บทที่ 6: ฉันสนิทกับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ?

“อย่าจับฉัน! ฉันลงเองได้!”

สอง รปภ. ยืนขนาบอยู่ข้างรถ

อวี้โหยวหลานรีบตะโกนเสียงดัง เธอกลัวรถจะเป็นรอยขึ้นมาจริง ๆ

แค่ข่วนเล็กน้อยก็คงต้องร้องไห้เสียใจ

ส่วนเรื่องเสิ่นเซวียนเปลี่ยนใจไปซื้อรถคันอื่น

สำหรับเธอไม่ใช่ปัญหาเลย

ก็เขารวยขนาดนั้นแล้ว รถแค่นี้จะซื้อกี่คันก็ได้!

หลังจากลงจากรถแล้ว เธอแม้แต่จะเหลือบตามองสวี่เว่ยเว่ยยังไม่อยาก

ในสายตาของเธอ…ตอนนี้มีแค่เสิ่นเซวียนเท่านั้น!

แต่เธอก็ไม่กล้าอาละวาดโวยวายอีก

เพราะรถแถวนี้คันไหนขูดเป็นรอยขึ้นมา เธอก็ไม่มีปัญญาจ่ายแน่

ต่อให้บอกให้เสิ่นเซวียนจ่าย เธอก็ยังเสียดาย

ก็เงินของเสิ่นเซวียน เท่ากับเป็นเงินของเธอไม่ใช่เหรอ!?

คิดได้ดังนั้น อวี้โหยวหลานก็รีบกลับเข้าไปในร้านออดี้

เข้าไปในห้องน้ำแล้วเริ่มแต่งหน้าจัดเต็มอีกรอบทันที

ทางด้านของเสิ่นเซวียน

ในตอนนี้เขากำลังดูรถกับหยวนหานอวี่อีกครั้ง

ด้วยเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

และบวกกับสภาพเศรษฐกิจที่ทำให้รถขายยาก

ทำให้ 911 Turbo S คันใหม่ที่เขาดูอยู่นั้น

เขาจ่ายเพิ่มแค่ แค่ 1.5 แสนหยวน เท่านั้นก็ได้มันมา

พูดอีกแบบก็คือ

แม้ตัวเลือกเสริมที่ติดมากับรถจะมีมูลค่ารวมเกือบ 700,000 หยวน

แต่เขากลับจ่ายไปแค่ไม่ถึงครึ่งเดียว!

แถมตัวรถรุ่น Turbo S เอง

ก็แพงกว่ารุ่นก่อนหน้านี้ที่เขาเกือบซื้อไปถึง 2 แสนหยวน แล้ว

ราคาหลังรวมภาษีโดยทั่วไปต้องเกิน 3.5 ล้านหยวน

แต่เสิ่นเซวียนจ่ายแค่ 3.15 ล้านหยวน เท่านั้น!

ระหว่างที่หยวนหานอวี่กำลังอธิบายฟีเจอร์ในรถ

เหอ หงหยู่ก็จัด รปภ. สองคนมายืนเฝ้าระยะห่างประมาณ 5 เมตร

เขาไม่อยากให้ผู้หญิงบ้าคนนั้นมาทำลายการขายครั้งใหญ่แบบนี้อีก

ในรถสปอร์ต

“คุณเสิ่นคะ ภายในรถคันนี้เหมือนกับคันก่อนเลยค่ะเป็นเบาะหนังแท้สีแดงบอร์กโดซ์สลับดำ”

“ปุ่มนี้ด้านหลังคือระบบยกตัวถังค่ะ เวลาขับขึ้นเนินบางจุด ริมกันชนอาจชนพื้นได้ คุณสามารถกดปุ่มนี้เพื่อยกตัวรถขึ้นมาเล็กน้อย”

เธอพูดพลางกดปุ่มบนคอนโซล

เสิ่นเซวียนรู้สึกได้ทันทีว่ารถยกตัวขึ้นเล็กน้อย

“กระจกทั้งคันเป็นกระจกนิรภัยแบบกันเสียง มีความเป็นส่วนตัวสูงกว่าปกติ ตรงนี้คือปุ่มควบคุมสปอยเลอร์หลัง สามารถปรับเองหรืออัตโนมัติก็ได้”

