240.ฆ่าทั้งหมด!

ร่างเงาทั้งเก้าที่ลอยอยู่ในอากาศต่างดึงคันธนูพร้อมกัน

ลูกธนูลูกนี้ราวกับข้ามผ่านกาลเวลาและอากาศ ยิงทะลุยุคสมัย และมาถึงเหนือศีรษะของหลินเสวียนในชั่วพริบตา

ทว่า หลินเสวียนกลับทำราวกับไม่เห็นมัน เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างสบาย ๆ เหมือนเดินเล่น และมาถึงเหนือลูกธนูราวกับเคลื่อนย้ายมิติ

“มันไม่มีพลังเลยสักนิด” หลินเสวียนมองลูกธนูนี้แล้วส่ายหัว ราวกับผู้อาวุโสกำลังสั่งสอนผู้น้อย

เขาก้าวไปอีกก้าวและทำลายลูกธนูนั้น

“อ่อก!”

ตู้กูเจี้ยนกระอักเลือดออกมาเต็มปาก คราวนี้เขาใช้แก่นโลหิตหยดสุดท้ายเชื่อมต่อกับโซ่เก้าดาว ขณะที่ยิงลูกธนูสุดท้าย เขาได้รับผลกระทบกลับ สีหน้าซีดเผือดและไร้เรี่ยวแรงทันที

“ในเก้าอาณาเขตมีอัจฉริยะมากมาย แค่มีพลังนิดหน่อย ก็คิดว่าตัวเองเก่งกาจแล้ว” หยู่เหวินหวู่สวมเกราะขนนกและถุงมือคู่หนึ่ง ร่างของเขาปล่อยพลังปราณวิญญาณอันแข็งแกร่ง ราวกับเทพเซียนที่ลงมาสู่โลกมนุษย์เพื่อลงโทษหลินเสวียน

“อัจฉริยะที่ล้มลงก็คือขยะ เจ้าไม่แม้แต่จะคู่ควรเป็นเศษเดนด้วยซ้ำ”

“เจ้ารู้จักแต่พูดมาก ตายซะเถอะ”

พลังปราณวิญญาณรอบตัวหยู่เหวินหวู่ระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง ทิ้งภาพเงาไว้ในอากาศ มันพุ่งมาหลินเสวียนราวกับต้องการฆ่าเขาด้วยหมัดเดียว

ทว่า การกระทำของหยู่เหวินหวู่เกินความคาดหมายของทุกคน เขาชกไปในอากาศ ไม่เพียงเท่านั้น สามหมัดต่อมาก็ชกไปในอากาศทั้งหมด ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก

แต่หากมองดี ๆ หมัดทั้งสี่นี้ตกลงรอบตัวหลินเสวียนตามลำดับ ทำให้ห้วงอากาศแตกสลายชั่วครู่ และพลังแห่งมิติที่อันตรายไหลล้นออกมา

มีเพียงยอดฝีมือขอบเขตก่อร่างวิญญาณที่แท้จริงเท่านั้นที่สามารถทำให้ความว่างเปล่าแตกสลายได้อย่างสมบูรณ์และต่อสู้ในนั้นได้ บัดนี้ หยู่เหวินหวู่ทำได้เพียงใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อทำลายมิติชั่วครู่ และมันจะกลับสู่สภาพเดิมหลังจากไม่กี่ลมหายใจ

“หมัดฝังห้วงมิติ!” หยูเหวินหวู่คำรามอย่างบ้าคลั่ง

พลังที่รั่วไหลออกมาจสกรอยแยกมิติถูกดูดซับเข้าไปในหมัดของเขา และจุดที่แตกสี่จุดก่อตัวเป็นลวดลายจาง ๆ

“เขาคลั่งไปแล้วหรือ? กล้าสัมผัสพลังแห่งความว่างจริง ๆ!”

