356.ปล้นคลังสมบัติ

สถานการณ์ในตอนนี้เป็นการต่อสู้ที่ข้างเดียวโดยสมบูรณ์ ตระกูลหลินยึดความได้เปรียบไว้ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว

หลินเสวียนถึงกับมอบสมบัติกว่าครึ่งที่ตนมีให้กับบรรพชนของตระกูลหลินเว้นเสียแต่ว่าไป่หยินจะอยู่ในขอบเขตฝ่าด่านเคราะห์ไม่เช่นนั้นเขาย่อมหนีไม่พ้นความตาย

อย่างไรก็ตามเมื่อเสียสละสมบัติมากมายขนาดนั้นย่อมต้องได้บางอย่างตอบแทนหลินเสวียนยิ้มบางก่อนจะดึงหลินฮ่าวออกจากสนามรบ

เมื่อเห็นว่าพวกเขาอยู่ห่างจากหุบเขาทะเลทรายหลายร้อยลี้หลินฮ่าวก็หันไปมองหลินเสวียนและอดถามไม่ได้ว่า

“เสวียนเอ๋อร์ นี่มันเวลาศึกตัดสินนะเจ้าจะพาข้าไปไหนอีก?”

“เราจะไปฐานของราชวงศ์เซียนสวรรค์!” หลินเสวียนตอบด้วยรอยยิ้ม

“อะไรนะ?”

หลินฮ่าวแทบทรุดลงกับพื้นบุตรของเขาช่างกล้าหาญเกินใคร

แม้ราชวงศ์เซียนสวรรค์จะระดมยอดฝีมือออกมาทั้งหมด แต่ย่อมต้องมีบางส่วนคงอยู่เพื่อปกป้องฐานทัพหากมีแค่พวกเขาสองคนบุกไปนั่นไม่ใช่การหาที่ตายหรือ?

“เสวียนเอ๋อร์เจ้าคิดว่าพวกเราสองคนสามารถรับมือกับคนทั้งราชวงศ์เซียนสวรรค์ได้หรือ?” หลินฮ่าวถามออกมา ขณะนี้เขาไม่อาจคาดเดาระดับของหลินเสวียนได้อีกต่อไป แม้จะยังเยาว์วัยแต่บุตรของเขากลับเด็ดขาดและมีความคิดที่ยากหยั่งถึง

แม้แต่การล้มล้างราชวงศ์เซียนสวรรค์ในครั้งนี้ก็ล้วนเป็นเพราะหลินเสวียนโน้มน้าวเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลจนสำเร็จเขาในฐานะบิดาจึงไม่อาจขัดการตัดสินใจของบุตรได้อีก

“ท่านพ่อไม่ใช่แค่พวกเราสองคนหรอกขอรับ”

เมื่อหลินเสวียนพูดจบหลินฮ่าวก็กำลังจะถามต่อทว่าจู่ๆก็มีคลื่นพลังในอากาศหลินฮ่าวพลันระวังตัวสุดขีดและก้าวไปยืนขวางหน้าบุตรชาย

“ใครกัน?”

ในทันใดนั้นชายชราผู้หนึ่งในชุดขาวก็ปรากฏตัวขึ้นบนศีรษะของเขามีกิ่งหลิวลอยอยู่เปล่งพลังชีวิตอันบริบูรณ์ออกมาข้างกายเขาคือเด็กน้อยผู้หนึ่งซึ่งมีอายุใกล้เคียงกับหลินเสวียน

“เจ้าตัวน้อย!” เด็กน้อยข้างชายชราเผยรอยยิ้มราวกับพบคนที่คิดถึงมานานก่อนจะพุ่งเข้ามากอดหลินเสวียนแน่น

“เจ้าตัวเล็กไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!” หลินเสวียนยิ้มแหยขณะดันฮวงห่าวออกเบาๆ

“คารวะท่านผู้อาวุโสหลิวข้าต้องรบกวนท่านอีกครั้งแล้ว” หลินเสวียนโค้งคำนับด้วยความเคารพ

“ไม่เป็นไรเจ้าช่วยฮวงห่าวไว้มากแล้วยังช่วยข้าฟื้นฟูบาดแผลอีกด้วยครั้งนี้ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย” ชายชราผู้นี้ก็คือร่างแยกของผู้อาวุโสหลิวแท้จริงแล้วร่างจริงของเขาได้เดินทางไปยังอีกโลกหนึ่งนานแล้วทันทีที่ได้รับคำขอความช่วยเหลือจากหลินเสวียนเขาก็สร้างร่างแยกขึ้นมาและพาฮวงห่าวติดตามมาด้วย

