9.การบ่มเพาะควรเริ่มตั้งแต่เป็นทารก

ในไม่ช้า ข่าวก็แพร่ออกไปว่าบรรพชนของตระกูลหลินได้บรรลุขอบเขตใหม่ ก่อให้เกิดพลังปราณสีม่วงพวยพุ่งจากทิศตะวันออกเป็นระยะทาง 90,000 ลี้ พร้อมกับเสียงมหาเต๋าดังก้องไปทั่ว!

เมืองต้าเยียนและเมืองใกล้เคียงต่างรับรู้ข่าวนี้ราวกับความเร็วแสง! เมื่อบรรดาตระกูลใหญ่และผู้นำสมาคมการค้าในเขตเมืองต้าเหยียนได้ยินข่าวนี้ พวกเขาต่างถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง!

...…

ภายในพระราชวังที่โอ่อ่าและหรูหรา กลิ่นกำยานหอมอบอวลไปทั่ว บรรดาไข่มุกเรืองแสงล้ำค่ากว่า 900 คู่ ส่องสว่างไปทั่วทั้งโถง ทำให้สถานที่แห่งนี้งดงามราวกับแม่น้ำแห่งดวงดาว

สองข้างของพระราชวังเต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่านับพันชิ้น สมบัติเหล่านี้ล้วนเป็นของล้ำค่าที่สามารถทำให้เหล่าผู้ฝึกตนยอมสู้ตายเพื่อแย่งชิง แต่ที่นี่กลับเป็นเพียงของตกแต่งเท่านั้น

"มาดื่มกันเถอะ!" ชายหลายคนในชุดหรูหราหัวเราะอย่างร่าเริง พลางโอบหญิงสาวสวยที่แต่งกายเปิดเผยไว้ข้างกาย พวกเขาดื่มกินและสนทนากันอย่างครื้นเครง เสียงหัวเราะดังไปทั่วทั้งโถง

"ทุกท่าน วันนี้เรื่องนี้ได้รับการตัดสินแล้ว! หลังจากการซื้อขายครั้งนี้ หอการค้าเมฆาจะไม่มีวันปฏิบัติต่อทุกท่านอย่างเลวร้ายแน่นอน!" ชายผู้เป็นผู้นำกล่าวพลางยกจอกสุราขึ้นด้วยรอยยิ้ม

คนอื่นๆ ต่างหัวเราะและยกจอกสุราขึ้นตอบรับ ในขณะนั้นเอง นางกำนัลคนหนึ่งเดินเข้ามากระซิบข้างหูของผู้นำ

ชายคนนั้นพยักหน้าเล็กน้อย สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้ม "ขออภัยด้วย ข้ามีธุระเล็กน้อยต้องจัดการ นานๆ ทีข้าจะได้มาเยือนอาณาจักฉีซาน ทุกท่านเชิญสนุกสนานกันตามสบาย หวังว่าทุกท่านจะให้โอกาสหอการค้าเมฆาได้เป็นเจ้าภาพต้อนรับพวกท่านอีกในอนาคต!"

คนอื่นๆ ยิ้มและยกจอกสุราขึ้นรับคำ

ชายผู้นั้นเดินออกจากประตู และสีหน้าของเขาก็ค่อยๆ กลับมาสงบนิ่ง ดวงตาของเขาเป็นประกาย "เจ้าบอกว่าบรรพชนตระกูลหลินได้ทะลวงขอบเขตแล้วอย่างนั้นหรือ? ข่าวนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่?"

"นายท่าน เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนเจ้าค่ะ" สาวใช้ตอบด้วยความเคารพ

"บรรพชนตระกูลหลิน? เป็นบรรพชนตระกูลหลินจริงๆ อย่างนั้นหรือ?"

"ข้ารู้อยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ไม่นานเหมือนจะมีความปั่นป่วนผิดปกติทางทิศตะวันออก"

"พลังปราณม่วงจากทิศตะวันออก เสียงก้องสะท้อนแห่งเต๋า…"

"ฮ่าๆๆๆ!!"

