บทที่ 64: ศึกจัดอันดับศิษย์นอก (ฟรี)

บทที่ 64: ศึกจัดอันดับศิษย์นอก

ไป่เฟยรู้ดีว่าเขาจำเป็นต้องคว้า “อันดับหนึ่ง” มาให้ได้!

เพราะตอนนี้เขาได้ฝึกเคล็ดวิชา กระบี่โลหิตหมื่นทิศ จนถึงขั้นที่ห้าแล้ว หากต้องการก้าวต่อไป จำเป็นต้องเลื่อนขั้นเป็นศิษย์ฝ่ายในเพื่อเข้าถึงบทต่อไปของเคล็ดวิชานี้!

ยิ่งไปกว่านั้น พลังงานที่เขาต้องใช้ในการฝึกตนตอนนี้มีปริมาณมหาศาล—หลิงหยวนตาน จึงเหมาะกับเขาที่สุด!

ในที่สุด วันจัดอันดับศิษย์นอกก็มาถึง!

ในเช้าวันนั้น ไป่เฟยปรับสภาพร่างกายและจิตใจให้อยู่ในสภาวะพร้อมที่สุด จากนั้นจึงออกจากห้องพัก เดินตรงไปยังห้องของหม่าฉวน

ขณะนั้นหม่าเฉวียนกำลังนั่งขัดสมาธิฝึกปราณอยู่บนเตียง พลังปราณที่แผ่ออกมาจากร่างกายเขาเข้มข้นกว่าครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด

นั่นเป็นผลจาก โอสถสร้างปาฏิหาริย์ ที่ไป่เฟยมอบให้!

ครั้งก่อนที่กลับมา ไป่เฟยได้มอบโอสถเม็ดนั้นให้หม่าเฉวียนรับประทาน มันไม่เพียงแค่ฟื้นฟูตันเถียนที่เสียหาย แต่ยังปรับสภาพร่างกาย เพิ่มคุณสมบัติในการฝึกตนของเขาให้สูงขึ้นอย่างมาก

ก่อนที่ตันเถียนของหม่าเฉวียนจะถูกทำลาย เขาเคยอยู่ในระดับที่เก้าแห่งขอบเขตหล่อหลอมร่างกาย ทว่าในตอนนี้ เขาทะลวงจนถึงระดับที่สิบสองแล้ว—ใกล้ถึงขั้น สมบูรณ์แบบ และอาจทะลวงเข้าสู่ขอบเขตรวบรวมปราณได้ทุกเมื่อ!

สัมผัสได้ถึงพลังที่เปล่งออกมาจากหม่าเฉวียน ไป่เฟยยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า

“ยินดีด้วยนะ พี่หม่าเฉวียน!”

เมื่อได้ยินเสียง หม่าเฉวียนก็หยุดฝึก ถอนปราณกลับเข้าสู่ร่าง เปิดเปลือกตาขึ้นแล้วหันมาส่งยิ้มให้ไป่เฟย

“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ หากไม่มีเจ้า ข้าก็คงยังเป็นคนไร้ค่า แถมอาจถูกไล่ออกจากสำนักกระบี่โลหิตไปแล้วด้วยซ้ำ!”

ในใจของหม่าเฉวียนเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเขาจะพลิกผันได้ถึงเพียงนี้ภายในเวลาไม่กี่วัน

แต่ที่ทำให้เขาดีใจที่สุดก็คือ—เขาตัดสินใจไม่ผิด!

เขาเชื่อว่าไป่เฟยต้องไม่ใช่คนธรรมดา และในวันหนึ่งจะต้องกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ท่องฟ้าเหนือโลกาได้อย่างแน่นอน

ซึ่งตอนนี้ สิ่งนั้นกำลังเริ่มเป็นความจริงแล้ว!

หม่าเฉวียนจึงรู้สึกขอบคุณไป่เฟยจากใจจริง

“พี่หม่าเฉวียน อย่าพูดอย่างนั้นเลย ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ล้วนเป็นโชควาสนาของพี่เอง!”

ไป่เฟยเพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้ใส่ใจกับคำกล่าวขอบคุณมากนัก เพราะสิ่งที่เขายึดถือมาตลอดก็เรียบง่าย—

“หากเจ้ารักเรา เราก็จะรักเจ้าตอบ หากเจ้ากล้ารังแกเรา เจ้าก็เตรียมตัวชดใช้ให้ดีเถอะ!”

หม่าเฉวียนเองก็เข้าใจดี จึงไม่พูดมากให้เสียเวลา

เขาเปลี่ยนหัวข้อทันที “เจ้าจะไปเข้าร่วมศึกจัดอันดับศิษย์นอกสินะ?”

“ใช่!” ไป่เฟยพยักหน้า

“มั่นใจแค่ไหน?” หม่าฉวนถามกลับ

ไป่เฟยหัวเราะน้อยๆ แล้วย้อนถามว่า

“พี่หมายถึง ข้าเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายได้มั้ย? หรือหมายถึงข้าสามารถเอาชนะหลิวลี่เหวิน?”

