160.ท้าทายห้าคนด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว!
160.ท้าทายห้าคนด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว!
อย่างไรก็ตาม แสงกระบี่ยังคงรวดเร็วเกินไป แสงกระบี่สีแดงจางพุ่งออกไปดุจดาวตกและมาถึงในพริบตา!
เพียงเสียง "กร๊อบ" เบา ๆ เงาของเตาหลอมที่ปกป้องร่างของ หยู่ฮวาจี ก็แตกสลายไปโดยสิ้นเชิง มันเหมือนกับน้ำแข็งที่ต้องเจอกับเปลวเพลิง ไม่อาจต้านทานได้เลย จากนั้น แสงกระบี่ก็ฟันลงบนแผ่นหลังของหยู่ฮวาจี!
"มันก็แค่อาวุธของเจ้าสวะตระกูลหลิน จะร้ายกาจสักแค่ไหนกัน! จัดการมันซะ!"
หยู่ฮวาจีคำรามเสียงดัง แสงสีทองระเบิดออก เส้นผมและเคราพลิ้วไหว ด้านหลังของเขาปรากฏร่างเงาจิตวิญญาณสีทอง พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มพูนขึ้นมหาศาลในทันที!
แสงทองจากเงาจิตวิญญาณเจิดจ้า เพียงพริบตาเดียว สายฟ้าสีทองก็พันรอบร่างของหยู่ฮวาจี เสียงฟ้าร้องดังสนั่นไปทั่วหล้า แฝงไว้ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ราวกับจะบดขยี้ภูเขาและท้องฟ้าให้แหลกเป็นจุณ!
ทว่า แสงกระบี่สีแดงจางกลับเย็นชาและไร้ความปรานี ไม่ว่าจะเป็นเตาหลอมหรือสายฟ้าสีทอง เมื่ออยู่ต่อหน้าแสงกระบี่นี้ ก็มีเพียงทางเดียวคือต้องยอมศิโรราบ!
สีหน้าของหยู่ฮวาจีบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธแค้น เขาคำรามสุดเสียง ขว้างสมบัติวิเศษออกไปพร้อมกับแสงสีทองที่สว่างวาบ หวังจะขับไล่พลังของกระบี่ออกไป แต่ทั้งหมดนี้ก็ไร้ผล! แสงกระบี่หาได้จางหายไปแม้แต่น้อย!
"กร๊อบ!"
เสียงแตกดังขึ้นอีกครั้ง!
ชายผู้สูงส่งแห่งราชวงศ์เซียนสวรรค์ ผู้ได้รับสมญานามว่า 'ราชันย์' ถูกฟันขาดออกเป็นสองท่อน!
"อ๊ากกกก!!!"
หยู่ฮวาจีร้องโหยหวนสุดเสียง โลหิตหลั่งรินออกมา ชโลมท้องนภาให้เป็นสีแดงฉานยิ่งกว่าเดิม!
ร่างของเขาที่ถูกตัดออกเป็นสองข้างดิ้นรนกระเสือกกระสนบนพื้น พยายามจะเชื่อมต่อร่างกายเข้าหากันเพื่อฟื้นฟูบาดแผล แต่กลับเป็นไปได้ยากยิ่งนัก!
ในเวลาเดียวกัน บรรพชนหลินก็ได้ใช้เพียงหนึ่งกระบี่ปราบปรามยอดฝีมือระดับจิตวิญญาณทั้งห้าคน อีกทั้งยังสังหารบรรพชนจางซุนของราชวงศ์เซียนสวรรค์ได้อย่างสมบูรณ์!
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ!
ขณะที่ยอดฝีมือระดับจิตวิญญาณทั้งห้าร่วมมือกันโจมตีค่ายกล ภายในพริบตาเดียว บรรพชนหลินก็เพียงแค่จับตัวอ่อนกระบี่ขึ้นมา
ทว่าเพียงแค่ตัวอ่อนกระบี่แต่กลับทำให้ศัตรูสามคนบาดเจ็บ หนึ่งคนตาย และอีกหนึ่งคนยังไม่ทราบชะตากรรม!
มันง่ายดายราวกับเดินเล่นในสวน เหล่ายอดฝีมือของราชวงศ์เซียนสวรรค์กลับตายหรือบาดเจ็บได้ง่าย ๆ เช่นนี้!
สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังบรรพชนหลินที่ถือตัวอ่อนกระบี่กักเซียนอยู่กลางสนามรบต่อหน้าความน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ร่างกายของศัตรูต่างสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เหงื่อเย็นไหลเป็นทาง พวกเขาต่างหายใจหนักหน่วง!
แต่พวกเขาไม่ได้มองเพียงแค่บรรพชนหลินเท่านั้น หากแต่สายตาของพวกเขายังจับจ้องไปที่ร่างเล็ก ๆ บนกำแพงเมือง ซึ่งดูแล้วช่างไร้เดียงสาและไม่น่ามีพิษสง
มันเป็นภาพที่น่าขันสิ้นดี!
แต่ทุกคนล้วนตระหนักดีว่า สาเหตุที่บรรพชนหลินสามารถมาถึงจุดนี้ได้ เป็นเพราะ "หลินเสวรยน" เป็นคนขว้างตัวอ่อนกระบี่ลึกลับออกมา!
มันเป็นเพียงตัวอ่อนกระบี่ที่ดูธรรมดาเสียยิ่งกว่าธรรมดา ไม่มีแสงเรืองรอง ไม่มีอักขระล้อมรอบ มันยังดูสั้นผิดปกติ และดูเหมือนไม่เคยถูกใช้มาก่อน ราวกับเป็นท่อนไม้ฟืนของช่างตีเหล็กยากจน
แต่ตัวอ่อนกระบี่ธรรมดาเล่มนี้ กลับปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!
จ้าวแห่งหุบเหวมืด ที่ยืนอยู่ข้างบรรพชนหลิน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว หัวใจสั่นสะท้าน!
"เจ้าเด็กนั้นไปทำอะไรมากันแน่? ถึงทำให้เรื่องกลายเป็นแบบนี้…"
มันเป็นเพียงตัวอ่อนกระบี่ธรรมดา ๆ เท่านั้น แต่ทำไมมันถึงทรงพลังได้ถึงเพียงนี้?
หากหลินเสวียนหยิบกระบี่เล่มนี้ออกมาใช้ตั้งแต่ตอนที่สู้กับบรรพชนหลินในตอนนั้น เขาจะสามารถเอาชนะได้หรือไม่... ไม่สิ อย่างน้อยเขาก็คงหนีไปได้ง่าย ๆ ใช่หรือไม่?
ในตอนนี้ สีหน้าของหยู่ฉางเกอซีดเผือดไปหมด เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มร่าง ตรงหว่างคิ้วของเขามีรอยถูกแทง
หากไม่ใช่เพราะว่าเขาเบี่ยงศีรษะออกไปเพียงเล็กน้อย และทำให้แสงกระบี่สุดสะพรึงเบี่ยงไปนิดเดียว เกรงว่าเขาคงสิ้นชีพไปแล้ว!
ตัวอ่อนกระบี่เล่มนี้ทรงพลังถึงเพียงไหนกันแน่? มันสามารถทะลวงการป้องกันของยอดฝีมือระดับจิตวิญญาณห้าคนติดต่อกัน และยังทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสได้!
ความสงบนิ่งและความมั่นใจจากก่อนหน้านี้ รวมถึงความโกรธแค้นและจิตสังหาร ทั้งหมดได้สลายหายไปหมดสิ้น!
ตอนนี้หยู่ฉางเกอสงบลงแล้ว แต่เสื้อผ้าของเขากลับเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ!
ส่วนเหล่าศิษย์ตระกูลหลินในเมืองต้าเยียน รวมถึงผู้คนจากตระกูลซวนและตระกูลเป่ยเฉินที่มาช่วย ต่างก็ถึงกับตะลึง พวกเขามองดูภาพตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ!
มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว! แค่ตระกูลหลินโยนตัวอ่อนกระบี่ออกไป กลับสามารถสังหารและกดขี่ยอดฝีมือเหล่านี้ได้ มันราวกับความฝัน!
หรือว่าเด็กน้อยหลินเสวียนคนนี้ จะเป็นการกลับชาติมาเกิดของเซียนโบราณจริง ๆ ?
