196.สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้า พลังชีวิตที่แฝงอยู่!
196.สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้า พลังชีวิตที่แฝงอยู่!
หลังจากที่หอกสายฟ้าซึ่งสร้างขึ้นจากสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าถูกขว้างออกไป รากไผ่กลับไม่ได้โจมตีเขาต่อ
สายฟ้าบนรากไผ่กลับควบแน่นเป็นบางสิ่งคล้ายฝ่ามือ แล้วมันก็คว้าสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเอาไว้ในมือ ราวกับต้องการดูดซับและแปรเปลี่ยนมัน
"ที่แท้รากไผ่พวกนี้ไม่ได้ตั้งเป้าหมายที่ข้า แต่พวกมันต้องการสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้านี่เอง!" หลินเสวียนพลันเข้าใจ
ในตอนนี้เอง หลินเสวียนก็สังเกตเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ก่อนหน้านี้เช่นกัน เมื่อเขากระตุ้นสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเพื่อนำพาสายฟ้าเหล่านั้น ดูเหมือนว่าสายฟ้าบางส่วนจะถูกดูดซับไป
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยทะเลสายฟ้า ฟ้าคำรามดังกึกก้อง สายฟ้าปะทุขึ้นราวกับคลื่นยักษ์และกลืนกินทุกสิ่ง!
"อ๊ากกก!"
แม้ว่าผู้ฝึกตนหลายคนจะหนีไปก่อนหน้านี้ และอยู่ห่างออกไปไกลแล้ว แต่มันก็ไร้ประโยชน์ พวกเขาถูกสายฟ้าโจมตีและระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ ก่อนจะสลายไปโดยสิ้นเชิง
พอเห็นเช่นนี้ ผู้ฝึกตนเหล่านั้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งร่างและตัวสั่นเทา
ไกลออกไป เมื่อเหล่าผู้ฝึกตนเห็นสถานการณ์เบื้องหน้า พวกเขาก็ตกตะลึงทันที ป่าไผ่นี้ช่างดุร้ายเกินไป มันทรงพลังยิ่งกว่าบางอสูรร้ายเสียอีก!
ในขณะนั้นเอง ผู้ฝึกตนหญิงคนหนึ่งเห็นป่าไผ่ที่อยู่ไกลออกไป นางคล้ายจะนึกบางสิ่งออก ดวงตาสั่นไหวทันที ก่อนจะร้องตะโกนออกมา
"ไผ่พวกนี้มีมากเกินไป! นี่ไม่ใช่ไผ่อัสนีม่วงสวรรค์ แต่เป็นสิ่งที่เรียกว่า… ไผ่โลหิตอัสนีปีศาจ!"
หลินเสวียนก้าวถอยหลังด้วยเจ็ดก้าวย้อนสวรรค์ ประกอบกับตัวอักษร "ก้าว" ทำให้ความเร็วของเขาทะลุขีดจำกัดไปถึงระดับที่น่าตกตะลึง! ไม่เพียงเท่านั้น ท่วงท่าของเขายังว่องไวสุดขีด หลีกเลี่ยงสายฟ้าสายแล้วสายเล่าที่กระหน่ำลงมาจากฟากฟ้า!
หลินเสวียนเร็วถึงขนาดกลายเป็นลำแสงที่พุ่งผ่านขอบฟ้าไปในพริบตา!
ทว่า สิ่งที่ทำให้หลินเสวียนประหลาดใจก็คือ อยู่ ๆ ก็มีรากไผ่โผล่มาขวางเส้นทางของเขา!
เปรี้ยง!
สายฟ้าอันน่าสะพรึงพุ่งลงมาจากฟากฟ้า หลินเสวียนบิดร่างหลบไปด้านข้าง แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังถูกแรงสั่นสะเทือนซัดกระเด็นออกไป พลังของสายฟ้านี้แข็งแกร่งเกินไป! ถึงขนาดก่อให้เกิดคลื่นพลังในอากาศ!
