348.โต้กลับ

การปรากฏตัวอันน่าเกรงขามของตระกูลหลินทำให้ทุกผู้คนตกตะลึงบรรดาผู้แข็งแกร่งที่ปรากฏตัวออกมาต่างก็ทำให้เหล่าขุมอำนาจทั้งหลายต้องตะลึงงัน

ขอบเขตแก่นทองคำขั้นสูงนับว่าเป็นขอบเขตสูงสุดของอาณาเขตเหนือครามแล้วส่วนขอบเขตจิตวิญญาณนั้นยิ่งหาได้ยากยิ่งกว่าพบเห็นดาวกลางวัน

ทว่าในยามนี้บรรพชนของทั้งสิบแปดขุมอำนาจล้วนก้าวเข้าสู่ขอบเขตจิตวิญญาณกันทั้งหมดยังไม่รวมตระกูลหลินที่ไม่สามารถคาดเดาได้เวลานี้มีผู้บรรลุขอบเขตจิตวิญญาณอย่างน้อยยี่สิบคน

นี่ย่อมไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแล้วว่าบรรพชนของตระกูลหลินได้ฝ่าด่านเข้าสู่ขอบเขตก่อร่างวิญญาณเป็นที่เรียบร้อยพลังเช่นนี้สามารถเทียบชั้นกับราชวงศ์เซียนสวรรค์ได้เลยทีเดียว

ทว่า…

ตั้งแต่เมื่อไรที่ผู้ฝึกตนในขอบเขตจิตวิญญาณถึงได้มีเยอะราวกับผักกาด?

การปรากฏตัวของผู้ฝึกตนในขอบเขตนี้มากมายพร้อมกันในคราเดียวได้ทำลายกรอบความคิดของทุกผู้คนอย่างสิ้นเชิง

“พวกฝีมือกระจอกไร้ความสามารถอย่าหวังจะก่อการใหญ่ได้!”

แม่ทัพใหญ่หยู่เหวินหู่แค่นเสียงเย้ยหยันเหล่าผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์เซียนสวรรค์ต่างอยู่ในขอบเขตจิตวิญญาณขั้นสูงแม้จะมีไม่มากแต่ก็สามารถเอาชนะผู้บรรลุขอบเขตจิตวิญญาณขั้นต้นได้หลายคน

“เจ้าปากดีนัก! งั้นให้ข้า—ปู่ของเจ้าสั่งสอนเจ้าเถอะ!” หลินเป่าหรี่ตาลงกล่าวพร้อมกับกลิ่นอายที่ใกล้ปะทุออกมา

“ท่านปู่ของข้าตายไปตั้งหลายร้อยปีแล้วเช่นนั้นเจ้าคิดว่าตัวเองคู่ควรงั้นหรือ?”

“โอ้? เช่นนั้นหากปู่แท้ๆของเจ้าตายเจ้าก็ยอมรับข้าเป็นปู่บุญธรรมแล้วกันเจ้าช่างคู่ควรแก่การสั่งสอนเสียจริง!” หลินเป่าหัวเราะลั่น

หยู่เหวินหู่ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนที่ความโกรธจะพลุ่งพล่านจนแทบทะลุฟ้าทว่าเขากลับไม่อาจหาคำมาหักล้างได้เลย

ผู้ฝึกตนจากตระกูลเล็กบางส่วนถึงกับกลั้นหัวเราะแทบไม่อยู่

“ฝ่าบาทข้าขออาสาออกรบเพื่อประกาศศักดิ์ศรีของราชวงศ์เซียนสวรรค์!” หยู่เหวินหู่กลั้นโทสะหันกลับไปเอ่ยด้วยความเคารพต่อจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เซียนสวรรค์

“รบ!”

“รบ!”

เสียงของทหารทั้งแปดแสนคนประสานกันกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ปานมหาสมุทรแผ่กระจายออกไปรอบทิศทางเกิดคลื่นสะเทือนฟ้าดินอันน่าสะพรึงกลัว

จนผู้ฝึกตนบางส่วนต้องล่าถอยออกไป

“อนุญาต” จักรพรรดิกล่าวเสียงเรียบในการต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายขวัญกำลังใจถือเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

หากหยู่เหวินหู่สามารถคว้าชัยได้ก็จะเอื้อประโยชน์ในการรบครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

เมื่อเห็นเช่นนี้ยอดฝีมือผู้หนึ่งก็ส่ายหน้า “ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในยุคโบราณล้วนเกี่ยวข้องกับความวุ่นวายในทวีปสวรรค์หาไม่แล้วกำแพงมิติของทวีปสวรรค์คงไม่แตกร้าวและเปิดโอกาสให้ผู้แข็งแกร่งจากโลกภายนอกแทรกเข้ามา”

