248.หรือว่าจะมีสมบัติปรากฏ?

เคล็ดวิชาอันยิ่งใหญ่ที่สอดคล้องกับธาตุทั้งสี่ แต่ทว่าส่วนสุดท้ายของเคล็ดวิชานี้ คือการหลอมรวมกระบวนท่าทั้งห้าให้เป็นหนึ่งเพื่อระเบิดพลังของ “เคล็ดวิชาต้นกำเนิดเบญจธาติ” ให้สมบูรณ์

เมื่อพลังบรรลุถึงระดับหนึงเคล็ดวิชานี้สามารถใช้สร้างโลกใบเล็กได้ทว่าในตอนนี้ยังเกินกำลังของเขา

หลังจากต้นกำเนิดธาตุโลหะในหุบเขาทองคำสูญสิ้นความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ก็อุบัติขึ้น

ทันใดนั้นแผ่นดินสะท้านสัตว์อสูรหนีกระเจิงพลังแห่งฟ้าดินอันมหาศาลกดทับผู้คนไว้ทั่วทั้งแดน

“แย่แล้ว! แดนลับโบราณกำลังจะพังทลาย รีบออกไป!”

“อย่าสนใจผลไม้วิญญาณอีกเลย ชีวิตสำคัญที่สุด!”

เหล่าอัจฉริยะที่เพิ่งได้สมบัติมาหยก ๆ ต่างสบถในใจ — เพิ่งจะเจอสมบัติแท้ ๆ ดันเกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน! หรือว่าหุบเขาทองคำมีความแค้นกับพวกเขากันแน่?

หากพวกเขารู้ว่าต้นเหตุทั้งหมดคือ หลินเสวียน ต่อให้สู้เขาไม่ได้ คำสาปแช่งนับพันก็ต้องประดังใส่เขาแน่นอน

ทุกคนถูกบีบออกมาจากหุบเขาทันที แยกย้ายกระจัดกระจายไปทั่วแดนลับโบราณ

หลินเสวียนที่เพิ่งโผล่ออกมาจามเสียงดังเขาเกาศีรษะพลางพึมพำ “หรือว่าท่านบรรพชนกับพวกเขากำลังคิดถึงข้าอยู่?”

ครั้งนี้เหล่าอัจฉริยะของราชวงศ์เซียนสวรรค์ที่ถูกส่งเข้ามาแทบทั้งหมดต่างสิ้นชีพทำให้หลินเสวียนยิ้มกว้างแต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ — แหวนมิติจากอัจฉริยะกว่า 30 คน

เขาร่ำรวยยิ่งนัก! สมบัติฟ้าดินมากมายส่วนใหญ่ได้มาจากแดนลับโบราณแต่ยังไม่ทันได้ส่งออกไปหลินเสวียนก็ยึดมาเสียก่อน

เขานึกถึงภาพใบหน้าของผู้อาวุโสในตระกูลหลินเมื่อเห็นของพวกนี้ได้อย่างชัดเจน

“เสี่ยวห่่าวข้าจะกลั่นต้นกำเนิดธาตุโลหะฝากเฝ้าด้านนอกที” หลินเสวียนสั่งก่อนจะยื่นแหวนมิติที่เต็มไปด้วยผลไม้วิญญาณให้เจ้าตัวเล็กเป็นของว่าง

บางคนยังไม่ได้ผลวิญญาณแม้แต่ลูกเดียวแต่ฮวงห่่าวกลับได้เป็นแหวนมิติที่เต็มไปด้วยผลวิญญาณเต็มๆ... หากใครรู้เข้าคงโมโหจนแทบกระอัก

หลินเสวียนหาถ้ำแห่งหนึ่งหยิบหม้อใบเล็กจากหอเทพอัคคีออกมาเขาโยนสมุนไพรวิญญาณหลากชนิดลงไปแต่ละชิ้นล้ำค่าจนสามารถช่วยผู้ฝึกตนทะลวงจากขอบเขตสร้างรากฐานสู่ระดับหมุนเวียนปราณได้ทว่าเขานำมาใช้เพียงกลั่นต้นกำเนิดธาตุโลหะเท่านั้น

นี่แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งของเขาอย่างแท้จริง

พลังปราณวิญญาณในถ้ำเริ่มหนาแน่นเป็นหมอกหลินเสวียนสูดลมหายใจเข้าอย่างพึงพอใจก่อนจะโยนต้นกำเนิดธาตุโลหะลงไปในหม้อแล้วกระโดดเข้าไปด้วยตนเอง

อุณหภูมิอันร้อนแรงทำให้ร่างของเขาแดงเถือกทันที ผิวหนังราวกับถูกต้มทว่าการกลั่นต้นกำเนิดเช่นนี้จำเป็นต้องใช้ความร้อนที่สูงถึงเพียงนี้จึงจะสำเร็จ

เขาบีบอัดและหลอมกลั่นอย่างต่อเนื่องไม่นานแสงสีทองหายไปเหลือเพียงโลหะขนาดฝ่ามือหนึ่งเขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยกลืนมันลงไปทันที

เขาเคยกินแท่นบูห้าสีเป็นของว่างมาแล้วโลหะชิ้นนี้จะเป็นอะไรได้?

ฮวงห่่าวหากเห็นเข้าคงยกนิ้วให้แน่นอนเด็กคนนี้ช่างเกินมนุษย์จริง ๆ

ในขณะที่ฮวงห่่าวชอบกินเพียงผลวิญญาณแต่เด็กคนนี้กลับกลืนแม้แต่โลหะแข็งเข้าไปได้มันเทียบกันไม่ได้เลยจริง ๆ

หลินเสวียนใช้พลังกลืนกิน ร่างเซียนมหาเต๋าและเก้าคำลับร่วมกัน

พลังกลืนกลินและร่างเซียนมหาเต๋าต่างดูดซับพลังจากต้นกำเนิดโลหะอย่างต่อเนื่อง ส่วนเก้าคำลับช่วยฟื้นฟูร่างที่ไหม้เกรียมของเขาอย่างไม่หยุดยั้ง

พร้อมกันนั้น พลังกายของเขาก็ถูกวางรากฐานใหม่ เพื่อเตรียมทะลวงสู่ขอบเขตตำหนักม่วงในภายภาคหน้า

โดยไม่รู้ตัวพลังของต้นกำเนิดได้หลอมรวมเข้ากับร่างของเขาแล้ว หากมีผู้ใดอยู่ ณ ที่นั้น จะเห็นว่ากระดูกของหลินเสวียนส่องแสงสีทองเปล่งประกาย

แม้อุณหภูมิจะเผาผิวหนังเขาไปชั้นหนึ่งและเผาเสื้อผ้าจนไม่เหลือแต่หลินเสวียนกลับไม่หยุด

‘เสี่ยงดูสักครั้ง!’ เขาตะโกนในใจ

พลังวิญญาณในทะเลปราณค่อย ๆ ก่อตัวเป็นร่างเล็กของหลินเสวียน

ร่างวิญญาณก้าวออกมา ยืนอยู่ตรงหน้าท้องของร่างหลัก

“สยบจักรวาล!” ร่างวิญญาณใช้ “ดัชนีสยบสวรรค์”

ทันใดนั้นพลังปราณวิญญาณนอกถ้ำพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเขาราวกับคลื่นคำรามไม่หยุด

ร่างของหลินเสวียนแตกออกเป็นรอยทั่วร่างเลือดไหลไม่หยุดหากเป็นผู้ใดเห็นคงคิดว่าเขาเสียสติไปแล้วแน่ๆ

ใครเขาใช้เคล็ดวิชาภายในร่างตนเองกันเล่า?

ร่างมนุษย์นั้นเปราะบางหากพลาดเพียงนิดเดียวร่างกายก็อาจแหลกสลาย

ในเก้าอาณาเขตนี้มีผู้ใดกล้าทำเช่นเขาบ้าง?

แต่หลินเสวียนกลับเผยรอยยิ้ม

แม้ร่างจะแตกร้าวแต่เขากลับสามารถกลั่นต้นกำเนิดธาตุโลหะได้สำเร็จและผสานพลังนั้นเข้ากับเส้นลมปราณมากถึงเจ็ดถึงแปดเส้น

ไม่ใช่แค่ซ่อนอยู่ในกระดูกเหมือนตอนแรกอีกต่อไป

เขาตะโกนอย่างสุดเสียง ผลของฤทธยาในหม้อพลันพุ่งเข้าสู่ร่างทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นพลังปราณวิญญาณไหลเข้าสู่ตันเถียนส่งเสียงครวญครางทั่วร่าง

ครั้งนี้เขาไม่เพียงกลั่นสำเร็จแต่ยังทะลวงขึ้นถึงขอบเขตหมุนเวียนปราณขั้น3ในคราวเดียว!

สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าผุดขึ้นพันรอบกายเขา พลังชีวิตแผ่ออกมาและสมานบาดแผลทั้งหมดในพริบตา

เขาลุกขึ้นส่งเสียงกระดูกกระทบกัน ยืดเส้นยืดสาย มองร่างที่เปล่งแสงสีทองของตนด้วยความพึงพอใจ

เขารู้สึกว่าแม้จะยังเป็นเด็กน้อยแต่ร่างกายของเขาก็เติบโตขึ้นอีกระดับ

“ให้ข้าทดลองพลังของเคล็ดมหาวัชระนี้หน่อยเถอะ”

“เคล็ดมหาวัชระ!”

เมื่อเอ่ยถ้อยคำออกมาแสงสีทองพุ่งทะลุฟ้าราวสายฟ้า มองเห็นได้แม้จากพันลี้

พลังปราณวิญญาณธาตุโลหะในฟ้าดินถูกดูดเข้าร่างอย่างรุนแรง

เกราะทองคำปรากฏทีละชั้นมีหอกทองคำตกจากท้องฟ้า เขายื่นมือออกคว้าไว้

หอกขยับเพียงครั้งเดียวถ้ำที่อยู่รอบตัวก็พังพินาศในพริบตาเจ้าตัวเล็กที่กำลังกินผลวิญญาณถึงกับสะดุ้งสุดตัว

...

ห่างออกไปพันลี้มีผู้คนสัมผัสถึงปรากฏการณ์นี้ต่างหยุดสิ่งที่ทำแล้วมองมาทางนั้น

“หรือว่าจะมีสมบัติล้ำค่าปรากฏขึ้น?” ชายสวมหน้ากากพูดพลางรีบพุ่งตัวไป

อัจฉริยะมากมายที่อยู่ในระยะต่างรับรู้ได้ถึงความโกลาหล พากันมุ่งหน้าไปยังจุดกำเนิดของมัน

ต้นตอของทั้งหมดนี้ — หลินเสวียน — ยังไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย

“ส่งสมบัติมาซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า มิฉะนั้น ข้าจะทำให้เจ้าพิการ!” เสียงหนึ่งเปล่งออกมาเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส