SPH:บทที่ 20 สำนักถัง

SPH:บทที่ 20 สำนักถัง

"หยุด!"

"หยุด!"

ซิงเหมิงตะโกน เช่นเดียวกับที่เขากำลังโจมตี เย่หยูก็หยุด

ซิงเหมิงประสานมือด้านหลัง ซิงเหมิงมองไปยังเย่หยูอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

"พอแค่นี้ ฉันรู้สถานการของนายแล้ว!"

เย่หยูมองไปยังซิงเหมิงด้วยสายตาที่คับข้องใจ ฉันยังสู้ไม่พอ งั้นทำไมถึงบอกให้หยุดหละ?

ซิงเหมิงเมินต่อสายตาของเย่หยู ค่อยๆถูมือที่ปวดนิ่งๆและไอแห้งๆออกมา

"มันพูดได้ว่าประสิทธิภาพร่างกายของนายดีมาก"

ซิงเหมิงบ่นในใจ นี่มันไม่ใช่ไอเดียที่ดีเลย นี้มันต้องผิดปกติแน่ๆ

ซิงเหมิงไม่เคยเห็นคนปกติที่มีร่างกายทรงพลังอย่างเย่หยู!

เย่หยูถูมือและพูดด้วยความเสียใจ

"มันจะจบแบบนี้หรอ? ผมยังมีท่าอื่นที่ผมยังไม่ได้ใช้งานเลย"

"เฮ่อ เฮ่อ ยังมีอีกหรอ? "

ซิงเหมิงหัวเราะในขณะที่มองไปยังเย่หยูที่ยังคงไม่ยินดีนัก

"ถ้าเธอยังมีท่าอื่นอีก ก็ใช้มันสิ!"

แววตาเย่หยูสดใสขึ้นเมื่อเห็นซิงเหมิงดูรื่นเริง

"จริงหรอ?"

นักเรียนมัธยมธรรมดาๆอย่างเย่หยูอาจจะมีร่างกายที่แข็งแรง แต่จะมีท่าไหนที่เป็นไปได้บ้าง?

เขาจะพึ่งการออกกำลังกายของท่าออกกำลังกายงั้นหรอ?

"เข้ามา ขอดูท่าเธอหน่อยสิ!"

ซิงเหมิงมองเย่หยูเรื่อยๆโดยไม่สนใจในสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไป

เย่หยูสอดมือขวาลงไปในกระเป๋าเพื่อหยิบเอาไพ่โป๊กเกอร์ออกมาและหนีบไว้ระหว่างนิ้ว

เขามองไปยังซิงเหมิงด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

"ระวังหลังจากนี้ด้วย อาจารย์ซิง! ผมยังไม่เคยใช้พลังทั้งหมดมาก่อน"

ซิงเหมิงพบว่ามันค่อนข้างน่าขำ

"ฮ่า ฮ่า แค่เอาออกมาให้หมด ฉันก็อยากจะเห็นว่าเธอมีพลังแค่ไหน หากเธอถอยหลัง เธอก็เตรียมเห็นความพ่ายแพ้ได้เลย!"

อีกด้านหนึ่ง หยานเฟิงวูก็หัวเราะ

"เด็กนักเรียนอย่างเย่หยูที่กำลังถือไพ่โป๊กเกอร์และอยากจะชนะอาจารย์เนี่ยนะ? นายจะดูถูกนักสู้ระดับ 2 กลั่นโลหิต มากเกินไปแล้ว!"

เย่หยูไม่ได้ตอบอะไร แต่จดจ่อไปยังไพ่โป๊กเกอร์ที่อยู่ที่นิ้ว ครู่ต่อมา ออร่าที่เปราะบางและคมชัดถูกปล่อยออกมาจากร่างกายของเย่หยู ในความมึนงงนี้ ไพ่โป๊กเกอร์ที่อยู่ระหว่างซอกนิ้วของเย่หยูสว่างขึ้นเล็กน้อย

"หวือ!"

หยานเฟิงวูที่ยืนอยู่ด้านข้าง รู้สึกตะลึง ก่อนที่เธอจะแสดงอาการ ไพ่โป๊กเกอร์ที่ถือในนิ้วของเย่หยูนั้นหายไปแล้ว

เครส! *

มันเหมือนเป็นเสียงแม่น้ำที่กระทบฝั่งแล้วหายไป

หยานเฟิงวูมองไปยังซิงเหมิงอย่างประหลาด การโจมตีของเย่หยูนั้นรุนแรงจริงๆซึ่งมันทำให้ซิงเหมิงเคลื่อนพลังโลหิตของเขา!

"เอาหละ!"

ซิงเหมิงตะโกนออกมาเสียงดัง คิ้วของเขาเลิกขึ้นขณะที่มองเย่หยูด้วยสายตาที่เข้าใจยากเหมือนกับว่าเขาเพิ่งเห็นเย่หยูเป็นครั้งแรก

"พลังนี่มัน!"

