4.เสียงก้องกังวานของมหาเต๋า ทะลวงระดับอย่างต่อเนื่อง
4.เสียงก้องกังวานของมหาเต๋า ทะลวงระดับอย่างต่อเนื่อง
อันที่จริง ไม่ใช่เพียงแค่ตระกูลหลินเท่านั้น! ทั่วทั้งเมืองต้าเหยียนก็ถูกปกคลุมไปด้วยม่านพลังปราณสีม่วงไร้ขอบเขต แม้ว่าม่านพลังสีม่วงจางๆ นี้จะไม่เข้มข้นและทรงพลังเท่ากับที่ตระกูลหลิน แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความลึกล้ำไร้ที่สิ้นสุด
เหนือกำแพงเมืองและอาคารสูง ภาพเงาของเหล่าผู้ฝึกตนในชุดยาวลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า สายตาของพวกเขาจับจ้องไปยังตระกูลหลินด้วยความตกตะลึง
พวกเขาไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นภายในตระกูลหลิน สิ่งที่พวกเขาเห็นมีเพียงม่านพลังสีม่วงไร้ขอบเขตที่แผ่ขยายออกมาจากที่นั่น
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ความผิดปกติอันน่าสะพรึงกลัวนี้ แท้จริงแล้วเกิดขึ้นเพราะการถือกำเนิดของทารกคนหนึ่ง
ทุกคนต่างคิดว่านี่เป็นผลพวงจากการทะลวงระดับของบรรพชนตระกูลหลิน
"ม่านพลังปราณม่วงพาดผ่าน สามหมื่นลี้ สมแล้วที่เป็นบรรพชนแห่งตระกูลหลิน!"
"เพียงแค่ทะลวงระดับก็ทำให้เกิดปรากฏการณ์อันน่าตกตะลึงได้ขนาดนี้ ช่างเหลือเชื่อนัก!"
"สมแล้วที่เป็นยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่จากหลายร้อยปีก่อน! ตอนนี้เขาทะลวงระดับได้แล้ว ตราบใดที่บรรพชนตระกูลหลินยังมีชีวิตอยู่ ใครเล่าจะกล้าหาเรื่องตระกูลหลิน?"
"ตระกูลหลินแทบไม่จำเป็นต้องพึ่งพาอัจฉริยะรุ่นเยาว์เลย ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าเหล่าอัจฉริยะทั้งหลายจะอยู่ได้นานเท่าบรรพชนตระกูลหลินหรือไม่!"
สีหน้าของเหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆ เปลี่ยนไปทันที ทุกคนดูไม่สู้ดีนัก แต่ก็ไม่มีใครปฏิเสธความจริงที่อยู่ตรงหน้า
"น่าหวาดกลัวเกินไป!"
"การผงาดขึ้นของตระกูลหลินไม่มีวันหยุดยั้งได้ เพียงแค่มีบรรพชนตระกูลหลินเพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้ว!"
ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน บรรดาผู้ฝึกตนในเมืองต้าเหยียนต่างก็นั่งบ่มเพาะทันที ไม่มีใครต้องการเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์
ม่านพลังสีม่วงที่แผ่ซ่านอยู่ในอากาศคือโอกาสอันล้ำค่า! ใครเล่าจะกล้าปล่อยให้มันหลุดลอยไป?
ท้ายที่สุดแล้ว ผู้คนในเมืองต้าเหยียนล้วนเป็นชาวเมืองของเมืองนี้ และต่างเป็นผู้ที่ให้การสนับสนุนตระกูลหลินมาโดยตลอด
ดังนั้น เมื่อถึงเวลาที่ตระกูลหลินรุ่งเรือง เหล่าผู้ใต้บัญชาก็ย่อมได้รับประโยชน์จากความสำเร็จนี้ไปด้วย
...