หลินเสวียนหันไปมองป่าไผ่ด้านหลัง พลางรู้สึกขนลุกไปทั่วร่าง!
นั่นเพราะป่าไผ่ที่เดิมทีคล้ายหยกสีม่วงแกะสลักนั้น ดูเหมือนจะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยโลหิตและฟื้นคืนความมีชีวิตชีวาขึ้นมา! ป่าไผ่ปลดปล่อยแสงสีโลหิตออกมา สีม่วงบนลำต้นที่เหมือนหยกค่อย ๆ จางหายไปและถูกแทนที่ด้วยสีโลหิต!
แม้แต่สายฟ้าสีม่วงก็ยังแฝงไว้ด้วยสีแดงเรื่อ ๆ! ไผ่โลหิตอัสนีปีศาจกำลังจะฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์!
"ถ้าเจ้าอยากได้ ข้าก็ให้เจ้า!"
หลินเสวียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง ก่อนจะกัดฟันปลดปล่อยสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าออกไปอีกหลายสาย!
แม้ว่าสายฟ้าเหล่านี้จะเป็นเพียงหยดน้ำหยดหนึ่งในมหาสมุทรสายฟ้าเบื้องหน้า แต่ว่าหลินเสวียนมั่นใจว่าไผ่โลหิตอัสนีปีศาจจะต้องสนใจสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแน่นอน!
ชั่วพริบตา รากไผ่จำนวนมหาศาลก็พุ่งทะยานจากที่ห่างไกล พวกมันแบกรับสายฟ้าสีโลหิตเอาไว้ แผ่กลิ่นอายสุดสะพรึง!
ฉากนี้ช่างน่าตื่นตระหนกยิ่ง! รากไผ่สีม่วงดำกวัดแกว่งอยู่กลางอากาศ ดูดกลืนและซึมซับสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอย่างบ้าคลั่ง!
"หรือว่า… ป่าไผ่นี้ต้องการสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าด้วย?" หลินเสวียนเริ่มเข้าใจสถานการณ์มากขึ้น
เช่นเดียวกับที่วิญญาณผู้พิทักษ์ต้นหลิวได้ดูดซับสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าไปก่อนหน้านี้เพื่อรักษาบาดแผล ป่าไผ่อัสนีปีศาจนี้ก็ต้องการใช้สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเพื่อรักษาตนเองเช่นกัน!
รากไผ่อันน่าสะพรึงพัดกระหน่ำและกลืนกินสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอย่างบ้าคลั่ง ราวกับพบอาหารอันโอชะ!
อีกครั้งที่แสงสีม่วงถูกรั้งออกมาด้วยสายฟ้าสีดำ!
หลินเสวียนหรี่ตาและสายตาสั่นไหวไม่หยุด สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าของเขาถูกดูดซับไปแล้ว แต่แทนที่จะเศร้าเสียใจ เขากลับดูเหมือนกำลังรอคอยบางสิ่งให้เกิดขึ้น
และเป็นไปตามคาด ไม่นานนัก ป่าไผ่อัสนีปีศาจก็สั่นสะเทือนขึ้นกะทันหัน!
ลำต้นสีม่วงแดงสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่สีของมันจะเปลี่ยนไป มันเหี่ยวเฉาและกลายเป็นสีเหลือง ราวกับพลังชีวิตถูกสูบออกไป!
กิ่งไผ่และใบไม้สั่นไหวไปทั่ว บางส่วนถึงกับร่วงหล่นลงมา สายฟ้าสีโลหิตเริ่มปั่นป่วนและไม่สามารถคงสภาพทะเลสายฟ้าเอาไว้ได้!
ในขณะเดียวกัน ไผ่อัสนีปีศาจต้นหนาที่อยู่ตรงกลางป่าก็สั่นระรัวเช่นกัน
ทันใดนั้น รูขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนลำต้นหลักของมัน คล้ายกับปากของมนุษย์! และมันก็เปล่งเสียงร้องโหยหวนออกมา! ลำต้นของมันเริ่มแตกร้าวไม่หยุด!
