340.ไร้สาระ!

ไม่ใช่แค่ตระกูลช่างกวนเท่านั้นฉากเช่นเดียวกันนี้ได้เกิดขึ้นในเจ็ดอาณาจักรของอาณาเขตเหนือคราม

ตระกูลใหญ่ต่างๆพากันส่งยอดฝีมือออกไปกวาดล้างฐานที่มั่นของราชวงศ์เซียนสวรรค์อย่างลับๆ

ยอดฝีมือของตระกูลหลินปรากฏตัวในฐานที่มั่นของราชวงศ์เซียนสวรรค์อย่างต่อเนื่องและเริ่มสังหารทันทีที่ลงมือ

ที่สาขาของราชวงศ์เซียนสวรรค์ในอาณาจักรฉีซาน

เปลวเพลิงโหมกระหน่ำเผาผลาญฐานที่มั่นจนกลายเป็นเถ้าถ่านเหล่ายอดฝีมือบางส่วนหนีออกมาอย่างทุลักทุเล พลางตะโกนก้อง, "ผู้ใดบังอาจถึงเพียงนี้อยากตายงั้นหรือ?"

เปรี๊ยะ!

พอสิ้นเสียงผู้อาวุโสของตระกูลหลินก็ปรากฏตัวเหนือหัวของเขาคว้าหัวเอาไว้แล้วบีบจนศีรษะแตกดับในพริบตา

"เฮ้อ คอเจ้าช่างอ่อนนักข้าเพียงแตะเบาๆก็หักเสียแล้ว"

"ครั้งหน้าคงต้องหาคนคอแข็งกว่านี้เสียหน่อย"

ผู้อาวุโสของตระกูลหลินบ่นพึมพำกับตัวเองพลางมองศพอย่างเหยียดหยาม

หากผู้ตายล่วงรู้สิ่งที่ชายชราผู้นั้นคิดอยู่ในใจคงได้ลุกขึ้นมาสาปแช่ง

'เจ้ามีขอบเขตแก่นทองคำแท้ๆแต่ลงมือสังหารขอบเขตตำหนักม่วงแล้วกล้ามาว่าคอข้าอ่อนงั้นหรือ? สิบคนอย่างข้าก็ไม่พอให้เจ้าบี้ด้วยซ้ำช่างไร้ยางอายยิ่งนัก!'

หลังจากลงแรงไปไม่น้อยก็สามารถกวาดล้างผู้ฝึกตนในฐานที่มั่นได้ทั้งหมดก่อนจากไปยังไม่วายพึมพำอีก

"ไม่มีใครคอแข็งเลยจริงๆ"

...

บรรพชนหลินฉีกผ่านความว่างเปล่าอย่างต่อเนื่องมาถึงอาณาเขตของอาณาจักรเต๋าดวงตากวาดมองไปรอบๆ

ตระกูลใกล้เคียงที่สัมผัสได้ถึงการมาถึงของยอดฝีมือก็รีบร้อนบินออกมาต้อนรับ

"ข้าเป็นบรรพชนของตระกูลหนิวไม่รู้ว่าท่านอาวุโสมา โปรดยกโทษที่มิได้ออกมาต้อนรับ!" บรรพชนตระกูลหนิวโค้งตัวงกๆพลางกล่าวอย่างนอบน้อม

เขาอดไม่ได้ที่จะร่ำไห้ในใจนี่มันเคราะห์ซ้ำกรรมซัดแท้ๆกำลังจะนำคนไปเล่นงานสาขาของราชวงศ์เซียนสวรรค์แท้ๆแต่ดันเจอยอดฝีมือระดับนี้เข้าเสียก่อนหรือว่าวันตายของเขามาถึงแล้ว?

แม้จะมีพลังอยู่ในขอบเขตแก่นทองคำขั้นเจ็ดแต่กลับไม่อาจมองทะลุพลังของหลินชิงเทียนได้เลยเพียงแค่จากกลิ่นอายก็รู้ได้ว่าอีกฝ่ายอย่างน้อยต้องเป็นยอดฝีมือแก่นทองคำขั้นสูงสุดและอาจยิ่งกว่านั้นหากยอดฝีมือเช่นนี้โกรธขึ้นมาตระกูลหนิวคงถูกลบหายไปในพริบตา

บรรพชนหนิวรีบตอบ"ใจกลางอาณาจักรเต๋าก็คือที่พำนักของตระกูลไป๋ท่านอาวุโสเพียงแค่มองก็จะเห็นได้เพราะจะมีขนนกสีขาวประดับอยู่ทั่วทุกอาคาร"

หลินชิงเทียนพยักหน้าก่อนจะเย้ยหยันเบาๆ

"สุนัขรับใช้ของราชวงศ์เซียนสวรรค์สมควรต้องถูกกวาดล้าง!"