ม่านพลังสีม่วงแผ่ขยายออกไป สามหมื่นลี้ ทำให้ผู้คนมากมายในเมืองต้าเหยียนตื่นตะลึง
สิ่งเดียวที่พวกเขารู้คือ ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติได้บังเกิดขึ้น และม่านพลังปราณสีม่วงได้แผ่มาจากทิศตะวันออก
ทุกคนต่างเข้าใจว่า นี่ต้องเป็นผลพวงจากการทะลวงขอบเขตของบรรพชนตระกูลหลินแน่นอน
บรรดาผู้ฝึกตนที่เก็บตัวมานานของตระกูลหลินต่างออกจากการปิดด่านฝึกตน หลังจากการกำเนิดของหลินเสวียน คนส่วนใหญ่ต่างทะลวงระดับกันแทบจะในพริบตา
มีเพียงเหล่าผู้อาวุโสเก่าแก่ที่บรรลุระดับสูงสุดบางคนเท่านั้น ที่ใช้เวลานานกว่าจึงเริ่มทะลวงขอบเขตได้
ณ เวลานั้น ในพื้นที่ต้องห้ามของตระกูลหลิน บรรพชนตระกูลหลิน—บุคคลที่ทุกคนคิดว่าเป็นต้นเหตุของปรากฏการณ์นี้—ได้ลืมตาขึ้นพร้อมสีหน้าตกตะลึง
เขาจ้องมองฝ่ามือตัวเองด้วยความประหลาดใจ
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
"คอขวดพลังของข้าคลายออกแล้วอย่างนั้นรึ?"
เขายังจำได้ว่า ตัวเขายังต้องใช้เวลาอีก 900 ปี กว่าคอขวดพลังของเขาจะเริ่มคลายตัวลง
"ม่านพลังปราณสีม่วงนี้คืออะไรกันแน่?"
ณ ใจกลางของตระกูลหลิน ฟ้าทั้งผืนถูกปกคลุมไปด้วยม่านพลังปราณสีม่วงอันกว้างใหญ่
ม่านพลังปราณสีม่วงในอากาศคงอยู่เป็นเวลาครึ่งชั่วยามก่อนจะค่อยๆ จางหายไป
แต่ในจิตใจของผู้คนในตระกูลหลิน กลับเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ ความเข้าใจแจ่มแจ้ง และองค์ความรู้มากมาย
ทุกคนสูดลมหายใจเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ปอดของพวกเขาเต็มไปด้วยม่านพลังปราณสีม่วง
ทุกคนต่างนั่งขัดสมาธิและใช้โอกาสอันหายากนี้อย่างเต็มที่ โดยเฉพาะที่บริเวณหน้าจวนหรูหรา เหล่าพี่น้องทั้งสี่ของหลินฮ่าวต่างรีบตั้งค่ายกลใต้ร่างของพวกเขา
"หลานชาย เจ้าช่างสุดยอดเกินไปแล้ว!"
ทั้งสี่กล่าวขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะเริ่มฝึกตนทันที
แต่ในบรรดาทั้งห้า หลินฮ่าวกลับเป็นผู้ที่ได้รับปราณสีม่วงมากที่สุด
ทว่าแทนที่จะดูดซับมัน เขากลับเป็นห่วงลูกชายตัวน้อยของเขามากกว่า
ดังนั้น แทนที่เขาจะดูดซับพลังสีม่วง เขากลับใช้พลังภายในของตนทำลายม่านพลังสีม่วงที่อยู่รอบกายแทน
จากนั้น ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความกังวลและตื่นเต้น เขารีบเดินเข้าไปในจวนและไปหยุดอยู่หน้าห้อง
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
แต่เขาคิดมากเกินไป ภายในห้องคลอด กลับมีม่านพลังปราณสีม่วงที่เข้มข้นกว่าบริเวณที่เขายืนอยู่เสียอีก!
ไม่นานนัก ประตูห้องก็ถูกเปิดออก ภายในห้อง ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
"ขอแสดงความยินดีด้วยท่านเจ้าเมือง! ขอแสดงความยินดีด้วย!"
"ทั้งแม่และลูกปลอดภัย! บุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ถือกำเนิดแล้ว!"
หลินฮ่าวไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดเหล่านั้นมากนัก
เขาเพียงโบกมือเบาๆ ขวดหยกจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของหญิงชราและผู้คนที่อยู่รอบข้าง
"ทุกคนจะได้รับรางวัล ขอมอบเม็ดยาทะลวงแก่นทองคำให้กับทุกคนที่อยู่ที่นี่!"
หลังจากกล่าวจบ หลินฮ่าวก็เดินตรงไปที่เตียงด้วยความตื่นเต้น
หญิงชราและสาวใช้ต่างรู้หน้าที่เป็นอย่างดี พวกนางจึงรีบออกจากห้องไปทันที
เมื่อแสงจางลง เหลือเพียงสตรีบนเตียงและเด็กทารกที่นอนสงบเงียบอยู่ข้างเธอ
หลินเสวียนหลับตา มือเท้าเล็กๆ ขดเข้าหากัน ขณะสูดลมหายใจเข้าออกอย่างแผ่วเบา
ทุกครั้งที่เขาหายใจ ม่านพลังปราณสีม่วงอันหนาแน่นก็ไหลเวียนรอบกาย
เมื่อเห็นภาพนี้ หลินฮ่าวก็มั่นใจได้ทันทีว่า แหล่งกำเนิดของม่านพลังปราณสีม่วงนี้อยู่ที่นี่!
"ลูกชายของข้าช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก เพียงแค่หายใจเข้าออก ปราณสีม่วงก็กระจายไปทั่วทิศตะวันออกแล้ว"
หลินฮ่าวตื่นเต้นอย่างมาก ราวกับฝันไป
ส่วนหลินเสวียน แม้ว่าสติปัญญาของเขาจะเติบโตเต็มที่แล้ว แต่ด้วยร่างกายที่ยังเยาว์วัยและไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เขาจึงยังไม่รู้เลยว่าโลกภายนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ข้างกาย ภรรยาบนเตียงมองสามีด้วยสายตาอ่อนโยน
แม้ร่างกายของนางจะอ่อนแอมาก แต่ใบหน้าและดวงตากลับเต็มไปด้วยความสุขและความภาคภูมิใจ
"อยากอุ้มเสวียนเอ๋อร์ไหม?"
หลินฮ่าวกลืนน้ำลายลงคอ
บุรุษผู้เคยต่อสู้ไปทั่วแผ่นดิน ผู้เผชิญหน้ากับศัตรูมานับไม่ถ้วน วันนี้กลับมีท่าทางประหม่าเป็นครั้งแรกในชีวิต
เขาไม่รู้จะพูดอะไร ไม่รู้จะทำอะไรดี
"มาเถอะ อุ้มเสวียนเอ๋อร์สิ!"
หลินฮ่าวพลางสูดลมหายใจลึก นัยน์ตาสีดำเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เขาเดินไปหาเด็กทารกอย่างระมัดระวัง ก่อนจะประคองร่างเล็กๆ ขึ้นมาแนบอก
แม้ถูกอุ้มขึ้นมา หลินเสวียนก็ยังคงหายใจเข้าออกอย่างสงบ
เขาไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งแวดล้อมเลยแม้แต่น้อย
หลินฮ่าวมองเด็กทารกในอ้อมแขน ดวงตาของเขาแดงก่ำเล็กน้อย
ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ใครเล่าจะรู้ว่าเขาต้องอดทนมากเพียงใดเพื่อให้ลูกคนนี้ถือกำเนิดอย่างปลอดภัย?
เขาคืออัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ของแดนตะวันออก แต่กลับต้องถูกเยาะเย้ยถากถางจากผู้คน
ลูกของเขาถูกครหาว่าเป็นเด็กที่ไม่มีวันเกิดมาได้ ถูกหัวเราะเยาะว่าเป็นเพียงตัวอัปมงคล
กระทั่งภายในตระกูลหลินเอง ก็มีเสียงคัดค้านและปัญหามากมาย
แต่ตอนนี้ เมื่อเขามองดูหลินเสวียนที่นอนอยู่ในผ้าอ้อม เขากลับรู้สึกว่า "ทุกอย่างมันคุ้มค่าแล้ว"
"เจ้ามีนามว่า หลินเสวียน!"
