116.ผู้ช่วยจากสถานที่ห่างไกล

ในขณะนั้นเอง แสงห้าสีเปล่งประกายจากข้างกายของหลินฮ่าว กระแสพลังบางส่วนไม่สามารถต้านทานการสั่นสะเทือนนี้ได้และระเบิดออกพร้อมกับแสงสว่างเจิดจ้า!

ด้วยความช่วยเหลือจากเนตรศักดิ์สิทธิ์ของหลินเสวียน แขนที่ห้อยลงของหลินฮ่าวค่อยๆ ฟื้นตัว ดวงตาของเขาเชื่อมต่อกับเนตรหยินหยางของหลินเสวียน ทำให้สามารถมองทะลุทุกจุดอ่อนของศัตรูได้ นอกจากนี้ รอบกายเขายังมีเปลวเพลิงสีทองมากมายล่องลอยอยู่ และท่ามกลางเปลวเพลิงนั้น ดูเหมือนจะมีวิหคเพลิงจูเชวี่ยบินร่อนอยู่!

"สังหาร!"

หลินเสวียนคำรามเสียงต่ำ ใช้พลังบนร่างของหลินฮ่าวกระตุ้นเนตรศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง ท่ามกลางท้องฟ้าชั้นเก้า ทะเลแห่งสายฟ้าปั่นป่วน พายุสายฟ้าสีม่วงปะทุขึ้น แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือยักษ์ที่ปกคลุมทั้งฟ้าดิน พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มผมทองที่อยู่ไกลออกไป!

ชายหนุ่มผมทองรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว หัวใจของเขาสั่นสะท้าน พยายามจะพูดบางอย่างเพื่อใช้เสวียนอวี่เป็นตัวประกัน

ทว่า เขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วง จะสามารถต้านทานพลังของสายฟ้าเก้าสวรรค์ที่หลินเสวียนปลดปล่อยด้วยความช่วยเหลือจากหลินฮ่าวได้อย่างไร?

"ฉัวะ!"

เสียงแหลมดังขึ้น ฝ่ามือสายฟ้าที่เปล่งประกายด้วยพลังมหาศาลกระชากลงมาด้วยความแม่นยำสูงสุด ทำลายร่างของชายหนุ่มผมทองจนแหลกเป็นเสี่ยงๆ!

ในขณะเดียวกัน หลินฮ่าวพุ่งทะยานเข้าหา คว้าตัวเสวียนอวี่กลับมาได้สำเร็จ!

เพราะความล่าช้าเพียงชั่วพริบตา ทำให้ทั้งสองที่เกือบจะสามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของค่ายกลได้กลับถูกขังไว้อีกครั้ง!

เสียงดังขึ้นอีกครั้ง สายฟ้าพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งฟ้าดิน พายุพัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าหลินเสวียนจะสามารถควบคุมสายฟ้าเก้าสวรรค์ได้ แต่ในตอนนี้เขากลับไม่สามารถทำลายข้อจำกัดของค่ายกลได้!

แรงสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากค่ายกล พลังวิญญาณปั่นป่วนอย่างรุนแรง จนแม้แต่พลังปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินก็ถูกรบกวน!

"ไม่ว่าอย่างไร หลินเสวียนต้องตาย!" หยู่ตู้เฟยเงยหน้ามองขึ้นไป แววตาของเขาเต็มไปด้วยความดุร้าย มองทะลุผ่านทะเลสายฟ้าสีม่วง พลางคิดในใจอย่างชัดเจนว่า หากวันนี้ปล่อยให้หลินเสวียนหนีไปได้ วันข้างหน้าพวกเขาจะต้องเผชิญกับการล้างแค้นที่น่าสะพรึงกลัวแน่นอน!

"ฆ่ามันซะ! ต่อให้มันสามารถเรียกสายฟ้าได้ แล้วยังไง? ต่อให้คำพูดของมันสามารถสั่นคลอนสวรรค์ได้ แล้วยังไง? วันนี้มันต้องตายที่นี่ กลายเป็นเครื่องสังเวยให้กับเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์นี้!"

ตูม!!

เสียงดังสนั่นอีกครั้ง ท้องฟ้าสั่นสะเทือน ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำทั้งหกระเบิดพลังเต็มกำลัง ค่ายกลเปล่งแสงเจิดจ้า แรงกดดันที่น่าหวาดกลัวแผ่กระจายออกมา หมอกดำลอยคลุ้งขึ้นมา ต้องการกลืนกินหลินเสวียนและพวกเขา!