ซิงเหมิงประสานมือของเขาไว้ข้างหน้า ไพ่โป๊กเกอร์ก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเย่หยู

ซิงเหมิงปล่อยมือแล้วปัดไพ่ไปข้างหลัง ปล่อยให้มันตกลงบนพื้นหญ้า เขามองไปยังเย่หยูแล้ว

ถอนหายใจอย่างชมเชย

"ฉันไม่คาดว่าเธอจะทำให้ฉันประหลาดใจอย่างน่าพอใจ เทคนิคไพ่บินที่ดีอะไรอย่างนี้! ไม่ธรรมดาจริงๆ!"

"อาจารย์ซิงเหมิงน่าเหลือเชื่อยิ่งกว่า คุณสามารถต้านทานการโจมตีนี้อย่างง่ายดายได้อย่างไร"

เย่หยูยิ้มอย่างขัดเขิน ไพ่บินของเขาไม่สามารถทำอะไรซิงเหมิงได้

ติ๋ง!ติ๋ง!

เย่หยูหยานเฟิงวูไม่ได้ทันสังเกตมันที่ด้านหลังมือของซิงเหมิงมีรอยหยดเลือดสีแดงจากนิ้วมือลงพื้น

เย่หยูและหยานเฟิงวูไม่รู้ตัว แต่ซิงหมิงรู้อยู่ในใจว่าเขาเกือบจะต้านทานการโจมตีของเย่หยูไม่ได้ และแม้ว่าเขาจะปัดการโจมตีจากเย่หยู มือของเขาก็ได้รับบาดเจ็บอยู่ดี

แม้จะมองไม่เห็น แต่ซิงเหมิงก็รู้ว่ามีบาดแผลไขว้สลับกันไม่ 7 ก็ 8 แผล ปรากฏอยู่บนกลางฝ่ามือ ราวกับว่าเขาไม่ได้ถือไพ่โป๊กเกอร์ แต่เหมือนดาบที่คมกริบมากกว่า

เมื่อพูดอย่างเคร่งเครียดแล้วซิงเหมิงรู้สึกใจหาย! เขารู้สึกได้ถึงบาดแผลที่ฝ่ามือ ซิงเหมิงเก็บคืนเลือดเข้าไปเพื่อห้ามไม่ให้เลือดไหลออกมา

โชคดี ที่ทั้งสองไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่อย่างนั้น ไม่รู้พวกเขาจะทำหน้าอย่างไร? ซิงเหมิงมองไปยังเย่หยูและหยานเฟิงวูอย่างโล่งอก

"เย่หยูฉันอยากรู้วิธิการเรียนรู้เทคนิคไพ่บิน"

ซิงเหมิงมองไปยังเย่หยู ไพ่บินที่ทรงพลังอย่างน่าประหลาดนี้ไม่ง่ายเลยนะ!

"นั้นคือสิ่งที่คุณพูดถึงงั้นหรอ"

เย่หยูคิดสักพัก จากนั้นก็พูดว่า

"ผมชอบเล่นไพ่โป๊กเกอร์ตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นพบจึงฝึกมันบ่อยมาก"

เย่หยูเพียงแค่อธิบายวิธีการกับซิงเหมิง เขาพูดไม่ได้ว่าที่เขามวันนี้ก็เพราะจับรางวัล?

"เอ่อ!"

ซิงเหมิงพยักหน้าและไม่ได้ถามเรื่องอะไร เขามองไปยังเย่หยูแล้วพูดอย่างขำๆ

"ดังนั้น ในกรณีนี้ ฉันเกือบคิดว่าเธอมาจากสำนักถังสะอีก"

"สำนักถัง?"

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาได้ยินชื่อสำนักถัง

ซิงเหมิงเงยขึ้นไปมองพระจันทร์เสี้ยวบนท้องฟ้าและพูดถึงความหลัง

"สำนักถังเป็นชื่อของตระกูลศิลปะกะการต่อสู้ พวกเขาทรงพลังมาก!"

"สำนักถังมีชื่อเสียงมากในโลกแห่งการต่อสู้ สาวกเขามีทักษะกระบี่และดาบ และมีอาวุธลับพิเศษ อาวุธหนึ่งชิ้นสามารถทำให้โลกสั่นสะเทือนและสามารถทำให้เหล่าเทพร่ำไห้ได้!"

หยานเฟิงวูยกยิ้มในขณะที่ได้ยินสิ่งที่ซิงเหมิงพูด

"มันทรงพลังอย่างที่คุณพูดจริงๆหรอ?"

สายตาของซิงเหมิงเบิกตากว้างขึ้นขณะที่มองหยานเฟิงวู เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"เฟิงวู อย่าประเมิณพวกสำนักถังต่ำเกินไป พวกเขาจะนำความลำบากมาให้และลำบากมากด้วย

จากนั้น ซิงเหมิงก็ชำเลืองไปยังเย่หยูแล้วชื่นชม

"เย่หยู ด้วยเทคนิคไพ่บินนี้ ถ้าเธอฝึกต่อไป ฉันมั่นใจได้เลยว่าเธอจะไม่อ่อนแอไปกว่าอาวุธลับของสำนักถังเลย!"