“หากสามารถรื้อฟื้นภาพในอดีตขึ้นมาได้สักวันหนึ่งทวีปสวรรค์อาจรวมเป็นหนึ่งอีกครั้ง” เมื่อสิ้นเสียงทุกคนก็เงียบลง

ในยุคโบราณอันไกลโพ้นเคยมีผู้แข็งแกร่งรวมทวีปสวรรค์เป็นหนึ่งเดียวห้ามไม่ให้เกิดการต่อสู้ระดับสูงในแผ่นดินแม้จะมีการแย่งชิงกันภายในแต่ศตรูภายนอกกลับไม่กล้าแม้แต่จะมองข้าม

แต่เมื่อเข้าสู่ยุคต่อมาข่าวคราวของยอดฝีมือขั้นสูงก็หายไป ทวีปสวรรค์จึงเข้าสู่กลียุคมีผู้ฝึกตนแข็งแกร่งปรากฏขึ้นไม่เว้นวันการต่อสู้ไม่รู้จบเกือบทำให้ดินแดนทั้งหมดตกอยู่ในสภาพรกร้าง

เป็นเพราะบรรดาตระกูลโบราณล่วงรู้ความลับนี้พวกเขาจึงเลือกที่จะปลีกตัวเร้นกายแม้จะมีอัจฉริยะมากมายต้องตายในแดนลับโบราณแต่ก็ไม่มีการแย่งชิงใดๆ

“พวกเราไม่อาจแทรกแซงเรื่องของอาณาเขตเก้าสุสานได้!”

ทุกคนพยักหน้าเรื่องของอาณาเขตเก้าสุสานยังนับว่าเล็ก หากเข้าไปยุ่งเกี่ยวอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ในทันที

“เช่นนั้นก็รบเถอะ!” หลินเป่าหรี่ตาเปลวเพลิงลุกโชนขึ้นรอบกายกลิ่นอายกลายเป็นคลื่นยักษ์ที่ซัดออกไปอย่างรุนแรง

หยู่เหวินหู่ชักกระบี่ทองออกมาจิตสังหารพวยพุ่งออกมาราวกับทำให้ผู้คนตกอยู่ในห้วงโลหิตไร้สิ้นสุด

หลินเทียนหยาไม่ทันได้ห้ามหลินเป่าก็พุ่งออกไปเสียแล้ว เขาจึงได้แต่มองด้วยความกังวล

“บุ่มบ่ามเกินไปแล้ว”

แม้หลินเป่าจะเพิ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจิตวิญญาณเหมือนกันแต่หยู่เหวินหู่กลับอยู่ในขอบเขตนี้มานานนับพันปี โอกาสชนะย่อมต่ำมาก

“ผู้อาวุโสเทียนหยาไม่ต้องห่วงผู้อาวุโสหลินเป่าไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เห็นหรอก” หลินเสวียนจ้องมองหลินเป่าที่ยังคงพุ่งไปข้างหน้าโดยไม่แสดงความกังวลแม้แต่น้อย ชายชราผู้นี้ไปหาเขาแทบทุกสองสามวันแม้แต่เวลานอนยังเฝ้าอยู่ข้างๆราวกับกลัวจะพลาดโอกาสสำคัญ

หลินเสวียนในตอนแรกถึงกับพูดไม่ออกหลินเป่าได้รับของดีมากมายจากเขาในช่วงที่ผ่านมาจะพ่ายแพ้ง่ายๆได้อย่างไร?

บึ้ม!

กลิ่นอายพลังสองสายพุ่งขึ้นพร้อมกันปะทะกันอย่างต่อเนื่อง โลกทั้งใบถึงกับสั่นไหวด้วยแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว

เจตจำนงของหยู่เหวินหู่ในฐานะผู้บรรลุขอบเขตจิตวิญญาณขั้นสูงพุ่งใส่หลินเป่าอย่างดุร้ายราวกับสัตว์ร้ายที่จะบดขยี้อีกฝ่ายด้วยเจตจำนงเพียงอย่างเดียว

“ฮึ่ม!” ดวงตาหลินเป่าเต็มไปด้วยเปลวเพลิงเขาคำรามเบา ๆ

“รวม!”

“เคล็ดวิชามหาวัชระ!”