หลินเสวียนระดมพลังทั้งหมดควบคุมสายฟ้าเก้าสวรรค์ชั้นฟ้าหลินฮ่าวใช้เนตรสวรรค์อย่างต่อเนื่อง ส่วนเสวียนอวี่ก็สู้สุดกำลัง ร่างแห่งเต๋าเปล่งแสงเรืองรอง คอยหนุนสามีและลูกของนาง

แต่ทั้งหมดนี้ กลับไร้ประโยชน์!

เสียงแตกดังขึ้นอีกครั้ง! ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้น5โจมตีทะลวงเข้ามาหาหลินฮ่าวโดยตรง ฝ่ามือกระแทกเข้าสู่กลางอกของเขา เกราะทองคำแตกละเอียด กระดูกแหลกเป็นเสี่ยง!

"แค่ก! แค่ก!" แม้ว่าหลินฮ่าวจะพยายามข่มพลังสะท้อนกลับจากการโจมตีไว้สุดกำลัง แต่ร่างของเขาก็ยังเซไปกระแทกหลินเสวียนที่อยู่ด้านหลัง

เด็กน้อยถูกแรงสะท้อนของพลังผลักออกไป เลือดกลบปาก ร่างเล็กๆ ของเขาร่วงลงจากหลังของหลินฮ่าวทันที!

"เสวียนเอ๋อร์!"

เสวียนอวี่รีบคว้าตัวลูกชายมากอดไว้แน่น เมื่อเห็นใบหน้าเล็กๆ ที่ชุ่มไปด้วยเลือด น้ำตาของนางเอ่อคลอเต็มสองตา!

หลินฮ่าวพยายามยันกายลุกขึ้น ร่างกายเขาชุ่มโชกไปด้วยเลือด แขนที่ถือหอกสั่นสะท้านจนแทบจะรับน้ำหนักของตัวเองไม่ไหว แม้แต่กระดูกสีขาวในแขนก็สามารถมองเห็นได้!

"ตอนนี้แกหมดสภาพแล้ว เนตรลึกลับของแกก็ไม่สามารถมองเห็นจุดอ่อนของข้าได้อีกต่อไป ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าแกจะต่อต้านได้อย่างไร!"

"ไปตายซะ!"

ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้น4ก้าวออกมาข้างหน้า ยกมือขึ้นแล้วกดลง ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงมาพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนแห่งฟ้าดิน ราวกับสามารถบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกสลาย!

"ฆ่า!"

หลินฮ่าวคำรามก้องฟ้า! แม้ในเวลานี้เขาจะบาดเจ็บสาหัส แต่เขาไม่มีวันลดศักดิ์ศรีของตนเองหรือก้าวถอยหลัง เขากลับระเบิดเปลวเพลิงทองคำออกมาจากร่างกาย ราวกับมีเสียงกลองศึกโบราณดังอยู่ข้างหู แสงสีทองพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

ทว่ากลับมีเสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง! ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้น4ลงมือโจมตีอีกครา เปลวเพลิงทองคำของหลินฮ่าวปะทะเข้ากับพลังของอีกฝ่ายก่อนจะแตกสลาย!

จากนั้น ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำขั้น3อีกคนระเบิดพลังของตนเองออกมา หลินฮ่าวถูกซัดปลิวกระเด็นไปกระแทกกับเสวียนอวี่ ร่างของเขาบอบช้ำแทบไม่เหลือชิ้นดี เลือดเนื้อของเขาถูกบดขยี้จนเละเทะ ไม่สามารถรักษาสมดุลกลางอากาศได้อีกต่อไป และหมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้!

เสวียนอวี่รีบพยุงร่างของหลินฮ่าวไว้ข้างกาย ก่อนจะแบกหลินเสวียนขึ้นบนหลัง มือของนางคว้าไปที่หอกทองคำที่กระเด็นออกมาจากมือของหลินฮ่าว นางกำมันไว้แน่น แม้พลังของนางจะอ่อนแอ แต่แววตากลับแน่วแน่อย่างถึงที่สุด นางยืนขวางอยู่เบื้องหน้าหลินเสวียนและหลินฮ่าว!

"ต่อให้เจ้าจะมีจิตใจแข็งแกร่งเพียงใด แต่สุดท้ายเจ้าก็ไม่อาจหลบหนีจากความตาย!" หนึ่งในยอดฝีมือระดับแก่นทองคำที่ปรากฏตัวเป็นคนแรกก้าวออกมา สายตาเย็นชาอย่างถึงที่สุด "บนโลกใบนี้ การอ่อนแอคือบาป! เลือดเนื้อของเจ้าจะกลายเป็นเครื่องสังเวยให้กับเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์ในท้ายที่สุด!"