หลินฮ่าวค่อยๆ เอาหน้าผากของตนแตะกับหน้าผากของลูกชาย และกระซิบเบาๆ
ทันใดนั้น ราวกับเป็นเพราะสัมผัสของหลินฮ่าวหรืออะไรบางอย่าง ใบหน้าเล็กๆ ของหลินเสวียนก็ขมวดคิ้ว
"อุแว้… อุแว้… อุแว้!"
เสียงร้องของทารกดังสะท้อนไปทั่วห้อง
"อะ อะไรนะ?! ข้าทำอะไรผิดรึ?"
หลินฮ่าวตกใจเต็มที่ ในฐานะบิดามือใหม่ เขาไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
เขาไม่รู้เลยว่า ทารกแรกเกิดล้วนต้องร้องไห้เป็นปกติเมื่อสัมผัสกับอากาศเป็นครั้งแรก
หลินฮ่าวกระวนกระวายเป็นอย่างยิ่ง เขาขยับไปมาแต่ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี
เสวียนอวี่ที่นอนอยู่บนเตียงมองสามีของนางที่ลนลานอย่างขันขัน
แต่ในขณะที่นางกำลังจะเอ่ยปากพูด จู่ๆ นางก็สังเกตเห็นคลื่นพลังแผ่ออกจากร่างของหลินเสวียน
และในขณะเดียวกัน เสียงจากระบบก็ดังขึ้นในจิตใจของหลินเสวียน!
【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ: เสียงร้องแรกของชีวิต】
【กระตุ้นเสียงแห่งมหาเต๋า ก่อให้เกิดเสียงสะท้อนของมหาเต๋า】
【ได้รับพลัง: มหาอัสนีบาตเทวะ!】
ชั่วพริบตา ทั่วท้องฟ้าเหนือเมืองต้าเหยียนสั่นสะเทือน!
"โครม!!!"
เสียงกึกก้องดังสนั่นราวกับฟ้าผ่าทำให้ผู้คนทั่วทั้งเมืองต้าเหยียนที่กำลังอยู่ในภวังค์ตื่นรู้สะดุ้งตกใจ
ม่านพลังปราณสีม่วงค่อยๆ จางลงอย่างเห็นได้ชัด
"ตง!!!"
เสียงระฆังอันลึกลับดังก้องจากท้องฟ้า
เมื่อได้ยินเสียงนี้ เหล่าผู้ฝึกตนทั่วทั้งเมืองตัวสั่นสะท้าน พวกเขาต่างเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง
ในชั่วพริบตาต่อมา เสียงระฆังและเสียงกลองดังสะท้อนไปทั่ว
เสียงขลุ่ยเร้นลับพลันบรรเลงควบคู่กับเสียงพิณสะท้านสวรรค์!
"อุแว้…"
เสียงร้องของทารกดังสะท้อนไปทั่วทั้งตระกูลหลิน
เสียงนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เสียงร้องธรรมดา แต่มันกลับหลอมรวมเข้ากับเสียงแห่งมหาเต๋า และแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมีจวนภายในเป็นศูนย์กลาง
เสียงแห่งมหาเต๋าอันกว้างใหญ่พลันแผ่ไปทั่วเมืองต้าเหยียน!
เสียงร้องแผ่วเบาที่ดูเหมือนอ่อนแอในตอนแรก กลับแฝงไปด้วยพลังแห่งเต๋าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
เพียงพริบตาเดียว เสียงนั้นดังขึ้นราวกับเสียงกลองศึกสะท้านฟ้า!
ทั่วทั้งแผ่นดิน เกิดปรากฏการณ์อัศจรรย์ไม่รู้จบ!
พลังลึกลับไหลเวียนไปทั่วอากาศ มวลพลังมหาศาลหลั่งไหลและก่อตัวขึ้น
เสียงแห่งมหาเต๋าห่อหุ้มเมืองต้าเหยียนทั้งหมด!
ขณะที่ทั่วทั้งเมืองเต็มไปด้วยเสียงแห่งมหาเต๋า ตระกูลหลินกลับดังก้องไปด้วยเสียงร้องของทารก!
"อีกแล้วหรือ?!"