“ท่านพ่อ ผู้อาวุโสผู้นี้คือผู้อาวุโสหลิวก่อนหน้านี้เมื่อแผนการของราชวงศ์เซียนสวรรค์ถูกเปิดโปงเป็นเพราะท่านผู้นี้ที่ช่วยพวกเรารอดพ้นจากภัยได้อย่างปลอดภัย”

หลินเสวียนแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันเมื่อได้มองผู้อาวุโสหลิว หลินฮ่าวก็พลันตกตะลึงเพราะแรงกดดันที่เขารู้สึกได้จากอีกฝ่ายนั้นเหมือนกับที่เคยรู้สึกต่อหน้าหลินชิงเทียน เห็นได้ชัดว่านี่คือยอดฝีมือที่ไม่ด้อยกว่าท่านบรรพชนของตระกูลแม้แต่น้อย

บุตรของเขาช่างลึกล้ำเสียจริงถึงขั้นเชิญยอดฝีมือเช่นนี้มาได้

จากนั้นหลินฮ่าวก็รีบโค้งคำนับ “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่เคยให้ความช่วยเหลือพวกเรา”

“ผู้นำตระกูลหลินไม่ต้องเกรงใจเรียกข้าว่า ‘เฒ่าหลิว’ ก็พอ” ผู้อาวุโสหลิวดูอ่อนโยนไร้ความเย่อหยิ่งแม้แต่น้อย

หลังจากสนทนาเพียงครู่กิ่งหลิวเส้นหนึ่งก็ลอยออกจากแขนเสื้อของเฒ่าหลิวแล้วคว้าทั้งสามคนฉีกผ่านห้วงมิติไปในพริบตา มาถึงยังอาณาเขตของราชวงศ์เซียนสวรรค์

ทั้งสี่คนยืนอยู่บริเวณรอบนอกของราชวงศ์เซียนสวรรค์ แอบสำรวจความเคลื่อนไหวภายใน

แม้ว่าจะมีพลังสัมผัสวิญญาณหลายสายกวาดผ่านพวกเขาไปแต่ด้วยการมีอยู่ของผู้อาวุโสหลิวทำให้ผู้ฝึกตนของราชวงศ์เซียนสวรรค์ไม่อาจตรวจพบพวกเขาได้เลย

“มรดกของราชวงศ์เซียนสวรรค์นั้นไม่ธรรมดาเลยพวกเขาส่งยอดฝีมือออกไปต่อสู้กับตระกูลหลินมากมายแต่ก็ยังมียอดฝีมืออีกมากที่เฝ้าอยู่ที่นี่” หลินฮ่าวประเมิน

“เมื่อครู่ ข้ารู้สึกได้ถึงพลังของยอดฝีมือขอบเขตแก่นทองคำขั้นสูงถึงสามคนและยังมีผู้ฝึกตนขอบเขตจิตวิญญาณอีก”

เขาพอรับมือกับผู้ฝึกตนแก่นทองคำขั้นสูงได้แต่กับขอบเขตจิตวิญญาณแล้วเขาไม่มั่นใจนัก

“นอกจากนั้นยังมีพวกขอบเขตจิตวิญญาณขั้นสูงอีกสองสามคนแต่ก็แค่ระดับอ่อนแอไม่มีปัญหาอะไร” เฒ่าหลิวเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน กิ่งหลิวของเขาแกว่งไกวอย่างสบายอารมณ์

หลินฮ่าวยิ้มแห้งๆขอบเขตจิตวิญญาณขั้นสูงยังถูกเรียกว่าอ่อนแอมีเพียงยอดฝีมือระดับนี้เท่านั้นที่กล่าวเช่นนี้ได้

ก่อนที่หลินเสวียนจะถือกำเนิดยอดฝีมือขอบเขตจิตวิญญาณคนเดียวสามารถล้างบางตระกูลหลินได้ทั้งตระกูล

เขาไม่เข้าใจโลกของยอดฝีมือจริงๆ

“การต่อสู้นั้นไม่ดีหรอกเจ้าตัวเล็กเจ้าอยากกินผลไม้วิญญาณไหม?”

“อยากสิ!” ฮวงห่าวตาเป็นประกายทันทีเมื่อได้ยินคำว่า ‘ผลไม้วิญญาณ’

“งั้นเราก็ไปดูที่คลังสมบัติของราชวงศ์เซียนสวรรค์กันก่อน ข้าคงต้องรบกวนท่านอาวุโสหลิวอีกครั้ง” หลินเสวียนหันไปพูดกับผู้อาวุโสหลิว

เฒ่าหลิวพยักหน้าแล้วฉีกเปิดห้วงมิติอีกครั้งพาทั้งสามหายตัวไป

หากราชวงศ์เซียนสวรรค์ยังมีคู่เฒ่าหยินหยางอยู่ก็คงสามารถจับคลื่นพลังมิตินี้ได้แต่ยอดฝีมือที่เหลืออยู่ไม่อาจจับพลังของเฒ่าหลิวได้เลย

