113.เตาหลอมเก้าทมิพิฆาตสวรรค์ สังเวยอัจฉริยะตระกูลใหญ่!
113.เตาหลอมเก้าทมิพิฆาตสวรรค์ สังเวยอัจฉริยะตระกูลใหญ่!
แม้แต่หยูตู้เฟยยังต้องหรี่ตาลง มองไปที่หลินฮ่าวด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง
"เจ้าคิดว่าตระกูลหลินของเรามีเพียงบรรพชนที่เป็นผู้แข็งแกร่งเพียงผู้เดียวอย่างนั้นหรือ?"
"ถึงแม้ข้าหลินฮ่าวจะบำเพ็ญเพียรมาไม่ถึงร้อยปี แต่ข้าก็อยู่ในระดับแก่นทองคำแล้ว! ข้ายังเคยก้าวเข้าสู่แดนรกรกร้างและสังหารอสูรร้ายไปหลายตนภายในสามวัน!"
"ก่อนที่เจ้าจะเรียกพวกเรามา เจ้าคงไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ชัดสินะ?"
หลินฮ่าวยืนกลางอากาศราวกับเทพแห่งสงครามเปลวเพลิงสีทองลุกโชนรอบกาย เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับกุมหอกยาว ดวงตาเปล่งประกายวิชาเนตรสวรรค์ ปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา!
"ที่นี่คืออาณาเขตของราชวงศ์เซียน ในฐานะที่เป็นคนตระกูลหลิน เจ้ากล้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ!"
ทันใดนั้น แสงสีแดงเจิดจรัส ชายชราผู้หนึ่งเดินออกมาจากด้านล่าง ลูกประคำหัวกะโหลกพุ่งออกจากมือของเขา แต่ละลูกเปล่งประกายราวกับหยก ขนาดเท่ากำปั้นทารก ภายในมีวิญญาณร้ายนับร้อยพันวนเวียน แผ่รัศมีสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัว!
ลูกประคำเหล่านั้นก่อร่างสร้างเป็นสายน้ำยมโลก ลวดลายเร้นลับกระจายอยู่ตรงกลาง ราวกับว่าเเม่น้ำยมโลกได้ปรากฏขึ้นแล้ว เหล่าภูตผีปีศาจคำราม ก่อนจะพุ่งเข้าโอบล้อมหลินฮ่าว เสวียนอวี่ และคนอื่นๆ
"ทำลายซะ!" หลินฮ่าวคำรามเสียงดัง ผมยาวพลิ้วไหวในสายลม รอบกายดังก้องไปด้วยเสียงสวดบางอย่างคล้ายเสียงจากสวรรค์ ประหนึ่งสายฟ้า ฟาดลงมาทำลายแม่น้ำยมโลกจนแหลกสิ้น!
"ไป!" หลินฮ่าวคำรามอีกครั้งก่อนจะสะบัดหอกไปข้างหน้า แสงสีทองและวังวนแห่งความว่างเปล่าก่อตัวเป็นอุกกาบาตสีทองดำ พุ่งตรงเข้าหาลูกประคำหัวกะโหลก!
เสียงแตกดังสนั่นกึกก้อง! หัวกะโหลกที่แวววาวราวกับหยกแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ!
แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางแสงเจิดจรัสที่ปกคลุมฟ้า พลังของค่ายกลอันแข็งแกร่งแผ่ซ่านออกมา ลำแสงอันเจิดจ้าพุ่งขึ้นจากแท่นบูชา ทะลุฟ้าทะลุดิน!
เพียงพริบตาเดียว ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำอีกสี่คนก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ!
พวกเขาก้าวออกมาพร้อมกัน วังวนแห่งพลังกลืนกินระเบิดออก เปลวไฟสีทองดับวูบ!
ตอนนี้มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำรวมกันถึงหกคนล้อมหลินฮ่าวไว้ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเย็นเยียบและจิตสังหาร!
