77.ปรากฏการณ์—หลินเสวียนในวัยกลางคน!
77.ปรากฏการณ์—หลินเสวียนในวัยกลางคน!
"แล้วยังไง? มีชีวิตยืนยาวแล้วน่าภาคภูมินักหรือ? หากข้ามีเวลาอีกไม่กี่ปี ต่อให้เป็นผู้ยิ่งใหญ่โบราณหรือจ้าวแห่งหุบมืด ข้าก็ฟันให้ขาดได้ด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว!" บรรพชนหลินคำรามก้อง
ชายชราผมขาวปาดเลือดที่มุมปาก จากนั้นเผาผลาญพลังปราณและเลือดของตนเอง เส้นผมสีขาวปลิวไหวราวกับเปลวเพลิง กระบี่เขียวสามฉื่อในมือสั่นสะท้าน ส่งเสียงดังก้องไปทั่วฟ้า เขาสะบัดแขนขวา กระบี่พุ่งทะยานราวกับสามารถผ่าท้องฟ้าและทำลายล้างสรรพสิ่ง!
แต่ทุกคนต่างรู้ดี—บรรพชนหลินมาถึงขีดสุดแล้ว! การเผาผลาญพลังปราณและเลือดของเขา แม้จะช่วยให้พลังพุ่งทะยานขึ้นอีกขั้น แต่หนทางกลับไม่มีอีกแล้ว ร่างของเขาดั่งเปลวไฟที่เผาผลาญเชื้อไม้หมดสิ้น มีเพียงชะตากรรมเดียว—มอดไหม้จนกลายเป็นเถ้าธุลีและสลายไป!
สำหรับยอดฝีมือผู้เคยยิ่งใหญ่ในยุคสมัยนี้ การจบชีวิตเช่นนี้ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้ายิ่งนัก
บรรพชนหลิน ผู้ก่อตั้งตระกูลอันยิ่งใหญ่ของเมืองฉีซาน ผู้เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแผ่นดิน วันนี้กลับต้องแลกทุกสิ่งเพื่อเปิดทางให้เหล่าลูกหลานหนีรอด!
"ท่านบรรพชน!" หลินฮ่าวและคนอื่น ๆ ตะโกนลั่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความเจ็บปวด ทว่าไม่มีสิ่งใดที่พวกเขาจะทำได้ นอกจากมองดูทุกสิ่งตรงหน้าด้วยความสิ้นหวัง!
"ช่างน่าเวทนา! ยอดฝีมืออันยิ่งใหญ่แห่งยุค กลับต้องจบชีวิตเช่นนี้..."
"นับจากนี้ไป... ตระกูลหลินจะไม่มีอยู่อีกต่อไปในเมืองฉีซาน!"
ในระยะไกล หลายตระกูลต่างทอดถอนใจให้กับชะตากรรมของตระกูลหลิน บางคนยืนมองด้วยความสมเพช บ้างก็เยาะเย้ย และอีกหลายคนแทบไม่สนใจด้วยซ้ำ ตรงกันข้าม พวกเขากลับเริ่มวางแผนแย่งชิงทรัพยากรของตระกูลหลินทันทีที่กองทัพอสูรจากไป!
บรรพชนหลินเผาผลาญทุกสิ่งในร่างกายของเขาอย่างไม่ลังเล เพื่อเดิมพันครั้งสุดท้ายในชีวิต!
ทว่า... ในขณะที่ทุกคนเชื่อมั่นว่าความพ่ายแพ้ของบรรพชนหลินเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเขาจะต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ จ้าวแห่งหุบเหวมืดอันยิ่งใหญ่กลับหยุดเคลื่อนไหวกะทันหัน!
มันราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ!
ผ่านไปครู่หนึ่ง ดวงตาของมันหรี่ลงก่อนจะเบือนสายตาไปทางเมืองต้าเยียน!
ทุกผู้คนต่างงุนงง ไม่มีใครเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แม้แต่บรรพชนหลินที่กำลังต่อสู้อยู่ก็พลันชะงัก หอบหายใจหนักหน่วง ไม่อาจเข้าใจได้ว่าทำไมศัตรูของตนถึงหยุดลงกลางคัน
ในขณะเดียวกัน สายลมบางเบาก็พัดผ่านไปทั่วสนามรบ...
สายลม? ทำไมถึงมีสายลมพัดมาในเวลานี้?
ทันใดนั้น! เสาแสงอันมหึมาส่องประกายขึ้นจากเมืองต้าเยียน พุ่งทะยานขึ้นฟ้า เชื่อมโยงสวรรค์และโลกเข้าด้วยกัน!
หากเสาแห่งความมืดที่ปรากฏขึ้นพร้อมจ้าวแห่งหุบเหวมืดเป็นดั่งความมืดที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง เสาแห่งแสงนี้กลับเป็นสีขาวอันเจิดจรัสที่สาดส่องไปทั่วโลกา! ยิ่งไปกว่านั้น พลังของมันยังยิ่งใหญ่กว่า ราวกับสามารถปลุกเร้าจิตวิญญาณของผู้คนได้!
"ดูนั่นสิ! นั่นมันอะไรกัน!?"
"เสาแสงนี่คืออะไร!? เกิดอะไรขึ้น!?"
"มีใครรู้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?"
เส้นทางหนึ่งพาดผ่านจากเก้าสวรรค์ เชื่อมโยงฟ้าดินเข้าไว้ด้วยกัน!
เส้นทางนั้นพุ่งทะลุผ่านม่านหมอกปีศาจและเมฆหมอกดำทะมึน กองทัพอสูรนับไม่ถ้วนถูกเส้นทางนี้ทะลวงร่างจนวิญญาณแตกสลาย ไม่อาจหนีรอดไปได้!
ขนนกสีขาวนับไม่ถ้วนปลิวกระจายลงมาราวกับหิมะโปรย และจากนั้น กลีบดอกไม้แห่งสวรรค์ก็ร่วงหล่นลงมาพร้อมแสงเรืองรอง ส่องสว่างให้โลกใบนี้!
ท่ามกลางเสาแสงสีขาว พลันมีแสงทองเปล่งประกายขึ้นอย่างเงียบงัน ค่อยๆ แผ่ขยายออกไปพร้อมสายลมอันอ่อนโยน
ในเสาแสงขาวทองนั้น เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างเงียบสงบ ราวกับเป็นเสาหลักที่มั่นคงไม่สั่นไหว ยืนกอดอกอยู่ท่ามกลางขนนกแห่งแสงและกลีบดอกไม้ร่วงหล่น ราวกับเป็นเทพเซียนที่เสด็จลงมาจุติ!
"นั่นใครกัน!?"
"อะไรกัน!? ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้!?"
"หรือว่าตระกูลหลินจะได้รับความช่วยเหลือ!? ขนนกสีขาวพวกนี้... กลีบดอกไม้นี่... หรือว่าจะเป็นราชวงศ์เทพเซียนของสวรรค์!?"
ตระกูลมากมายที่เฝ้าดูอยู่ในระยะไกลต่างพากันแตกตื่น มองไปยังร่างนั้นเหนือเมืองต้าเยียนด้วยความเหลือเชื่อ บางคนถึงกับคิดว่าตนกำลังฝันไป!
เหล่าอสูรนับไม่ถ้วนจากแดนรกร้างอันกว้างใหญ่เริ่มตื่นตัว แม้แต่จ้าวแห่งหุบเหวมืดก็ยังต้องหรี่ตาลง
ในขณะนั้น ทุกสรรพชีวิตโดยรอบต่างมองเห็นรูปลักษณ์ของบุคคลนั้นได้อย่างชัดเจน
หากเทียบกับอสูรโบราณบางตน ร่างของเขาอาจไม่สูงใหญ่นัก ทว่ากลิ่นอายที่เขาเปล่งออกมากลับทำให้ท้องฟ้าแทบสะท้านสะเทือน! ความรู้สึกของเขาสั่นคลอนสวรรค์ ความโกรธของเขาอาจทำให้โลกพังทลาย และหากเขายิ้ม โลกทั้งใบอาจเบ่งบานขึ้นมาใหม่อีกครั้ง!
คนผู้นี้คือชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง!
เขามีเรือนผมดำสนิท สวมอาภรณ์สีดำที่ประดับด้วยลวดลายทองงดงามลึกลับ ใบหน้าคมคายประหนึ่งถูกสลักขึ้นโดยคมมีด เผยให้เห็นความสง่างามอันไร้ที่ติ
ที่สำคัญที่สุดคือ...
เนตรคู่นั้นของเขาเป็นเนตรหยินหยาง และที่หว่างคิ้วของเขา ยังมีเนตรศักดิ์สิทธิ์อีกดวงหนึ่งซ่อนอยู่ ทุกครั้งที่เปิดขึ้นราวกับมีแห่งกาลเวลาหมุนเวียนนับอนันต์ ประหนึ่งสรรพชีวิตนับพันหมื่นกำลังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ภายในนั้น!
"หรือว่า… นั่นจะเป็นเสวียนเอ๋อร์!?"
เหล่าคนของตระกูลหลินต่างตะลึงงัน เมื่อเงยหน้ามองร่างสูงสง่าที่ปรากฏอยู่กลางฟากฟ้า เขามีเนตรหยินหยางและเนตรศักดิ์สิทธิ์ อันไร้เทียมทาน—นี่เป็นหลินเสวียนในวัยกลางคนหรือ?!
แม้ว่ารูปลักษณ์ของเขาจะไม่ได้สูงใหญ่ดุจมหายักษ์ในยุคโบราณ หากแต่ทุกสัดส่วนกลับสมบูรณ์แบบ ประกอบกับเพียงแค่ยืนอยู่เฉยๆ ก็เปี่ยมไปด้วยแรงกดดันมหาศาลถึงขั้นที่ค่ายกลโดยรอบสั่นสะเทือน พลังปราณวิญญาณในอากาศปั่นป่วนวูบไหว!
โดยเฉพาะกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากดวงตาของเขานั้น ยิ่งทำให้ผู้คนตกตะลึง! คล้ายสามารถมองเห็นกำเนิดแห่งจักรวาล ความโกลาหล และการหมุนเวียนของธาตุทั้งห้า! มิติรอบตัวเขาสั่นสะเทือน ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีตัวตนอยู่ ณ ที่นั้น ต่างรู้สึกได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์สวรรค์—ประหนึ่งว่าเขาเป็นผู้ควบคุมกฎเกณฑ์แห่งโลกใบนี้!
เขาเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่หนึ่งเดียวในใต้หล้า!
อย่างไรก็ตาม มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มิได้แสดงท่าทีตื่นตะลึงต่อการปรากฏตัวของบุรุษผู้นี้
พลังปราณปีศาจอันมหาศาลพวยพุ่งออกมา!
ทันใดนั้น ราวกับจุดจบโลกมาถึง! ฟ้าดินสะเทือน พื้นดินยุบตัวลง! ขุนเขาทรุดฮวบและลอยออกมาจากหุบเหวมืด ลอยคว้างไปเป็นบัลลังก์ของผู้หนึ่ง!
จ้าวแห่งหุบเหวมืดทรุดกายนั่งลงอย่างสง่างาม ม่านปีศาจมืดลุกโชติช่วงดังเปลวเพลิงดำสนิท แสงสีดำไร้ขอบเขตทะลักออกมาจากร่างของเขา คล้ายกับดวงดารานับล้านที่แตกดับและร่วงหล่นลงสู่โลก!
"ปรากฏการณ์งั้นรึ? ช่างน่าขัน!" จ้าวแห่งหุบเหวมืดแสยะยิ้มเย้ยหยัน กลิ่นอายของเขาน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด ยากจะหาผู้ใดเทียบเคียง!
เขากวาดสายตามองไปยังบรรพชนหลินที่ยังคงตกตะลึง ก่อนเสียงทรงอำนาจจะดังไปทั่วทุกทิศ!
"สมบัติล้ำค่าหรือ? ไม่เลวนี่! ตั้งแต่นี้ไป… มันเป็นของข้าแล้ว!"
เมื่อคำประกาศกร้าวของจ้าวแห่งหุบเหวมืดดังขึ้นเหล่าอสูรและเหล่าตระกูลใหญ่ทั่วทั้งเมืองฉีซานจึงเริ่มได้สติจากความตกตะลึง ก่อนที่สีหน้าจะเต็มไปด้วยความผิดหวัง!
พวกเขาเพิ่งตระหนักได้ว่า ร่างซึ่งปรากฏอยู่กลางอากาศ… ที่แท้แล้วเป็นเพียง "ปรากฏการณ์"!
แม้ว่าจะยิ่งใหญ่เพียงใด ทว่าหากเป็นเพียงเงาสะท้อนของพลัง จะมีความหมายอันใด?
อีกทั้งจ้าวแห่งหุบเหวมืดในเวลานี้คือร่างแท้จริงของเขา!
เขาบ่มเพาะมานานนับล้านปี บัดนี้คืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง ในโลกใบนี้—ใครเล่าจะกล้าท้าทายเขา?
แม้แต่บรรพชนหลิน ซึ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตกึ่ง "จิตวิญญาณ" ยังมิอาจต้านทาน!
ถึงจะมอบสมบัติสวรรค์ให้แก่บรรพชนหลินเป็นร้อย เป็นพัน หรือแม้กระทั่งหมื่นชิ้น ก็มิอาจต่อกรกับจ้าวแห่งหุบเหวมืดอยู่ดี!
ใบหน้าของบรรพชนหลินบัดนี้มืดหม่นลงทันที…