หม่าเฉวียนถอนหายใจพลางส่ายหัว

“ข้าไม่ห่วงเรื่องเข้ารอบหรอก ข้าว่าเจ้าทำได้แน่นอน…แต่หลิวลี่เหวินน่ะสิ เจ้าจริงจังหรือ? หมอนั่นไม่ใช่ใครจะล้มได้ง่ายๆ!”

“เขาครองอันดับหนึ่งศึกจัดอันดับศิษย์นอกมาหลายปี นั่นก็พิสูจน์ได้มากพอแล้วว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน!”

“ข้ายังสงสัยด้วยซ้ำว่า บางทีเขาอาจจะบรรลุขอบเขตสร้างฐานได้แล้วด้วยซ้ำ เพียงแค่เลือกจะไม่ทะลวง!”

ในน้ำเสียงของหม่าเฉวียน มีความเคร่งเครียดและจริงจังอยู่ไม่น้อย

ตามกฎของสำนักกระบี่โลหิต หากศิษย์คนใดสามารถทะลวงถึงระดับหกแห่งขอบเขตรวบรวมปราณ ก็จะมีสิทธิ์ขอสอบเลื่อนขั้นเป็นศิษย์ฝ่ายใน โดยไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมศึกจัดอันดับศิษย์นอกอีก

แต่ศิษย์นอกหลายคนแม้จะบรรลุถึงขั้นนั้นแล้ว กลับเลือกที่จะไม่เข้าสอบเป็นศิษย์ฝ่ายในทันที

เพราะถึงแม้การสอบจะไม่ยาก แต่เมื่อสอบผ่านแล้วกลายเป็นศิษย์ฝ่ายใน ก็จะต้องรับภารกิจจากสำนักอย่างสม่ำเสมอ—หากละเลยก็อาจถูกถอดถอนสถานะศิษย์ได้!

ในทางกลับกัน ศิษย์นอกไม่จำเป็นต้องแบกรับภาระเหล่านั้น

แถมยังสามารถใช้พลังที่เหนือกว่าครองอันดับสูงๆ ในศึกจัดอันดับ เพื่อรับรางวัลได้เรื่อยๆ!

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมศิษย์นอกบางคนแม้จะแข็งแกร่งถึงขั้นแล้ว แต่กลับเลือกอยู่ฝ่ายนอกต่อไป

และด้วยเหตุนี้เอง ทำให้แต่ละปีผู้ที่คว้าอันดับต้นๆ มักเป็น “ผู้ครองอันดับเดิม” แทบจะทุกครั้ง

แม้จะมีม้ามืดโผล่มาได้บ้าง แต่ก็นับว่าน้อยมากจนแทบจะนับนิ้วได้

จึงมีคนเรียกศึกนี้ว่า “ศึกชิงตำแหน่งรองแชมป์แห่งฝ่ายนอก” เพราะอันดับหนึ่งมักถูกยึดครองโดยเหล่าศิษย์ระดับอัจฉริยะอยู่เสมอ

ไป่เฟยเข้าใจเรื่องพวกนี้ดี

ดังนั้น เมื่อได้ฟังสิ่งที่หม่าเฉวียนพูด เขาเพียงแค่ยิ้มบางๆ ดวงตาทอประกายมั่นใจ

“ไม่ต้องห่วง ศึกจัดอันดับศิษย์นอกครั้งนี้ ข้าจะเปลี่ยนทุกอย่างให้หมด!”

คำพูดของไป่เฟยช่างเด็ดเดี่ยวและเต็มไปด้วยความทระนง!

แต่หม่าฉวนกลับเชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัย—เพราะคนตรงหน้าเขาคือ “ไป่เฟย”!

ผู้ที่สร้างปาฏิหาริย์ได้เสมอ!

หม่าเฉวียนจึงพยักหน้าหนักแน่น พร้อมส่งยิ้มออกมา

“ข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้! แต่ก็อย่าลืมระวังตัวด้วย นี่คือข้อมูลเกี่ยวกับศิษย์อัจฉริยะฝ่ายนอกที่ข้ารวบรวมไว้ หวังว่าจะช่วยเจ้าได้ไม่มากก็น้อย”

กล่าวจบ เขาก็หยิบหยกความทรงจำหนึ่งชิ้นยื่นให้ไป่เฟย

ไป่เฟยรับไว้โดยไม่เกรงใจ พยักหน้าเบาๆ พร้อมกล่าวว่า

“ขอบคุณมาก พี่หม่าเฉวียน”

“นี่คือทั้งหมดที่ข้าพอจะช่วยเจ้าได้… สู้เขา!” หม่าเฉวียนตบบ่าเบาๆ

ไป่เฟิยมองเขาแล้วแย้มยิ้มมั่นใจ

“รอดูเถอะ ข้าจะคว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้!”

จบ