ผู้ชมต่างตกตะลึง

ความว่างคือความสูญเปล่า พลังในความว่างเปล่าจะกลืนกินพลังชีวิตของคนได้ เฉพาะผู้ที่ถึงขอบเขตจิตวิญญาณเท่านั้นที่ต้านทานพลังนี้ได้

ด้วยขอบเขตของหยู่เหวินหวู่ การสัมผัสพลังของห้วงมิติแม้ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส

นี่คือผลลัพธ์ที่หยู่เหวินหวู่ต้องการ

เมื่อเขาเริ่มฝึกตน เขาเข้าไปในเขตต้องห้ามและได้เคล็ดวิชา “หมัดฝังห้วงมิติ” วิชานี้ไม่หวือหวาเหมือนวิชาอื่น และมีเพียงกระบวนท่าเดียว

เขาใช้พลังแห่งห้วงมิติหนุนหมัด และโจมตีคู่ต่อสู้ให้กลายเป็นความว่างเปล่า หากไม่ถึงขอบเขตจิตวิญญาณ เขาจะต้องตายแน่นอน

เสียงหยดน้ำดังเข้าไปในหูของทุกคน

เมื่อมองดี ๆ ก่อนที่เขาจะชก หมัดของหยู่เหวินหวู่มีเลือดไหลออกมาแล้ว วิชานี้เรียกได้ว่าทำร้ายศัตรูพันส่วน เสียหายตนเองแปดร้อยส่วน

“ห้วงมิติจะกลายเป็นที่ฝังศพของเจ้า!”

หยู่เหวินหวู่ยิ้มอย่างชั่วร้าย ร่วมมือกับห้วงมิติที่แตกสลายรอบตัวเพื่อสร้างสนามพลังที่จำกัดการเคลื่อนไหวของหลินเสวียน

“หมัดนี้ดูน่าสนใจนิดหน่อย” เมื่อรู้สึกถึงแรงต่อต้านจากอากาศรอบตัว หลินเสวียนเริ่มสนใจขึ้นมา

ตูม!

ขณะที่ห้วงมิติที่แตกสลายกำลังจะฟื้นตัว หมัดที่ราวกับจะทุบฟ้าดินให้แตกได้ตกลงมา

อากาศรอบตัวหลินเสวียนแตกสลายเหมือนกระจก เผยให้เห็นทางเข้าความว่างอันไร้ขอบเขตที่รองรับคนได้หนึ่งคน พลังมิติที่เหมือนใบมีดปั่นป่วนวุ่นวาย หากถูกสัมผัสเพียงนิด จะถูกส่งไปยังความว่างทันที

ทางรอดเดียวคือด้านบนของหลินเสวียน นอกจากถูกหยู่เหวินหวู่ขวางไว้ ยังมีการโจมตีจากอัจฉริยะรุ่นเยาว์คนอื่น ๆ แม้หลินเสวียนไม่ตาย ก็ต้องบาดเจ็บหนัก

ผ่านไปนาน ความว่างเปล่าค่อย ๆ ฟื้นตัว และร่างของหลินเสวียนหายไป

“แค่ก…” หยู่เหวินหวู่กุมอก กระอักเลือดออกมาเต็มปาก พร้อมรอยยิ้มซีดเผือด

“แค่นี้เอง ไม่ใช่ว่าข้าจัดการได้ในหนึ่งกระบวนท่าหรือ?”

อัจฉริยะจากแดนใต้พิภพต่างล้มตายลงใต้เงื้อมมือของหลินเสวียน แต่การตายของพวกเขากลายเป็นเพียงก้าวย่างให้เขาก้าวขึ้นไป

“เจ้าหัวเราะอะไร? ศึกนี้ยังไม่จบ!”

หลินเสวียนปรากฏตัวบนท้องฟ้าเหนือหยู่เหวินหวู่ตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ ทำให้ทุกคนที่ผ่อนคลายลงแล้วต้องตื่นตระหนกอีกครั้ง

“เจ้าไม่ตายจริง ๆ ด้วย!”

หยูเหวินหวู่ตัวสั่นราวกับเห็นผี เขาตะโกนด้วยความหวาดกลัว

“ต่อให้ราชวงศ์เซียนสวรรค์ทั้งหมดสิ้นชีพ ข้าก็จะไม่ตาย!” หลินเสวียนแค่นเสียงเย็น

ในขณะเดียวกัน เขาระดมพลังปราณทั้งร่างเพื่อกดข่มหยู่เหวินหวู่และคนอื่น ๆ ภายใต้พลังนี้ พวกเขาแม้แต่จะคิดต่อต้านยังทำไม่ได้

“เร็วเข้า ใช้สมบัติป้องกันชีวิตทุกชิ้นที่เจ้ามี! มิฉะนั้น วันนี้เราจะตายกันหมดที่นี่!” หยู่เหวินหวู่ตะโกนลั่นจากด้านหลังด้วยความตื่นตระหนก

เมื่อหลินเสวียนเห็นฉากนี้ เขายิ้มเยาะ ก่อนค่อย ๆ ชูนิ้วขึ้น

“ดัชนีสยบสวรรค์!”

