81.กรงหยกล้อมสวรรค์
81.กรงหยกล้อมสวรรค์
กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่และทรงอำนาจราวกับสามารถทำลายล้างทุกสรรพสิ่งได้แผ่กระจายออกมาจากร่างในชุดคลุมดำ! และที่สำคัญ กลิ่นอายนี้มุ่งตรงไปยังจ้าวแห่งหุบเหวมืดโดยตรง!
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ลงมือเพราะระยะเวลาของปรากฏการณ์นี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว สุดท้ายแล้ว ภาพมายาก็สลายหายไป
โลกตกอยู่ในความเงียบงันจนน่าหวาดหวั่น ราวกับพาผู้คนให้สัมผัสถึงความว่างเปล่าชั่วนิรันดร์ก่อนที่ความโกลาหลจะปะทุขึ้น
มัน…มันมีจิตวิญญาณงั้นหรือ? ในท้ายที่สุด ปรากฏการณ์นี้กลับแสดงอารมณ์ที่คล้ายมนุษย์ในดวงตาของมัน?
เหล่าสัตว์อสูรที่อยู่ฝ่ายหุบเหวมืดต่างรู้สึกขนลุกพวกมันจ้องมองไปยังจุดที่ปรากฏการณ์นั้นเคยอยู่ และกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก!
ภาพมายาไร้จิตวิญญาณเพียงสองนิ้วก็สามารถบังคับให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดถอยร่นและสร้างบาดแผลให้เขาได้
หากมันมีจิตวิญญาณขึ้นมาจริง ๆ จะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
ยิ่งไปกว่านั้น หากปรากฏการณ์นี้สามารถดำรงอยู่ต่อไป ผลลัพธ์ของวันนี้จะเป็นเช่นไร?
เหล่าสัตว์อสูรต่างรู้สึกถึงความหวาดกลัวอันไร้ที่สิ้นสุด และขณะเดียวกันก็มีความยินดีที่ตนเองรอดพ้นจากความตายมาได้!
โชคดีที่ปรากฏการณ์นี้ไม่สามารถดำรงอยู่ตลอดไป มันสามารถคงอยู่ได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น
ในขณะนี้ หลินเสวียนกระพริบตาและรู้สึกว่าพลังของปรากฏการณ์นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน…
‘หากทุกปรากฏการณ์ล้วนแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มันจะทรงพลังขนาดไหนกันนะ?’ หลินเสวียนอดคิดในใจไม่ได้
สายตาของจ้าวแห่งหุบเหวมืดเย็นยะเยือก เขากำหมัดแน่น
ในชั่วพริบตาเมื่อครู่ เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเพิ่งหนีรอดจากความตายมาได้
หรือว่าเขาจะรู้สึกหวาดกลัวต่อทารกคนหนึ่ง และรู้สึกโชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่? ช่างเป็นความอัปยศยิ่งนัก!
แต่แล้วทันใดนั้นเอง จ้าวแห่งหุบเหวมืดพลันหันศีรษะและซัดหมัดไปยังพื้นที่ว่างเปล่าไม่ไกลออกไป!
"ไสหัวไปซะ!"
"คนที่ควรไสหัวไปคือเจ้า!" เสียงตะโกนอันเย็นชาดังขึ้น
เป็นบรรพชนหลิน!
เมื่อครู่ หลินเสวียนเพิ่งแสดงปรากฏการณ์ออกมา และใช้นิ้วสองนิ้วสร้างบาดแผลให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดจนต้องถอยร่น!
ในฐานะยอดฝีมือระดับครึ่งก้าวจิตวิญญาณ บรรพชนหลินย่อมมีประสบการณ์ในการต่อสู้มากมาย เขาจะปล่อยให้โอกาสทองเช่นนี้หลุดลอยไปได้อย่างไร?
เขากระชับกระบี่ในมือและกล่าวเสียงต่ำ แผ่นหลังของเขาตั้งตรงขึ้น กระดูกและเส้นเอ็นที่เคยแห้งเหี่ยวกลับมามีพลังอีกครั้ง กระดูกของเขาค่อย ๆ เปล่งประกายเป็นดั่งหยก ร่างกายเริ่มฟื้นตัว เส้นผมที่เคยขาวโพลนกลับคืนสู่ความดำขลับ!
เพียงชั่วพริบตาเดียว บรรพชนหลินก็กลับคืนสู่จุดสูงสุดของตนเอง และฟื้นคืนพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุด!