จากนั้นเธอก็ยันมือซ้ายกับเบาะแล้วเอื้อมมืออีกข้าง

ไปชี้ปุ่มต่าง ๆ บริเวณพวงมาลัย

“ตรงนี้ควบคุมระดับไฟหน้าและระบบแสงต่าง ๆ ค่ะคล้ายกับรถรุ่นอื่น ๆ เพียงแค่ต้องทำความคุ้นเคย ปุ่มข้าง ๆ นี่เป็นระบบช่วยขับ เหมาะกับตอนใช้ทางด่วนค่ะ”

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา

หยวนหานอวี่ก็สรุปรายละเอียดทุกอย่างเรียบร้อย

เหอ หงหยู่ก็เดินเข้ามาพร้อมเอกสารทุกอย่างในมือ

“คุณเสิ่นครับ เอกสารทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว แค่ไปจดทะเบียนกับกรมขนส่งแล้วเลือกทะเบียน คุณก็ขับรถคันนี้กลับบ้านได้เลยครับ”

เสิ่นเซวียนรับแฟ้มจากเขา

แต่ไม่ได้เปิดดูอะไรเลย

แค่โยนไปที่เบาะหลัง

“ของแถมที่เราจะจัดส่งให้คุณเสิ่น พรุ่งนี้เราจะให้เจ้าหน้าที่ส่งไปถึงบ้านเลยครับ”

เหอ หงหยู่โค้งเล็กน้อยพลางพูด

เสิ่นเซวียนคิดครู่หนึ่ง

แล้วพูดว่า

“เก็บไว้ที่นี่ก่อนละกัน อาทิตย์หน้าผมจะติดต่อไปอีกที”

“รับทราบครับ งั้นเดี๋ยวผมให้คนไปจดทะเบียนให้เลย”

“ไม่ต้องหรอก นายรู้วิธีจดทะเบียนไหม?”

เสิ่นเซวียนหันไปถามหยวนหานอวี่

“คะ? ฉันรู้ค่ะ!”

“งั้นไปกันเลย”

เสิ่นเซวียนเข้าเกียร์ D เหยียบคันเร่งเบา ๆ

รถก็เคลื่อนออกจากโชว์รูมของ Porsche 4S อย่างนุ่มนวล

แต่ในตอนที่รถกำลังจะแล่นผ่านร้านออดี้ข้าง ๆ

อวี้โหยวหลานที่แต่งหน้าจัดเต็มแล้ว

ก็เดินออกมาจากร้านด้วยท่าทางเชิด ๆ

และมองผ่านกระจกหน้า เห็นเสิ่นเซวียนกับหยวนหานอวี่นั่งอยู่ในรถด้วยกัน

เธอร้องออกมาดังลั่น:

“เสิ่นเซวียน!”

อวี้โหยวหลานสะพายกระเป๋าไว้บนแขน

แต่สิ่งเดียวที่ตอบกลับเธอ...คือไอเสียจากท่อรถยนต์คันหรู

“ไอ้เสิ่นเซวียน! แกหนีฉันไม่พ้นหรอก!!”

เธอตะโกนใส่ท้ายรถด้วยความแค้น

แม้ตอนนี้จะมองไม่เห็นแม้แต่ไฟท้ายแล้วก็ตาม

แต่ในรถ...

หยวนหานอวี่กำลังเปิดเพลงให้ตามคำสั่งของเสิ่นเซวียน

ระหว่างที่กระจกกันเสียงทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่มีใครได้ยินเสียงตะโกนน่ารำคาญนั่นแม้แต่น้อย

และต่อให้ได้ยิน...

เสิ่นเซวียนก็ไม่คิดจะจอดรถอยู่ดี

รถแล่นไปบนถนนที่มุ่งหน้าสู่กรมขนส่ง

จำนวนคนเดินถนนแถวนั้นน้อยมาก ซึ่งทำให้เสิ่นเซวียนรู้สึกพอใจ

เขาไม่ชอบความโดดเด่นจนเกินไป

และรถที่เพิ่งซื้อคันนี้ก็ตอบโจทย์เขาเป็นอย่างดี

หลังจากเลือกเลขทะเบียนเสร็จ

เสิ่นเซวียนก็ขับพาหยวนหานอวี่ออกไปนอกเมือง

วิธีที่ดีที่สุดในการคุ้นชินกับรถ คือ “ขับให้มันสุด!”