“ฟู่!”
ประกายแสงสว่างวาบขึ้นในดวงตาของหลินเสวียน นี่มันผลสะท้อนกลับชัด ๆ!
สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสามารถใช้รักษาผู้อื่นได้จริง แต่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างละเอียดถี่ถ้วนของหลินเสวียนเท่านั้น!
หากมีสิ่งมีชีวิตอื่นดูดซับและกลั่นกลืนมันไปเอง มันก็เทียบเท่ากับการต่อกรกับทัณฑ์สวรรค์ และนำพาสายฟ้าพิพากษาเข้าสู่ร่าง ผลลัพธ์ที่ตามมาคงไม่ต้องพูดถึง!
แม้ว่าตอนนี้พลังของหลินเสวียนจะยังไม่แข็งแกร่งนัก แต่สายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้านั้นเป็นสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน ไม่ใช่สิ่งที่สิ่งมีชีวิตทั่วไปจะสามารถกลืนกินและกลั่นกลืนได้!
ป่าไผ่อัสนีปีศาจไม่มีทางเอาชนะได้! มันดูดกลืนสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเข้าไป และก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงแก่ร่างของมันเอง!
ต้องรู้ว่าสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้านี้อยู่ในขอบเขตของสายฟ้าสวรรค์ และยังเป็นทัณฑ์สวรรค์ที่ควบคุมพลังสังหารแห่งสวรรค์อีกด้วย ยิ่งสิ่งมีชีวิตที่มันเผชิญหน้ามีพลังแข็งแกร่งมากเท่าไร พลังของสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น!
ย้อนกลับไปในยุคโบราณและยุคปฐมกาล ผู้ใดที่ต้องเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์ ล้วนแต่ต้องเปลี่ยนสีหน้าในทันที!
มีทั้งเซียนและปีศาจนับไม่ถ้วนที่ต้องสังเวยชีวิตให้กับสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้า!
สำหรับไผ่อัสนีปีศาจตรงหน้านี้ แม้ว่ามันจะทรงพลังและอยู่มายาวนาน แต่มันก็มีอายุเพียงแค่หลายหมื่นปีเท่านั้น ยังห่างไกลจากการเป็นเซียน!
เมื่อเทียบกับยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณและยุคปฐมกาลแล้ว มันไม่มีอะไรเลย! หลังจากที่มันกลืนกินสายฟ้าสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเข้าไป นับว่ามันยังโชคดีที่ไม่ตาย หากพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อย มันอาจถึงแก่ความตายได้ทันที!
เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกินความคาดหมายของหลินเสวียนเลย แม้แต่น้อย
ในชั่วพริบตา แสงสีโลหิตอันมหาศาลที่ปกคลุมป่าไผ่อัสนีปีศาจก็หายไปจนสิ้นซาก! ทะเลสายฟ้าที่เคยครอบคลุมท้องฟ้าก็สลายหายไป!
เหล่าสายฟ้าที่เต้นระบำอยู่บนลำต้นไผ่ก็พลันหายไปในพริบตา ไผ่เหล่านั้นแห้งเหี่ยวและกลายเป็นสีเหลือง แตกร้าว และสั่นสะท้านไม่หยุด!
สำหรับไผ่อัสนีปีศาจต้นหลักตรงกลาง รอยแยกบนลำต้นมันยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่ามันกำลังกระอักเป็นโลหิต! ของเหลวสีโลหิตที่ไหลออกมานั้นยังแฝงไว้ด้วยพลังแห่งการทำลายล้างและความตาย!
สภาพของไผ่อัสนีปีศาจย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ และไผ่ต้นอื่น ๆ รอบข้างก็เริ่มแห้งเหี่ยวและเปื่อยยุ่ยมากขึ้น การเหี่ยวเฉาของพวกมันพุ่งสูงขึ้น และพลังชีวิตของมันก็ไหลออกไปอย่างต่อเนื่อง!