แสงทองส่องประกายขึ้นจากร่างหลินเป่าราวกับเกราะทองคำครอบคลุมทั่วร่างกลิ่นอายของเขาทวีความแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่องแม้จะยังด้อยกว่าหยู่เหวินหู่แต่พลังต่อสู้กลับพุ่งขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนไม่เป็นรองอีกฝ่ายเลย

เมื่อเห็นดังนั้นหลินเสวียนก็เผยรอยยิ้ม

เวลามีจำกัดพวกเขาไม่อาจให้ผู้อาวุโสของตระกูลหลินฝึกเคล็ดวิชาต้นกำเนิดเบญจธาตุพร้อมกันได้

แต่การแยกฝึกกลับให้ผลที่ไม่คาดคิดยกตัวอย่างเช่นหลินเป่าภายใต้การเสริมพลังของเคล็ดวิชาสองสายพลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นถึงสิบห้าเท่าจนใกล้เคียงกับขั้นหกของขอบเขตจิตวิญญาณ

“ก็แค่เคล็ดวิชาลับจะทนได้สักเท่าไรเชียว?”

หยู่เหวินหู่เหยียดหยามเคล็ดวิชาลับที่เพิ่มพลังต่อสู้ในระดับนี้ย่อมต้องแลกด้วยราคามหาศาลหากหลินเป่าไม่สามารถคว้าชัยในช่วงเวลานี้ได้หลังจากนี้เขาก็ต้องตกอยู่ภายใต้อำนาจอีกฝ่าย

“กระบี่สังหารทองคำ!”

ในพริบตาหยู่เหวินหู่ฟาดกระบี่ทองในมือออกมาพลังมหาศาลปะทุออกมาจนโลกถึงกับสั่นไหว

“ฟาด!”

หลินเป่าไม่มีท่าทีถอยเลยแม้แต่น้อยกลับหัวเราะเสียงดัง พุ่งเข้าหาอีกฝ่าย

“มาดี!”

เจตจำนงอันดุดันแผ่ซ่านกลางอากาศหลินเป่าใช้หมัดเปล่าเข้าปะทะกับกระบี่ทองคำอย่างไม่เกรงกลัว

กระบี่ทองคำปิดล้อมหลินเป่าไว้โดยรอบเมื่อตัดกันครั้งแรก ขาหลินเป่าถึงกับยุบงอทำให้ผู้คนหลายคนถึงกับตกตะลึง

“ช่างประมาทเกินไปต่อให้พวกเราสองคนร่วมมือกันก็ยังไม่แน่ว่าจะต้านทานได้” บรรพชนของแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองกล่าวเตือนให้บรรพชนของตระกูลหลินลงมือ

หลินชิงเทียนไม่ตอบอะไรแต่สายตากลับจับจ้องไปยังการปะทะตรงหน้า

กระบี่ทองคำฟาดลงบนบ่าหลินเป่าเลือดสดไหลนองร่าง

“เจ้าคิดว่าแค่ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจิตวิญญาณแล้วจะกล้าท้าทายราชวงศ์เซียนสวรรค์งั้นหรือ?”

“เจ้าช่างหลงตัวเองยิ่งนักวันนี้ข้าจะใช้เลือดของเจ้าสังเวยการเคลื่อนทัพ!” หยู่เหวินหู่หัวเราะเยาะเย้ยมือเพิ่มแรงกด หลินเป่าแม้แสดงสีหน้าทรมานแต่กลับไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

“แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่!”

“แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่!”

ทหารทั้งแปดแสนคนคำรามพร้อมกันขวัญกำลังใจพุ่งขึ้นกลายเป็นพลังลึกลับที่หลั่งไหลเข้าหาหยู่เหวินหู่

“เจ้าดีใจเร็วเกินไปแล้ว”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนมุมปากหลินเป่าทำให้หยู่เหวินหู่ตกตะลึง

“กลืนกิน!”

“เนตรศักสิทธิ์—เคล็ดวิชาเพลิงสังหาร!”

แรงดูดมหาศาลแผ่ออกจากร่างหลินเป่าพลังของหยู่เหวินหู่ถูกดูดเข้าไปกระบี่ทองคำในมือถึงกับสั่นไม่หยุด

สีหน้าของหยู่เหวินหู่เปลี่ยนไปอย่างมากเขากำลังจะดึงกระบี่หลบหนีทว่าแสงสีแดงเพลิงก็พุ่งออกจากดวงตาของหลินเป่าแทงทะลุเข้าที่ไหล่เลือดสาดกระเซ็น

บึ้ม!

หมัดของหลินเป่ากระแทกใส่กระบี่ทองคำในมือหยู่เหวินหู่ก่อนที่ร่างของเขาจะระเบิดพลังอย่างรุนแรง!