เพียงก้าวเดียวเขาก็แหวกผ่านห้วงอากาศหายลับไปต่อหน้าบรรพชนตระกูลหนิว

บรรพชนตระกูลหนิวยืนตะลึงในที่เดิม

ฉีกผ่านความว่างเปล่าได้ง่ายดายเช่นนี้ต้องเป็นยอดฝีมือขอบเขตจิตวิญญาณแน่นอน!

เขาเริ่มรู้สึกเสียดายที่ตนเองไม่ได้ประจบเอาไว้ถ้าได้รับความเมตตาจากยอดฝีมือเช่นนี้ตระกูลหนิวคงทะยานขึ้นสู่สวรรค์แน่แท้

"เดี๋ยวก่อน พวกเขาพูดว่าตระกูลไป๋เป็นสุนัขรับใช้?"

บรรพชนตระกูลหนิวตกตะลึงจากนั้นเมื่อเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมดในช่วงที่ผ่านมาเข้าด้วยกันก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจลึกๆอย่างตกตะลึง

บรรพชนตระกูลหลินเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถต่อกรกับราชวงศ์เซียนสวรรค์ได้อย่างแท้จริงในตอนนี้!

คิดได้ดังนั้นเขาก็รีบร้อนตามหลังไปทันที

หลินชิงเทียนก้าวออกจากความว่างเปล่ามองดูอาคารสีขาวขนาดมหึมาตรงหน้าสายตาเปล่งประกายเย็นชา

ไม่มีผิดเพี้ยนเลยกับแบบฉบับของราชวงศ์เซียนสวรรค์สมกับเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์นัก!

กระบี่สามฉื่อแหวกผ่านความว่างเปล่าพุ่งเสียบลงกลางประตูใหญ่ของตระกูลไป๋พลังของกระบี่แผ่กระจายออกมาอย่างน่าสะพรึงจนประตูแหลกสลายเป็นเศษไม้ปลิวว่อนทั่วท้องฟ้ายามเฝ้าประตูถูกแรงกระแทกสลายร่างกลายเป็นกองเลือดทันที

ปราณกระบี่ที่แฝงไปด้วยจิตสังหารแพร่กระจายออกไปทั่วตระกูลไป๋ผู้ฝึกตนที่อ่อนแอถึงกับกระอักเลือดล้มตายลงในพริบตา

การบุกเช่นนี้ทำให้ยอดฝีมือของอาณาจักรเต๋าตะลึงพรึงเพริด

"ตระกูลไป๋?!" พวกเขาอุทานด้วยความตกใจ

ตระกูลไป๋เป็นตระกูลอันดับหนึ่งในบรรดาตระกูลสาขาของราชวงศ์เซียนสวรรค์ยิ่งไปกว่านั้นยังเคยทำคุณงามความดีอย่างมหาศาลให้กับราชวงศ์จนถึงขั้นที่ผู้นำตระกูลไป๋ได้รับพระราชทานตำแหน่ง 'ราชันขาว' แม้ว่าจะมีเพียงขอบเขตแก่นทองคำก็ตาม

ในราชวงศ์เซียนสวรรค์หากใครจะได้รับตำแหน่งราชันต้องมีคุณสมบัติสองประการ หนึ่งคือต้องเป็นเชื้อพระวงศ์ สองคือต้องบรรลุขอบเขตจิตวิญญาณ

แต่ตระกูลไป๋ไม่เข้าเกณฑ์ข้อใดเลยแต่กระนั้นก็ยังได้รับแต่งตั้งเห็นได้ชัดว่ามีความสำคัญต่อราชวงศ์เพียงใด

ตูม!

พลังอันมหาศาลพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นเสาแสงชายชราคนหนึ่งพุ่งออกจากตระกูลไป๋

"ผู้ใดบังอาจรุกราน?" ชายชราตะโกนก้องดวงตาขุ่นมัวเต็มไปด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึง

บรรพชนตระกูลหนิวที่ตามมาทีหลังถึงกับกลืนน้ำลายเมื่อเห็นชายชราผู้นี้เขายังต้องขยี้ตาดูซ้ำ

"บรรพชนตระกูลไป๋ ไป๋เม่ยเฉียน!"

ยอดฝีมือเก่าแก่ของอาณาจักรเต๋าต่างจดจำได้ทันที

"เขาถึงกับออกจากการปิดด่านแล้ว!"

ทั่วทั้งอาณาจักรต่างตกตะลึงไป๋เม่ยเฉียนเคยเป็นแม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์เซียนสวรรค์หลังเกษียณยังได้รับพระราชทานตำแหน่ง 'จักรพรรดิขาว'

นั่นหมายความว่าพลังของเขาอยู่ในระดับเดียวกับจักรพรรดิเลยทีเดียว!

"ตายซะ!"

ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคนและยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายหลินชิงเทียนกล่าวอย่างเย็นชา

กระบี่สามฉื่อที่ปักอยู่ตรงประตูตระกูลไป๋สั่นสะท้านไม่หยุด คลื่นริ้วๆปรากฏขึ้นในความว่างเปล่ากลิ่นอายอันแหลมคมและน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมา

ในชั่วพริบตากระบี่เล่มนั้นหายไปจากที่เดิมทะลวงผ่านความว่างเปล่าผ่าอากาศจนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆพลังกระบี่แหลมคมถูกกระตุ้นถึงขีดสุด

ด้วยพลังอันสูงล้ำมันทะลวงผ่านลำคอของบรรพชนตระกูลไป๋อย่างง่ายดายจากนั้นกระบี่ก็บินกลับมาสู่มือของหลินชิงเทียนอย่างช้าๆ

เมื่อจัดการเสร็จหลินชิงเทียนก็หันหลังกลับความว่างเปล่าตรงหน้าฉีกขาดออกเขาก้าวเข้าไปในนั้น

ก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัวเลือดสีสดก็ไหลทะลักลงมาจากลำคอบรรพชนตระกูลไป๋ เสียงดัง ปึก! ศีรษะของเขากลิ้งตกลงกับพื้น

"บรรพชนตระกูลไป๋...ตายแล้ว!"

บรรพชนตระกูลหนิวที่เพิ่งตั้งสติได้ถึงกับหน้าเปลี่ยนสี แสดงสีหน้าตกตะลึง

เหล่ายอดฝีมือในอาณาจักรเต๋าก็พากันชะงักงันไป บรรพชนตระกูลไป๋อดีตแม่ทัพใหญ่แห่งราชวงศ์เซียนสวรรค์ผู้มีพลังขอบเขตจิตวิญญาณกลับถูกสังหารด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว

มันช่างไม่น่าเชื่อเสียจริง

ต่อจากนั้น ในของตระกูลไป๋ก็มีเสียงคำรามดังลั่นวังวนสีดำขนาดมหึมาปกคลุมพื้นที่กว้างถึงห้าพันลี้ค่อยๆร่วงลงมา พร้อมกับแรงดูดมหาศาลตระกูลไป๋ทั้งตระกูลก็พลันหายวับไปต่อหน้าต่อตาทุกคน

บริเวณที่เดิมซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของตระกูลไป๋ บัดนี้กลับว่างเปล่า

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนยืนอึ้งตาค้างการสังหารบรรพชนตระกูลไป๋ด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียวยังพอทำใจเชื่อได้อยู่บ้าง

แต่นี่ถึงขั้นทำให้ทั้งตระกูลหายไปในพริบตา

มันเกินกว่าคำว่าบ้าคลั่งเสียอีก

จนเวลาผ่านไปนานทุกคนจึงค่อยๆสลายตัวจากไป

ข่าวนี้แพร่สะพัดไปถึงราชวงศ์เซียนสวรรค์ในที่สุดขุมอำนาจของราชวงศ์เริ่มสั่นคลอนครั้งแล้วครั้งเล่าแม้แต่ผู้มีอำนาจระดับสูงก็ยังไม่อาจสงบใจได้

จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เซียนสวรรค์เรียกประชุมฉุกเฉิน ระดมยอดฝีมือจากทั่วทั้งราชวงศ์กลับมาอย่างเร่งด่วน