เย่หยูไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ เพราะสำนักถังยังคงไกลจากเย่หยู ตอนนี้เย่หยูคิดแค่ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้

"อาจารย์ซิง ถ้าผมอยากจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ ผมจะต้องฝึกหมัดปาเจี้ยกับคุณไหมเหมือนกับที่คุณทำกับหยานเฟิงวู"

เมื่อได้ยินคำถามจากเย่หยู ซิงเหมิงพยักหน้าแล้วพูดว่า

"ถูกต้อง ฉันรับหยานเฟิงวูมาเป็นศิษย์ 3 ปีแล้ว ตอนนี้เฟิงวูไม่ได้ไกลจากการเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้นัก"

หยานเฟิงวูยืนขึ้นข้างๆแล้วเงยหน้าขึ้นอย่างพอใจ มองไปยังเย่หยูเหมือนกับจะพูดอะไร

"เมื่อฉันได้เป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้แล้ว ฉันจะฟาดนายลงพื้น "

"งั้นผมก็ต้องเป็นเหมือนหยานเฟิงวูและกลายไปเป็นลูกศิษย์คุณ?"

เย่หยูมองไปยังซิงเหมิงแล้วพูด

สายตาของหยานเฟิงวูสดใสขึ้นเมื่อมองไปยังเย่หยูอย่างตื่นเต้น หากเย่หยูรับซิงเหมิงเป็น

อาจารย์ งั้นเราจะไม่กลายเป็นศิษย์พี่หรอ?

หยานเฟิงวูมงไปยังเย่หยูแล้วหัวเราะ

"ฮ่าฮ่า นั้นมันไม่ดีแน่ น้องชาย!"

หลังจากเงียบสักพัก ซิงเหมิงก็มองไปยังเย่หยูแล้วพยักหน้า

"ไม่ เธอไม่ต้องยอมรับฉันในฐานะอาจารย์ของเธอ"

หยานเฟิงวูยิ้มค้างขณะที่เธอมองไปยังซิงเหมิงด้วยความไม่พอใจ

"อาจารย์ ทำไมกัน?!"

ซิงเหมิงมองไปที่เย่หยูแล้วพูด

"ถึงแม้ว่าฉันจะอยากได้เธอเป็นศิษย์ ฉันไม่สามารถทำลายหยกที่ยังไม่เจียระไนได้!"

"เธอแตกต่างจากเฟิงวู หมัดปาเจี้ยเป็นเพียงพื้นฐานเริ่มต้น เมื่อเธอกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ฉันจะแนะนำลุงของฉันที่เป็นนักสู้ให้"

"อาจารย์ลุง?"

เฟิงวูถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอาจารย์ลุง

ซิงเหมิงมองไปยังเฟิงวู

"ใช่ อาจารย์ลุงของเธอเป็นถึงปรมาจารย์แห่งดาบ!"

เขาไม่ปล่อยให้เย่หยูพูด ซิงเหมิงพูดต่อ

"ตอนนี้ สิ่งที่จะสอนต่อคือ 8 ท่ามวยขั้นสูง นี้เป็นเทคนิกแรกที่ฉันเคยฝึก"

มีไทจิที่ทำให้โลกสงบสุขในขณะที่อีก 8 ท่าทำให้เอกภพถูกชำระล้าง!

หมัดทั้ง 8 นี้มาจากหมัดระดับ 8 การเคลื่อนไหวของหมัดระดับ 8 นั้นง่ายและตรงไปตรงมา

พลังในการโจมตีนั้นรุนแรงและคล้ายกับหมัดไทจิ

ซิงเหมิงสร้างพื้นฐานของเขาด้วยหมัดทั้ง 8 ดังนั้น มันอาจจะพูดได้ว่า เขาหมกมุ่นเป็นศิลปะ

การต่อสู้นี้มานาน เขาจึงเข้าใจอย่างลึกซึ้งและสามารถทดสอบเย่หยูได้อย่างดี

หลังจากนั้น ในสนาม ซิงเหมิงให้ความสนใจกับความเคลื่อนไหวและเทคนิกการหายใจของเย่หยูของการฝึกหมัดขั้นสูง เขาเริ่มฝึกตามแบบ

เวลาผ่านไป ท้องฟ้าค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีดำ ซิงเหมิงเรียกเย่หยูและหยานเฟิงวูที่ยืนคุยกันในขณะนี้

"เอาหละ นี่มันก็สายแล้ว เรียกพวกเขาเลยดีกว่า!"

ซิงเหมิงเรียกพวกเขาทั้งสอง จากนั้นก็พูดกับเย่หยู

"บริเวณโรงเรียนที่ล้อมรอบด้วยอาคารเรียน มันยากถ้าจะไปฝึกข้างนอกให้คนอื่นเห็น ในอนาคตพวกเธอต้องฝึกการต่อสู้กับฉันที่นี่"