สำหรับคนอื่น หลินเสวียนอาจไว้ชีวิต

แต่สำหรับคนจากราชวงศ์เซียนสวรรค์ ต้องตายเท่านั้น!

ใต้หนึ่งนิ้วนี้ ทุกสิ่งต้องยอมจำนน!

‘แม้สวรรค์จะขวาง ข้าก็จะสยบมัน!’

ท้องฟ้ายังเปลี่ยนสี เสียงฟ้าคำรามดังมาจากเก้าสวรรค์ ราวกับกำลังสรรเสริญให้หลินเสวียน

หยู่เหวินหวู่และคนอื่น ๆ กำลังจะใช้ไพ่ตาย แต่กลับถูกพลังกดลงพื้นจนลุกไม่ไหว

ในยามคับขัน เขาทำได้เพียงกัดฟันสู้สุดชีวิต

เมื่อพลังทั้งสองฝ่ายปะทะกัน การโจมตีของหยู่เหวินหวู่และพวกพ้องแตกสลายราวกระดาษเปราะบาง ทันใดนั้น พวกเขาขว้างอาวุธวิเศษนับไม่ถ้วนออกมา หวังจะยื้อเวลา

คนพวกนี้พลังอาจไม่มาก แต่สมบัติล้นมือจริง ๆ

“หึ!”

เมื่อเห็นว่าการปะทะของทั้งสองฝ่ายกำลังจะเข้าสู่ทางตัน หลินเสวียนแค่นเสียงอีกครั้ง แรงสั่นสะเทือนทำให้เลือดไหลออกจากทั้งเจ็ดทวารของพวกเขา จนหมดแรงต้านทาน

“อ่อก!”

เมื่อการโจมตีของหลินเสวียนลงถึงพื้น หยู่เหวินหวู่และคนอื่น ๆ ต้านไม่อยู่ ร่างของพวกเขากระเด็นออกไปกระแทกพื้น

เมื่อทุกคนเห็นฉากนี้ ต่างสูดลมหายใจด้วยความตะลึง

บนพื้นดิน เลือดไหลนองเป็นลำธารเล็ก ๆ เศษกระดูกแตกหักลอยอยู่ในนั้น ฉากนี้นองเลือดอย่างน่าสยดสยอง

บางร่างแตกสลายกลางอากาศ กลายเป็นหมอกเลือดจาง ๆ ลอยฟุ้ง

“ต่อให้ไม่ใช่ตัวตนจักรพรรดิ แต่เขาก็ต้องเป็นราชันผู้นึง!”

“ไม่ใช่ นี่คืออัจฉริยะที่สามารถกดขี่ยุคสมัยได้ บางทีเราอาจได้เห็นการกำเนิดของผู้ครองยุค!” คนอื่นๆตะโกนอย่างตื่นเต้น

เมื่อตู้กูเจี้ยนเห็นหยู่เหวินหวู่ถูกสังหาร เขาตื่นตะลึงค้างอยู่กับที่ กลุ่มของพวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินเสวียนเลย ตอนนี้เหลือเพียงเขา ผลลัพธ์ชัดเจนแล้ว

...

นอกทางเข้าแดนลับโบราณ วิญญาณลอยออกมาทีละดวง

บรรดาผู้ยิ่งใหญ่ที่เฝ้าดูแดนลับโบราณอยู่เดิมทีไม่ใส่ใจ แต่เมื่อพบว่ามีวิญญาณมากกว่าร้อยดวง พวกเขาสูญเสียความสงบไปทันที

“ปัง!”

ผู้นำของราชวงศ์เซียนสวรรค์บดขยี้ถ้วยในมือ พลังปราณวิญญาณในร่างระเบิดออกโดยไม่ควบคุม ส่งทุกสิ่งรอบตัวกระเด็น

“ผู้ใดกัน? กล้าต่อกรกับราชวงศ์เซียนสวรรค์ของเรา อยากตายหรืออย่างไร?!”

เมื่อเห็นว่ามีวิญญาณของศิษย์ราชวงศ์เซียนสวรรค์นับสิบดวง ผู้อาวุโสต่างโกรธจัดทันที