128.คำสาบานต่อฟ้าดิน!

สำหรับเหล่าผู้ฝึกตนที่เคยเห็นบารมีในอดีตของบรรพชนหลิน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ แม้จะอยู่ห่างออกไปไกล แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยคำพูดใด ๆ มีเพียงรอคอยบทสนทนาระหว่างทั้งสองฝ่าย บรรยากาศเงียบงัน

"เสวียนเอ๋อร์... เสวียนเอ๋อร์ของข้าอยู่ที่ใด?"

บรรพชนหลินกล่าวถาม ดวงตาเต็มไปด้วยแรงกดดัน ขณะที่ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์ค่อย ๆ สงบลง แววตาของเขาเผยแสงเย็นเยียบ

"ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ใด คืนเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์มาให้พวกเรา"

"ในฐานะผู้นำ ข้าว่าท่านคงรู้ดีที่สุดว่าราชวงศ์เซียนสวรรค์ของท่านได้กระทำสิ่งใดลงไป ท่านไม่รู้สึกผิดบ้างเลยหรือที่ทำสิ่งซึ่งขัดต่อสวรรค์เช่นนี้?" บรรพชนหลินกล่าวทีละคำ แต่ละคำเปรียบประดุจกระบี่แหลมคม ก้องกังวานและทรงพลัง ทำให้เหล่าสิ่งมีชีวิตทั้งปวงหวาดหวั่น

"ทำไมราชวงศ์เซียนสวรรค์ของข้าจะต้องอธิบายอะไรให้เจ้าฟังด้วย? ต่อให้เจ้าทะลวงถึงระดับจิตวิญญาณแล้วก็ยังเป็นเพียงมดปลวกที่สามารถบดขยี้ได้ง่ายดายเท่านั้น" แม้ว่าบรรพชนหลินจะเปิดเผยความจริงออกมา แต่ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์ยังคงสงบนิ่งอย่างเยือกเย็น

"เจ้าคิดว่าตนเองไร้เทียมทานแล้วหรือ?" บรรพชนหลินเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ทว่าดวงตากลับเย็นยะเยือกถึงขีดสุด

ในเวลานี้ สีหน้าของผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์ยังคงสงบถึงขั้นผิดปกติ "หลินชิงเทียน เจ้าต้องการอะไรอีก? คุกเข่าและยอมรับความผิดซะ ข้าจะไว้ชีวิตคนในตระกูลหลินให้เหลือสายเลือดไว้สืบทอด"

"ข้าว่าเจ้าคงคิดเข้าข้างตัวเองมากไป? ข้าได้ยินมาว่าเจ้าต้องใช้เวลาถึง 30,000 ปีในการทะลวงถึงระดับจิตวิญญาณในช่วงเวลานี้ เจ้าสิ้นเปลืองสมบัติล้ำค่านับไม่ถ้วน และตอนนี้ก็เพียงอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับจิตวิญญาณขั้นแรกเท่านั้น" บรรพชนหลินกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน

เขาไม่ลังเลเลยที่จะเปิดเผยความลับของผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์

ความจริงแล้ว ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์มีอายุมากกว่าบรรพชนหลินกว่าหมื่นปี อีกทั้งยังเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทาน แต่เมื่อครั้งยังหนุ่ม เขาเคยออกสำรวจแดนลับและเผชิญกับความตาย เกือบต้องจบชีวิตลง อีกทั้งยังได้รับโรคร้ายที่ไม่อาจรักษาหาย นี่คือความเสียใจตลอดชีวิตของเขา

หากเป็นผู้อื่นเอ่ยถากถางเรื่องนี้ ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์คงไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ทว่าในเวลานี้ หลินชิงเทียนบรรลุระดับจิตวิญญาณแล้ว เรื่องนี้ทำให้จิตใจของเขาหม่นหมองยิ่งนัก

"ดูเหมือนเจ้าจะอยากขุดหลุมฝังศพให้ตระกูลหลินของเจ้าเอง!" ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์กล่าวเสียงเย็น

"แล้วเจ้ามิเห็นว่าการกระทำของเจ้ากำลังขุดหลุมฝังศพให้ราชวงศ์เซียนสวรรค์ของเจ้าเองหรือ?" บรรพชนหลินแค่นหัวเราะและย้อนถาม

"เจ้าอยากตาย!" สีหน้าของผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์แปรเปลี่ยนไปทันที ดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยจิตสังหาร

"เรื่องของตระกูลหลินของข้า ไม่จำเป็นต้องให้เจ้ามาตัดสิน!" สีหน้าของบรรพชนหลินพลันเย็นชา ดวงตาของเขาคมกริบดังกระบี่คู่ที่พุ่งไปข้างหน้า "ศักดิ์ศรีของราชวงศ์เซียนที่เจ้ากล่าวถึง อาจเป็นภัยคุกคามสำหรับผู้อื่น แต่กองทัพล้านนายของเจ้าสามารถถูกทำลายลงได้ด้วยกระบี่เดียวของข้า!"

"เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะบดขยี้ทำลายเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์ต่อหน้าเจ้า!"

คำพูดนี้เรียกได้ว่าโหดเหี้ยมถึงที่สุด สีหน้าของผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์พลันหมองคล้ำลงอย่างถึงขีดสุด

"เจ้ากล้าหรือ!" เขาตวาดเสียงดัง

"ทำไมข้าจะไม่กล้า? มิใช่เพียงแค่เตาหลอม หากเงื้อมมือของเจ้ากล้ากล้ำกรายตระกูลหลินของข้า ข้าจะสับพวกเจ้าทุกคนเป็นชิ้น ๆ!" บรรพชนหลินมิได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย

"ในเมื่อเจ้ามิได้มาเพื่อยอมจำนนหรือน้อมขอเมตตา แล้วเจ้ามาปรากฏตัวในครั้งนี้เพื่อสิ่งใด?" ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์เอ่ยถามด้วยจิตสังหารที่ปะทุขึ้น

"ข้า หลินชิงเทียน คือบรรพชนของตระกูลหลินแห่งอาณาจักรฉีซาน ราชวงศ์เซียนสวรรค์ฉวยโอกาสเรื่องที่แดนลับเปิดออกหลังจากผ่านไปนับล้านปี ใช้ข้ออ้างนี้เพื่อสังเวยบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลข้า อีกทั้งยังทำร้ายยอดฝีมือของตระกูลหลินอย่างหนัก พวกเจ้ายังกดขี่ข่มเหงตระกูลต่าง ๆ ในอาณาเขตเหนือครามอย่างโหดเหี้ยม นี่เป็นการหลอกลวงโลกหล้า!"

"ทว่าสวรรค์มีตา! ผลแห่งกรรมเชื่อมโยงถึงกัน!"

"วันนี้ ตระกูลหลินของข้าจะใช้ดวงดาวบนท้องฟ้าเป็นประจักษ์พยาน ใช้ขุนเขาเป็นรากฐาน และใช้สวรรค์เป็นพยาน เราขอสาบาน ณ ที่นี้ว่าเราจะตัดเส้นทางสู่ความเป็นเซียนของราชวงศ์เซียนสวรรค์ และต่อสู้กับพวกเจ้าจนตัวตาย!"

เสียงของบรรพชนหลินกึกก้องไปทั่วทั้งพิภพ เกือบทั่วทุกพื้นที่ของอาณาจักรฉีซานสามารถได้ยินคำประกาศนี้ ประหนึ่งเสียงฟ้าคำรามจากเก้าสวรรค์และเสียงคำรามของมังกรกลางมหาสมุทร!

เขามิได้ปิดบังเลยแม้แต่น้อย ด้วยถ้อยคำที่เรียบง่ายที่สุด เขาเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงของราชวงศ์เซียนสวรรค์ ประจานความอัปลักษณ์ของพวกมันต่อหน้าทั่วหล้า!

ฉากนี้ช่างน่าตกตะลึงเกินไป!

เมื่อเหล่าตระกูลทั้งหลายได้ยินคำประกาศของบรรพชนหลิน พวกเขาก็ปะทุขึ้นราวกับน้ำเดือด!

"เรื่องนี้กลับตาลปัตรแล้วหรือ?"

"ตระกูลหลินประกาศสงครามกับราชวงศ์เซียนสวรรค์จริง ๆ หรือ?"

"พวกเขาไม่รู้ถึงจุดจบของตระกูลที่เคยต่อต้านราชวงศ์เซียนสวรรค์งั้นหรือ? การขัดขืนเช่นนี้ไม่มีทางจบดีแน่!"

"ครานี้ต้องระวังตัวให้มาก ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราต้องมั่นคงไว้ก่อน!"