สิ้นคำพูดของเขา มือขนาดมหึมาที่ควบแน่นขึ้นบนท้องฟ้าก็ฟาดลงมาด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว!

ทว่าทันใดนั้นเอง—

เสียงใสกังวานดังก้องขึ้น!

แสงสีเขียวหยกเปล่งประกายออกมาจากแขนเสื้อของหลินเสวียน!

จากนั้น แสงสีเขียวนั้นก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า! หากมองดูให้ดี จะพบว่ามันคือกิ่งหลิวสีเขียวหยก ราวกับถูกแกะสลักขึ้นจากหยกวิญญาณโบราณ งดงามและบริสุทธิ์ถึงขีดสุด! แล้วทันใดนั้นเอง แสงอันเจิดจ้าก็พวยพุ่งออกจากร่างของมัน สาดส่องไปทั่วทั้งทะเลสายฟ้า เปลี่ยนท้องฟ้าทั้งผืนให้กลายเป็นสีเขียว!

"นั่นมันอะไรกัน… เอ๊ะ!?"

ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำขั้น2ที่กำลังพุ่งเข้ามาหมายจะปลิดชีพหลินเสวียนและพวกเขา พลันรู้สึกถึงอันตรายอันใหญ่หลวง! หัวใจของเขาสั่นระรัวด้วยความหวาดกลัว เขากรีดร้องออกมาและพยายามหลบหนีทันที!

ทว่าเสียงร้องของเขากลับถูกตัดขาดกลางคัน!

กิ่งหลิวสีเขียวหยกแตกตัวออกเป็นโซ่แห่งมหาเต๋าจำนวนนับไม่ถ้วน ในชั่วพริบตา โซ่แห่งมหาเต๋าเส้นหนึ่งก็พุ่งทะลวงร่างยอดฝีมือระดับแก่นทองคำขั้น2อย่างง่ายดาย!

หลินเสวียนมองเห็นกิ่งหลิวสีเขียวหยกบินออกมาจากแขนเสื้อของตนเอง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง!

"ท่าน...

"วิญญาณผู้พิทักษ์ในหมู่บ้านรกร้างงั้นหรือ?"

ทว่า วิญญาณผู้พิทักษ์ตนนั้นไม่ได้ตอบคำถามของหลินเสวียนแต่อย่างใด หลังจากพุ่งทะลวงร่างของยอดฝีมือระดับแก่นทองคำขั้น2แล้ว มันก็ไม่หยุดนิ่งแม้แต่ชั่วพริบตาเดียว มันพุ่งทะยานเข้าไปยังทะเลสายฟ้าเก้าสวรรค์ที่กำลังกระหน่ำลงมา!

ในชั่วพริบตา ทะเลสายฟ้าเก้าสวรรค์ที่เดิมทีสงบนิ่งพลันปะทุขึ้นราวกับถูกกระตุ้นด้วยบางสิ่ง! สายฟ้านับไม่ถ้วนพุ่งตรงเข้าหากิ่งหลิวสีเขียวหยก!

ทว่า สิ่งที่ทำให้หลินเสวียนตกตะลึงก็คือ เมื่อสายฟ้าเก้าสวรรค์ฟาดลงบนกิ่งหลิวนั้น มันกลับไม่ก่อให้เกิดความปั่นป่วนใด ๆ เลย! ราวกับว่าน้ำแข็งถูกโยนลงไปในเปลวไฟและละลายหายไปอย่างสมบูรณ์... หรือว่า มันถูกกลืนกิน?

หลินเสวียนถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ วิญญาณผู้พิทักษ์ตนนี้… กำลังดูดซับสายฟ้าเก้าสวรรค์อยู่อย่างนั้นหรือ?

เมื่อครู่ก่อน กิ่งหลิวสีเขียวหยกที่ดูบอบบางอ่อนแอพลันเปล่งแสงสีฟ้าส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า! แม้ว่ามันจะดูเล็กจ้อย แต่โซ่แห่งมหาเต๋าที่มันสร้างขึ้นกลับแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด ราวกับถูกหลอมขึ้นจากโลหะศักดิ์สิทธิ์จากดินแดนเหนือสวรรค์!

โซ่แห่งมหาเต๋านั้นปักตรึงร่างของระดับแก่นทองคำขั้น2ไว้กลางอากาศ!