี่ยวจิ่วก็ค้นหาบัญชีบริจาคของสภากาชาดในอินเทอร์เน็ต โอนเงินไป 100,000 หยวน และจำนวนความคืบหน้าของกิจก็เปลี่ยนเป็น "ความคืบหน้าภารกิจชอบทำบุญ ประชาชนทั่วไป 2/9 ผู้มีวาสนา 0/1"

เท่ากับว่าการคาดเดาของเขาถูกต้อง เฉินเสี่ยวจิ่วจึงเปลี่ยนไปใช้บัญชี Hope Project บริจาคไปเช่นเดิม แล้วจำนวนความคืบหน้าของภารกิจก็เปลี่ยนเป็น "ความคืบหน้าภารกิจชอบทำบุญ ประชาชนทั่วไป 3/9 ผู้มีวาสนา 0/1"

แต่หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนไปใช้มูลนิธิการกุศลขนาดเล็กอีกหลายแห่ง หลังจากบริจาคไปแล้วไม่ว่าจะมากแค่ไหน จำนวนความคืบหน้าภารกิจก็ไม่เปลี่ยนแปลงแล้ว ดูเหมือนว่าการระดมทุนทางอินเทอร์เน็ตแบบนี้ไม่สามารถกระตุ้นภารกิจได้อีกต่อไป เฉินเสี่ยวจิ่วจึงวางโทรศัพท์ลง ตัดสินใจที่จะไปเดินเล่นในเมืองพรุ่งนี้ ดูว่าจะเจอกับขอทานอะไรพวกนั้นหรือเปล่า การให้ทานในสถานที่จริงน่าจะไม่เหมือนกับการบริจาคทางอินเทอร์เน็ต หวังว่ามันจะสามารถกระตุ้นภารกิจได้...

…เช้าวันรุ่งขึ้น หวังเถียนเถียนก็ยังคงเตรียมอาหารเช้าเช่นเดิม เพราะได้ซื้อวัตถุดิบมาแล้ว คราวนี้อาหารบนโต๊ะจึงอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ เสี่ยวหลงเปา เค้กอบเล็กๆ ไข่ดาว นม ฯลฯ เรียกได้ว่าครบถ้วนตามหลักโภชนาการกันเลยทีเดียว

"เธอทำให้ปากผมเสียหมดแล้วเนี่ย หลังจากนี้ถ้าเธอไม่อยู่ ผมคงกินอะไรไม่ลงแล้วล่ะ" เฉินเสี่ยวจิ่วพูดติดตลก

หวังเถียนเถียนยิ้มหวาน นี่คือคำชมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับฝีมือการทำอาหารของเธอ

หลังจากกินอาหารเสร็จ หวังเถียนเถียนก็บอกความต้องการอย่างหนึ่งกับเขา "พี่จิ่ว วันนี้มีพัสดุที่จะต้องรับเยอะแยะเลย หนูขออยู่ที่บ้านนะคะ ถ้ามีเวลา หนูขอไลฟ์สดในวิลล่าได้ไหมคะ"

"ได้สิ ในห้องเธอจะถ่ายที่ไหนก็ได้ ถ่ายรอบๆ วิลล่าด้วยก็ได้นะ วิวมันสวยดี น่าจะดึงดูดแฟนๆ ได้เยอะเลย" เฉินเสี่ยวจิ่วยินยอม

นับตั้งแต่วันที่เฉินเสี่ยวจิ่วส่งซูเปอร์จรวดไป 100 ลูก หวังเถียนเถียนก็มีชื่อเสียงไม่น้อย แต่สองวันนี้เธอไม่ได้ไลฟ์เลย แฟนๆ ก็กำลังเร่งเธออยู่ บังเอิญเมื่อวานเพิ่งซื้อเสื้อผ้าใหม่มาเยอะ เธอจึงเกิดความคิดที่จะแต่งตัวสวยๆ ไลฟ์สดในวิลล่าขึ้นมา

"ขอบคุณค่ะพี่จิ่ว!" พอได้รับอนุญาต หวังเถียนเถียนก็ดีใจมาก

"ไม่ต้องเกรงใจครับ ที่นี่ถือว่าเป็นบ้านของเธอได้เลย" เฉินเสี่ยวจิ่วยิ้มกล่าว

"บ้าน..."

หวังเถียนเถียนคิดว่าถ้าจะทำให้ที่นี่กลายเป็นบ้านของตัวเองอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ก็ดูเหมือนว่ามีแต่การแต่งงานเท่านั้น พอคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเธอก็แดงปลั่งขึ้นมา

เมื่อเห็นหูของเธอที่ค่อยๆ แดงขึ้นมาเหมือนกับในการ์ตูน เฉินเสี่ยวจิ่วก็ถึงกับอึ้ง พลางชมในใจว่าหวังเถียนเถียนช่างเป็นสาวงามชั้นยอดจริงๆ!