"ไม่ต้องระวังอะไรทั้งนั้น แค่รอให้ราชวงศ์เซียนสวรรค์มาล้างแค้นตระกูลหลินก็พอ!"

"ฮ่า ๆ ๆ ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก! ตระกูลหลินไปยั่วยุจ้าวแห่งหุบเหวมืดเข้า แต่โชคดีที่รอดมาได้ ครานี้ราชวงศ์เซียนสวรรค์มาถึงแล้ว ขอดูหน่อยเถอะว่าพวกเขาจะเอาตัวรอดได้อีกหรือไม่!"

ทั่วทั้งอาณาจักรฉีซานปั่นป่วนไปหมด เสียงถกเถียงดังระงมไปทุกที่

คำสาบานของบรรพชนหลินดังกึกก้องประหนึ่งฟ้าผ่า ปลุกเร้าจิตใจของผู้คนไปทั่ว!

ในขณะนั้นเอง ท่ามกลางหมู่เมฆ ดวงตาของผู่นำราชวงศ์เซียนสวรรค์เย็นยะเยือกถึงขีดสุด

เขามิได้กล่าวสิ่งใดอีกต่อไป เพราะการโต้เถียงต่อหน้าสาธารณชนเช่นนี้เป็นการลดเกียรติของเขา ดังนั้นเขาจึงหันหลังกลับและร่างกายเริ่มจางหายไป

ทว่าบรรพชนหลินเพียงแค่แค่นหัวเราะเย็นชา ก่อนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว! แขนเสื้อสะบัดเพียงครั้งเดียว ภูเขาแม่น้ำสั่นสะเทือน ดวงดาราคร่ำครวญ!

เขาโจมตีทันที ทำลายราชโองการของผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์จนแหลกสลาย!

"เก็บเตาหลอมนั้นไว้ ข้าจะมาเอาคืนด้วยตัวเอง!" ก่อนที่ร่างจะจางหายไป ผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์ทิ้งคำพูดที่เย็นเยียบเอาไว้

"ถ้ากล้ามา ข้าจะสังหารเจ้าด้วยมือข้าเอง!" บรรพชนหลินแค่นเสียงเยาะ

ณ ขณะนั้น ในส่วนลึกของแดนรกร้างอันไกลโพ้น หลินเสวียนที่ใช้พลังของวิญญาณผู้พิทักษ์ต้นหลิว เดินทางกลับไปยังเมืองต้าเยียน

เมื่อเขาเงยหน้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนท้องฟ้า แม้แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา

"สมแล้วที่เป็นบรรพชนของข้า ช่างองอาจยิ่งนัก!"

คำประกาศสงครามของบรรพชนหลิน ซึ่งถึงกับบดขยี้ราชโองการของผู้นำราชวงศ์เซียนสวรรค์ ทำให้ทั่วทั้งอาณาเขตเหนือคราม รวมถึงอาณาเขตอื่น ๆ สั่นสะเทือน!

อย่างไรก็ตาม ไม่มีตระกูลหรือขุมอำนาจใดเชื่อว่าตระกูลหลินจะสามารถชนะศึกครั้งนี้ได้ แม้แต่ตระกูลที่เคยสูญเสียอัจฉริยะของตนให้กับราชวงศ์เซียนสวรรค์ และถูกปราบปรามอย่างโหดเหี้ยม ก็ยังไม่คิดว่าตระกูลหลินจะมีโอกาสเหนือกว่า พวกเขาล้วนมองสถานการณ์ในแง่ร้าย

แต่ในขณะนั้นเอง ตระกูลหลินกลับได้รับเรื่องที่คาดไม่ถึง!

เพราะหลินเสวียนได้เดินทางกลับถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

เด็กน้อยหลินเสวียนที่ตัวเล็ก น่ารักราวกับตุ๊กตาหยก เขาเดินข้ามประตูตระกูลหลินเข้ามาอย่างสบาย ๆ

ระหว่างทางกลับบ้าน หลินเสวียนยังยิ้มทักทายเหล่าศิษย์ตระกูลหลินที่กำลังตกตะลึง

ศิษย์ตระกูลหลินรอบข้างต่างนิ่งอึ้งกันถ้วนหน้า พวกเขาไม่แม้แต่จะรู้ว่าควรแสดงปฏิกิริยาเช่นไร!