"ดีมาก! ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี ชายผู้นั้นเดินไปมาหน้าห้องโถง ดวงตาของเขาส่องประกายราวกับดวงดาว ขณะที่แผนการต่างๆ แวบผ่านในความคิดอย่างรวดเร็ว

"ตัดสินใจแล้ว!" เขาตบมือและพูดขึ้นทันที "ยังมีของจากแดนลับจากตะวันตกเหลืออยู่หรือไม่? นำออกมา! พรุ่งนี้ไปกับข้าและนำมันไปมอบให้บรรพชนตระกูลหลิน!"

สาวใช้ชะงักไปครู่หนึ่ง "ของจากแดนลับทางตะวันตก? แต่มันมีค่ามหาศาล…"

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ชายผู้นั้นก็ขัดขึ้นอย่างไม่ใยดี เขาจ้องมองไปไกลด้วยดวงตาที่หรี่ลง "ทำตามที่ข้าสั่ง เจ้าทำงานที่นี่ไม่นานเลยไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร"

"เจ้าไม่เข้าใจหรอกว่าการทะลวงขอบเขตของบรรพชนตระกูลหลินมีความหมายอย่างไร…"

...

เรื่องราวนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในหอการค้าเมฆาเท่านั้น! ทั้งเมืองตาเหยียนและกว่าครึ่งของอาณาจักรฉีซานต่างรับรู้ข่าวนี้! และพวกเขาต่างเลือกเส้นทางเดียวกัน!

"บรรพชนตระกูลหลินทะลวงขอบเขตแล้วหรือ? รีบเตรียมของขวัญโดยด่วน! พรุ่งนี้เราจะไปแสดงความยินดี!" กองกำลังที่ได้รับข่าวต่างตื่นเต้นยินดี

"ฮ่าๆๆ ต่อสู้กันมาเนิ่นนาน ข้าไม่คาดคิดเลยว่าเจ้าแก่หลินจะก้าวข้ามได้ก่อนใคร!" ผู้อาวุโสของตระกูลใหญ่ท่านหนึ่งออกจากการปิดด่านและถอนหายใจขณะมองไปยังทิศทางของเมืองต้าเหยียน

"นำสมบัติล้ำค่าที่สุดจากคลังสมบัติไปแสดงความยินดีกับบรรพชนตระกูลหลิน" ผู้นำแห่งหอการค้ากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

บรรดาตระกูล ขุมกำลัง และหอการค้านับไม่ถ้วนต่างเคลื่อนไหวเมื่อได้รับข่าวนี้ แน่นอนว่าในขณะเดียวกัน ก็มีหลายตระกูลที่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

"ว่าไงนะ? เจ้าแก่ตระกูลหลินทะลวงขอบเขตได้แล้วงั้นหรือ?"

"มันออกจากการปิดด่านแล้ว?! ปรากฏการณ์พลังปราณม่วงเรอะ?"

"ให้ตายเถอะ! น่าขยะแขยงสิ้นดี!!"

ทางตอนใต้ของอาณาจักรฉีซาน มีตระกูลใหญ่ซึ่งเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับตระกูลหลินมาหลายชั่วอายุคน เมื่อได้รับข่าวนี้ พวกเขาก็สบถด่าทอด้วยความเดือดดาล เมื่อบรรพชนของตระกูลนี้ทราบข่าว เขาเดินออกจากที่ปิดด่านด้วยสีหน้ามืดครึ้ม คืนนั้นพายุรุนแรงพัดกระหน่ำ ฟ้าผ่าดังสนั่น กองกำลังที่ไม่สวามิภักดิ์ต่อพวกเขาหลายกลุ่มถูกทำลายราบในชั่วข้ามคืน

"ตระกูลหลินสารเลว! ทะลวงขอบเขตแล้วจะทำไม? ในรุ่นนี้ของข้ามีอัจฉริยะถือกำเนิดขึ้น! พวกเจ้าไม่มีอัจฉริยะมาเป็นร้อยปีแล้วไม่ใช่รึ?"