"ปราณม่วงปฐมกาล!" บรรพชนหลินคำรามพลางสะบัดกระบี่ในมือ
ปราณม่วงอันไร้ที่สิ้นสุดปะทุออกมา แปรเปลี่ยนเป็นมังกรวารีขนาดพันจั้ง พุ่งเข้าหาจ้าวแห่งหุบเหวมืด อ้าปากคำรามพร้อมตะปบเล็บเข้าหาศัตรู!
นี่ก็คือกระบี่ที่บรรพชนหลินได้เรียนรู้จากหลินเสวียน!
ในขณะเดียวกัน วังวนกลืนกินมากมายปรากฏขึ้นรอบตัวบรรพชนหลิน
นี่คือพลังกลืนกินที่เขาได้ทำความเข้าใจจากปรากฏการณ์กลืนกินดวงดาวของหลินเสวียน!
บรรพชนหลินใช้พลังนี้ดูดซับพลังปราณปีศาจรอบตัวของจ้าวแห่งหุบเหวมืด และเปลี่ยนมันเป็นพลังของตนเอง
พร้อมกันนั้น เขาลอยตัวกลางอากาศ ป้องกันการโจมตีของจ้าวแห่งหุบเหวมืด และตั้งใจจะบดขยี้ศัตรูให้แหลกเป็นจุณ!
จ้าวแห่งหุบเหวมืดอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงคำรามเบา ๆ!
ก่อนหน้านี้ ร่างกายของเขาถูกโจมตีอย่างหนักจากสองนิ้วของปรากฏการณ์ ทำให้พลังปราณและเลือดของเขาไม่มั่นคงมาตั้งแต่แรก
ในขณะนี้ การโจมตีของบรรพชนหลินก็รุนแรงและเหี้ยมโหด ทุกกระบวนท่าเล็งไปยังจุดสำคัญและจุดอ่อนของเขาโดยตรง!
สิ่งที่ทำให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดโกรธมากที่สุดก็คือ— เขากลับถูกมนุษย์ระดับครึ่งก้าวจิตวิญญาณกดดันจนต้องต่อสู้อย่างสูสี!
เขาต้องรู้ไว้ว่า ตอนนี้ตนเองอยู่ในระดับจิตวิญญาณขั้น4!
การต่อสู้ระหว่างทั้งสองดุเดือดเป็นอย่างมาก ความเร็วของพวกเขาเกินกว่าจินตนาการ หนึ่งขาว หนึ่งดำ ปะทะกันกลางอากาศจนเกิดเป็นพายุสีเทา
พลังทำลายล้างจากการปะทะกันของพวกเขาทำให้มิติรอบ ๆ สั่นไหวทุกครั้งที่ชนกัน!
"เขา… ถูกกดดันงั้นหรือ?" เสือดำสามเศียรที่อยู่ด้านล่างตกตะลึงจนแทบพูดไม่ออก
แม้ว่าต้นกำเนิดของจ้าวแห่งหุบเหวมืดจะได้รับบาดเจ็บ แต่เขาก็ยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจิตวิญญาณขั้น4
เขาถูกกดดันโดยผู้ฝึกตนระดับครึ่งก้าวจิตวิญญาณได้อย่างไร?
"หรือว่า… นิ้วสุดท้ายนั่นยังมีความลับอะไรซ่อนอยู่?"
ไม่มีใครเป็นคนโง่ พวกเขาต่างรู้ดีว่าสภาพของจ้าวแห่งหุบเหวมืดในตอนนี้อาจเกี่ยวข้องกับนิ้วสุดท้ายของเงาลึกลับนั้น
หรืออาจกล่าวได้ว่า— นิ้วสุดท้ายนั้นได้สร้างความเสียหายที่มิอาจประเมินได้ต่อจ้าวแห่งหุบเหวมืด!
แม้ว่าภายนอกนิ้วสุดท้ายนั้นจะดูไม่แตกต่างจากครึ่งนิ้วก่อนหน้า และจ้าวแห่งหุบเหวมืดก็ดูเหมือนจะอดทนรับมันได้
แต่ความจริงแล้ว เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเป็นอย่างยิ่ง!
แน่นอนว่า จ้าวแห่งหุบเหวมืดบาดเจ็บหนักมาตั้งแต่แรกแล้ว อีกทั้งต้นกำเนิดของเขายังได้รับความเสียหาย
ยิ่งไปกว่านั้น เขาถูกโจมตีโดยบุคคลที่ในอนาคตอาจเป็นผู้ไร้เทียมทาน!
ตอนนี้ เขายังถูกบรรพชนหลินกดดันอีก!