ทหารยามของราชวงศ์เซียนสวรรค์จึงเปรียบเสมือนของประดับตกแต่งทั้งสี่คนเข้าไปในคลังสมบัติอย่างเปิดเผยต่อหน้าพวกเขาโดยไม่มีใครรู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

หลังจากผ่านด่านคุมเข้มมากมายพวกเขาก็พุ่งเข้าสู่คลังสมบัติของราชวงศ์เซียนสวรรค์ในพริบตา

แถวชั้นวางของเรียงรายเป็นระเบียบสมบัติที่เปล่งแสงเจิดจ้าอยู่บนชั้นอย่างเป็นหมวดหมู่

เพื่อความสะดวกราชวงศ์เซียนสวรรค์ได้จำแนกประเภทของสมบัติไว้เป็นอย่างดี

ทั้งสมุนไพรวิญญาณที่เต็มไปด้วยปราณเข้มข้น กองหินวิญญาณมหาศาลที่เรียงเป็นภูเขาและแถวของอาวุธวิญญาณ

เนื่องจากคลังสมบัติกว้างใหญ่เกินไปหลินเสวียนจึงใช้เนตรของตนสอดส่องทั่วทั้งคลังและหัวใจของเขาก็พลันร้อนรุ่มขึ้นมา

“นี่มันอาวุธวิญญาณระดับปฐพี! สวรรค์ มีอยู่เกินร้อยชิ้นอีก!”

เมื่อเขาเดินมาถึงเขตเก็บอาวุธวิญญาณก็อดตะลึงไม่ได้

ต้องรู้ว่าเขาใช้เวลาอยู่ในแดนลับโบราณเนิ่นนานแต่ยังพบอาวุธระดับปฐพีได้น้อยมากแต่ราชวงศ์เซียนสวรรค์กลับมีมากมายถึงเพียงนี้

ราชวงศ์เซียนสวรรค์จะยังคงเรียบง่ายอย่างที่เห็นได้หรือ?

แต่ด้วยสมบัติมากมายเช่นนี้หลินเสวียนก็ไม่มีอารมณ์จะคิดอีกต่อไปเขาเริ่มต้นค้นหาสมบัติโดยทันที

ในฐานะผู้นำตระกูลเดิมทีหลินฮ่าวคิดว่าตนมีประสบการณ์มากพอแล้วทว่าเมื่อเห็นคลังสมบัติของราชวงศ์เซียนสวรรค์เขาก็ยังอดรู้สึกโลภขึ้นมาไม่ได้

คลังสมบัติแห่งนี้เทียบได้กับคลังของตระกูลหลินถึงห้าตระกูลรวมกันเลยทีเดียว

“ดูจากปริมาณหินวิญญาณน่าจะมีเกินร้อยล้านก้อน! แค่นี้ตระกูลหลินของเราก็ไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรอีกหลายปีเลย” หลินฮ่าวอดตื่นเต้นไม่ได้เมื่อเห็นภูเขาหินวิญญาณ

ในฐานะผู้นำตระกูลไม่ว่าทำการใดก็ล้วนต้องใช้หินวิญญาณหากมีสิ่งนี้ก็ไม่ต้องวิตกอีกต่อไป

“ผลไม้วิญญาณ!” ฮวงห่าวตรงดิ่งไปยังเขตสมุนไพรทว่าก็ต้องผิดหวังเพราะมีเพียงไม่กี่ผลที่เหลือเป็นเพียงสมุนไพรวิญญาณทั่วไป

เฒ่าหลิวกวาดตามองไปทั่วก่อนจะถอนสายตากลับมา ด้วยระดับพลังของเขาสมบัติเหล่านี้ล้วนไม่อาจทำให้รู้สึกตื่นเต้นได้อีกแล้ว

ในพริบตาคลังสมบัติของราชวงศ์เซียนสวรรค์ก็โล่งสะอาด พวกเขาสี่คนเผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมาพร้อมกัน

ดูเหมือนว่าหลังจากใช้ชีวิตร่วมกับหลินเสวียนนานเข้าเฒ่าหลิวก็เริ่มรู้สึกว่าการกระทำเช่นนี้น่าสนุกขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ขณะนั้นเองเสียงเปิดกลอนประตูคลังสมบัติดังขึ้นร่างทั้งสี่ก็พลันหายตัวไปในพริบตา

“ในที่สุดก็ครบปีเสียทีข้าเก็บหินวิญญาณได้พอแลกอาวุธวิญญาณระดับปฐพีแล้ว!”

“ยินดีด้วย! เจ้าเพิ่งได้รับตำแหน่งนายพลกองหน้าก็ได้แลกอาวุธวิญญาณแล้วช่างโชคดีจริงๆ!”