"ต่อให้พวกเจ้ามีพันธมิตรแต่งงานกับตระกูลซวน แต่พวกเจ้าก็ต้องรอคอยทายาทมาเป็นร้อยปีอยู่ดี!"

"พวกเจ้าไม่มีอัจฉริยะในรุ่นนี้ ช่องว่างระหว่างรุ่นจะเป็นสิ่งที่ทำลายพวกเจ้าในอนาคต! และตอนนั้นจะเป็นวันสิ้นสุดของพวกเจ้า!"

"สิ่งที่ข้าต้องการตอนนี้… ก็แค่เวลาเท่านั้น!"

...

หลินเสวียนไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นภายนอก

ในขณะนี้ เขาไม่รู้เลยว่าโลกภายนอกต่างคลุ้มคลั่งเพราะข่าวปรากฏการณ์ประหลาดของตระกูลหลิน อีกทั้งยังไม่มีใครล่วงรู้ถึงการเกิดของเขา ผู้คนล้วนคิดว่าปรากฏการณ์เหล่านั้นเป็นเพียงสัญญาณของการบรรลุขอบเขตใหม่ของบรรพบุรุษตระกูลหลินเท่านั้น

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ หลินเสวียนก็ไม่ได้ใส่ใจอยู่ดี

อย่างไรเสีย ตอนนี้พรสวรรค์ของเขาก็ได้เปิดเผยออกมาแล้ว ตราบใดที่ตระกูลหลินไม่โง่จนเกินไป เขาย่อมได้รับการปกป้องจากศูนย์กลางของตระกูลอย่างแน่นอน

ยามค่ำคืนอันเงียบสงัด หลินเสวียนขดตัวอยู่ในผ้าห่อตัวเล็กๆ ในอ้อมแขนของมารดา ฝึกฝนวิชาหายใจปราณม่วงมรรคาอย่างเงียบๆ

ในฐานะผู้ที่เคยมีชีวิตมาสองชาติ หลินเสวียนไม่ได้หลงระเริงไปกับความสำเร็จ เขารู้ดีว่ารากฐานที่แท้จริงของการยืนหยัดบนโลกนี้คืออะไร

หลินเสวียนตัวน้อยที่ถูกห่ออยู่ในผ้าผืนเล็กๆ นึกถึงคำตอบได้ทันที—พลัง! ทุกสิ่งล้วนไม่อาจพึ่งพาได้ ยกเว้นพลังของตนเอง การบ่มเพาะต้องเริ่มตั้งแต่เป็นทารก ตระกูลหลินอาจปกป้องเขาได้ชั่วคราว แต่ไม่อาจคุ้มครองเขาไปตลอดกาล หากต้องการดำรงอยู่ในโลกนี้ เขาย่อมต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตนเองเป็นหลัก

ขณะที่เขาค่อยๆ สูดลมหายใจเข้า ปราณม่วงบนร่างของหลินเสวียนพลันเปล่งแสงระยิบระยับดุจดวงดารา

ณ เวลานั้นเอง แสงแห่งดวงดาวค่อยๆ โปรยปรายลงมา ตระกูลหลินต่างโห่ร้องแสดงความยินดี ผู้คนดื่มกินและเต้นรำเฉลิมฉลองการถือกำเนิดของ "บุรุษศักดิ์สิทธิ์" รวมถึงความก้าวหน้าในการบ่มเพาะของตนเอง พวกเขาฉลองกันอย่างเต็มที่

ในขณะที่ภายนอกเต็มไปด้วยความครึกครื้น หลินเสวียนตัวน้อยกลับหายใจและบ่มเพาะอย่างเงียบๆ เขาศึกษาเคล็ดลับหายใจปราณม่วงมรรคาอย่างสุดกำลัง ทุ่มเททั้งหมดไปกับการฝึกฝน เพื่อเร่งวางรากฐานและเสริมสร้างพลังบ่มเพาะของตนให้มั่นคง