ดวงตาของจ้าวแห่งหุบเหวมืดฉายแววโกรธแค้น!
เขาปลดปล่อยพลังสูงสุดของตนออกมาโดยตรง ยืนกลางอากาศ และทุ่มพลังทั้งหมดลงไปในทุกการโจมตี!
พลังของจ้าวแห่งหุบเหวลึกก่อให้เกิดแรงระเบิดไปทั่ว เทือกเขาหลายลูกในเมืองฉีซานพลันระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ หินดินปลิวว่อน!
ส่วนบรรพชนหลิน เขาคำรามออกมา พลังปราณม่วงและพลังกลืนกินปรากฏขึ้นพร้อมกัน
บรรพชนหลินต้องการใช้โอกาสนี้สังหารจ้าวแห่งหุบเหวมืดในขณะที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส!
"อัจฉริยะย่อมถูกฟ้ากลั่นแกล้ง! เจ้าคิดว่าเด็กทารกที่ยังไม่อาจแข็งแกร่งพอจะปกป้องเจ้าได้งั้นหรือ? ให้ข้าบอกเจ้าไว้เถอะ— พวกเจ้าฆ่าข้าไม่ได้!" จ้าวแห่งหุบเหวมืดตะโกนเสียงแหบแห้ง
หมัดและฝ่ามือของเขาแต่ละกระบวนท่าสามารถทำลายภูเขาและแม่น้ำได้!
"ใครกันที่จะไม่ตาย? ความตายของเจ้าถูกกำหนดไว้แล้ว! จงตายซะ!" บรรพชนหลินคำรามอย่างบ้าคลั่ง
เส้นผมสีดำขลับของเขาพลิ้วไหวในอากาศ กระบี่ยาวสามฉื่อเปล่งประกายเจิดจ้า ฟาดฟันลงมาจากฟากฟ้า!
อย่างไรก็ตาม ด้วยเสียงแตกดัง เพล้ง! จ้าวแห่งหุบเหวมืดยื่นกรงเล็บขนาดยักษ์ออกมา
เขาคว้าจับกระบี่ยาวสามฉื่อนั้น และบีบมันจนแหลกเป็นชิ้น ๆ!
สีหน้าของบรรพชนหลินพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม!
กลางอากาศ พลังปราณปีศาจของจ้าวแห่งหุบเหวมืดลุกโชนขึ้น
เขากล่าวเสียงเย็นเยียบ,
"ข้ารู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน วันนี้เขาจะไม่มีวันรอดพ้นจากหายนะนี้ไปได้— เขาต้องตาย!"
"ต่อให้ในอนาคตเขาจะไร้เทียมทานแล้วยังไง? ตั้งแต่อดีต อัจฉริยะที่ตายไปก่อนจะถึงจุดสูงสุดมีน้อยเสียเมื่อไหร่?"
"เขาไม่มีทางหนีจากเงื้อมมือแห่งความตายไปได้!"
"ต้นกำเนิดของเด็กทารกนั่น! จิตวิญญาณของเจ้า! และแก่นทองคำของตระกูลหลิน! ทั้งหมดจะกลายเป็นทรัพยากรบำเพ็ญเพียรของข้า!"
เปลวเพลิงปีศาจพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ขณะที่โซ่สีเงินนับไม่ถ้วนพลันปรากฏขึ้นเบื้องหลังจ้าวแห่งหุบเหวมืด พวกมันแลดูคล้ายอสรพิษสีเงินจำนวนมากที่เลื้อยออกมา
เพียงชั่วพริบตา โซ่เหล่านั้นขยายความยาวถึงสิบแปดลี้! มันทับซ้อนกันเป็นชั้น ๆ และพุ่งเข้าหาบรรพชนหลินอย่างหนาแน่น!
เป็นราวกับงูพิษนับพันที่โผล่ออกจากรัง หมายจะกลืนกินมังกรวารี!
"กรงหยกล้อมสวรรค์?!"
ถูกห้อมล้อมไปด้วยชั้นของโซ่ บรรพชนหลินอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตกตะลึง
เพราะเขารู้ดีว่านี่คือกระบวนท่าสังหารสูงสุดของจ้าวแห่งหุบเหวมืด!
เขายังรู้ด้วยว่ากระบวนท่านี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!
มันถูกกล่าวขานว่าเป็นวิชาลึกลับที่เคยมีมาตั้งแต่ยุคโบราณ มีผู้พยายามศึกษามันมากมาย
ทว่าจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีผู้ใดเคยทำสำเร็จมาก่อน