สิ่งที่เกิดขึ้นราวกับหลุดออกมาจากตำนานและเรื่องเล่า แต่กลับปรากฏขึ้นจริง ทำให้ทุกคนรู้สึกราวกับอยู่ในภาพมายา
แต่ในตอนนี้ มีเพียงหลินเสวียนเท่านั้นที่หรี่ตาลงเล็กน้อย
เพราะเขาเป็นเพียงคนเดียวที่สังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่าง ตัวอ่อน "กระบี่กักเซียน" ที่สร้างโดยกวงเฉิงจื่อ ผู้ได้รับสมญานามว่าเป็นผู้นำของสิบสองเซียนทองคำ บนตัวกระบี่ได้ปรากฏรอยร้าวเล็ก ๆ อยู่หลายแห่ง
แม้ว่ารอยร้าวเหล่านั้นจะเล็กจนนแทบมองไม่เห็นหากไม่จ้องมองอย่างละเอียด แต่มันก็มีอยู่จริง!
หรือว่าตัวอ่อนกระบี่เล่มนี้ จะมีขีดจำกัดในการใช้งาน?
ในตอนนั้นเอง บรรพชนหลินก็รับรู้ถึงเรื่องนี้ แม้ว่าเขาจะตกตะลึงมาก แต่เขาก็สัมผัสได้ว่ากระบี่เล่มนี้เกิดรอยร้าวเล็ก ๆ ขึ้น
ปรากฏว่าตัวอ่อนกระบี่เล่มนี้ ไม่สามารถใช้งานได้อย่างไม่จำกัด...
หัวใจของบรรพชนหลินพลันเย็นเยียบ เขาตัดสินใจว่าจะต้องรีบกำจัดศัตรูให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่มันจะสูญเสียพลัง!
แต่ก่อนที่บรรพชนหลินจะได้ลงมือ สีหน้าของยอดฝีมือระดับจิตวิญญาณที่เหลืออยู่สี่คนในสนามรบนั้น กลับดูเลวร้ายถึงขีดสุด
"หนี!"
หยู่ฉางเกอเป็นคนแรกที่คำรามออกมา!
พร้อมกันนั้น ร่างของเขาก็ส่องประกายแสงทองเจิดจ้า เขาใช้มือกุมบาดแผลบนหน้าผาก และพุ่งออกไปสุดกำลังโดยไม่ลังเล! ร่างของเขาฉีกผ่านอากาศเหมือนดาวตก กลายเป็นแสงสีทองและหนีออกไปอย่างรวดเร็ว!
อสรพิษกลืนสวรรค์ก็คำรามขึ้นมาเช่นกัน ร่างของมันเปล่งแสงหลากสีออกมา มันไม่พูดอะไรสักคำ ใช้พลังสายเลือดของตนเองเพื่อกระตุ้นวิชาหลบหนี กลายเป็นแสงสีแดงและพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!
มีเพียงชายชราผู้สวมชุดผ้าลินินเท่านั้น ที่แม้ว่าอาวุธจะพังไปแล้วแต่ยังคงมีสภาพร่างกายที่ดีที่สุด เขาหันมามองหลินเสวียนด้วยแววตาเคียดแค้น จากนั้นก็คว้าร่างของหยู่ฮวาจีที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วเตรียมจะหันหลังหนีไป
แต่ก่อนจะจากไป เขาไม่ลืมที่จะกล่าวคำข่มขู่ไว้ว่า
"ตระกูลหลิน! จงจำไว้ให้ดี สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ราชวงศ์เซียนสวรรค์ของข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องชดใช้! และฝังพวกเจ้าลงดินจนหมดสิ้น..."
ทว่า ก่อนที่คำพูดของเขาจะจบลง สายลมเย็นเฉียบก็พัดผ่าน แสงสีแดงจางก็ส่องประกายขึ้นอีกครั้ง!
มันคือแสงกระบี่อันน่าสะพรึงที่คุ้นเคย!
แสงกระบี่สีแดงฟาดลงมาอย่างไร้ปรานี!
แม้ว่าชายชราผ้าลินินจะเตรียมตัวรับมือไว้แล้วและพยายามหลบหลีกสุดกำลัง แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้โดยสมบูรณ์
"ฉั้วะ!"
แขนของเขาถูกตัดขาด!
"อ๊ากกกก!!!"
เสียงกรีดร้องอันแสนอนาถดังลั่น!
แขนของชายชราผ้าลินินสลายไปในทันทีส่วนหยู่ฮวาจีที่เขากวาดติดมือมาด้วยก็ถูกลูกหลงไปด้วย
ร่างท่อนบนของหยู่ฮวาจีถูกตัดขาดไปกว่าครึ่ง และแตกสลายเหมือนท่อนไม้แห้งที่ผุพัง!