และเมื่อในรถมีหยวนหานอวี่อยู่ด้วย

เขาก็จะไม่ปล่อยให้โอกาสแบบนี้หลุดมือแน่นอน

...

ไม่นาน รถก็มาถึงถนนสายหนึ่งที่รกร้างและเงียบสงัด

ไม่มีรถหรือคนอยู่เลย

“นี่มัน...โหมด Launch Control เหรอ?”

เสิ่นเซวียนลองปรับโหมดบนหน้าจอ

“อื้อ…ใช่แล้ว—ว๊าย!!”

ก่อนที่หยวนหานอวี่จะพูดจบ

เสิ่นเซวียนก็กระแทกคันเร่งลงไปทันที!

แรงกระชากมหาศาลพุ่งเข้าใส่ทั้งสองคน

บีบร่างแน่นติดกับเบาะหลังแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้

นี่คือรถซูเปอร์คาร์ที่มีแรงม้า 650 แรงม้า

และอัตราเร่ง 0–100 กม./ชม. ภายใน 2.7 วินาที

แค่ช่วงเวลานั้นก็ทำให้คนที่นั่งอยู่ในรถ

รู้สึกเลือดสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง

“ว๊ากกกก—!!”

รถที่เพิ่งจะลดความเร็วลง

ก็ถูกเร่งขึ้นอีกครั้ง

แรงกระชากซ้ำรอบสองทำให้หยวนหานอวี่ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

เธอต้องเอามือทุบหน้าอกตัวเองเบา ๆ เพื่อผ่อนคลาย

...เธอเกือบไม่ไหวกับความเร็วขนาดนั้นจริง ๆ

---

กว่า 2 ชั่วโมงต่อมา

บนชั้นสูงสุดของโรงแรมริมแม่น้ำในเขตกลางเมืองต้าเจียง

เสิ่นเซวียนถือถ้วยชาเขียวอยู่ในมือ

ยืนมองทิวทัศน์เบื้องล่างผ่านกระจกหน้าต่างบานใหญ่

เบื้องหลังเขา บนเตียงขนาดใหญ่กว่า 2.5 เมตร

ขาที่ยาวเรียวข้างหนึ่งของหญิงสาวโผล่พ้นผ้าห่มสีขาว

ในกระจกเงาที่ติดอยู่กับกระจกหน้าต่าง

ยังพอมองเห็นผ้าปูเตียงสีน้ำตาลอ่อนอยู่ลาง ๆ

สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้...ช่างเกินจริงเกินไป

รถซูเปอร์คาร์…

คอนโดหรูแบบ “เพนต์เฮาส์”

สิ่งที่เขาเคยแค่ฝันถึงเท่านั้น

แต่วันนี้ เขาได้มันมาครบทุกอย่างแล้ว

ไม่ใช่แค่สิ่งของ

แม้แต่ “หญิงสาวในฝัน” ที่เคยเห็นแค่ในคลิปสั้น ๆ

ตอนนี้ก็…นอนอยู่ในห้องเดียวกับเขา

และ—เธออยู่ในอ้อมแขนของเขา

พร้อมให้เขาทำทุกอย่างตามใจ

...

“บื๊บบื๊บบื๊บ…”

เสียงสั่นจากโทรศัพท์ขัดจังหวะความคิดของเสิ่นเซวียน

เขาหันไปที่โต๊ะหัวเตียงแล้วเห็นว่าเป็นสายวิดีโอ

ชื่อบนหน้าจอ—อวี้โหยวหลาน

เขากำลังจะกดตัดสาย

แต่ก็เปลี่ยนใจในวินาทีสุดท้าย

แล้วกด “รับสาย” แทน

ทันทีที่สายเชื่อมต่อ

เสียงของอวี้โหยวหลานก็ดังขึ้นอย่างโกรธเคือง

“เสิ่นเซวียน! ทำไมถึงไม่ติดต่อกลับมาบ้างเลยหา?! นี่มันดึกแล้วนะ!!”

เสิ่นเซวียนตอบด้วยเสียงเรียบเฉย:

“...เราเคยสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ?”

---