แสงดาวนับไม่ถ้วนส่องลงมา เปลวเพลิงลุกไหม้ท่ามกลางแสงจันทร์
ราชวงศ์เซียนเป็นขุมอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาเขตเหนือครามคำกล่าวนี้มิใช่เรื่องโกหก! จากเหตุการณ์ใหญ่ในวันนี้ก็สามารถยืนยันได้ชัดเจน!
บนขุนเขาที่แตกร้าว เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์ ตั้งตระหง่าน มันกำลังหลอมร่างอัจฉริยะมากมายอยู่ภายใน!
ข้างเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์ มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำเฝ้าอยู่ถึงหกคน!
หากนับรวมหยู่ตู้เฟยเข้าไป ก็จะมีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำถึงเจ็ดคน!
เจ็ดแก่นทองคำ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? ต้องเข้าใจว่าในตระกูลทั่วไป เช่น ตระกูลเซิน หรือตระกูลเซียว ไม่มีผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำเลย!
ตระกูลใหญ่เช่นตระกูลซวนและตระกูลเป่ยเฉินก็มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำอยู่เช่นกัน แต่จำนวนของพวกเขาไม่ได้มากนัก มีเพียงสี่ถึงห้าคนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม แม้จะมีเพียงเท่านี้ ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็นตระกูลอันดับต้น ๆ ในอาณาจักรของตน!
จากบทสนทนาก่อนหน้านี้ หลินฮ่าวสามารถจับใจความได้ว่ามีเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาตสวรรค์ทั้งหมดเก้าใบ ตั้งอยู่ตามแปดทิศของราชวงศ์เซียน ส่วนเตาหลอมสุดท้ายอยู่ที่ศูนย์กลางเมืองหลักของราชวงศ์!
แต่เพียงแค่เตาหลอมแห่งนี้ก็มีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำเฝ้าอยู่ถึงเจ็ดคน!
กล่าวอีกนัยหนึ่ง หมายความว่า ราชวงศ์เซียนสามารถใช้ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำได้ไม่น้อยกว่า 60 คน! นี่มันน่าหวาดหวั่นเกินไปแล้ว!
แม้ว่าหลินฮ่าวจะเชี่ยวชาญทั้งวิชาเนตรสวรรค์และพลังกลืนกิน อีกทั้งเวลาต่อสู้ยังได้รับการสนับสนุนจากพลังปราณม่วงและเสียงแห่งมหาเต๋า ทำให้สามารถข้ามขั้นไปต่อสู้กับยอดฝีมือรุ่นเก่า และถึงขั้นท้าทายผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำขั้นที่5ได้
แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ อันตรายที่หลินฮ่าวต้องเผชิญนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถรับมือได้ในตอนนี้!
ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่จะเอาชนะการล้อมโจมตีของผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำหกคนได้ แม้แต่การเอาตัวรอดก็คงจะยาก!
เสียงระเบิดดังสนั่น หลินฮ่าวถูกซัดกระเด็น เลือดไหลออกจากมุมปาก ร่างกายสั่นสะท้าน กระดูกหักไปหลายจุด ก่อนที่เขาจะกระแทกเข้ากับเทือกเขาอีกฟากหนึ่ง จนยอดเขาครึ่งหนึ่งแตกกระจาย ฝุ่นควันลอยตลบอบอวล!
แต่ไม่นานหลังจากนั้น หลินฮ่าวก็พุ่งออกมาอีกครั้ง! เส้นผมสีดำสะบัดพลิ้วอย่างบ้าคลั่ง แม้เกราะของเขาจะพังทลายไปแล้ว แต่รัศมีสีทองยังคงเจิดจรัส ส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า!
"ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์! พวกเจ้าถูกลิขิตมาแล้วว่า จะเป็นเพียงหินรองเท้าให้ราชวงศ์เซียนของข้าเหยียบก้าวสู่สวรรค์!" หยู่ตู้เฟยลุกขึ้นมาอีกครั้ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาอย่างที่สุด
"หินรองเท้า? เหอะ! พวกแกนั่นแหละที่เป็นแค่หินรองเท้า!" หลินฮ่าวตะโกนด้วยความโกรธ เขากระชับหอกในมือแล้วพุ่งเข้าโจมตี แต่การต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือมากมายเช่นนี้ มันเป็นเรื่องยากยิ่งนัก
"บังอาจนัก! เจ้าเป็นแค่ผู้ฝึกตนเล็กๆจากอาณาจักรอันยากไร้ แต่กลับกล้าดูแคลนศักดิ์ศรีของราชวงศ์เซียน!" ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำคนหนึ่งตวาดขึ้น ในมือของเขาถือพัดสายฟ้าที่ห่อหุ้มลมปราณ พลันปรากฏกลุ่มเมฆขึ้นเหนือศีรษะ เขาเพียงสะบัดพัดเบา ๆ ก็มีสายฟ้าและพายุได้คำรามลงออกมา!
เสียงฉีกกระชากดังขึ้น สายฟ้าและสายลมพัดกระหน่ำไปทั่วบริเวณ หลินฮ่าวถูกซัดปลิวไปอีกครั้ง! ส่วนผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำที่ถือพัดสายฟ้ากลับเพียงแค่ถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนจะตั้งหลักได้อย่างมั่นคง!
"กักขัง!" ระดับแก่นทองคำอีกคนตะโกนขึ้น ก่อนจะผนึกด้วยมือของเขา ตราสัญลักษณ์เรืองแสงพุ่งออกจากฝ่ามือ ทันใดนั้นเถาวัลย์สีเขียวมากมายก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ร้อยเรียงกันเป็นกรงขังล้อมรอบหลินฮ่าวเอาไว้!
จากนั้น ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำโดยรอบต่างหยิบอาวุธของตนออกมา ค่ายกลและวิชาต่างๆส่องประกายไปทั่วท้องฟ้า พุ่งเข้าหาหลินฮ่าวโดยตรง!
"อ๊ากก!" หลินฮ่าวกรีดร้องออกมา พลังบำเพ็ญเพียรของเขาถูกกดทับจนไม่อาจใช้ได้ แม้แต่พละกำลังทางกายก็ยังถูกจำกัด!
เขาดิ้นรนสุดกำลัง ราวกับสัตว์ร้ายยุคโบราณที่ถูกขังอยู่ในกรงเถาวัลย์ ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดพยายามทำลายกรงขังนี้!
แต่มันไร้ประโยชน์!
ในระยะไกล ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำจ้องมองหลินฮ่าวด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเฉยเมย...
"คนผู้นี้แข็งแกร่งไม่น้อย แม้ว่าเขาจะเลยช่วงวัยที่เหมาะสมไปแล้ว แต่หากนำไปใส่ในเตาหลอม ก็ยังสามารถสกัดแก่นโลหิตออกมาได้ไม่น้อย!"
"ข้าแนะนำให้เจ้าหยุดดิ้นรนและเก็บแรงไว้เถอะ! อีกไม่นานเราจะให้โอกาสเจ้ากล่าวคำสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย"
ภายในกรงเถาวัลย์ หลินฮ่าวคำรามด้วยความโกรธ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความแค้นและความไม่ยินยอม!
หากเขาค้นพบแผนการของราชวงศ์เซียนเร็วกว่านี้ และหากเขาเชื่อคำพูดของเสวียนเอ๋อร์ตั้งแต่แรก เขาคงไม่เสียเวลาสืบสวน แต่จะรีบฉวยโอกาสหลบหนีไปในทันทีโดยไม่ให้ใครพบเห็น เรื่องราวคงไม่ลงเอยเช่นนี้!
ทว่าตอนนี้ มันสายเกินไปแล้วที่จะพูดอะไรอีก หกยอดฝีมือร่วมมือกันลงมือและกดข่มเขาโดยตรง เขาทำได้เพียงดิ้นรนอย่างน่าสังเวช และมองดูภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา!