72.วิชาเนตร และ การกลืนกินที่น่ากลัว
72.วิชาเนตร และ การกลืนกินที่น่ากลัว
เหล่าผู้คนเบื้องล่างต่างตะลึงงัน ผลแพ้ชนะตัดสินในชั่วพริบตา อีกาทองทมิฬที่เคยเกรียงไกร บัดนี้เหลือเพียงเถ้าธุลี แก่นทองคำและร่างของมัน ถูกวังวนในมือหลินฮ่าวกลืนกินจนสิ้นซาก
“นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น?” เหล่าอสูรที่เฝ้ามองอยู่ไกลๆ ต่างตกตะลึง “อีกาทองทมิฬ! มันสืบสายเลือดจากอสูรเทพโบราณ! ร่างกายแข็งแกร่งมาก เปลวเพลิงสีดำของมันเผาผลาญได้แม้สวรรค์! เหตุใดจึงถูกฉีกกระชากง่ายดายเช่นนี้?”
“เป็นไปไม่ได้!” ตระกูลใหญ่ที่ซุ่มดูอยู่ต่างสั่นสะท้าน พวกมันคิดว่าอสูรเหล่านี้จะกำราบตระกูลหลินได้ง่ายดาย แต่กลับพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถ!
ไม่ใช่แค่อสูรและผู้คนที่เฝ้ามอง แม้แต่คนตระกูลหลินเองก็ยังตกตะลึง พลังเนตรของหลินฮ่าวช่างน่ากลัวยิ่งนัก! มันฉีกกระชากอสูรระดับแก่นทองคำได้อย่างง่ายดาย! พลังกลืนกินของมันยังดูดกลืนทุกสิ่ง!
“รสชาติไม่เลว ปราณวิญญาณยังพอใช้ได้! ใครกล้ามาอีก!”
หลินฮ่าวคำราม พลังปราณแผ่พุ่งดั่งเทพสงคราม!
“เข้ามา!”
วังวนกลืนกินหมุนวนรอบกาย หลินฮ่าวจ้องมองเหล่าอสูรด้วยแววตาเย็นชา
“เจ้าช่างหยิ่งผยอง!” อสูรสามหางคำราม
“ไม่พอใจก็เข้ามา! ข้าจะสังหารเจ้าด้วยมือข้าเอง!” หลินฮ่าวจ้องมองอสูรสามหาง พวกมันสังหารคนตระกูลหลินของเขา จะไม่มีใครรอดไปได้!
ก่อนหน้านี้ พวกมันหยิ่งยโส เหยียบย่ำตระกูลหลิน ทำร้ายผู้อาวุโสจนบาดเจ็บสาหัส! หลินฮ่าวจะล้างแค้นด้วยเลือด!
“เจ้าเป็นใคร? เจ้าคู่ควรเป็นศัตรูกับข้าหรือ?” อสูรสามหางก้าวออกมา พลังปราณมหาศาลทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน
“พอได้แล้ว! รีบมาตาย!” หลินฮ่าวคำราม
ก่อนที่อสูรสามหางจะได้ลงมือ อสรพิษมังกรเงินก็พุ่งออกมา! ร่างมหึมาของมันเลื้อยเข้าโจมตี หลินฮ่าวไม่หลบหลีก ใช้พลังเนตรสวรรค์สกัดกั้น!
การโจมตีของอสรพิษมังกรถูกสยบ หลินฮ่าวใช้อาวุธรูปร่างคล้ายมนุษย์และพลังกลืนกิน โจมตีกลับ!
“บังอาจ! มังกรอสรพิษผงาดเหนือสายน้ำ!” อสรพิษมังกรคำราม มันใช้พลังสายเลือดของตน พลังปีศาจมหาศาลกลายเป็นร่างมังกรพุ่งเข้าใส่!
“พลังสายเลือดอสูรของเจ้า? แค่นี้เองหรือ?”
หลินฮ่าวคำราม ใช้เนตรสวรรค์มองทะลุภาพลวง วังวนกลืนกินปรากฏขึ้น เขาใช้ฝ่ามือกระแทกปราณปีศาจ!
ด้านหลังหลินฮ่าว วังวนกลืนกินปรากฏขึ้น มันกลืนกินปราณปีศาจของอสรพิษมังกรจนหมดสิ้น!
แกร๊ก!
เสียงแตกดังขึ้น อสูรโบราณปรากฏขึ้น มันอ้าปากกลืนกินอสรพิษมังกร ฉีกร่างมันเป็นชิ้นๆ!
…
พลังปราณพวยพุ่ง หลินฮ่าวไม่ลังเล ใช้ทุกวิชาสังหาร!
พลังปีศาจถูกกลืนกิน!
ตูม!!!
ร่างอสรพิษมังกรระเบิด!
“อ๊ากกกก!!!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้น เลือดสีเงินสาดกระเซ็น อสรพิษมังกรต้องการหนี!
แต่หลินฮ่าวไม่ปล่อย!
ฟิ้ว!
แสงทองพุ่งวาบ หลินฮ่าวปรากฏตัวต่อหน้าอสรพิษมังกร ใช้อาวุธคล้ายมนุษย์สังหารมัน!
ร่างอสรพิษมังกรแหลกเป็นหมอกโลหิต ถูกกลืนกินจนสิ้นซาก!
อสูรตัวที่สองดับสิ้น!
“ใครกล้ามาอีก?!”
หลินฮ่าวคำราม! ผมของเขาปลิวไสว ดั่งเทพสงคราม!
“เจ้า!!!”
เหล่าอสูรต่างตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว!
มนุษย์ผู้นี้ช่างหยิ่งผยอง! กล้าท้าทายศักดิ์ศรีของหุบเหวมืด!
“วิชาเนตรและพลังกลืนกินของมัน... เพิ่มพลังต่อสู้และทำให้มันต่อสู้ได้ต่อเนื่อง!”
อสูรสามหางกล่าว มันเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมหลินฮ่าวถึงแข็งแกร่งเช่นนี้!
“วิชาเนตรของมันแปลกประหลาด! ข้าไม่เคยเห็นวิชาเนตรเช่นนี้มาก่อน!”
เสือดำสามหัวกล่าว มันสงสัยว่าหลินฮ่าวไปเรียนรู้มาจากที่ใดกัน?
(สั้นมากตอนนี้)